مهابهاراتا · أدهيايا 12.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.160.1
सत्यं धर्मं प्रशंसन्ति विप्रर्षिपितृदेवताः ।
सत्यमिच्छाम्यहं ज्ञातुं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१६०.१ ॥
يمدح البراهمة والحكماء والأجداد والآلهة الصدق بوصفه دharma. أيها الجد، أريد أن أعرف ذلك الصدق، فأخبرني به.
12.160.2
सत्यं किंलक्षणं राजन्कथं वा तदवाप्यते ।
सत्यं प्राप्य भवेत्किंच कथं चैव तदुच्यताम् ॥ १२.१६०.२ ॥
أيها الملك، ما سمة الصدق، وكيف يُنال؟ وماذا يكون بعد نيله؟ وكيف يُقال؟
12.160.3
चातुर्वर्ण्यस्य धर्माणां संकरो न प्रशस्यते ।
धर्मः साधारणः सत्यं सर्ववर्णेषु भारत ॥ १२.१६०.३ ॥
لا يُمدح خلط واجبات الفرق الأربع. أما الصدق فهو دharma مشترك لجميع الفرق، يا بهارتا.
12.160.4
सत्यं सत्सु सदा धर्मः सत्यं धर्मः सनातनः ।
सत्यमेव नमस्येत सत्यं हि परमा गतिः ॥ १२.१६०.४ ॥
بين الأخيار الصدق هو دharma دائماً؛ الصدق هو الدharma الأزلي. ينبغي تعظيم الصدق وحده، فالصدق هو الغاية العليا.
12.160.5
सत्यं धर्मस्तपोयोगः सत्यं ब्रह्म सनातनम् ।
सत्यं यज्ञः परः प्रोक्तः सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१६०.५ ॥
الصدق هو الدharma؛ الصدق هو التقشف واليوغا؛ الصدق هو البراهمان الأزلي. يُعلن الصدق القربان الأسمى؛ وكل شيء قائم على الصدق.
12.160.6
रूपं यदिह सत्यस्य यथावदनुपूर्वशः ।
लक्षणं च प्रवक्ष्यामि सत्यस्येह पराक्रमम् ॥ १२.१६०.६ ॥
سأبيّن هنا، بالترتيب وكما هو، صورة الصدق؛ وسأشرح سمة الصدق وقوته أيضاً.
12.160.7
प्राप्यते च यथा सत्यं तच्च वेत्तुमिहार्हसि ।
सत्यं त्रयोदशावधं सर्वलोकेषु भारत ॥ १२.१६०.७ ॥
وكيف تُنال الحقيقة فينبغي لك أن تعرف ذلك هنا. يا بهارata، الحقيقة ثلاثة عشر وجهًا في جميع العوالم.
12.160.8
सत्यं च समता चैव दमश्चैव न संशयः ।
अमात्सर्यं क्षमा चैव ह्रीस्तितिक्षाऽनसूयता ॥ १२.१६०.८ ॥
الصدق والمساواة والضبط للنفس، بلا شك؛ وعدم الحسد، والصفح، والحياء، والصبر، وعدم تتبع العيوب.
12.160.9
त्यागो ध्यानमथार्यत्वं धृतिश्च सततं दया ।
अहिंसा चैव राजेन्द्र सत्याकारास्त्रयोदश ॥ १२.१६०.९ ॥
الترك والتأمل والنبل والثبات والرحمة الدائمة، وكذلك عدم الإيذاء، يا ملك الملوك — هذه هي الأشكال الثلاثة عشر للحقيقة.
12.160.10
सत्यं नामाव्ययं नित्यमविकारि तथैव च ।
सर्वधर्माविरुद्धं च योगेनैतदवाप्यते ॥ १२.१६०.१० ॥
الحقيقة، باسمها، لا تفنى وأزلية وغير متغيرة، ولا تعارض أي دharma؛ وتُنال باليوغا.
12.160.11
आत्मनीष्टे तथाऽनिष्टे रिपौ च समता तथा ।
इच्छाद्वेषं क्षयं प्राप्य कामक्रोधक्षयं तथा ॥ १२.१६०.११ ॥
المساواة تجاه النفس، وتجاه المحبوب والمكروه، وتجاه العدو أيضًا؛ وبعد بلوغ زوال الرغبة والكراهية، وكذلك زوال الشهوة والغضب.
12.160.12
दमी नान्यस्पृहा नित्यं गाम्भीर्यं धैर्यमेव च ।
अशाठ्यं क्रोधदमनं ज्ञानेनैतदवाप्यते ॥ १२.१६०.१२ ॥
الضابط لنفسه الذي لا يشتهي ما للآخرين أبدًا؛ والعمق والثبات أيضًا؛ والاستقامة وكبح الغضب — هذه تُنال بالمعرفة.
12.160.13
अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दाने धर्मे च संयमः ।
अवस्थितेन नित्यं च सत्येनामत्सरी भवेत् ॥ १२.१६०.१३ ॥
يقول الحكماء إن في العطاء وفي الدَّرْمَا ينبغي أن يكون عدم الحسد والضبط. وينبغي لمن هو ثابت أن يكون دائماً خالياً من الحسد بالصدق.
12.160.14
अक्षमायाः क्षमायाश्च प्रियाणीहाप्रियाणि च ।
क्षमते स तः साधुस्ततः प्राप्नोति सत्यताम् ॥ १२.१६०.१४ ॥
من يتحمل العفو وعدم العفو، والمحبوب وغير المحبوب هنا، فهو الصالح؛ ولذلك ينال الصدق.
12.160.15
कल्याणं रुते बाढं धीमान्न ग्लायते क्वचित् ।
प्रशान्तवाङ्भना नित्यं ह्रीस्तु धर्मादवाप्यते ॥ १२.१६०.१५ ॥
الحكيم يتكلم حقاً بما هو مبارك ولا يتعب أبداً. ومن كان كلامه وعقله هادئين دائماً، يُنال له الحياء من الدَّرْمَا.
12.160.16
धर्मार्थहेतोः क्षमते तितिक्षा धर्म उत्तमः ।
लोकसंग्रहणार्थं वै सा तु धैर्येण लभ्यते ॥ १२.१६०.१६ ॥
من أجل الدَّرْمَا والمال يصبر المرء؛ والصبر (تيتيكشا) هو الدَّرْمَا الأعلى. ولحفظ العالم يُنال بالثبات.
12.160.17
अनसूया तु गाम्भीर्यं दानेनैतदवाप्यते ।
त्यक्तस्नेहस्य यस्त्यागो विषयाणां तथैव च।
रागद्वेषप्रहीणस्य त्यागो भवति नान्यथा ॥ १२.१६०.१७ ॥
عدم عيب الآخرين والرزانة يُنالان بالعطاء. وكذلك ترك الموضوعات لمن تخلى عن التعلق؛ وترك من تحرر من الشهوة والكراهية لا يكون بغير ذلك.
12.160.18
ध्यानं च शाठ्यमित्युक्तं मौनेनैतदवाप्यते ।
आर्यता नाम भूतानां यः करोति प्रयत्नतः।
शुभं कर्म निराकारो वीतरागस्तथैव च ॥ १२.१६०.१८ ॥
يُقال إن التأمل والخداع؛ وهذا يُنال بالصمت. والنبل تجاه الكائنات لمن يفعل الفعل المبارك بجهد؛ وكذلك عديم الصورة والمتحرر من الشهوة.
12.160.19
धृतिर्नाम सुखे दुःखे यया नाप्नोति विक्रियाम् ।
तां भजेत सदा प्राज्ञो य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १२.१६०.१९ ॥
الثبات هو ما به لا يتغير الإنسان في السعادة ولا في الألم. ينبغي للحكيم الذي يريد خيره أن يلازمه دائمًا.
12.160.20
सर्वथा क्षमिणा भाव्यं तथा सत्यपरेण च ।
वीतहर्षभयक्रोधो धृतिमाप्नोति पण्डितः ॥ १२.१६०.२० ॥
ينبغي للصابر أن يكون كذلك في كل وجه، وأن يكون متفانيًا في الصدق أيضًا. والحكيم المتحرر من الفرح والخوف والغضب ينال الثبات.
12.160.21
अद्रोहः सर्वभूतेषु कर्मणा मनसा गिरा ।
अनुग्रहश्च दानं च सतां धर्मः सनातनः ॥ १२.१६०.२१ ॥
ألا يضر أحدٌ أيَّ كائن بالفعل أو الفكر أو القول، والإحسان والعطاء — هذا هو الدهر الأبدي لأهل الخير.
12.160.22
एते त्रयोदशाकाराः पृथक्सत्यैकलक्षणाः ।
भजन्ते सत्यमेवेह बृंहयन्ते च भारत ॥ १२.१६०.२२ ॥
هذه الصور الثلاث عشرة، وإن كانت متفرقة، تشترك في سمة واحدة هي الصدق. يا بهارتا، إنها هنا لا تنتسب إلا إلى الصدق وتقويه.
12.160.23
नान्तः शक्यो गुणानां च वक्तुं सत्यस्य पार्थिव ।
अतः सत्यं प्रशंसन्ति विप्राः सपितृदेवताः ॥ १२.१६०.२३ ॥
أيها الملك، لا يمكن الإحاطة بصفات الصدق حتى نهايتها. لذلك يمجّد البراهمة الصدق مع الأسلاف والآلهة.
12.160.24
नास्ति सत्यात्परो धर्मो नानृतात्पातकं परम् ।
स्थितिर्हि सत्यं धर्मस्य तस्मात्सत्यं न लोपयेत् ॥ १२.१६०.२४ ॥
لا واجب أعلى من الصدق، ولا ذنب أعظم من الكذب. الصدق هو قوام الدهر ذاته؛ فلا ينبغي أن يُهمل الصدق.
12.160.25
उपैति सत्याद्दानं हि तथा यज्ञाः सदक्षिणाः ।
त्रेताग्निहोत्रं वेदाश्च ये चान्ये धर्मनिश्चयाः ॥ १२.१६०.२५ ॥
من الصدق يأتي العطاء، وكذلك القرابين مع ما يُعطى للكهنة من الدكشينا، والتريتاغنيهوترا، والفيدا، وسائر يقينيات الدهرما.
12.160.26
अश्वमेधसहस्त्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते ॥ १२.१६०.२६ ॥
لو وُزنت ألف قربانِ الحصان مع الصدق في ميزان، لرجح الصدق وحده على ألف قربان الحصان.