மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.163
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.163.1
कृतार्थी यक्ष्यमाणश्च सर्ववेदान्तगश्च यः ।
आचार्यपितृकार्यार्थं स्वाध्यायार्थमथापि च ॥ १२.१६३.१ ॥
தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றியவனும், யாகம் செய்யவிருப்பவனும், எல்லா வேதாந்தங்களிலும் தேர்ந்தவனும் ஆகியவன், ஆசிரியர் மற்றும் முன்னோர்களின் கடமைக்காகவும், சுவாத்யாயத்திற்காகவும் (தானத்திற்குரியவன்).
12.163.2
एते वै साधवो दृष्टा ब्राह्मणाः धर्मभिक्षवः ।
निःस्वेभ्यो देयमेतेभ्यो दानं विद्या च भारत ॥ १२.१६३.२ ॥
இந்த நல்லொழுக்க அந்தணர்கள் தர்மத்தை யாசிப்பவர்களாகக் காணப்படுகிறார்கள். பாரதனே, ஏழைகளுக்கு இவர்களுக்குத் தானமும் கல்வியும் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
12.163.3
अन्यत्र दक्षिणादानं देयं भरतसत्तम ।
अन्येभ्योऽपि बहिर्वेदि न कृतान्नं विधीयते ॥ १२.१६३.३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, தட்சிணை தானம் வேறு இடங்களில் கொடுக்கப்பட வேண்டும். யாகப் பீடத்திற்கு வெளியே மற்றவர்களுக்கும் சமைத்த உணவு கொடுக்க விதிக்கப்படவில்லை.
12.163.4
सर्वरत्नानि राजा हि यथार्हं प्रतिपादयेत् ।
ब्राह्मणायैव यज्ञाश्च सहान्नाः सहदक्षिणाः ॥ १२.१६३.४ ॥
அரசன் எல்லா ரத்தினங்களையும் தகுதிக்கேற்ப அந்தணருக்கே வழங்க வேண்டும்; யாகங்களும் அன்னம் மற்றும் தட்சிணையுடன் அந்தணருக்காகவே இருக்க வேண்டும்.
12.163.5
अन्येभ्यो विमलाचारा यजन्ते गुणतः सदा ।
यस्य त्रैवार्षिकं भक्तं पर्याप्तं भृत्यवृत्तये।
अधिकं चापि विद्येत स सोमं पातुमर्हति ॥ १२.१६३.५ ॥
தூய ஒழுக்கமுடையவர்கள் பிறருக்காக எப்போதும் குணத்திற்கேற்ப யாகம் செய்கின்றனர்; மூன்று ஆண்டுகளுக்கான உணவு ஏவலர் வாழ்விற்குப் போதுமானதும் அதற்கு மேலும் உள்ளவனும் சோமம் பருகத் தகுதியுடையவன்.
12.163.6
यज्ञश्चेत्प्रतिरुद्धः स्यादंशेनैकेन यज्वनः ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण धार्मिके सति राजनि ॥ १२.१६३.६ ॥
யாகம் செய்யும் அந்தணனின் யாகம் ஒரு பங்கால் கூட தடைப்படுமானால், குறிப்பாக நீதியுள்ள அரசன் ஆட்சி செய்யும்போது அது தவறாகும்.
12.163.7
यो वैश्यः स्याद्बहुपशुर्हीनक्रतुरसोमपः ।
कुटुम्बात्तस्य तद्वित्तं यज्ञार्थं पार्थिवो हरेत् ॥ १२.१६३.७ ॥
பல கால்நடைகளை உடையவனாயினும் யாகமற்றவனும் சோமம் பருகாதவனுமான வைசியனின் குடும்பத்திலிருந்து, அவனுடைய செல்வத்தை யாகத்திற்காக அரசன் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
12.163.8
आहरेद्द्रुह्यतः किंचित्कामं शूद्रस्य वेश्मनि ।
न हि वेश्मनि शूद्रस्य किंचिदस्ति परिग्रहः ॥ १२.१६३.८ ॥
பிறருக்குத் தீங்கு செய்பவனிடமிருந்து விரும்பியதை எடுத்துக்கொள்ளலாம்; சூத்திரனின் வீட்டில் சேமிக்கப்பட்ட எதுவும் இல்லை.
12.163.9
योऽनाहिताग्निः शतगुरयज्वा त्त सहस्रगुः ।
तयोरपि कुटुम्बाभ्यामाहरेदविचारयन् ॥ १२.१६३.९ ॥
அக்னிஹோத்ரம் இல்லாதவனும் நூறு பசுக்களை உடையவனும் யாகம் செய்யாதவனும், ஆயிரம் பசுக்களை உடையவனுமாகிய அந்த இருவரின் குடும்பங்களிலிருந்தும் தயங்காமல் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
12.163.10
अदातृभ्यो हरेद्वित्तं विख्याप्य नृपतिः सदा ।
तथैवाचरतो धर्मो नृपतेः स्यादथाखिलः ॥ १२.१६३.१० ॥
கொடுக்காதவர்களிடமிருந்து அரசன் எப்போதும் செல்வத்தை வெளிப்படுத்திவிட்டு எடுக்க வேண்டும்; இவ்வாறு நடப்பவனுக்கு அரசனின் தர்மம் முழுமையாகும்.
12.163.11
तथैव सप्तमे भक्ते भक्तानि षडनश्नतः ।
अश्वस्तनविभागेन हर्तव्यं हीनकर्मणः ॥ १२.१६३.११ ॥
அதுபோலவே, ஏழாம் நாள் உணவில் ஆறு உணவுகளை உண்ணாதவனிடமிருந்து, நாளைய உணவின் பங்காக அச்வஸ்தன விபாகத்தின்படி எடுக்க வேண்டும்; ஹீனகர்மனிடமிருந்து.
12.163.12
खलात्क्षेत्रात्तथागाराद्यतो वाऽप्युपपद्यते ।
आख्यातव्यं नृपस्यैतत्पृच्छतोऽपृच्छतोपि वा।
न तस्मै धारयेद्दण्डं राजा धर्मेण धर्मवित् ॥ १२.१६३.१२ ॥
களத்திலிருந்தும், வயலிலிருந்தும், வீட்டிலிருந்தும், அல்லது எங்கிருந்து கிடைத்தாலும், இதை அரசனுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்; கேட்டாலும் கேட்காவிட்டாலும். தர்மமறிந்த அரசன் அவனுக்குத் தண்டம் விதிக்கக் கூடாது.
12.163.13
क्षत्रियस्य तु बालिश्याद्ब्राह्मणः क्लिश्यते क्षुधा ।
श्रुतशीले समाज्ञाय वृत्तिमस्य प्रकल्पयेत् ॥ १२.१६३.१३ ॥
ஒரு சத்திரியனின் அறியாமையால் ஒரு பிராமணன் பசியால் துன்புற்றால், அவனுடைய கல்வியையும் நன்னடத்தையையும் நன்கு அறிந்து அவனுக்கு வாழ்வாதாரம் ஏற்படுத்த வேண்டும்.
12.163.14
अथैनं परिरक्षेत पिता पुत्रमिवौरसम्। ॥ १२.१६३.१४ ॥
பின்பு, தந்தை தன் சொந்த மகனைக் காப்பது போல் அவனைக் காக்க வேண்டும்.
12.163.15
इष्टिं वैश्वानरीं नित्यं निर्वपेदब्दपर्यये ।
अविकल्पः पुरा धर्मो धर्मवादैस्तु केवलः ॥ १२.१६३.१५ ॥
ஆண்டு முடிவில் எப்போதும் வைசுவானரிக்கான இஷ்டியைச் செய்ய வேண்டும். முற்காலத்தில் தர்மவாதிகள் கூறிய இந்த தர்மம் மாற்றில்லாத ஒரே விதி ஆகும்.
12.163.16
विश्वैर्देवैश्च साध्यैश्च ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ।
आपत्सु गरणाद्भीतैर्लिङ्गः प्रतिनिधीकृतः ॥ १२.१६३.१६ ॥
விசுவதேவர்களும், தேவர்களும், சாத்தியர்களும், பிராமணர்களும், மகரிஷிகளும் ஆபத்துக் காலத்தில் நஞ்சுக்கு அஞ்சி, இதற்கு மாற்றாக ஒரு அடையாள விதியை ஏற்படுத்தினர்.
12.163.17
प्रभुः प्रथमकल्पस्य योऽनुकल्पेन वर्तते ।
स नाप्नोति फलं तस्य प्रेत्य चेह च दुर्मतिः ॥ १२.१६३.१७ ॥
ஆற்றல் பெற்றிருந்தும், முதல் விதியைக் கைவிட்டு மாற்று விதியின்படி நடப்பவன், அந்தப் பயனை இம்மையிலும் மறுமையிலும் அடைவதில்லை; அவன் தீய புத்தியுள்ளவன்.
12.163.18
न ब्राह्मणो वेदयीत किंचिद्राजनि धर्मवित् ।
अविद्यावेदनाद्विद्यात्स्ववीर्यं वीर्यवत्तरम्।
तस्माद्राज्ञः सदा तेजो दुःसहं ब्रह्मवादिनाम् ॥ १२.१६३.१८ ॥
தர்மம் அறிந்த பிராமணன் அரசனிடம் எதையும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது. அறியாமையை வெளிப்படுத்துவதால் தன் சொந்த ஆற்றலே மேலும் வலிமையானதாக அறியப்படும். ஆகையால் அரசனின் தேஜஸ் எப்போதும் பிரம்மவாதிகளுக்குப் பொறுக்க முடியாததாகும்.
12.163.19
मन्ता शास्ता विधाता च ब्राह्मणो देव उच्यते ।
तस्मिन्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कामीरयेद्गिरम् ॥ १२.१६३.१९ ॥
ஆலோசகர், ஆசிரியர், விதிப்பவர் ஆகிய பிராமணர் தேவன் எனப்படுகிறார். அவரைப் பற்றி அசுபமாகப் பேசக்கூடாது; வறண்ட சொற்களையும் சொல்லக்கூடாது.
12.163.20
क्षत्रियो बाहुवीर्येण तरेदापदमात्मनः ।
धनैर्वैश्यश्च शुद्रश्च मन्त्रैर्होमैश्च वै द्विजः ॥ १२.१६३.२० ॥
க்ஷத்திரியன் தன் புஜவீரியத்தால் தனது ஆபத்தைக் கடக்க வேண்டும்; வைசியனும் சூத்திரனும் செல்வத்தாலும், இருபிறப்பாளன் மந்திரங்களாலும் ஹோமங்களாலும் கடக்க வேண்டும்.
12.163.21
नैव कन्या न युवतिर्नामन्त्रज्ञो न बालिशः ।
परिवेष्टाऽग्निहोत्रस्य भवेन्नासंस्कृतस्तथा ॥ १२.१६३.२१ ॥
கன்னியோ, இளம்பெண்ணோ, மந்திர அழைப்பை அறியாதவனோ, மூடனோ, சடங்கு செய்யப்படாதவனோ அக்னிஹோத்திரத்தின் பரிவேஷ்டாவாக இருக்கக் கூடாது.
12.163.22
नरके निपतन्त्येते जुह्वानाः सवनस्य तत् ।
तस्माद्वैतानकुशलो होता स्याद्वेदपारगः ॥ १२.१६३.२२ ॥
சவனத்தில் ஹோமம் செய்பவர்கள், இவற்றைப் பின்பற்றாவிட்டால் நரகத்தில் விழுவர். ஆகவே வைதானத்தில் திறமையற்றவன் வேதங்களில் தேர்ந்த ஹோதாவாக இருக்க வேண்டும்.
12.163.23
प्राजापत्यमदत्त्वा च अग्न्याधेयस्य दक्षिणाम् ।
अनाहिताग्निरिति सं प्रोच्यते धर्मदर्शिभिः ॥ १२.१६३.२३ ॥
பிராஜாபத்யத்தையும், அக்னியாதேயத்தின் தக்ஷிணையையும் கொடுக்காதவனை தர்மத்தை அறிந்தோர் அனாஹிதாக்னி என்று சொல்கின்றனர்.
12.163.24
पुण्यान्यन्यानि कुर्वीत श्रद्दधानो जितेन्द्रियः ।
अनाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्न यजेत कथंचन ॥ १२.१६३.२४ ॥
சிரத்தையுடனும் புலனடக்கத்துடனும் இருப்பவன் வேறு புண்ணியச் செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்; தக்ஷிணை பெறப்படாத யாகங்களால் எந்த வகையிலும் யஜனம் செய்யக்கூடாது.
12.163.25
प्रजाः पंशूश्च स्वर्गं च हन्ति यज्ञो ह्यदक्षिणः ।
इन्द्रियाणि यशः कीर्तिभायुश्चाप्यवकृन्तति ॥ १२.१६३.२५ ॥
தட்சிணை இல்லாத யாகம் குழந்தைகளையும், கால்நடைகளையும், சொர்க்கத்தையும் அழிக்கிறது; அது புலன்களையும், புகழையும், புகழையும், ஆயுளையும் கூட வெட்டி வீழ்த்துகிறது.
12.163.26
उदक्यामासते ये च द्विजाः केचिदनग्नयः ।
कुलं चाश्रोत्रियं येषां सर्वे ते शूद्रकर्मिणः ॥ १२.१६३.२६ ॥
மாதவிடாய் பெண்களுடன் வாழும், அக்னியை இழந்த சில இருபிறப்பாளர்களும், வேதம் அறியாத குலம் கொண்டவர்களும் அனைவரும் சூத்திரர்களின் கருமங்களைச் செய்பவர்கள்.
12.163.27
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृपलीयतिः ।
अपित्वा द्वादश समाः शूद्रकर्मैव गच्छति ॥ १२.१६३.२७ ॥
கிணறும் நீரும் உள்ள கிராமத்தில் சூத்திரனைப் போல நடந்துகொள்ளும் பிராமணன், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீர் அருந்தாமல் சூத்திரத் தொழிலிலேயே செல்கிறான்.
12.163.28
अभार्यी शयने विभ्रच्छूद्रं वृद्धं च वै द्विजः ।
अब्राह्मणं भन्यमानस्तृणेष्वासीत पृष्ठतः।
तथा संशुध्यते राजञ्शृणु चात्र वचो मम ॥ १२.१६३.२८ ॥
மனைவியில்லாத இருபிறப்பாளன், படுக்கையில் சூத்திரனையோ முதியவனையோ தாங்கினால், அல்லது அப்ராம்மணனால் தாக்கப்பட்டால், புல்லின் மீது பின்புறமாக அமர வேண்டும். இவ்வாறு அவன் தூய்மையடைகிறான். அரசே, என் இந்த சொல்லைக் கேள்.
12.163.29
यदेकरात्रेण करोति पापं ।
कृष्णं वर्णं ब्राह्मणः सेवमानः।
स्थानासनाभ्यां विहरन्वती स ।
त्रिभिर्वर्षैः शमयेदात्मपापम् ॥ १२.१६३.२९ ॥
ஓர் இரவில் செய்யப்படும் பாவத்தை, கருமை வருணத்தவனை (சூத்திரனை) சேவிக்கும் பிராமணன், நிற்றல், அமர்தல் நியமங்களுடன் விரதம் இருந்து அலைந்து மூன்று ஆண்டுகளில் தன் பாவத்தை சாந்தப்படுத்த வேண்டும்.
12.163.30
न नर्मयुक्तमतृतं हिनस्ति ।
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥ १२.१६३.३० ॥
நகைச்சுவைக்காகக் கூறப்பட்ட பொய் தீங்கு செய்யாது; அரசே, பெண்களிடத்தில், திருமண காலத்தில், உயிர் ஆபத்தில் இருக்கும்போது, அல்லது எல்லா செல்வமும் பறிக்கப்படும்போது — இந்த ஐந்து வகைப் பொய்கள் பாவமற்றவை என்று கூறப்படுகின்றன.
12.163.31
श्रद्दधानः शुभां विद्यां हीनादपि समाप्नुयात् ।
सुवर्णमपि चामेध्यादाददीताविचारयन् ॥ १२.१६३.३१ ॥
நம்பிக்கையுள்ளவன் கீழ்மகனிடமிருந்தும் நல்ல கல்வியைப் பெறலாம்; அசுத்தமான இடத்திலிருந்தும் தயக்கமின்றி தங்கத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
12.163.32
स्त्रीरत्नं दुष्कुलाच्चापि विषादप्यमृतं पिबेत् ।
अदूष्या हि स्त्रियो रत्नमाप इत्येव धर्मतः ॥ १२.१६३.३२ ॥
பெண் ஒரு ரத்தினம்; தாழ்ந்த குலத்திலிருந்தும் அவளை ஏற்கலாம், விஷத்திலிருந்தும் அமுதைப் பருகுவதுபோல். பெண்கள் குற்றமற்றவர்கள்; நீர்போல என்று தர்மப்படி அறியவேண்டும்.
12.163.33
गोब्राह्मणहितार्थं च वर्णानां संकरेषु च ।
वैश्यो गृह्णीत शस्त्राणि परित्राणार्थमात्मनः ॥ १२.१६३.३३ ॥
பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நன்மைக்காகவும், வர்ணக் கலப்பு ஏற்படும் காலங்களிலும், வைசியன் தன் பாதுகாப்பிற்காக ஆயுதங்களை எடுக்கலாம்.
12.163.34
सुरापो ब्रह्महा चैव गुरुतल्पगतस्तथा ।
अचिरेण महाराज पतितो वै भवत्युत ॥ १२.१६३.३४ ॥
மதுபானம் செய்பவனும், பிராமணனைக் கொன்றவனும், குருவின் படுக்கையில் சென்றவனும், ஓ மகாராஜா, விரைவில் வீழ்ந்தவனாகிறான்.
12.163.35
सुवर्णहरणं स्तैन्यं विप्रस्वं चेति पातकम् ।
विहारो मद्यपानं च अगम्यागमनं तथा ॥ १२.१६३.३५ ॥
தங்கத்தைத் திருடுதல், திருட்டு, பிராமணரின் சொத்தை எடுத்தல் ஆகியவை பாவங்கள்; விளையாட்டு, மதுபானம், அடையக்கூடாதவரிடம் செல்லுதல் ஆகியவையும் அப்படியே.
12.163.36
पतितैः संप्रयोगश्च ब्राह्मणीयोनितस्तथा ।
अनिर्देश्यानि मन्यन्ते प्राणान्तानीति धारणा ॥ १२.१६३.३६ ॥
பதிதர்களுடன் கூடுவதும், பிராமணப் பிறப்பிலிருந்து பிறந்தவர்களும் அப்படியே; உயிர்போகும் அளவு தண்டனைக்குரியவை என்பது நிலைப்பாடு.
12.163.37
संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन् ।
याजनाध्यापनाद्दानान्न तु यानासनाशनात् ॥ १२.१६३.३७ ॥
பதிதனுடன் சேர்ந்து நடப்பவன் ஓராண்டில் தானும் பதிதனாகிறான்; யாஜனம், அத்யாபனம், தானம் ஆகியவற்றால் ஆகிறான், ஆனால் வாகனம், ஆசனம், உணவு பகிர்வதால் அல்ல.
12.163.38
एतानि हित्वातोऽन्यानि निर्देश्यानीति धारणा ।
निर्देश्यकेन विधिना कालेनाव्यसनी भवेत् ॥ १२.१६३.३८ ॥
இவற்றைத் தவிர்த்து மற்றவையே நிர்தேச்யம் (அறிவிக்கப்பட வேண்டியவை) என்பது நம்பிக்கை; நிர்தேச்ய விதியால், காலத்தில் அவன் துன்பமற்றவனாகட்டும்.
12.163.39
अनुत्तीर्य न होतव्यं प्रेतकर्मण्युपाश्रिते ।
त्रिषु त्वेतेषु पूर्वेषु न कुर्वीत विचारणम् ॥ १२.१६३.३९ ॥
பிரேத கர்மம் தொடங்கப்பட்டபோது, அதை முடிக்காமல் ஹோமம் செய்யக்கூடாது; ஆனால் இந்த மூன்று முந்தையவற்றில் ஆராய்ச்சி செய்யக்கூடாது.
12.163.40
अमात्यान्वा गुरून्वापि जह्याद्धर्मेण धार्मिकः ।
प्रायश्चित्तान्यकुर्वाणा नैते कुर्वन्ति संविदम् ॥ १२.१६३.४० ॥
தர்மவான் தர்மப்படி அமைச்சர்களையோ குருக்களையோ கூட விட்டுவிடட்டும், அவர்கள் பிராயச்சித்தம் செய்யாவிடில்; இவர்கள் உடன்பாடு செய்துகொள்வதில்லை.
12.163.41
अधर्मकारी धर्मेण तपसा हन्ति किल्विषम् ।
ब्राह्मणायावगुर्येत स्पृष्टे गुरुतरं भवेत् ॥ १२.१६३.४१ ॥
அதர்மம் செய்தவன் தர்மத்தாலும் தவத்தாலும் பாவத்தை அழிக்கிறான்; பிராமணனிடம் (தன் குற்றத்தை) அறிவிக்கவேண்டும்; (பிராமணனைத்) தொட்டுவிட்டால் பாவம் பெரிதாகிறது.
12.163.42
अस्तेनं स्तेन इत्युक्त्वा द्विगुणं पापमाप्नुयात् ।
त्रिभागं ब्रह्महत्यायाः कन्यां प्राप्नोति दुष्यति।
यस्तु दूषयिता तस्याः शेषं प्राप्नोति पाप्मनः ॥ १२.१६३.४२ ॥
குற்றமற்றவனை 'திருடன்' என்று சொல்பவன் இரட்டிப்பு பாவம் அடைகிறான்; கன்னிகையைப் பெற்று அவளைக் களங்கப்படுத்துபவன் பிராமணக் கொலையின் மூன்றில் ஒரு பாவத்தை அடைகிறான்; அவளைக் கெடுப்பவன் அப்பாவத்தின் மீதியைப் பெறுகிறான்.
12.163.43
ब्राह्मणानवगर्ह्येह स्पृष्ट्वा गुरुतरं भवेत् ।
वर्षाणां हि शतं पापः प्रतिष्ठां नाधिगच्छति ॥ १२.१६३.४३ ॥
இங்கு அந்தணர்களை இகழ்ந்தோ அவர்களைத் தாக்கியோ பாவம் பெரிதாகிறது. பாவி நூறு ஆண்டுகள் நிலைபெறும் இடத்தை அடைவதில்லை.
12.163.44
सहस्रं चैव वर्षाणां निपत्य नरकं वसेत् ।
तस्मान्नैवावगुर्याद्धि नैव जातु निपातयेत् ॥ १२.१६३.४४ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் நரகத்தில் வீழ்ந்து வசிக்க நேரிடும். ஆகையால் இகழவே கூடாது, ஒருபோதும் வீழ்த்தவும் கூடாது.
12.163.45
शोणितं यावतः पांसून्संगृह्णीयाद्द्विजक्षतात् ।
तावतीः स समा राजन्नरके प्रतिपद्यते ॥ १२.१६३.४५ ॥
ஓ அரசே, இருபிறப்பாளரின் புண்ணிலிருந்து இரத்தத்தில் எத்தனை தூசித் துகள்கள் சேருமோ, அத்தனை ஆண்டுகள் அவன் நரகத்தில் உழல்கிறான்.
12.163.46
भ्रूणहाऽऽहवमध्ये तु शुध्यते शस्त्रपाततः ।
आत्मानं जुहुयादग्नौ समिद्धे तेन शुध्यते ॥ १२.१६३.४६ ॥
கருக்கொலை செய்தவன் போர்க்களத்தின் நடுவில் ஆயுதங்களால் வீழ்வதால் தூய்மையடைகிறான். அல்லது தன்னையே எரியும் நெருப்பில் அர்ப்பணித்தால் அதனால் தூய்மையடைகிறான்.
12.163.47
सुरापो वारुणीमुष्णां पीत्वा पापाद्विमुच्यते ॥ १२.१६३.४७ ॥
மதுவருந்தியவன் சூடான வாருணியை அருந்தி பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.163.48
तया स काये निर्दग्धे मृत्युं वा प्राप्य शुध्यति ।
लोकांश्च लभते विप्रो नान्यथा लभते हि सः ॥ १२.१६३.४८ ॥
அதனால் உடல் எரிந்து போனபோதோ, அல்லது மரணத்தை அடைந்தபோதோ அவன் தூய்மையடைகிறான். அந்த அந்தணன் உலகங்களை அடைகிறான்; இல்லையெனில் அவற்றை அடைவதில்லை.
12.163.49
गुरुतल्पमधिष्ठाय दुरात्मा पापचेतनः ।
शिलां ज्वलन्तीमासाद्य मृत्युना सोभिशुध्यति ॥ १२.१६३.४९ ॥
குருவின் படுக்கையில் ஏறிய தீய மனம் கொண்ட பாவி, எரியும் கல்லின் மீது ஏறி மரணத்தால் தூய்மை அடைகிறான்.
12.163.50
अधवा शिश्नवृषणावादायाञ्जलिना स्वयम् ।
नैर्ऋतीं दिशमास्थाय निपतेत्सत्वजिह्मगः ॥ १२.१६३.५० ॥
அல்லது ஆண்குறியையும் விரைகளையும் தன் கைக்கூப்பில் ஏந்தி, நிருதி திசையை நோக்கி, வளைந்த குணமுள்ளவன் விழ வேண்டும்.
12.163.51
ब्राह्मणार्थेऽपि वा प्राणान्संत्यजंस्तेन शुध्यति ॥ १२.१६३.५१ ॥
அல்லது பிராமணருக்காக உயிரைத் தியாகம் செய்யும்போதும், அதனால் அவன் தூய்மை அடைகிறான்.
12.163.52
अश्वमेधेन वाऽपीष्ट्वा अथवा गोसवेन वा ।
मरुत्सोमेन वा सम्यगिह प्रेत्य च पूज्यते ॥ १२.१६३.५२ ॥
அசுவமேத யாகம் செய்தோ, அல்லது கோசவ, மருத்சோம யாகங்கள் செய்தோ, இங்கும் மரணத்திற்குப் பின்னும் அவன் நன்கு போற்றப்படுகிறான்.
12.163.53
तथैव द्वादशसमाः कापोतं धर्ममाचरेत् ।
एककालं चरेद्भैक्षं स्वकर्मोदाहरञ्जने ॥ १२.१६३.५३ ॥
அவ்வாறே பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கபோத தர்மத்தை அநுசரிக்க வேண்டும்; ஒரு வேளை மட்டும் பிச்சைக்குச் செல்ல வேண்டும்; மக்களிடையே தன் செயலை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
12.163.54
एवं वा तपसा युक्तो ब्रह्महा सवनी भवेत् ।
एवं गर्भमविज्ञातमात्रेयीं वा निपातयेत् ॥ १२.१६३.५४ ॥
அல்லது இவ்வாறு தவத்தில் ஈடுபட்ட பிரம்மஹத்தியாளன் சவனி ஆக வேண்டும்; இவ்வாறே அறியப்படாத கருவை ஒருவள் வீழ்த்துவாள்.
12.163.55
द्विगुणा ब्रह्महत्या वै आत्रेयीहिंसने भवेत् ।
सुरापी नियताहारो ब्रह्मचारी क्षपाचरः ॥ १२.१६३.५५ ॥
ஆத்ரேயியைக் கொல்வதில் பிராமணக் கொலையின் இருமடங்கு பாவம் உண்டாகும். மதுவருந்தியவன், கட்டுப்பட்ட உணவுள்ளவன், பிரம்மசாரி, இரவில் திரிபவன் (விரதம் இருக்க வேண்டும்).
12.163.56
ऊर्ध्वं त्रिभ्योऽपि वर्षेभ्यो यजेताग्निष्टुता परम् ।
ऋषभैकसहस्रं वा गा दत्त्वा शौचमाप्नुयात् ॥ १२.१६३.५६ ॥
மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மேலும், அக்னிஷ்டுத யாகத்தால் யாகம் செய்ய வேண்டும். அல்லது ஆயிரம் காளைகளையும் பசுக்களையும் தானம் செய்து தூய்மை அடைய வேண்டும்.
12.163.57
वैश्यं दत्त्वा तु वर्षे द्वे ऋषभैकशतं च गाः ।
शूद्रं हत्वाऽब्दमेवैकमृषभं च शतं च गाः ॥ १२.१६३.५७ ॥
ஒரு வைசியனைக் கொன்றால் இரண்டு ஆண்டுகள் நூறு காளைகளையும் பசுக்களையும் தானம் செய்ய வேண்டும். சூத்திரனைக் கொன்றால் ஓர் ஆண்டு ஒரு காளையும் நூறு பசுக்களும் தானம் செய்ய வேண்டும்.
12.163.58
श्ववराहखरान्हत्वा शौद्रमेव व्रतं चरेत् ।
मार्जारचाषमण्डूकान्काकं व्यालं च मूषिकम् ॥ १२.१६३.५८ ॥
நாய், பன்றி, கழுதை ஆகியவற்றைக் கொன்றால் சூத்திரருக்குரிய விரதமே இருக்க வேண்டும். பூனை, சாஷம் பறவை, தவளை, காகம், பாம்பு, எலி (கொன்றாலும்).
12.163.59
उक्तः पशुवधे दोषो राजन्प्राणिनिपातनात् ।
अनस्थिकेषु गोमूत्रं पानमेकं प्रचक्षते।
प्रायश्चित्तान्यथान्यानि प्रवक्ष्याम्यनुपूर्वशः ॥ १२.१६३.५९ ॥
அரசே, உயிர்களைக் கொல்வதால் உண்டாகும் விலங்குக் கொலைக் குற்றம் சொல்லப்பட்டது. எலும்பில்லாத உயிர்களில் பசுவின் சிறுநீரை ஒரு முறை குடிப்பதே (பிராயசித்தம்) என்று கூறுவர்.
12.163.60
तल्पे वाऽन्यस्य चौर्ये च पृथक् संवत्सरं चरेत् ।
त्रीणि श्रोत्रियभार्यायां परदारे च द्वे स्मृते ॥ १२.१६३.६० ॥
பிறன் படுக்கையில் (விபசாரம்) அல்லது திருட்டில் தனித்தனியாக ஓராண்டு விரதம் இருக்க வேண்டும். சிரோத்ரியனின் மனைவியுடன் மூன்று ஆண்டுகளும், பிறன் மனைவியுடன் இரண்டு ஆண்டுகளும் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.163.61
काले चतुर्थे भुञ्जानो ब्रह्मचारी व्रती भवेत् ।
स्थानासनाभ्यां विहरेत्रिरह्नाऽभ्युपयन्नपः ॥ १२.१६३.६१ ॥
சரியான காலத்தில், நான்காம் வேளையில் உண்பவனாக, பிரம்மசாரியும் விரதமுள்ளவனுமாக இருக்க வேண்டும்; நின்றும் அமர்ந்தும் திரிய வேண்டும்; பகலில் மூன்று முறை நீரை அணுக வேண்டும்.
12.163.62
ऐवमेव चरन्राजंस्तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ।
एवमेव निराकर्ता यश्चाग्नीनपविध्यति ॥ १२.१६३.६२ ॥
அரசே, இவ்வாறே நடந்துகொள்பவன் அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; இவ்வாறே அக்னிகளைக் கைவிடுபவனும்.
12.163.63
त्यजत्यकारणे यश्च पितरं मातरं गुरुम् ।
पतितः स्यात्स कौरव्य यथा धर्मेषु निश्चयः ॥ १२.१६३.६३ ॥
காரணமின்றி தந்தையையும் தாயையும் குருவையும் கைவிடுபவன், குரு வம்சத்தவனே, வீழ்ச்சியடைவான்; தர்மத்தைப் பற்றிய உறுதி இதுவே.
12.163.64
ग्रासाच्छादनयानं च शयनं ह्यासनं तथा ।
ब्रह्मचारी द्विजेभ्यश्च दत्त्वा पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.१६३.६४ ॥
உணவு, ஆடை, வாகனம், படுக்கை, ஆசனம் ஆகியவற்றை பிரம்மசாரியாக இருந்து இருபிறப்பாளர்களுக்கு தானம் செய்தால் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.163.65
भार्यायां व्यभिचारिण्यां निरुद्धायां विशेषतः ।
यत्पुंसः परदारेषु तदेनां चारयेद्व्रतम्। ॥ १२.१६३.६५ ॥
மனைவி விபசாரம் செய்தவளாக இருந்தால், குறிப்பாக அவள் தடுக்கப்பட்ட நிலையில், ஒருவன் பிறர் மனைவியரிடம் செய்த பாவத்திற்கு அவளையும் விரதம் அனுஷ்டிக்கச் செய்ய வேண்டும்.
12.163.66
श्रेयांसं शयने हित्वा पापीयांसं समृच्छति ।
श्वभिस्तमर्दयेद्राजा संस्थाने बहुविस्तरे ॥ १२.१६३.६६ ॥
சிறந்தவனை படுக்கையில் விட்டுவிட்டு மிகு பாவியிடம் செல்பவனை, அரசன் பரந்த இடத்தில் நாய்களால் துன்புறுத்த வேண்டும்.
12.163.67
पुमांसं बन्धयेत्पाशैः शयने तप्त आयसे ।
अप्यादधीत दारूणि तत्र दह्येत पापकृत ॥ १२.१६३.६७ ॥
ஒரு ஆணைப் பாசங்களால் கட்டி, சூடான இரும்புப் படுக்கையில் கிடத்த வேண்டும்; அதன் கீழ் விறகுகளை வைக்க வேண்டும்; அங்கே அந்தப் பாவி எரிந்து போகட்டும்.
12.163.68
एव दण्डो महाराज स्त्रीणां भर्तृव्यतिक्रमे ।
संवत्सारोऽभिशस्तस्य दुष्टस्य द्विगुणो भवेत् ॥ १२.१६३.६८ ॥
மகாராஜனே, கணவனை மீறிய பெண்களுக்கு இதுவே தண்டனை; குற்றம் சாட்டப்பட்ட தீயவனுக்கோ ஓராண்டு தண்டனை இரட்டிப்பாக இருக்க வேண்டும்.
12.163.69
द्वे तस्य त्रीणि वर्षाणि चत्वारि सहसेविनः ।
कुमारः पञ्चवर्षाणि चरेद्भैक्षं मुनिव्रतः ॥ १२.१६३.६९ ॥
பலவந்தமாக நடப்பவனுக்கு இரண்டு, மூன்று, நான்கு ஆண்டுகள்; இளைஞனோ ஐந்து ஆண்டுகள் முனி-விரதம் கொண்டு பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.
12.163.70
परिवित्तिः परिवेत्ता या चैव परिविद्यते ।
पाणिग्राहस्त्वधर्मेण सर्वे ते पतिताः स्मृताः ॥ १२.१६३.७० ॥
பரிவித்தி, பரிவேத்தா, பரிவித்யதே எனப்படும் பெண், அதர்மமாக பாணிக்ரஹணம் செய்பவன் — இவர்கள் அனைவரும் பதிதர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
12.163.71
चरेयुः सर्व एवैते वीरहा यद्व्रतं चरेत् ।
चान्द्रायणं चरेन्मासं कृच्छ्रं वा पापशुद्धये ॥ १२.१६३.७१ ॥
இவர்கள் அனைவரும் வீரனைக் கொன்றவன் செய்யும் விரதத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்; பாவ சுத்திக்காக ஒரு மாதம் சாந்திராயண விரதம் அல்லது கிருச்ச்ர விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.
12.163.72
परिवेत्ता प्रयच्छेता तां स्नुषां परिवित्तये ।
ज्येष्ठेन त्वभ्यनुज्ञातो यवीयाप्यनन्तरम्।
एनसो मोक्षमाप्नोति तौ च सा चैव धर्मतः ॥ १२.१६३.७२ ॥
பரிவேத்தா அந்த மருமகளை பரிவித்திக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; மூத்தவனின் அனுமதியுடன் பின்னர் இளையவனும் (மணக்கலாம்). அவன் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுகிறான்; அவ்விருவரும், அவளும் தர்மப்படி விடுதலை பெறுகிறார்கள்.
12.163.73
अमानुषीषु गोवर्जमनादिष्टं न दुष्यति ।
अधिष्ठातारमत्तारं पशूनां पुरुषं विदुः ॥ १२.१६३.७३ ॥
மனிதரல்லாத பெண்விலங்குகளில், பசுவைத் தவிர, கட்டளையிடப்படாததால் அவன் தீட்டடைவதில்லை; விலங்குகளின் அதிபதியும் உண்பவனுமான ஆணையே அவர்கள் அறிவார்கள்.
12.163.74
परिधायोर्ध्ववालं तु पात्रमादाय मृन्मयम् ।
चरेत्सप्तगृहान्भैक्षं स्वकर्म परिकीर्तयन् ॥ १२.१६३.७४ ॥
மேல்நோக்கிய வாலுடையதை அணிந்து, மண் பாத்திரம் எடுத்து, ஏழு வீடுகளில் பிச்சை கேட்டு அலைய வேண்டும்; தன் செயலைப் பறைசாற்றிக்கொண்டே.
12.163.75
तथैव लब्धभोजी स्याद्द्वादशाहात्स शुध्यति ।
चरेत्संवत्सरं चापि तद्व्रतं येन कृन्तति ॥ १२.१६३.७५ ॥
அதேபோல் கிடைத்ததை உண்பவனாக இருக்க வேண்டும்; பன்னிரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு அவன் தூய்மையடைகிறான். அந்த விரதத்தை ஓராண்டு காலம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும், அதனால் அவன் (பாவத்தை) வெட்டிவிடுகிறான்.
12.163.76
भवेत्तु मानुषेष्वेवं प्रायश्चिमनुत्तमम् ।
दानं वा दानशक्तेषु सवेर्मतत्प्रकल्पयेत् ॥ १२.१६३.७६ ॥
மனிதர்களிடத்தில் இவ்வாறு உயர்ந்த பிராயச்சித்தம் இருக்க வேண்டும்; அல்லது தானம் செய்ய வல்லவர்களுக்கு தானமே (பிராயச்சித்தம்) ஆகட்டும்; இந்த கருத்தை அனைவருக்கும் வகுக்க வேண்டும்.
12.163.77
अनास्तिकेषु गोमात्रं दानमेकं प्रचक्षते ।
श्ववराहमनुष्याणां कुक्कुटस्य खरस्य च ॥ १२.१६३.७७ ॥
நாத்திகர்களுக்கு பசுவைத் தானம் செய்வதே ஒரே (பிராயச்சித்தம்) என்று கூறுவர்; நாய், பன்றி, மனிதன், சேவல், கழுதை ஆகியவற்றுக்கும் (அப்படியே).
12.163.78
मांसं मूत्रं पुरीषं च प्राश्य संस्कारमर्हति ।
ब्राह्मणस्तु सुरापस्य गन्धमादाय सोमपाः ॥ १२.१६३.७८ ॥
இறைச்சி, சிறுநீர், மலம் ஆகியவற்றை உண்டவன் சடங்கிற்குத் தகுதியுடையவன்; ஆனால் பிராமணன், மதுவருந்தியவனின் நாற்றத்தைப் பெற்றால், சோமம் அருந்துபவர்களும் (மது நாற்றம் அடைவர்).
12.163.79
अपख्यहं पिबेदुष्णाः संयतात्मा जितेन्द्रियः ।
अपः पीत्वा तु स पुनर्वायुभक्षो भवेन्त्र्यहम् ॥ १२.१६३.७९ ॥
சுயக்கட்டுப்பாடும் புலன்வெற்றியும் உடையவன் சூடான நீரைப் பருக வேண்டும்; நீரைப் பருகிய பின் அவன் மூன்று நாட்கள் காற்றையே உணவாகக் கொள்ள வேண்டும்.
12.163.80
एवमेतत्समुद्दिष्टं प्रायश्चित्तिषेवणम् ।
ब्राह्मणस्य विशेषेण यदज्ञानेन जायते ॥ १२.१६३.८० ॥
இவ்வாறு பிராயச்சித்தம் செய்யும் முறை கூறப்பட்டது; குறிப்பாக அறியாமையால் நேரும் பிராமணனின் பாவத்திற்கு இது உரியது.