ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.163.1
कृतार्थी यक्ष्यमाणश्च सर्ववेदान्तगश्च यः ।
आचार्यपितृकार्यार्थं स्वाध्यायार्थमथापि च ॥ १२.१६३.१ ॥
ಕೃತಾರ್ಥನು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲಿರುವವನು, ಸರ್ವ ವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನಾದವನು — ಆಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ (ದಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು).
12.163.2
एते वै साधवो दृष्टा ब्राह्मणाः धर्मभिक्षवः ।
निःस्वेभ्यो देयमेतेभ्यो दानं विद्या च भारत ॥ १२.१६३.२ ॥
ಈ ಸಾಧು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಧರ್ಮಭಿಕ್ಷುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತ, ಬಡವರಿಂದ ಇವರಿಗೆ ದಾನ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆ ನೀಡಬೇಕು.
12.163.3
अन्यत्र दक्षिणादानं देयं भरतसत्तम ।
अन्येभ्योऽपि बहिर्वेदि न कृतान्नं विधीयते ॥ १२.१६३.३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ದಕ್ಷಿಣೆಯ ದಾನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ನೀಡಬೇಕು. ಇತರರಿಗೂ ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಹೊರಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ ನೀಡುವುದು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.
12.163.4
सर्वरत्नानि राजा हि यथार्हं प्रतिपादयेत् ।
ब्राह्मणायैव यज्ञाश्च सहान्नाः सहदक्षिणाः ॥ १२.१६३.४ ॥
ರಾಜನು ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೇ ನೀಡಬೇಕು; ಯಜ್ಞಗಳೂ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು.
12.163.5
अन्येभ्यो विमलाचारा यजन्ते गुणतः सदा ।
यस्य त्रैवार्षिकं भक्तं पर्याप्तं भृत्यवृत्तये।
अधिकं चापि विद्येत स सोमं पातुमर्हति ॥ १२.१६३.५ ॥
ಶುದ್ಧಾಚಾರರು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಗುಣಾನುಸಾರ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಸೇವಕರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಅನ್ನವಿರುವವನು, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ, ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯನು.
12.163.6
यज्ञश्चेत्प्रतिरुद्धः स्यादंशेनैकेन यज्वनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण धार्मिके सति राजनि ॥ १२.१६३.६ ॥
ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಯಜ್ಞವು ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದಲೂ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜನಿರುವಾಗ (ಅದು ತಪ್ಪು).
12.163.7
यो वैश्यः स्याद्बहुपशुर्हीनक्रतुरसोमपः ।
कुटुम्बात्तस्य तद्वित्तं यज्ञार्थं पार्थिवो हरेत् ॥ १२.१६३.७ ॥
ಬಹಳ ಪಶುಗಳಿದ್ದರೂ ಯಜ್ಞರಹಿತನೂ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡದವನೂ ಆದ ವೈಶ್ಯನ ಕುಟುಂಬದಿಂದ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜನು ಅವನ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
12.163.8
आहरेद्द्रुह्यतः किंचित्कामं शूद्रस्य वेश्मनि ।
न हि वेश्मनि शूद्रस्य किंचिदस्ति परिग्रहः ॥ १२.१६३.८ ॥
ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವನಿಂದ ಬಯಸಿದಷ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಶೂದ್ರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಧನವೇನೂ ಇಲ್ಲ.
12.163.9
योऽनाहिताग्निः शतगुरयज्वा त्त सहस्रगुः ।
तयोरपि कुटुम्बाभ्यामाहरेदविचारयन् ॥ १२.१६३.९ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವಿಲ್ಲದವನು, ನೂರು ಹಸುಗಳ ಒಡೆಯನು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವನು ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ಒಡೆಯನು - ಈ ಇಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದಲೂ ಯೋಚಿಸದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
12.163.10
अदातृभ्यो हरेद्वित्तं विख्याप्य नृपतिः सदा ।
तथैवाचरतो धर्मो नृपतेः स्यादथाखिलः ॥ १२.१६३.१० ॥
ದಾನ ಮಾಡದವರಿಂದ ರಾಜನು ಸದಾ ಧನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಹೀಗೆ ನಡೆಯುವ ರಾಜನಿಗೆ ಧರ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.
12.163.11
तथैव सप्तमे भक्ते भक्तानि षडनश्नतः ।
अश्वस्तनविभागेन हर्तव्यं हीनकर्मणः ॥ १२.१६३.११ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಏಳನೆಯ ಊಟದಲ್ಲಿ ಆರು ಊಟಗಳನ್ನು ಉಣ್ಣದ ಹೀನಕರ್ಮಿಯಿಂದ, ನಾಳೆಯ ಆಹಾರದ ಭಾಗವಾಗಿ ಅಶ್ವಸ್ತನ ವಿಭಾಗದಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
12.163.12
खलात्क्षेत्रात्तथागाराद्यतो वाऽप्युपपद्यते ।
आख्यातव्यं नृपस्यैतत्पृच्छतोऽपृच्छतोपि वा।
न तस्मै धारयेद्दण्डं राजा धर्मेण धर्मवित् ॥ १२.१६३.१२ ॥
ಕಣದಿಂದ, ಹೊಲದಿಂದ, ಮನೆಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಂದಲೇ ದೊರೆತರೂ, ಕೇಳಿದರೂ ಕೇಳದಿದ್ದರೂ ಇದನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬಾರದು.
12.163.13
क्षत्रियस्य तु बालिश्याद्ब्राह्मणः क्लिश्यते क्षुधा ।
श्रुतशीले समाज्ञाय वृत्तिमस्य प्रकल्पयेत् ॥ १२.१६३.१३ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದರೆ, ಅವನ ಶ್ರುತ ಮತ್ತು ಶೀಲವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದು ಅವನಿಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಬೇಕು.
12.163.14
अथैनं परिरक्षेत पिता पुत्रमिवौरसम्। ॥ १२.१६३.१४ ॥
ಆಗ ತಂದೆ ತನ್ನ ಔರಸ ಪುತ್ರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
12.163.15
इष्टिं वैश्वानरीं नित्यं निर्वपेदब्दपर्यये ।
अविकल्पः पुरा धर्मो धर्मवादैस्तु केवलः ॥ १२.१६३.१५ ॥
ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವೈಶ್ವಾನರೀ ಇಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಿಂದೆ ಧರ್ಮವಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಈ ಧರ್ಮ ವಿಕಲ್ಪವಿಲ್ಲದ ಏಕೈಕ ನಿಯಮವಾಗಿತ್ತು.
12.163.16
विश्वैर्देवैश्च साध्यैश्च ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ।
आपत्सु गरणाद्भीतैर्लिङ्गः प्रतिनिधीकृतः ॥ १२.१६३.१६ ॥
ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಷಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಲಿಂಗ (ಸಂಕೇತ) ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
12.163.17
प्रभुः प्रथमकल्पस्य योऽनुकल्पेन वर्तते ।
स नाप्नोति फलं तस्य प्रेत्य चेह च दुर्मतिः ॥ १२.१६३.१७ ॥
ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೂ ಮೊದಲ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅನುಕಲ್ಪದ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವವನು, ಆ ಫಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು.
12.163.18
न ब्राह्मणो वेदयीत किंचिद्राजनि धर्मवित् ।
अविद्यावेदनाद्विद्यात्स्ववीर्यं वीर्यवत्तरम्।
तस्माद्राज्ञः सदा तेजो दुःसहं ब्रह्मवादिनाम् ॥ १२.१६३.१८ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನರಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರಾಜನಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ತಿಳಿಸಬಾರದು. ಅವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದರಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಿಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನ ತೇಜಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಹಿಸಲಾಗದ್ದು.
12.163.19
मन्ता शास्ता विधाता च ब्राह्मणो देव उच्यते ।
तस्मिन्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कामीरयेद्गिरम् ॥ १२.१६३.१९ ॥
ಮಂತ್ರಿ, ಶಾಸ್ತಾ, ವಿಧಾತೃ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ದೇವ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅಶುಭವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಒರಟು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಬಾರದು.
12.163.20
क्षत्रियो बाहुवीर्येण तरेदापदमात्मनः ।
धनैर्वैश्यश्च शुद्रश्च मन्त्रैर्होमैश्च वै द्विजः ॥ १२.१६३.२० ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ತನ್ನ ಆಪತ್ತನ್ನು ದಾಟಬೇಕು; ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರು ಧನದಿಂದ, ದ್ವಿಜನು ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಹೋಮಗಳಿಂದ ದಾಟಬೇಕು.
12.163.21
नैव कन्या न युवतिर्नामन्त्रज्ञो न बालिशः ।
परिवेष्टाऽग्निहोत्रस्य भवेन्नासंस्कृतस्तथा ॥ १२.१६३.२१ ॥
ಕನ್ಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಯುವತಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಆಮಂತ್ರಣ ಮಂತ್ರ ತಿಳಿಯದವನೂ ಅಲ್ಲ, ಮೂರ್ಖನೂ ಅಲ್ಲ, ಸಂಸ್ಕಾರರಹಿತನೂ ಅಲ್ಲ — ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಪರಿವೇಷ್ಟಾ ಆಗಿರಬೇಕು.
12.163.22
नरके निपतन्त्येते जुह्वानाः सवनस्य तत् ।
तस्माद्वैतानकुशलो होता स्याद्वेदपारगः ॥ १२.१६३.२२ ॥
ಸವನದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವರು ಇವುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವೈತಾನದಲ್ಲಿ ಕುಶಲನಲ್ಲದವನು ವೇದಪಾರಂಗತ ಹೋತೃ ಆಗಿರಬೇಕು.
12.163.23
प्राजापत्यमदत्त्वा च अग्न्याधेयस्य दक्षिणाम् ।
अनाहिताग्निरिति सं प्रोच्यते धर्मदर्शिभिः ॥ १२.१६३.२३ ॥
ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನ್ಯಾಧೇಯ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ನೀಡದವನನ್ನು ಧರ್ಮದರ್ಶಿಗಳು ಅನಾಹಿತಾಗ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
12.163.24
पुण्यान्यन्यानि कुर्वीत श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ।
अनाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्न यजेत कथंचन ॥ १२.१६३.२४ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹಿಯಾದವನು ಇತರ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆಯದ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಯಜನ ಮಾಡಬಾರದು.
12.163.25
प्रजाः पंशूश्च स्वर्गं च हन्ति यज्ञो ह्यदक्षिणः ।
इन्द्रियाणि यशः कीर्तिभायुश्चाप्यवकृन्तति ॥ १२.१६३.२५ ॥
ದಕ್ಷಿಣೆ ಇಲ್ಲದ ಯಜ್ಞವು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು, ಪಶುಗಳನ್ನು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು, ಯಶಸ್ಸನ್ನು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೂ ಅದು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
12.163.26
उदक्यामासते ये च द्विजाः केचिदनग्नयः ।
कुलं चाश्रोत्रियं येषां सर्वे ते शूद्रकर्मिणः ॥ १२.१६३.२६ ॥
ಅಶುದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುವ, ಅಗ್ನಿ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲವು ದ್ವಿಜರು, ವೇದಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಕುಲದವರು - ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಶೂದ್ರಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು.
12.163.27
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृपलीयतिः ।
अपित्वा द्वादश समाः शूद्रकर्मैव गच्छति ॥ १२.१६३.२७ ॥
ಬಾವಿ ಮತ್ತು ನೀರಿರುವ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರನಂತೆ ನಡೆಯುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ನೀರು ಕುಡಿಯದೆ ಶೂದ್ರಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ.
12.163.28
अभार्यी शयने विभ्रच्छूद्रं वृद्धं च वै द्विजः ।
अब्राह्मणं भन्यमानस्तृणेष्वासीत पृष्ठतः।
तथा संशुध्यते राजञ्शृणु चात्र वचो मम ॥ १२.१६३.२८ ॥
ಹೆಂಡತಿಯಿಲ್ಲದ ದ್ವಿಜನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರನನ್ನೋ ವೃದ್ಧನನ್ನೋ ಹಿಡಿದರೆ, ಅಥವಾ ಅಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
12.163.29
यदेकरात्रेण करोति पापं ।
कृष्णं वर्णं ब्राह्मणः सेवमानः।
स्थानासनाभ्यां विहरन्वती स ।
त्रिभिर्वर्षैः शमयेदात्मपापम् ॥ १२.१६३.२९ ॥
ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು, ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದವನನ್ನು (ಶೂದ್ರನನ್ನು) ಸೇವಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ನಿಲ್ಲುವ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ವ್ರತ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿ, ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಬೇಕು.
12.163.30
न नर्मयुक्तमतृतं हिनस्ति ।
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥ १२.१६३.३० ॥
ತಮಾಷೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳು ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ, ವಿವಾಹ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಅಥವಾ ಸರ್ವಧನ ಅಪಹರಣವಾಗುವಾಗ - ಈ ಐದು ರೀತಿಯ ಸುಳ್ಳುಗಳು ಪಾಪವಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
12.163.31
श्रद्दधानः शुभां विद्यां हीनादपि समाप्नुयात् ।
सुवर्णमपि चामेध्यादाददीताविचारयन् ॥ १२.१६३.३१ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು ಕೀಳುಜನರಿಂದಲೂ ಶುಭವಾದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವ ಚಿನ್ನವನ್ನೂ ಹಿಂಜರಿಯದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
12.163.32
स्त्रीरत्नं दुष्कुलाच्चापि विषादप्यमृतं पिबेत् ।
अदूष्या हि स्त्रियो रत्नमाप इत्येव धर्मतः ॥ १२.१६३.३२ ॥
ಸ್ತ್ರೀರತ್ನವನ್ನು ಕೀಳುಕುಲದಿಂದಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು; ವಿಷದಿಂದಲೂ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಂತೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೋಷರಹಿತರು; ನೀರಿನಂತೆ ಎಂದು ಧರ್ಮದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
12.163.33
गोब्राह्मणहितार्थं च वर्णानां संकरेषु च ।
वैश्यो गृह्णीत शस्त्राणि परित्राणार्थमात्मनः ॥ १२.१६३.३३ ॥
ಗೋವು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ವರ್ಣ ಸಂಕರಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೈಶ್ಯನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು.
12.163.34
सुरापो ब्रह्महा चैव गुरुतल्पगतस्तथा ।
अचिरेण महाराज पतितो वै भवत्युत ॥ १२.१६३.३४ ॥
ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ ಮತ್ತು ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಶಯ್ಯೆಗೆ ಹೋದವನು, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.163.35
सुवर्णहरणं स्तैन्यं विप्रस्वं चेति पातकम् ।
विहारो मद्यपानं च अगम्यागमनं तथा ॥ १२.१६३.३५ ॥
ಚಿನ್ನ ಕದಿಯುವುದು, ಕಳ್ಳತನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದು—ಇವು ಪಾಪಗಳು; ಕ್ರೀಡೆ, ಮದ್ಯಪಾನ, ಅಗಮ್ಯಗಮನ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ.
12.163.36
पतितैः संप्रयोगश्च ब्राह्मणीयोनितस्तथा ।
अनिर्देश्यानि मन्यन्ते प्राणान्तानीति धारणा ॥ १२.१६३.३६ ॥
ಪತಿತರೊಡನೆ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಯೋನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರ ವಿಚಾರವೂ ಅದೇ; ಪ್ರಾಣಾಂತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಪಾಪಗಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
12.163.37
संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन् ।
याजनाध्यापनाद्दानान्न तु यानासनाशनात् ॥ १२.१६३.३७ ॥
ಪತಿತನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ನಡೆಯುವವನು ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ತಾನೂ ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಯಾಜನ, ಅಧ್ಯಾಪನ, ದಾನದಿಂದ; ಆದರೆ ವಾಹನ, ಆಸನ, ಭೋಜನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲ್ಲ.
12.163.38
एतानि हित्वातोऽन्यानि निर्देश्यानीति धारणा ।
निर्देश्यकेन विधिना कालेनाव्यसनी भवेत् ॥ १२.१६३.३८ ॥
ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದವೇ ನಿರ್ದೇಶ್ಯಗಳು (ಘೋಷಿಸಬೇಕಾದವು) ಎಂಬುದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ನಿರ್ದೇಶ್ಯ ವಿಧಿಯಿಂದ, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನು ವ್ಯಸನರಹಿತನಾಗಲಿ.
12.163.39
अनुत्तीर्य न होतव्यं प्रेतकर्मण्युपाश्रिते ।
त्रिषु त्वेतेषु पूर्वेषु न कुर्वीत विचारणम् ॥ १२.१६३.३९ ॥
ಪ್ರೇತಕರ್ಮ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸದೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬಾರದು; ಆದರೆ ಈ ಮೂರು ಹಿಂದಿನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಬಾರದು.
12.163.40
अमात्यान्वा गुरून्वापि जह्याद्धर्मेण धार्मिकः ।
प्रायश्चित्तान्यकुर्वाणा नैते कुर्वन्ति संविदम् ॥ १२.१६३.४० ॥
ಧಾರ್ಮಿಕನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಅಮಾತ್ಯರನ್ನು ಅಥವಾ ಗುರುಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು, ಅವರು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ; ಇವರು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
12.163.41
अधर्मकारी धर्मेण तपसा हन्ति किल्विषम् ।
ब्राह्मणायावगुर्येत स्पृष्टे गुरुतरं भवेत् ॥ १२.१६३.४१ ॥
ಅಧರ್ಮ ಮಾಡಿದವನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಎದುರು (ಅಪರಾಧವನ್ನು) ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು) ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಪಾಪ ಇನ್ನೂ ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ.
12.163.42
अस्तेनं स्तेन इत्युक्त्वा द्विगुणं पापमाप्नुयात् ।
त्रिभागं ब्रह्महत्यायाः कन्यां प्राप्नोति दुष्यति।
यस्तु दूषयिता तस्याः शेषं प्राप्नोति पाप्मनः ॥ १२.१६३.४२ ॥
ನಿರ್ದೋಷಿಯನ್ನು 'ಕಳ್ಳ' ಎಂದು ಹೇಳುವವನು ಎರಡರಷ್ಟು ಪಾಪ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಮೂರನೆಯ ಭಾಗದ ಪಾಪ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅವಳನ್ನು ಕೆಡಿಸುವವನು ಆ ಪಾಪದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.163.43
ब्राह्मणानवगर्ह्येह स्पृष्ट्वा गुरुतरं भवेत् ।
वर्षाणां हि शतं पापः प्रतिष्ठां नाधिगच्छति ॥ १२.१६३.४३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದು ಪಾಪ ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಪಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
12.163.44
सहस्रं चैव वर्षाणां निपत्य नरकं वसेत् ।
तस्मान्नैवावगुर्याद्धि नैव जातु निपातयेत् ॥ १२.१६३.४४ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ವಾಸಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ನಿಂದಿಸಬಾರದು, ಎಂದಿಗೂ ಕೆಡವಬಾರದು.
12.163.45
शोणितं यावतः पांसून्संगृह्णीयाद्द्विजक्षतात् ।
तावतीः स समा राजन्नरके प्रतिपद्यते ॥ १२.१६३.४५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ವಿಜನ ಗಾಯದಿಂದ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ನರಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.
12.163.46
भ्रूणहाऽऽहवमध्ये तु शुध्यते शस्त्रपाततः ।
आत्मानं जुहुयादग्नौ समिद्धे तेन शुध्यते ॥ १२.१६३.४६ ॥
ಭ್ರೂಣಹತ್ಯಾಪಾತಕಿ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರಪಾತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಥವಾ ತನ್ನನ್ನೇ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.163.47
सुरापो वारुणीमुष्णां पीत्वा पापाद्विमुच्यते ॥ १२.१६३.४७ ॥
ಸುರಾಪಾನ ಮಾಡಿದವನು ಬಿಸಿಯಾದ ವಾರುಣಿಯನ್ನು ಕುಡಿದು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.163.48
तया स काये निर्दग्धे मृत्युं वा प्राप्य शुध्यति ।
लोकांश्च लभते विप्रो नान्यथा लभते हि सः ॥ १२.१६३.४८ ॥
ಅದರಿಂದ ಅವನ ದೇಹ ಸುಟ್ಟುಹೋದಾಗ, ಅಥವಾ ಮರಣ ಹೊಂದಿದಾಗ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ವಿಪ್ರನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
12.163.49
गुरुतल्पमधिष्ठाय दुरात्मा पापचेतनः ।
शिलां ज्वलन्तीमासाद्य मृत्युना सोभिशुध्यति ॥ १२.१६३.४९ ॥
ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ಏರಿದ ದುರಾತ್ಮನು, ಪಾಪಚಿಂತನೆಯುಳ್ಳವನು, ಉರಿಯುವ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಸೇರಿ ಮರಣದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.163.50
अधवा शिश्नवृषणावादायाञ्जलिना स्वयम् ।
नैर्ऋतीं दिशमास्थाय निपतेत्सत्वजिह्मगः ॥ १२.१६३.५० ॥
ಅಥವಾ ತನ್ನ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವೃಷಣಗಳನ್ನು ಅಂಜಲಿಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಹಿಡಿದು, ನೈರ್ಋತಿ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಕುಟಿಲ ಸ್ವಭಾವದವನು ಬೀಳಬೇಕು.
12.163.51
ब्राह्मणार्थेऽपि वा प्राणान्संत्यजंस्तेन शुध्यति ॥ १२.१६३.५१ ॥
ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಅವನು ಅದರಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.163.52
अश्वमेधेन वाऽपीष्ट्वा अथवा गोसवेन वा ।
मरुत्सोमेन वा सम्यगिह प्रेत्य च पूज्यते ॥ १२.१६३.५२ ॥
ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ಅಥವಾ ಗೋಸವ ಅಥವಾ ಮರುತ್ಸೋಮ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮರಣದ ನಂತರ ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.163.53
तथैव द्वादशसमाः कापोतं धर्ममाचरेत् ।
एककालं चरेद्भैक्षं स्वकर्मोदाहरञ्जने ॥ १२.१६३.५३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಪೋತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಜನರ ನಡುವೆ ತನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಘೋಷಿಸಬೇಕು.
12.163.54
एवं वा तपसा युक्तो ब्रह्महा सवनी भवेत् ।
एवं गर्भमविज्ञातमात्रेयीं वा निपातयेत् ॥ १२.१६३.५४ ॥
ಅಥವಾ ಹೀಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು ಸವನೀ (ಸೋಮಯಾಗ ಮಾಡುವವನು) ಆಗಬೇಕು; ಹೀಗೆಯೇ ತಿಳಿಯದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬೀಳಿಸಬೇಕು.
12.163.55
द्विगुणा ब्रह्महत्या वै आत्रेयीहिंसने भवेत् ।
सुरापी नियताहारो ब्रह्मचारी क्षपाचरः ॥ १२.१६३.५५ ॥
ಆತ್ರೇಯಿಯ ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಎರಡರಷ್ಟು ಪಾಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನು, ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರವುಳ್ಳವನು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು (ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು).
12.163.56
ऊर्ध्वं त्रिभ्योऽपि वर्षेभ्यो यजेताग्निष्टुता परम् ।
ऋषभैकसहस्रं वा गा दत्त्वा शौचमाप्नुयात् ॥ १२.१६३.५६ ॥
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಅಗ್ನಿಷ್ಟುತ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಹೋರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಿ ಹೊಂದಬೇಕು.
12.163.57
वैश्यं दत्त्वा तु वर्षे द्वे ऋषभैकशतं च गाः ।
शूद्रं हत्वाऽब्दमेवैकमृषभं च शतं च गाः ॥ १२.१६३.५७ ॥
ವೈಶ್ಯನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ನೂರು ಹೋರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶೂದ್ರನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಒಂದು ಹೋರಿ ಮತ್ತು ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
12.163.58
श्ववराहखरान्हत्वा शौद्रमेव व्रतं चरेत् ।
मार्जारचाषमण्डूकान्काकं व्यालं च मूषिकम् ॥ १२.१६३.५८ ॥
ನಾಯಿ, ಹಂದಿ, ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಶೂದ್ರನ ವ್ರತವನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೆಕ್ಕು, ಚಾಷ ಪಕ್ಷಿ, ಕಪ್ಪೆ, ಕಾಗೆ, ಹಾವು, ಇಲಿಯನ್ನು (ಕೊಂದರೂ).
12.163.59
उक्तः पशुवधे दोषो राजन्प्राणिनिपातनात् ।
अनस्थिकेषु गोमूत्रं पानमेकं प्रचक्षते।
प्रायश्चित्तान्यथान्यानि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ॥ १२.१६३.५९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಲುಬಿಲ್ಲದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಮೂತ್ರವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕುಡಿಯುವುದೇ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.163.60
तल्पे वाऽन्यस्य चौर्ये च पृथक् संवत्सरं चरेत् ।
त्रीणि श्रोत्रियभार्यायां परदारे च द्वे स्मृते ॥ १२.१६३.६० ॥
ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ (ವ್ಯಭಿಚಾರ) ಅಥವಾ ಕಳ್ಳತನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೋತ್ರಿಯನ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
12.163.61
काले चतुर्थे भुञ्जानो ब्रह्मचारी व्रती भवेत् ।
स्थानासनाभ्यां विहरेत्रिरह्नाऽभ्युपयन्नपः ॥ १२.१६३.६१ ॥
ಸರಿಯಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ ವ್ರತನಿಷ್ಠನೂ ಆಗಿರಬೇಕು; ನಿಂತು ಮತ್ತು ಕುಳಿತು ಸಂಚರಿಸಬೇಕು; ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು.
12.163.62
ऐवमेव चरन्राजंस्तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ।
एवमेव निराकर्ता यश्चाग्नीनपविध्यति ॥ १२.१६३.६२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆಯೇ ಆಚರಿಸುವವನು ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನೂ ಹೀಗೆಯೇ.
12.163.63
त्यजत्यकारणे यश्च पितरं मातरं गुरुम् ।
पतितः स्यात्स कौरव्य यथा धर्मेषु निश्चयः ॥ १२.१६३.६३ ॥
ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರುವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು, ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಪತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಶ್ಚಯ.
12.163.64
ग्रासाच्छादनयानं च शयनं ह्यासनं तथा ।
ब्रह्मचारी द्विजेभ्यश्च दत्त्वा पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.१६३.६४ ॥
ಊಟ, ವಸ್ತ್ರ, ವಾಹನ, ಶಯ್ಯೆ, ಆಸನ—ಇವುಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
12.163.65
भार्यायां व्यभिचारिण्यां निरुद्धायां विशेषतः ।
यत्पुंसः परदारेषु तदेनां चारयेद्व्रतम्। ॥ १२.१६३.६५ ॥
ಹೆಂಡತಿ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಪುರುಷನು ಪರಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳಿಗೂ ವ್ರತ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
12.163.66
श्रेयांसं शयने हित्वा पापीयांसं समृच्छति ।
श्वभिस्तमर्दयेद्राजा संस्थाने बहुविस्तरे ॥ १२.१६३.६६ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪಾಪಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನನ್ನು, ರಾಜನು ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
12.163.67
पुमांसं बन्धयेत्पाशैः शयने तप्त आयसे ।
अप्यादधीत दारूणि तत्र दह्येत पापकृत ॥ १२.१६३.६७ ॥
ಪುರುಷನನ್ನು ಪಾಶಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿ, ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಇಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಪಾಪಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಲಿ.
12.163.68
एव दण्डो महाराज स्त्रीणां भर्तृव्यतिक्रमे ।
संवत्सारोऽभिशस्तस्य दुष्टस्य द्विगुणो भवेत् ॥ १२.१६३.६८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಇದೇ ದಂಡ; ಆರೋಪಿತ ದುಷ್ಟನಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ದಂಡ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿರಬೇಕು.
12.163.69
द्वे तस्य त्रीणि वर्षाणि चत्वारि सहसेविनः ।
कुमारः पञ्चवर्षाणि चरेद्भैक्षं मुनिव्रतः ॥ १२.१६३.६९ ॥
ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಸಂಗ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಎರಡು, ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು; ಕುಮಾರನು ಐದು ವರ್ಷ ಮುನಿವ್ರತದಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು.
12.163.70
परिवित्तिः परिवेत्ता या चैव परिविद्यते ।
पाणिग्राहस्त्वधर्मेण सर्वे ते पतिताः स्मृताः ॥ १२.१६३.७० ॥
ಪರಿವಿತ್ತಿ, ಪರಿವೇತ್ತ, ಪರಿವಿದ್ಯಮಾನ ಕನ್ಯೆ, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಮಾಡುವವನು — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಪತಿತರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
12.163.71
चरेयुः सर्व एवैते वीरहा यद्व्रतं चरेत् ।
चान्द्रायणं चरेन्मासं कृच्छ्रं वा पापशुद्धये ॥ १२.१६३.७१ ॥
ವೀರಹಂತಕನು ಮಾಡುವ ವ್ರತವನ್ನೇ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡಬೇಕು; ಪಾಪಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಅಥವಾ ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತ ಮಾಡಬೇಕು.
12.163.72
परिवेत्ता प्रयच्छेता तां स्नुषां परिवित्तये ।
ज्येष्ठेन त्वभ्यनुज्ञातो यवीयाप्यनन्तरम्।
एनसो मोक्षमाप्नोति तौ च सा चैव धर्मतः ॥ १२.१६३.७२ ॥
ಪರಿವೇತ್ತನು ಆ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಪರಿವಿತ್ತಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಹಿರಿಯನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ನಂತರ ಕಿರಿಯನೂ (ವಿವಾಹವಾಗಬಹುದು). ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಆಕೆಯೂ ಧರ್ಮದಂತೆ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.163.73
अमानुषीषु गोवर्जमनादिष्टं न दुष्यति ।
अधिष्ठातारमत्तारं पशूनां पुरुषं विदुः ॥ १२.१६३.७३ ॥
ಮಾನವೇತರ ಹೆಣ್ಣುಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹಸುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಜ್ಞಾಪಿಸದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ದೋಷಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಪಶುಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷಕನಾದ ಪುರುಷನನ್ನೇ ಅವರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
12.163.74
परिधायोर्ध्ववालं तु पात्रमादाय मृन्मयम् ।
चरेत्सप्तगृहान्भैक्षं स्वकर्म परिकीर्तयन् ॥ १२.१६३.७४ ॥
ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಬಾಲದ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಏಳು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತ ಸಂಚರಿಸಬೇಕು; ತನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ.
12.163.75
तथैव लब्धभोजी स्याद्द्वादशाहात्स शुध्यति ।
चरेत्संवत्सरं चापि तद्व्रतं येन कृन्तति ॥ १२.१६३.७५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ದೊರೆತದ್ದನ್ನು ಉಣ್ಣುವವನಾಗಿರಬೇಕು; ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಅದರಿಂದ (ಪಾಪವನ್ನು) ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.163.76
भवेत्तु मानुषेष्वेवं प्रायश्चिमनुत्तमम् ।
दानं वा दानशक्तेषु सवेर्मतत्प्रकल्पयेत् ॥ १२.१६३.७६ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿರಬೇಕು; ಅಥವಾ ದಾನ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತರಾದವರಿಗೆ ದಾನವೇ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಆಗಲಿ; ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು.
12.163.77
अनास्तिकेषु गोमात्रं दानमेकं प्रचक्षते ।
श्ववराहमनुष्याणां कुक्कुटस्य खरस्य च ॥ १२.१६३.७७ ॥
ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದೇ ಒಂದೇ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಾಯಿ, ಹಂದಿ, ಮನುಷ್ಯ, ಕೋಳಿ, ಕತ್ತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ.
12.163.78
मांसं मूत्रं पुरीषं च प्राश्य संस्कारमर्हति ।
ब्राह्मणस्तु सुरापस्य गन्धमादाय सोमपाः ॥ १२.१६३.७८ ॥
ಮಾಂಸ, ಮೂತ್ರ, ಮಲವನ್ನು ತಿಂದವನು ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು; ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಸುರಾಪಾನ ಮಾಡಿದವನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವವರು (ಸುರಾ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ).
12.163.79
अपख्यहं पिबेदुष्णाः संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
अपः पीत्वा तु स पुनर्वायुभक्षो भवेन्त्र्यहम् ॥ १२.१६३.७९ ॥
ಆತ್ಮಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಜಯವುಳ್ಳವನು ಬಿಸಿನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು. ನೀರು ಕುಡಿದ ನಂತರ ಅವನು ಮೂರು ದಿನ ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.
12.163.80
एवमेतत्समुद्दिष्टं प्रायश्चित्तिषेवणम् ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण यदज्ञानेन जायते ॥ १२.१६३.८० ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷಕ್ಕೆ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.