マハーバーラタ · 章 12.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.161.1
यतः प्रभवति क्रोधः कामो वा भरतर्षभ ।
शोकमोहौ विधित्सा च परासुत्वं तथा मदः ॥ १२.१६१.१ ॥
バラタ族の牡牛よ、怒りや欲望はどこから生じるのか。悲しみと迷い、為そうとする意志、霊的な死の状態、そして同様に慢心は、どこから生じるのか。
12.161.2
लोभो मात्सर्यमीर्ष्या च कुत्साऽसूया कृपा भयम् ।
एतत्सर्वं महाप्राज्ञ याथातथ्येन मे वद ॥ १२.१६१.२ ॥
貪欲、嫉妬、羨望、軽蔑、悪意、憐れみ、恐怖――これらすべてを、大いなる賢者よ、ありのままに私に語ってください。
12.161.3
त्रयोदशैतेऽतिबलाः शत्रवः प्राणिनां स्मृताः ।
उपासते महाराज समन्तात्पुरुषानिह ॥ १२.१६१.३ ॥
大王よ、生きとし生けるものの、この十三の極めて強力な敵が伝えられている。ここで彼らは四方から人々に寄り添っている。
12.161.4
एते प्रमत्तं पुरुषमप्रमत्तास्तुदन्ति च ।
वृका इव विलुम्पन्ति दृष्ट्वेव पुरुषेतरान् ॥ १२.१६१.४ ॥
これらは怠慢な人を襲い、用心深い人をも苦しめる。狼が他の人間を見て引き裂くように、彼らを引き裂く。
12.161.5
एभ्यः प्रवर्तते दुःखमेभ्यः पापं प्रवर्तते ।
इति मर्त्यो विजानीयात्सततं पुरुषर्षभ ॥ १२.१६१.५ ॥
これらから苦しみが生じ、これらから罪が生じる。人は常にこれを知るべきである、人中の牡牛よ。
12.161.6
एतेषामुदयं स्थानं क्षयं च पृथिवीपते ।
हन्त ते कथयिष्यामि क्रोधस्योत्पत्तिमादितः।
यथातत्त्वं क्षितिपते तन्मे निगदतः शृणु ॥ १२.१६१.६ ॥
大地の主よ、これらの生起と住処と滅びについて、そして怒りの生じる根源を最初から、真実のままにお前に語ろう。大地の主よ、私が語るのを聞け。
12.161.7
लोभात्क्रोधः प्रभवति परदोषैरुदीर्यते ।
क्षमया तिष्ठते राजन्क्षमया विनिवर्तते ॥ १२.१६१.७ ॥
貪欲から怒りが生じ、他人の過失によってそれは掻き立てられる。王よ、忍耐によってそれは留まり、忍耐によってそれは退く。
12.161.8
संकल्पाज्जायते कामः सेव्यमानो विवर्धते ।
यदा प्राज्ञो विरमते तदा सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.८ ॥
思い（決意）から欲望が生まれ、それに身を委ねれば増大する。賢者が離れるとき、それはたちまち滅びる。
12.161.9
परामूया क्रोधलोभावन्तरा प्रतिमुच्यते ।
दयया सर्वभूतानां निर्वेदाद्विनिवर्तते।
अवद्यदर्शनादेति तत्त्वज्ञानाच्च नश्यति ॥ १२.१६१.९ ॥
怒りと貪欲は打ち負かされると途中で解き放たれる。あらゆる生類への慈悲により、離欲によって、それは退く。過失を見ることでそれは去り、真理の知によってそれは滅びる。
12.161.10
अज्ञानप्रभवो मोहः पापाभ्यासात्प्रवर्तते ।
यदा प्राज्ञेषु रमते तदा सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१० ॥
無知から生じた迷妄は、悪行の習慣によって起こる。賢者の中に喜びを見出すとき、それはたちまち滅びる。
12.161.11
विरुद्धानीह शास्त्राणि ये पश्यन्ति कुरूद्वह ।
विधित्सा जायते तेषां तत्त्वज्ञानान्निवर्तते ॥ १२.१६१.११ ॥
クル族の最良者よ、ここで経典が互いに矛盾するのを見る者には、それを解こうとする欲求が生じる。真理の知によってそれは退く。
12.161.12
प्रीतेः शोकः प्रभवति वियोगात्तस्य देहिनः ।
यदा निरर्थकं वेत्ति तदा सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१२ ॥
愛着から悲しみが生じる、あの有身者との別離によって。それを無意味と知るとき、それはたちまち滅びる。
12.161.13
परासुता क्रोधलोभादभ्यासाच्च प्रवर्तते ।
दयया सर्वभूतानां निर्वेदात्सा निवर्तते ॥ १२.१६१.१३ ॥
怒りと貪欲から、また習慣から、息の衰えが生じる。すべての生き物への慈悲と厭離によって、それは退いて止む。
12.161.14
सत्यत्यागात्तु मात्सर्यमहितानां च सेवया ।
एतत्तु क्षीयते तात साधूनामुपसेवनात् ॥ १२.१६१.१४ ॥
真実を捨てることと、害をなす者に仕えることから嫉妬が生じる。しかし、わが子よ、善き人々に仕えることによってそれは滅する。
12.161.15
कुलाञ्ज्ञानात्तथैश्वर्यान्मदो भवति देहिनाम् ।
एभिरेव तु विज्ञातैर्मदः सद्यः प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१५ ॥
家柄と知識、そして権勢から、肉体をもつ者に慢心が生じる。しかし、まさにそれらを正しく理解すれば、その慢心はたちまち滅する。
12.161.16
ईर्ष्या कामात्प्रभवति संहर्षाच्चैव जायते ।
इतरेषां तु सत्वानां प्रज्ञया सा प्रणश्यति ॥ १२.१६१.१६ ॥
嫉妬は欲望から生じ、また歓喜からも生まれる。しかし他の生き物においては、それは智慧によって滅する。
12.161.17
विभ्रमाल्लोकबाह्यानां द्वेष्यैर्वाक्यैरसंमतैः ।
कुत्सा संजायते राजँल्लोकान्प्रेक्ष्याभिशाम्यति ॥ १२.१६१.१७ ॥
迷いから、また世の外にある者たちの憎しみに満ちた不当な言葉から、軽蔑が生じる。王よ、世界を見つめることで、それは静まる。
12.161.18
प्रतिकर्तुं न शक्ता ये बलस्थायापकारिणे ।
असूया जायते तीव्रा कारुण्याद्विनिवर्तते ॥ १२.१६१.१८ ॥
力ある加害者に報復できない者には、激しい妬みが生じる。慈悲によってそれは退く。
12.161.19
कृपणान्सततं दृष्ट्वा ततः संजायते कृपा ।
धर्मनिष्ठां यदा वेत्ति तदा शाम्यति सा कृपा ॥ १२.१६१.१९ ॥
哀れな者を絶えず見て、そのとき慈悲が生じる。法への堅固さを知れば、その慈悲は静まる。
12.161.20
अज्ञानप्रभवो लोभो भूतानां दृश्यते सदा ।
अस्थिरत्वं च भोगानां दृष्ट्वा ज्ञात्वा निवर्तते ॥ १२.१६१.२० ॥
無知から生じる貪欲は、常に生き物に見られる。快楽の無常を見て知れば、人は退く。
12.161.21
एतान्येव जितान्याहुः प्रशान्तेन त्रयोदश ।
एते हि धार्तराष्ट्राणां सर्वे दोषास्त्रयोदश।
त्वया सत्यार्थिना नित्यं विजिता जेष्यता चते ॥ १२.१६१.२१ ॥
この十三は、寂静の人によって克服されたと言われる。これこそドリタラーシュトラの子らの十三の過失である。真理を求めるおまえは、常にそれらを克服してきたし、これからも克服するだろう。