مهابهاراتا · أدهيايا 12.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.161.1
यतः प्रभवति क्रोधः कामो वा भरतर्षभ ।
शोकमोहौ विधित्सा च परासुत्वं तथा मदः ॥ १२.१६१.१ ॥
يا ثور البهاراتا، من أين ينشأ الغضب أو الشهوة؟ ومن أين تنشأ الأحزان والوهم، ونية الفعل، وحالة الموت الروحي، وكذلك السكر؟
12.161.2
लोभो मात्सर्यमीर्ष्या च कुत्साऽसूया कृपा भयम् ।
एतत्सर्वं महाप्राज्ञ याथातथ्येन मे वद ॥ १२.१६१.२ ॥
الطمع والحسد والغيرة والازدراء والحقد والشفقة والخوف، كل هذا، يا عظيم الحكمة، أخبرني به على حقيقته.
12.161.3
त्रयोदशैतेऽतिबलाः शत्रवः प्राणिनां स्मृताः ।
उपासते महाराज समन्तात्पुरुषानिह ॥ १२.१६१.३ ॥
هؤلاء الأعداء الثلاثة عشر الأشد قوة للكائنات الحية مذكورون، أيها الملك العظيم؛ إنهم يجلسون هنا حول الناس من كل جانب.
12.161.4
एते प्रमत्तं पुरुषमप्रमत्तास्तुदन्ति च ।
वृका इव विलुम्पन्ति दृष्ट्वेव पुरुषेतरान् ॥ १२.१६१.४ ॥
هؤلاء يهاجمون الإنسان الغافل، ويضايقون اليقظ أيضاً؛ كالذئاب، إذا رأوا رجالاً آخرين مزّقوهم.
12.161.5
एभ्यः प्रवर्तते दुःखमेभ्यः पापं प्रवर्तते ।
इति मर्त्यो विजानीयात्सततं पुरुषर्षभ ॥ १२.१६१.५ ॥
من هذه ينشأ الألم، ومن هذه ينشأ الإثم. هكذا ينبغي للفاني أن يعلم ذلك دائماً، يا ثور البشر.
12.161.6
एतेषामुदयं स्थानं क्षयं च पृथिवीपते ।
हन्त ते कथयिष्यामि क्रोधस्योत्पत्तिमादितः।
यथातत्त्वं क्षितिपते तन्मे निगदतः शृणु ॥ १२.१६१.६ ॥
يا سيد الأرض، سأخبرك حقاً بنشأتها ومقرها وزوالها، ومنشأ الغضب من البداية. اسمع يا سيد الأرض ما أقوله.
12.161.7
लोभात्क्रोधः प्रभवति परदोषैरुदीर्यते ।
क्षमया तिष्ठते राजन्क्षमया विनिवर्तते ॥ १२.१६१.७ ॥
من الطمع يولد الغضب، ويُثار بعيوب الآخرين. أيها الملك، بالصبر يثبت، وبالصبر يرتد.
12.161.8
संकल्पाज्जायते कामः सेव्यमानो विवर्धते ।
यदा प्राज्ञो विरमते तदा सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.८ ॥
من العزم يولد الشهوة، وإذا اتُّبعت نمت. فإذا كفّ العاقل عنها، زالت في الحال.
12.161.9
परामूया क्रोधलोभावन्तरा प्रतिमुच्यते ।
दयया सर्वभूतानां निर्वेदाद्विनिवर्तते।
अवद्यदर्शनादेति तत्त्वज्ञानाच्च नश्यति ॥ १२.१६१.९ ॥
إذا قُهر الغضب والطمع انفكّا في الطريق. بالرحمة لجميع الكائنات، وبالزهد يرتد. برؤية العيب يزول، وبمعرفة الحقيقة يفنى.
12.161.10
अज्ञानप्रभवो मोहः पापाभ्यासात्प्रवर्तते ।
यदा प्राज्ञेषु रमते तदा सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१० ॥
الوهم المولود من الجهل ينشأ من عادة الشر. فإذا تلذّذ المرء بالحكماء، زال في الحال.
12.161.11
विरुद्धानीह शास्त्राणि ये पश्यन्ति कुरूद्वह ।
विधित्सा जायते तेषां तत्त्वज्ञानान्निवर्तते ॥ १२.१६१.११ ॥
يا خير الكورو، إن الذين يرون الكتب المتعارضة هنا تنشأ فيهم رغبة في حلّها، وبمعرفة الحقيقة ترتد.
12.161.12
प्रीतेः शोकः प्रभवति वियोगात्तस्य देहिनः ।
यदा निरर्थकं वेत्ति तदा सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१२ ॥
من المحبة يولد الحزن، من فراق ذلك الكائن المتجسد. فإذا عرفه المرء عبثاً، زال في الحال.
12.161.13
परासुता क्रोधलोभादभ्यासाच्च प्रवर्तते ।
दयया सर्वभूतानां निर्वेदात्सा निवर्तते ॥ १२.१६१.१३ ॥
ينشأ الإعياء من الغضب والطمع وكذلك من العادة. وبالرحمة لجميع الكائنات وبالزهد ينصرف ويزول.
12.161.14
सत्यत्यागात्तु मात्सर्यमहितानां च सेवया ।
एतत्तु क्षीयते तात साधूनामुपसेवनात् ॥ १२.१६१.१४ ॥
ينشأ الحسد من ترك الحق ومن خدمة من لا ينفعون. لكنه، يا بني، يزول بخدمة الأخيار.
12.161.15
कुलाञ्ज्ञानात्तथैश्वर्यान्मदो भवति देहिनाम् ।
एभिरेव तु विज्ञातैर्मदः सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१५ ॥
من النسب والعلم وكذلك من السلطان ينشأ الكبر في الكائنات المتجسدة. ولكن إذا أُدركت هذه الأمور على حقيقتها زال الكبر في الحال.
12.161.16
ईर्ष्या कामात्प्रभवति संहर्षाच्चैव जायते ।
इतरेषां तु सत्वानां प्रज्ञया सा प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१६ ॥
ينشأ الحسد من الشهوة، ويولد أيضًا من الابتهاج. لكنه في سائر الكائنات يزول بالحكمة.
12.161.17
विभ्रमाल्लोकबाह्यानां द्वेष्यैर्वाक्यैरसंमतैः ।
कुत्सा संजायते राजँल्लोकान्प्रेक्ष्याभिशाम्यति ॥ १२.१६१.१७ ॥
من الوهم ومن الأقوال البغيضة المستهجنة لمن هم خارج العالم يولد الازدراء أيها الملك. وإذ يُنظر إلى العوالم يهدأ.
12.161.18
प्रतिकर्तुं न शक्ता ये बलस्थायापकारिणे ।
असूया जायते तीव्रा कारुण्याद्विनिवर्तते ॥ १२.१६१.१८ ॥
في الذين لا يقدرون على رد الأذى إلى القوي الذي أضرّهم يولد حسد شديد. وبالرحمة يُصرف.
12.161.19
कृपणान्सततं दृष्ट्वा ततः संजायते कृपा ।
धर्मनिष्ठां यदा वेत्ति तदा शाम्यति सा कृपा ॥ १२.१६१.१९ ॥
عندما يرى المرء البائسين باستمرار تنشأ الرحمة، وحين يعرف ثبات المرء في الدارما تهدأ تلك الرحمة.
12.161.20
अज्ञानप्रभवो लोभो भूतानां दृश्यते सदा ।
अस्थिरत्वं च भोगानां दृष्ट्वा ज्ञात्वा निवर्तते ॥ १२.१६१.२० ॥
الطمع النابع من الجهل يُرى دائمًا في الكائنات، وحين يرى المرء عدم ثبات المتع ويعرفه يرتدّ عنه.
12.161.21
एतान्येव जितान्याहुः प्रशान्तेन त्रयोदश ।
एते हि धार्तराष्ट्राणां सर्वे दोषास्त्रयोदश।
त्वया सत्यार्थिना नित्यं विजिता जेष्यता चते ॥ १२.१६१.२१ ॥
يقال إن هذه الثلاثة عشر يغلبها الرجل الساكن المطمئن؛ وهي بعينها الثلاثة عشر عيبًا لأبناء دهريتاشترا. وأنت الطالب للحق قد غلبتها دائمًا وستغلبها.