Mahābhārata · Adhyāya 12.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.172.1
विद्वान्संस्कारयामास पार्थिवो राजधर्मणः ।
गन्धैर्बहुभिरव्यग्रो दाहयामास पूजितम् ॥ १२.१७२.१ ॥
Der weise König ließ gemäß der Pflicht der Könige die Riten vollziehen und mit ruhigem Sinn den Verehrten mit vielen Wohlgerüchen verbrennen.
12.172.2
तस्य देवस्य वचनादिन्द्रस्य बकराडिह ।
तेनैवामृतसिक्ताश्च पुनः संजीवितो बकः ॥ १२.१७२.२ ॥
Auf das Wort jenes Gottes Indra hin wurde der Kranich Bakarāḍ von ihm selbst mit Nektar besprengt und wieder lebendig.
12.172.3
राजधर्माऽपि तं प्राह सहस्राक्षमरिंदमम् ।
गौतमो ब्राह्मणः क्वाऽसौ मुच्यतां मत्प्रियः सखा ॥ १२.१७२.३ ॥
Auch Rājadharmā sprach zu jenem tausendäugigen Bezwinger der Feinde, Indra: 'Wo ist jener Brahmane Gautama? Mein lieber Freund soll freigelassen werden.'
12.172.4
तस्य वाक्यं समाज्ञाय कौशिकः सुरसत्तमः ।
गौतमं ह्यभ्यनुज्ञाप्य प्रीतोऽथ गमनोत्सुकः ॥ १२.१७२.४ ॥
Nachdem er seine Worte gut verstanden hatte, gewährte Kauśika, der beste der Götter, die Freilassung Gautamas; erfreut war er eilig zum Aufbruch bereit.
12.172.5
प्रतीतः स गतः सौम्यो राजधर्मा स्वमालयम् ।
नृशंसो गौतमो मुक्तो मित्रध्रुक्पुरुषाधमः ॥ १२.१७२.५ ॥
Zufrieden und sanft kehrte Rājadharmā in seine Wohnung zurück; der grausame Gautama, Verräter seines Freundes und der niedrigste der Menschen, wurde befreit.
12.172.6
सभाण्डोपस्करो यातः स तदा शबरालयम् ।
तत्रासौ शबरी देहे प्रसूतो निरयोपमे ॥ १२.१७२.६ ॥
Mit seinem Gerät und Gepäck ging er damals in die Wohnstätte der Śabaras; dort wurde er in einem höllenähnlichen Körper als Śabarī-Frau geboren.
12.172.7
एष शापो महांस्तत्र मुक्तः सुरगणैस्तदा ॥ १२.१७२.७ ॥
Dieser große Fluch wurde damals dort von den Scharen der Götter aufgehoben.
12.172.8
दग्धे राक्षसराजेन खगराजे प्रतापिना ।
चितायाः पार्श्वतो दोग्ध्री सुरभिर्जीवयच्च तम् ॥ १२.१७२.८ ॥
Als der mächtige König der Vögel vom König der Rākṣasas verbrannt wurde, belebte ihn Surabhi, die milchspendende Kuh, von der Seite des Scheiterhaufens her.
12.172.9
तस्या वक्राच्च्युतः फेनो दुग्धमात्रस्तदाऽनघ ।
समीरणाहृतो यातश्चितां तां राजधर्मणः ॥ १२.१७२.९ ॥
O Makelloser, der Schaum, der aus ihrem Maul fiel, nichts als Milch, wurde da vom Wind getragen und erreichte jenen Scheiterhaufen des Königs des Dharma.
12.172.10
देवराजस्ततः प्राप्तो विरूपाक्षपुरं तदा ।
विरूपाक्षोऽपि तं शक्रमयाचत पुनः पुनः।
काश्यपश्य सुतो देव भ्राता मे जीवतामिति ॥ १२.१७२.१० ॥
Da kam Indra, der König der Götter, in die Stadt Virūpākṣas. Auch Virūpākṣa flehte jenen Śakra immer wieder an: »O Gott, möge der Sohn Kaśyapas, mein Bruder, wieder lebendig werden.«
12.172.11
विरूपाक्षमुवाचेदमीश्वरः पाकशासनः ।
ब्रह्मणा व्याहृतो रोषाद्राजधर्मा कदाचन ॥ १२.१७२.११ ॥
Der Herr Pākaśāsana (Indra) sprach dies zu Virūpākṣa, im Zusammenhang mit dem, was Brahmā einst zornig zu Rājadharmā gesagt hatte.
12.172.12
यस्मात्त्वं नागतो द्रष्टुं मम नित्यमिमां सभाम् ।
तस्माद्बको भवान्भावी धर्मशीलः परात्मवित् ॥ १२.१७२.१२ ॥
Weil du nicht ständig gekommen bist, um diese meine Versammlung zu sehen, wirst du ein Kranich, ein Baka sein—doch von dharmischem Charakter und Kenner des höchsten Selbst.
12.172.13
आगमिष्यति ते वासं कदाचित्पापकर्मकृत् ।
शबरावासगो विप्रः कृतघ्नो वृषलीपतिः ॥ १२.१७२.१३ ॥
Eines Tages wird ein Brahmane zu deiner Wohnung kommen, der sündhafte Taten begeht, bei den Śabaras wohnt, undankbar ist und der Gatte einer Frau niederer Kaste ist.
12.172.14
यदा निहन्ता मोक्षस्ते तदा भावीत्युवाच तम् ।
तस्मादेष गतो लोकं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥ १२.१७२.१४ ॥
Er sprach zu ihm: 'Wenn dein Mörder kommt, wirst du befreit werden.' Deshalb ging er in die Welt Brahmās, des höchsten Herrn.
12.172.15
स चापि निरयं प्राप्तो दुष्कृतिः कुलपांसनः ॥ १२.१७२.१५ ॥
Und jener Übeltäter, der Schandfleck seiner Familie, gelangte ebenfalls in die Hölle.
12.172.16
एतच्छ्रुत्वा सभामध्ये तद्वाक्यं नारदेरितम् ।
मयाऽपि तव राजेन्द्र यथावदनुवर्णितम् ॥ १२.१७२.१६ ॥
O Herr der Könige, nachdem ich jene Rede Nāradas inmitten der Versammlung gehört habe, habe ich sie auch dir so berichtet, wie sie war.
12.172.17
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भ्रष्टव्रते तथा ।
निष्कृतिर्विहिता राजन्कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७२.१७ ॥
Für den Mörder eines Brahmanen, für den Trinker von Rauschtrank, für den Dieb und ebenso für den, der seine Gelübde gebrochen hat, ist Sühne vorgeschrieben, o König; für den Undankbaren aber gibt es keine Sühne.
12.172.18
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७२.१८ ॥
Wo ist Ruhm für den Undankbaren, wo ein Ort, wo Glück? Der Undankbare ist nicht vertrauenswürdig; für den Undankbaren gibt es keine Sühne.
12.172.19
मित्रद्रोहो न कर्तव्यः पुरुषेण विशेषतः ।
मित्रध्रुङ्गिरयं घोरं नरकं प्रतिपद्यते ॥ १२.१७२.१९ ॥
Ein Mensch darf einen Freund nicht verraten, zumal nicht. Wer einen Freund schädigt, gelangt in jene schreckliche Hölle.
12.172.20
कृतज्ञमनसा भाव्यं मित्रभावेन चानघ ।
मित्रात्प्रभवते सर्वं मित्रं धन्यतरं स्मृतम् ॥ १२.१७२.२० ॥
O Makelloser, man soll einen dankbaren Sinn und freundliche Gesinnung haben. Alles entsteht aus einem Freund; der Freund gilt als der Gesegnetste.
12.172.21
अर्थाद्वा मित्रलाभाद्वा मित्रलाभो विशिष्यते ।
सुलभा मित्रतोऽर्थास्तु मित्रेण यतितुं क्षमम् ॥ १२.१७२.२१ ॥
Ob durch Reichtum oder durch das Gewinnen eines Freundes, das Gewinnen eines Freundes ist überlegen. Reichtum wird leicht durch einen Freund erlangt, und nur ein Freund vermag danach zu streben.
12.172.22
मित्रं चाभिमतं स्निग्धं फलं चापि सतां फलम् ।
सत्कारैः स्वजनोपेतः पूजयेत विचक्षणः ॥ १२.१७२.२२ ॥
Ein Freund ist geliebt und zugetan, und das ist auch die Frucht der Guten. Der Weise soll ihn mit Ehren verehren, zusammen mit seinen Angehörigen.
12.172.23
परित्याज्यो बुधैः पापः कदर्यः कुलपांसनः ।
मित्रद्रोही कुलाङ्गारः पापकर्मा कुलाधमः ॥ १२.१७२.२३ ॥
Die Weisen sollen den Bösen verstoßen, den Geizigen, den Schänder seiner Sippe, den Verräter eines Freundes, die Kohle seines Geschlechts, den Täter böser Taten, den Niedrigsten seines Stammes.
12.172.24
एषा सज्जनसांनिध्ये प्रज्ञा प्रोक्ता मयाऽनघ ।
मित्रदुहि कृतघ्ने च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१७२.२४ ॥
O Makelloser, diese Weisheit habe ich vor den Guten dargelegt. Was willst du noch hören über den Verräter der Freunde und den Undankbaren?
12.172.25
एतच्छ्रुत्वा ततो वाक्यं भीष्मेणोक्तं महात्मना ।
युधिष्ठिरः प्रीतमना बभूव जनमेजय ॥ १२.१७२.२५ ॥
Als Yudhiṣṭhira diese Rede hörte, die der großherzige Bhīṣma sprach, wurde sein Sinn erfreut, o Janamejaya.