மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.165.1
इत्युक्तवति भीष्मे तु तूष्णींभूते युधिष्ठिरः ।
पप्रच्छावसथं गत्वा भ्रातृन्विदुरपञ्चमान् ॥ १२.१६५.१ ॥
பீஷ்மர் இவ்வாறு கூறி மௌனமானபோது, யுதிஷ்டிரர் தம் இருப்பிடம் சென்று, விதுரரை ஐந்தாமவராகக் கொண்டு சகோதரர்களிடம் கேட்டார்.
12.165.2
धर्मे चार्थे च कामे च लोकवृत्तिः समाहिता ।
तेषां गरीयान्कतमो मध्यमः को लघुश्च कः ॥ १२.१६५.२ ॥
அறம், பொருள், இன்பம் ஆகியவற்றில் உலக நடைமுறை அடங்கியுள்ளது. இவற்றில் எது மிகச் சிறந்தது, எது நடுவானது, எது சிறியது?
12.165.3
कस्मिंश्चात्मा नियन्तव्यस्त्रिवर्गविजयाय वै ।
संपृष्टा नैष्ठिकं वाक्यं यथाबद्वक्तुमर्हथ ॥ १२.१६५.३ ॥
மும்மூர்த்தி அறத்தில் வெற்றிபெற எதில் ஆன்மாவை அடக்க வேண்டும்? கேட்கப்பட்டவர்களாக, நிலையான சொல்லை முறையாகச் சொல்லுங்கள்.
12.165.4
ततोऽर्थगतितत्त्वज्ञः प्रथमं प्रतिभानवान् ।
जगाद विदुरो वाक्यं धर्मशास्त्रमनुस्मरन् ॥ १२.१६५.४ ॥
பின்னர், பொருள் நெறியின் உண்மையை அறிந்த, நுண்ணறிவு மிக்க விதுரர் அறநூலை நினைவுகூர்ந்து முதலில் சொற்களைக் கூறினார்.
12.165.5
बहुश्रुतं तपस्त्यागः श्रद्धा यज्ञक्रिया क्षमा ।
भावशुद्धिर्दया सत्यं संयमश्चात्मसंपदः ॥ १२.१६५.५ ॥
பல கற்றல், தவம், துறவு, நம்பிக்கை, யாகச் செயல், பொறுமை, உள்ளத் தூய்மை, கருணை, வாய்மை, அடக்கம்—இவையே ஆன்மச் செல்வங்கள்.
12.165.6
एतदेवाभिपद्यस्व मा ते भूच्चलितं मनः ।
एतन्मूलौ हि धर्मार्थावेतदेकपदं हितम् ॥ १२.१६५.६ ॥
இதையே பற்றிக்கொள், உன் மனம் அலையாமல் இருக்கட்டும். அறமும் பொருளும் இவற்றிலேயே வேரூன்றியுள்ளன; இதுவே நன்மை தரும் ஒரே வழி.
12.165.7
धर्मेणैवर्षयस्तीर्णा धर्मे लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
धर्मेण देवा दिवि च धर्मे चार्थः समाहितः ॥ १२.१६५.७ ॥
தர்மத்தாலேயே முனிவர்கள் கடந்தனர்; தர்மத்திலேயே உலகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன. தர்மத்தால் தேவர்கள் சொர்க்கத்தில் உள்ளனர்; தர்மத்திலேயே பொருளும் நிலைநிற்கிறது.
12.165.8
धर्मो राजन्गुणः श्रेष्ठो मध्यमो ह्यर्थ उच्यते ।
कामो यवीयानिति च प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १२.१६५.८ ॥
ஓ அரசே, தர்மம் சிறந்த குணம்; அர்த்தம் நடுத்தரமானது எனச் சொல்லப்படுகிறது. காமமோ இளையது (தாழ்ந்தது) என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
12.165.9
तस्माद्धर्मप्रधानेन भवितव्यं यतात्मना ।
तथा च सर्वभूतेषु वर्तितव्यं यतात्मना ॥ १२.१६५.९ ॥
ஆகவே, தன்னடக்கமுள்ளவன் தர்மத்தையே முதன்மையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; அவ்வாறே, தன்னடக்கமுள்ளவன் எல்லா உயிர்களிடத்தும் நடக்க வேண்டும்.
12.165.10
समाप्तवचने तस्मिन्भीमकर्मा धनञ्जयः ।
ततोऽर्थगतितत्त्वज्ञो जगौ वाक्यं प्रचोदितः ॥ १२.१६५.१० ॥
அவர் பேச்சு முடிந்ததும், பயங்கரச் செயல் புரிந்த தனஞ்சயன், பொருளின் நெறியின் உண்மையை அறிந்தவனாய், தூண்டப்பட்டு இச்சொற்களைச் சொன்னான்.
12.165.11
कर्मभूमिरियं राजन्निह वार्ता प्रशस्यते ।
कृषिर्वाणिज्यगोरक्षं शिल्पानि विविधानि च ॥ १२.१६५.११ ॥
ஓ அரசே, இது செயலின் நிலம்; இங்கே வார்த்தை (வாழ்வாதாரம்) புகழப்படுகிறது — உழவு, வணிகம், பசுப் பாதுகாப்பு மற்றும் பல்வேறு கைவினைகள்.
12.165.12
अर्थ इत्येव सर्वेषां कर्मणामव्यतिक्रमः ।
निवृत्तेऽर्थे न वर्तेते धर्मकामाविति श्रुतिः ॥ १२.१६५.१२ ॥
அர்த்தமே எல்லாச் செயல்களின் அடிப்படை; அர்த்தம் நின்றுவிட்டால் தர்மமும் காமமும் நிலைக்காது என்பது சுருதி.
12.165.13
विषहेतार्थवान्धर्ममाराधयितुमुत्तमम् ।
कामं च चरितुं शक्तो दुष्प्रापमकृतात्मभिः ॥ १२.१६५.१३ ॥
செல்வமுள்ளவன் உயர்ந்த தர்மத்தை வழிபடவும், காமத்தை அனுபவிக்கவும் வல்லவனாவான்; தன்னை அடக்காதவர்களுக்கு இது அடைய முடியாதது.
12.165.14
अर्थस्यावयवावेतौ धर्मकामाविति श्रुतिः ।
अर्थसिद्ध्या विनिर्वृत्तावृभावेतौ भविष्यतः ॥ १२.१६५.१४ ॥
தர்மமும் காமமும் அர்த்தத்தின் இரு அங்கங்கள் என்று ஸ்ருதி கூறுகிறது; பொருள் நிறைவேறுவதால் இவ்விரண்டும் நிறைவடையும்.
12.165.15
तद्गतार्थं हि पुरुषं विशिष्टतरयोनयः ।
ब्रह्माणमिव भूतानि सततं पर्युपासते ॥ १२.१६५.१५ ॥
செல்வத்தையே இலக்காகக் கொண்ட அந்த மனிதனை, மிகச் சிறந்த குலத்தவர்கள் எப்போதும் பிரம்மனை வணங்கும் உயிரினங்களைப் போல் சேவிக்கின்றனர்.
12.165.16
जटाजिनधरा दान्ताः पङ्कदिग्धा जितेन्द्रियाः ।
मुण्डा निस्तन्तवश्चापि वसन्त्यर्थार्थिनः पृथक् ॥ १२.१६५.१६ ॥
சடை, மானுத்தோல் அணிந்து, அடக்கமுள்ளவர்களாய், சேற்றில் பூசிக்கொண்டு, புலன்களை வென்று, மொட்டைத் தலையுடனும் பற்றுக்களின் நூல் அறுந்தவர்களாய், பொருளை விரும்பி அவர்கள் தனித்தனியே வாழ்கின்றனர்.
12.165.17
काषायवसनाश्चान्ये श्मश्रुला हि सुसंयताः ।
विद्वांसश्चैव शान्ताश्च मुक्ताः सर्वपरिग्रहैः ॥ १२.१६५.१७ ॥
காவி ஆடை அணிந்தவர்களும், தாடி வைத்தவர்களும், நன்கு அடக்கமுள்ளவர்களும், கற்றறிந்தவர்களும், அமைதியானவர்களும், எல்லா உடைமைகளிலிருந்தும் விடுபட்டவர்களுமாக மற்றவர்களும் உள்ளனர்.
12.165.18
अर्थार्थिनः सन्ति नित्यं परितष्यन्ति कर्मभिः ।
अर्थार्थिनः सन्ति केचिदपरे स्वर्गकाङ्क्षिणः।
कुलप्रत्यागमाश्चैके स्वंस्वं धर्ममनुष्ठिताः ॥ १२.१६५.१८ ॥
பொருளை விரும்புவோர் எப்போதும் செயல்களால் திருப்தியடைகின்றனர்; சிலர் பொருளை விரும்புகின்றனர், வேறு சிலர் சொர்க்கத்தை விரும்புகின்றனர், சிலர் குலத்திற்குத் திரும்புபவர்களாகவும் உள்ளனர்; அனைவரும் தங்கள் தங்கள் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.
12.165.19
आस्तिका नास्तिकाश्चैव नियताः संयमे परे ।
अप्रज्ञानं तमोभूतं प्रज्ञानं तु प्रकाशिता ॥ १२.१६५.१९ ॥
ஆஸ்திகர்களும் நாஸ்திகர்களும், சிறந்தோர் அடக்கத்தில் நிலைத்தவர்கள்; அறியாமை இருளாகிறது, ஞானமோ ஒளிர்கிறது.
12.165.20
भृत्यान्भोगैर्द्विषो दण्डैर्यो योजयति सोऽर्थवान् ।
एतन्मतिमतांश्रेष्ठ मतं मम यथातथम्।
अनयोस्तु विबोध त्वं वचनं शक्रकण्वयोः ॥ १२.१६५.२० ॥
ஊழியர்களை இன்பங்களாலும் பகைவர்களை தண்டனைகளாலும் நியமிப்பவனே செல்வமுடையவன். அறிவாளிகளில் சிறந்தவனே, இதுவே என் கருத்து, உண்மையானது; சக்ரனும் கண்வனும் சொன்னதை நீ அறிவாயாக.
12.165.21
तथा धर्मार्थकुशलौ माद्रीपुत्रावनन्तरम् ।
नकुलः सहदेवश्च वाक्यमूचतुरुत्तमम् ॥ १२.१६५.२१ ॥
அவ்வாறே தர்மத்திலும் பொருளிலும் திறமையுள்ள மாத்ரியின் இரு மகன்களான நகுலனும் சகதேவனும் பின்னர் உயர்ந்த சொற்களைக் கூறினர்.
12.165.22
आसीनश्च शयानश्च विचरन्नपि वा स्थितः ।
अर्थयोगं दृढं कुर्याद्योगैरुच्चावचैरपि ॥ १२.१६५.२२ ॥
அமர்ந்தாலும், படுத்தாலும், நடந்தாலும், நின்றாலும், பலவிதமான உயர்தாழ் வழிகளால் செல்வத்தை நாடுவதில் உறுதியுடன் ஈடுபட வேண்டும்.
12.165.23
अस्मिंस्तु वै विनिर्वृत्ते दुर्लभे परमप्रिये ।
इह कामानवाप्नोति प्रत्यक्षं नात्र संशयः ॥ १२.१६५.२३ ॥
இது அடையப்பட்டால், அரியதும் மிகவும் அன்புக்குரியதுமான இதனால், ஒருவன் இங்கேயே தன் விருப்பங்களை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை, இது கண்கூடு.
12.165.24
योऽर्थो धर्मेण संयुक्तो धर्मो यश्चार्थसंयुतः ।
मध्विवामृतसंसृष्टं तस्मादेतौ मताविह ॥ १२.१६५.२४ ॥
தர்மத்துடன் இணைந்த பொருளும், பொருளுடன் இணைந்த தர்மமும், அமுதம் கலந்த தேன் போன்றவை; ஆகையால் இங்கு இவ்விரண்டுமே மதிக்கப்படுகின்றன.
12.165.25
अनर्थस्य न कामोस्ति तथाऽर्थोऽधर्मिणः कुतः ।
तस्मादुद्विजले लोको धर्मार्थाभ्यां बहिष्कृतात् ॥ १२.१६५.२५ ॥
அநர்த்தத்திற்கு ஆசை இல்லை; அதர்மியிடம் அர்த்தம் எங்கிருந்து வரும்? ஆகையால் தர்மமும் அர்த்தமும் விலக்கப்பட்ட உலகம் கலக்கமுறுகிறது.
12.165.26
तस्माद्धर्मप्रधानेन साध्योऽर्थः संयतात्मना ।
विश्वस्तेषु हि भूतेषु कल्पते सर्वमेव हि ॥ १२.१६५.२६ ॥
ஆகையால் தர்மத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு, மனதை அடக்கிய ஒருவன் அர்த்தத்தை அடைய வேண்டும்; உயிரினங்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருக்கும்போது எல்லாம் சாத்தியமாகும்.
12.165.27
धर्मं समाचरेत्पूर्वं ततोऽर्थं धर्मसंयुतम् ।
ततः कामं चरेत्पश्चात्सिद्धार्थस्य हि तत्फलम् ॥ १२.१६५.२७ ॥
முதலில் தர்மத்தை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்; பின்னர் தர்மத்துடன் கூடிய அர்த்தத்தை; அதன் பின் காமத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்; ஏனெனில் அர்த்தம் கைகூடியவனுக்கு அதுவே பலன்.
12.165.28
विरेमतुस्तु तद्वाक्यमुक्त्वा तावश्विनोः सुतौ ।
भीमसेनस्ततो वाक्यमिदं वक्तुं प्रचक्रमे ॥ १२.१६५.२८ ॥
அந்த வார்த்தையைச் சொல்லிவிட்டு, அசுவினிகளின் இரு மகன்களும் அமைதியாயினர்; பின்னர் பீமசேனன் இவ்வார்த்தையைச் சொல்லத் தொடங்கினான்.
12.165.29
नाकामः कामयत्यर्थं नाकामो धर्ममिच्छति ।
नाकामः कामयानोऽस्ति तस्मात्कामो विशिष्यते ॥ १२.१६५.२९ ॥
ஆசையற்றவன் அர்த்தத்தை விரும்புவதில்லை; ஆசையற்றவன் தர்மத்தையும் விரும்புவதில்லை; ஆசையற்ற எவனும் ஆசைப்படுபவனாக இருப்பதில்லை; ஆகையால் காமமே சிறந்ததாகிறது.
12.165.30
कामेन युक्ता ऋषयस्तपस्येव समाहिताः ।
पलाशाः शाकमूलाशा वायुभक्षाः सुसंयताः ॥ १२.१६५.३० ॥
ஆசையுடன் கூடிய ரிஷிகள் தவத்தில் ஒருமுகப்பட்டவர்களைப் போல் இருக்கிறார்கள்; இலைகளையும் கீரை வேர்களையும் உண்டு, காற்றை உணவாகக் கொண்டு, நன்கு அடக்கியவர்களாக இருக்கின்றனர்.
12.165.31
वेदोपवेदेष्वपरे युक्ताः स्वाध्यायपारगाः ।
श्राद्धे यज्ञक्रियायां च तथा दानप्रतिग्रहे ॥ १२.१६५.३१ ॥
வேதங்களிலும் உபவேதங்களிலும் வேறு சிலர் ஈடுபட்டிருந்தனர்; சுவாத்யாயத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாய், சிராத்தத்திலும் யாக கிரியைகளிலும், தானம் பெறுவதிலும் கொடுப்பதிலும்.
12.165.32
वणिजः कर्षका गोपाः कारवः शिल्पिनस्तथा ।
देशधर्मकृतश्चैव युक्ताः कामेन कर्मसु ॥ १२.१६५.३२ ॥
வணிகர்கள், உழவர்கள், மாடுமேய்ப்போர், கைவினைஞர்கள், சிற்பிகள், மற்றும் நாட்டுத் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்போரும், காமத்தால் தங்கள் செயல்களில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
12.165.33
समुद्रं वा विशन्त्यन्ये नराः कामेन संयुताः ।
कामो हि विविधाकारः सर्वं कामेन संततम् ॥ १२.१६५.३३ ॥
வேறு சிலர் காமத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு கடலிலும் நுழைகிறார்கள். காமம் பல வடிவங்கள் கொண்டது; எல்லாம் காமத்தால் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
12.165.34
नास्ति नासीन्न भविता भूतं काममृते परम् ।
एतत्सारं महाराज धर्मार्थावत्र संश्रितौ ॥ १२.१६५.३४ ॥
காமமின்றி உயர்ந்த எதுவும் இல்லை, இருந்ததில்லை, இருக்கப்போவதுமில்லை; எந்த உயிரினமும் இல்லை. மகாராஜா, இதுவே சாரம்; தர்மமும் அர்த்தமும் இதில் அடங்கியுள்ளன.
12.165.35
नवनीतं यथा दध्नस्तथा कामोऽर्थधर्मतः ।
श्रेयस्तैलं न पिण्याको घृतं श्रेय उदश्वितः ॥ १२.१६५.३५ ॥
தயிரிலிருந்து வெண்ணெய் சிறந்தது போல, தர்மத்தையும் அர்த்தத்தையும் விட காமம் சிறந்தது. எள்ளிலிருந்து பெறும் எண்ணெய் சிறந்தது; புண்ணாக்கு அல்ல; காய்ச்சிய பாலின் நெய் சிறந்தது.
12.165.36
श्रेयः पुष्पफलं काष्ठात्कामो धर्मार्थयोर्वरः ।
पुष्पतो मध्विव परं कामात्संजायते सुखम्।
कामो धर्मार्थयोर्योनिः कामश्चाथ तदात्मकः ॥ १२.१६५.३६ ॥
மரத்தைவிட பூவும் பழமும் சிறந்தவை; தர்மார்த்தங்களில் காமம் சிறந்தது. பூவிலிருந்து தேன் சிறந்தது போல, காமத்திலிருந்தே பரம சுகம் பிறக்கிறது. காமம் தர்மார்த்தங்களின் மூலம்; காமமும் அவற்றின் இயல்பைக் கொண்டது.
12.165.37
नाकामतो ब्राह्मणाः स्वन्नमर्था ।
न्नाकामतो ददति ब्राह्मणेभ्यः।
नाकामतो विविधा लोकचेष्टा ।
तस्मात्कामः प्राक् त्रिवर्गस्य दृष्टः ॥ १२.१६५.३७ ॥
ஆசை இல்லாமல் அந்தணர்கள் உணவையும் செல்வத்தையும் பெறுவதில்லை; அந்தணர்களுக்குக் கொடுப்பதுமில்லை. ஆசை இல்லாமல் உலகின் பல்வேறு செயல்களும் நடப்பதில்லை. எனவே திரிவர்கத்தில் காமமே முதன்மையானதாகக் காணப்படுகிறது.
12.165.38
सुचारुवेषाभिरलंकृताभि ।
र्मदोत्कटाभिः प्रियवादिनीभिः।
रमस्व योषिद्भिरुपेत्य कामं ।
कामो हि राजन्परमाभिरामः ॥ १२.१६५.३८ ॥
அழகிய ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மதத்தால் மயங்கிய, இனிமையாகப் பேசும் பெண்களிடம் சென்று விரும்பியபடி இன்புறுவாயாக. அரசே, காமமே மிகவும் இனியது.
12.165.39
बुद्धिर्ममैषा परिखास्थितस्य ।
माभूद्विचारस्तव धर्मपुत्र।
स्वात्संहितं सद्भिरफल्गुसार ।
मसस्तवाक्यं परमानृशंसम् ॥ १२.१६५.३९ ॥
இது என் அறிவுரை; கோட்டைக்குள் நிற்கும் உனக்கானது. தர்மபுத்திரனே, உனக்கு ஐயம் வேண்டாம். நல்லோரால் பயனுள்ள சாரமாகக் கூறப்பட்ட, மிகவும் இரக்கமுள்ள உன் சொல்…
12.165.40
वर्मार्थकामाः सममेव सेव्या ।
यो ह्येकभक्तः स नरो जघन्यः।
द्वयोस्तु सक्तं प्रवदन्ति मध्यमं ।
स उत्तमो योऽभिरतस्त्रिवर्गे ॥ १२.१६५.४० ॥
தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகிய மூன்றும் சமமாகவே பின்பற்றத்தக்கவை. ஒன்றிலேயே பற்றுடையவன் கீழ்மையானவன்; இரண்டில் பற்றுடையவனை நடுத்தரம் என்பர்; திரிவர்கத்தில் மகிழ்பவனே உத்தமன்.
12.165.41
प्राज्ञः सुहृच्चन्दनसारलिप्तो ।
विचित्रमाल्याभरणैरुपेतः।
ततो वचः संग्रहविस्तरेण ।
प्रोक्त्वाऽथ वीरान्विरराम भीमः ॥ १२.१६५.४१ ॥
அறிவுள்ள பீமன், சந்தனச் சாறு பூசப்பட்டவராய், பல்வேறு மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்தவராய், விரிவாகவும் சுருக்கமாகவும் சொற்களைக் கூறி, பின் வீரர்களிடம் பேச்சை நிறுத்தினார்.
12.165.42
ततो मुहूर्तादथ धर्मराजो ।
वाक्यानि तेषामनुचिन्त्य सम्यक्।
उवाच वाचाऽवितथं स्मयन्वै ।
बहुश्रुतो धर्मभृतां वरिष्ठः ॥ १२.१६५.४२ ॥
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அவர்களின் சொற்களை நன்கு ஆராய்ந்து, அறநெறியாளர்களில் சிறந்தவரும் பல நூல்களைக் கற்றவருமான தர்மராஜர் புன்னகையுடன் உண்மையான சொற்களைக் கூறினார்.
12.165.43
वाक्यं निबोधध्वमनन्यभावाः ॥ १२.१६५.४३ ॥
ஒருமனதோடு என் சொற்களைக் கேளுங்கள்.
12.165.44
यो वै न पापे निरतो न पुण्ये ।
नार्थे न धर्मे मनुजो न कामे।
विमुक्तदोषः समफल्गुसारो ।
विमुच्यते दुःखसुखात्स सिद्धः ॥ १२.१६५.४४ ॥
பாவத்திலும் புண்ணியத்திலும், செல்வத்திலும், அறத்திலும், ஆசையிலும் ஈடுபடாத, குற்றங்களிலிருந்து விடுபட்ட, அற்பத்தையும் சாரத்தையும் சமமாகக் காணும் மனிதன் இன்பதுன்பங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட சித்தன் ஆவான்.
12.165.45
भूतानि जातीमरणान्वितानि ।
जराविकारैश्च समन्वितानि।
भूयश्च तैस्तैरुपसेवितानि ।
मोक्षं प्रशंसन्ति न तं च विद्मः ॥ १२.१६५.४५ ॥
பிறப்பும் இறப்பும், முதுமையின் குறைகளும் கொண்ட உயிரினங்கள், இத்தகைய செயல்களால் மீண்டும் மீண்டும் சேவிக்கப்பட்டு, மோட்சத்தைப் புகழ்கின்றன; ஆனால் அதை நாம் அறியோம்.
12.165.46
स्नेहेन बद्धस्य न सन्ति तानि ।
चैवं स्वयंभूर्भगवानुवाच।
बोधाय निर्वाणपरा भवन्ति ।
तस्मान्न कुर्यात्प्रियमप्रियं च ॥ १२.१६५.४६ ॥
பற்றால் பிணிக்கப்பட்டவனுக்கு அவை இல்லை. இவ்வாறு சுயம்புவாகிய பகவான் கூறினார். ஞானத்திற்காக நிர்வாணத்தில் ஈடுபடுவோர் அவ்வாறே ஆகின்றனர். ஆகையால் விருப்பமானதையோ வெறுப்பானதையோ செய்யக்கூடாது.
12.165.47
एतच्च मुख्यं न तु कामकारो ।
यथा नियुक्तोऽस्मि तथा करोमि।
भूतानि सर्वाणि विधिर्नियुङ्क्ते ।
विधिर्बलीयानिति वित्त सर्वे ॥ १२.१६५.४७ ॥
இது முக்கியமானது; விருப்பத்தின் செயல் அல்ல. நான் நியமிக்கப்பட்டபடியே செய்கிறேன். எல்லா உயிர்களையும் விதி நியமிக்கிறது. விதி வலிமையானது என்பதை நீங்கள் அனைவரும் அறியுங்கள்.
12.165.48
न कर्मणाऽप्नोत्यनवाप्यमर्थं ।
यद्भावि तद्वै भवतीति विद्मः।
त्रिवर्गहीनोऽपि हि विन्दतेऽर्थं ।
तस्माददो लोकहिताय गुह्यम् ॥ १२.१६५.४८ ॥
செயலால் அடையத் தகாத பொருளை எவரும் அடைவதில்லை. எது நிகழ வேண்டுமோ அதுவே நிகழும் என்று நாம் அறிவோம். மூன்று புருஷார்த்தங்களும் இல்லாதவனும் கூட செல்வத்தை அடைகிறான். ஆகவே உலக நன்மைக்காக இந்த இரகசியம் சொல்லப்பட்டது.
12.165.49
तदग्र्यबुद्धेर्वचनं मनोनुगं ।
समस्तमाज्ञाय तथाहि हेतुमत्।
तदा प्रणेदुश्च जहर्षिरे च ते ।
कुरुप्रवीराय च चक्रिरेऽञ्जलिम् ॥ १२.१६५.४९ ॥
மிகச் சிறந்த அறிவுடையவரின் மனத்திற்கு ஏற்ற, காரணத்துடன் கூடிய அந்தச் சொல்லை முழுவதும் புரிந்துகொண்டு அவர்கள் அப்போது புகழ்ந்து மகிழ்ந்தனர்; குருக்களின் வீரருக்கு அஞ்சலி செய்தனர்.
12.165.50
सुचारुवर्णाक्षरशब्दभूषितां ।
मनोनुगां निर्गतवाक्यकण्टकाम्।
निशम्य तां पार्थिवभाषितां गिरं ।
पार्थस्य सर्वे प्रणता बभूवुः ॥ १२.१६५.५० ॥
அழகிய எழுத்துகளாலும் சொற்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மனத்திற்கு இனிய, முள் போன்ற சொற்கள் இல்லாத அந்த அரசனின் பேச்சைக் கேட்டு, அனைவரும் பார்த்தனுக்கு முன் வணங்கினர்.
12.165.51
तथैव राजा प्रशशंस् वीर्यवान् ।
पुनश्च पप्रच्छ सरिद्वरासुतम्।
धर्मार्थकामेषु विनिश्चयज्ञं ।
ततः परं धर्ममहीनचेतसम् ॥ १२.१६५.५१ ॥
அவ்வாறே வலிமைமிக்க அரசன் புகழ்ந்தான்; பின்னர் நதிகளில் சிறந்தவளின் (கங்கையின்) மகனிடம், தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றின் தீர்மானத்தை அறிந்தவனிடம், உறுதியான மனமுடையவனிடம், தர்மத்தைப் பற்றி மேலும் கேட்டான்.