மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.160.1
सत्यं धर्मं प्रशंसन्ति विप्रर्षिपितृदेवताः ।
सत्यमिच्छाम्यहं ज्ञातुं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१६०.१ ॥
உண்மையே தர்மம் என்று அந்தணர், ரிஷிகள், பிதிரர்கள் மற்றும் தேவர்கள் புகழ்கின்றனர். பிதாமகரே, அந்த உண்மையை நான் அறிய விரும்புகிறேன்; அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.160.2
सत्यं किंलक्षणं राजन्कथं वा तदवाप्यते ।
सत्यं प्राप्य भवेत्किंच कथं चैव तदुच्यताम् ॥ १२.१६०.२ ॥
அரசே, உண்மையின் இலக்கணம் என்ன? அது எவ்வாறு அடையப்படுகிறது? உண்மையை அடைந்தால் என்ன ஆகும்? அதை எப்படிச் சொல்லப்பட வேண்டும்?
12.160.3
चातुर्वर्ण्यस्य धर्माणां संकरो न प्रशस्यते ।
धर्मः साधारणः सत्यं सर्ववर्णेषु भारत ॥ १२.१६०.३ ॥
நால்வகை வருணங்களின் தர்மங்களைக் கலப்பது புகழப்படுவதில்லை. ஆனால் உண்மை என்பது எல்லா வருணங்களிலும் பொதுவான தர்மமாகும், பாரதா.
12.160.4
सत्यं सत्सु सदा धर्मः सत्यं धर्मः सनातनः ।
सत्यमेव नमस्येत सत्यं हि परमा गतिः ॥ १२.१६०.४ ॥
நல்லோரிடத்தில் எப்போதும் உண்மையே தர்மம்; உண்மையே நித்திய தர்மம். உண்மையையே வணங்க வேண்டும், ஏனெனில் உண்மையே உயர்ந்த கதி.
12.160.5
सत्यं धर्मस्तपोयोगः सत्यं ब्रह्म सनातनम् ।
सत्यं यज्ञः परः प्रोक्तः सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१६०.५ ॥
உண்மையே தர்மம்; உண்மையே தவமும் யோகமும்; உண்மையே நித்திய பிரம்மம். உண்மையே உயர்ந்த யாகம் என்று சொல்லப்படுகிறது; எல்லாம் உண்மையிலேயே நிலைகொண்டுள்ளது.
12.160.6
रूपं यदिह सत्यस्य यथावदनुपूर्वशः ।
लक्षणं च प्रवक्ष्यामि सत्यस्येह पराक्रमम् ॥ १२.१६०.६ ॥
இங்கு உண்மையின் வடிவத்தை முறைப்படி அப்படியே சொல்வேன்; இங்கு உண்மையின் இலக்கணத்தையும் அதன் வலிமையையும் சொல்வேன்.
12.160.7
प्राप्यते च यथा सत्यं तच्च वेत्तुमिहार्हसि ।
सत्यं त्रयोदशावधं सर्वलोकेषु भारत ॥ १२.१६०.७ ॥
எதனால் சத்தியம் அடையப்படுகிறதோ, அதையும் இங்கே அறிய வேண்டும். ஹே பாரதா, சத்தியம் எல்லா உலகங்களிலும் பதின்மூன்று வகைப்பட்டது.
12.160.8
सत्यं च समता चैव दमश्चैव न संशयः ।
अमात्सर्यं क्षमा चैव ह्रीस्तितिक्षाऽनसूयता ॥ १२.१६०.८ ॥
சத்தியம், சமநிலை, அடக்கம் ஆகியவையும் ஐயமின்றி (அதன் வடிவங்கள்). பொறாமையின்மை, பொறுமை, நாணம், சகிப்பு, குறை காணாமை ஆகியவையும்.
12.160.9
त्यागो ध्यानमथार्यत्वं धृतिश्च सततं दया ।
अहिंसा चैव राजेन्द्र सत्याकारास्त्रयोदश ॥ १२.१६०.९ ॥
தியாகம், தியானம், உயர்குணம், மன உறுதி, எப்போதும் கருணை, அகிம்சை — ஹே ராஜேந்திரா, இவை பதின்மூன்று சத்திய வடிவங்கள்.
12.160.10
सत्यं नामाव्ययं नित्यमविकारि तथैव च ।
सर्वधर्माविरुद्धं च योगेनैतदवाप्यते ॥ १२.१६०.१० ॥
சத்தியம் பெயரளவில் அழியாதது, நித்தியமானது, மாறாதது; எல்லா தர்மங்களுக்கும் முரண்படாதது. யோகத்தால் இது அடையப்படுகிறது.
12.160.11
आत्मनीष्टे तथाऽनिष्टे रिपौ च समता तथा ।
इच्छाद्वेषं क्षयं प्राप्य कामक्रोधक्षयं तथा ॥ १२.१६०.११ ॥
தன்னிடத்திலும், விருப்பமானதிலும் விருப்பமற்றதிலும், எதிரியிலும் சமநிலை; விருப்பும் வெறுப்பும் அழிந்து, காமமும் கோபமும் அழிந்து அடையப்படுவதும் அதுவே.
12.160.12
दमी नान्यस्पृहा नित्यं गाम्भीर्यं धैर्यमेव च ।
अशाठ्यं क्रोधदमनं ज्ञानेनैतदवाप्यते ॥ १२.१६०.१२ ॥
அடக்கமுடையவன், எப்போதும் பிறர் ஆசைப்படாதவன்; ஆழ்ந்த தன்மையும் உறுதியும்; நேர்மையும் கோபத்தை அடக்குதலும் — இவை ஞானத்தால் அடையப்படுகின்றன.
12.160.13
अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दाने धर्मे च संयमः ।
अवस्थितेन नित्यं च सत्येनामत्सरी भवेत् ॥ १२.१६०.१३ ॥
அறிஞர்கள் கொடையிலும் தர்மத்திலும் பொறாமையின்மையும் அடக்கமும் வேண்டும் என்கிறார்கள். நிலையாக நின்றவன் எப்போதும் உண்மையால் பொறாமையற்றவனாக இருக்க வேண்டும்.
12.160.14
अक्षमायाः क्षमायाश्च प्रियाणीहाप्रियाणि च ।
क्षमते स तः साधुस्ततः प्राप्नोति सत्यताम् ॥ १२.१६०.१४ ॥
இவ்வுலகில் பொறுமையின்மை, பொறுமை, இனிமையானவை, இனிமையற்றவை ஆகியவற்றைப் பொறுத்துக்கொள்பவன் அந்த நல்லவன்; அதனால் அவன் உண்மைத்தன்மையை அடைகிறான்.
12.160.15
कल्याणं रुते बाढं धीमान्न ग्लायते क्वचित् ।
प्रशान्तवाङ्भना नित्यं ह्रीस्तु धर्मादवाप्यते ॥ १२.१६०.१५ ॥
அறிவுள்ளவன் நலம் தரும் சொற்களைப் பேசுவான்; ஒருபோதும் சோர்வடையான். அமைதியான சொல்லும் மனமும் உள்ளவனுக்கு எப்போதும் தர்மத்தால் நாணம் கிடைக்கும்.
12.160.16
धर्मार्थहेतोः क्षमते तितिक्षा धर्म उत्तमः ।
लोकसंग्रहणार्थं वै सा तु धैर्येण लभ्यते ॥ १२.१६०.१६ ॥
தர்மம் மற்றும் பொருளின் பொருட்டு ஒருவன் பொறுக்கிறான். பொறுமை (திதிக்ஷா) உயர்ந்த தர்மம்; உலகத்தை ஒருங்கிணைக்கும் பொருட்டு அது உறுதியால் அடையப்படுகிறது.
12.160.17
अनसूया तु गाम्भीर्यं दानेनैतदवाप्यते ।
त्यक्तस्नेहस्य यस्त्यागो विषयाणां तथैव च।
रागद्वेषप्रहीणस्य त्यागो भवति नान्यथा ॥ १२.१६०.१७ ॥
அனசூயை (குறைகாணாமை) மற்றும் ஆழ்ந்த மனநிலை கொடையால் அடையப்படுகிறது. பற்றை விட்டவனின் விஷயத் துறப்பும் அவ்வாறே; ராக-த்வேஷம் நீங்கியவனின் துறப்பு வேறுவிதமாக அல்ல.
12.160.18
ध्यानं च शाठ्यमित्युक्तं मौनेनैतदवाप्यते ।
आर्यता नाम भूतानां यः करोति प्रयत्नतः।
शुभं कर्म निराकारो वीतरागस्तथैव च ॥ १२.१६०.१८ ॥
தியானமும் சாட்யமும் (வஞ்சகம்) என்று கூறப்படுகின்றன; இது மௌனத்தால் அடையப்படுகிறது. உயிரினங்களிடம் ஆரியதா என்பது முயற்சியுடன் நல்ல செயல் செய்பவனே; நிராகாரனும் வீதராகனும் அவ்வாறே.
12.160.19
धृतिर्नाम सुखे दुःखे यया नाप्नोति विक्रियाम् ।
तां भजेत सदा प्राज्ञो य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १२.१६०.१९ ॥
திருதி என்பது, அதனால் இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் ஒருவன் மாற்றமடைவதில்லை. தன் நலத்தை விரும்பும் ஞானி எப்போதும் அதையே பற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.
12.160.20
सर्वथा क्षमिणा भाव्यं तथा सत्यपरेण च ।
वीतहर्षभयक्रोधो धृतिमाप्नोति पण्डितः ॥ १२.१६०.२० ॥
பொறுமையுடையவன் எல்லா வகையிலும் இருக்க வேண்டும்; உண்மையில் நிலைத்தவனும் இருக்க வேண்டும். மகிழ்ச்சி, பயம், கோபம் நீங்கிய பண்டிதன் திருதியை அடைகிறான்.
12.160.21
अद्रोहः सर्वभूतेषु कर्मणा मनसा गिरा ।
अनुग्रहश्च दानं च सतां धर्मः सनातनः ॥ १२.१६०.२१ ॥
எல்லா உயிர்களிடத்தும் செயலாலும் மனத்தாலும் சொல்லாலும் துரோகம் செய்யாமை, அருள், தானம் — இவையே சான்றோரின் நித்திய தர்மம்.
12.160.22
एते त्रयोदशाकाराः पृथक्सत्यैकलक्षणाः ।
भजन्ते सत्यमेवेह बृंहयन्ते च भारत ॥ १२.१६०.२२ ॥
இந்தப் பதின்மூன்று வடிவங்களும் தனித்தனியாக இருந்தாலும், உண்மை என்ற ஒரே குணத்தைக் கொண்டவை. பாரதனே, இங்கு இவை உண்மையையே பற்றி, அதையே வளர்க்கின்றன.
12.160.23
नान्तः शक्यो गुणानां च वक्तुं सत्यस्य पार्थिव ।
अतः सत्यं प्रशंसन्ति विप्राः सपितृदेवताः ॥ १२.१६०.२३ ॥
அரசே, உண்மையின் குணங்களுக்கு முடிவு சொல்ல இயலாது. ஆகையால் பிராமணர்கள், பித்ருக்கள் மற்றும் தேவர்களுடன் சேர்ந்து உண்மையைப் புகழ்கிறார்கள்.
12.160.24
नास्ति सत्यात्परो धर्मो नानृतात्पातकं परम् ।
स्थितिर्हि सत्यं धर्मस्य तस्मात्सत्यं न लोपयेत् ॥ १२.१६०.२४ ॥
உண்மையை விட உயர்ந்த தர்மம் இல்லை; பொய்யை விடப் பெரிய பாவம் இல்லை. உண்மையே தர்மத்தின் நிலைப்பாடு; எனவே உண்மையை அழிக்கக் கூடாது.
12.160.25
उपैति सत्याद्दानं हि तथा यज्ञाः सदक्षिणाः ।
त्रेताग्निहोत्रं वेदाश्च ये चान्ये धर्मनिश्चयाः ॥ १२.१६०.२५ ॥
சத்தியத்தால் தானமும், தக்ஷிணையுடன் கூடிய யாகங்களும் அவ்வாறே பலனடைகின்றன; த்ரேதாக்னிஹோத்ரமும், வேதங்களும், பிற தர்ம நிச்சயங்களும் (சத்தியத்தாலேயே பலனளிக்கின்றன).
12.160.26
अश्वमेधसहस्त्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते ॥ १२.१६०.२६ ॥
ஆயிரம் அஸ்வமேதங்களும் சத்தியமும் துலாவில் நிறுக்கப்பட்டால், ஆயிரம் அஸ்வமேதங்களைவிடவும் சத்தியமே மேலானதாகும்.