மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.172.1
विद्वान्संस्कारयामास पार्थिवो राजधर्मणः ।
गन्धैर्बहुभिरव्यग्रो दाहयामास पूजितम् ॥ १२.१७२.१ ॥
அறிவுடைய அரசன் ராஜதர்மப்படி சடங்குகளைச் செய்வித்தான்; அமைதியான மனதுடன் பல நறுமணப்பொருட்களுடன் அந்த மதிக்கப்பட்டவரை எரியூட்டினான்.
12.172.2
तस्य देवस्य वचनादिन्द्रस्य बकराडिह ।
तेनैवामृतसिक्ताश्च पुनः संजीवितो बकः ॥ १२.१७२.२ ॥
அந்தத் தேவனான இந்திரனின் சொல்லால், இங்கே பகராடு என்னும் கொக்கு அவராலேயே அமிர்தத்தால் தெளிக்கப்பட்டு மீண்டும் உயிர்பெற்றது.
12.172.3
राजधर्माऽपि तं प्राह सहस्राक्षमरिंदमम् ।
गौतमो ब्राह्मणः क्वाऽसौ मुच्यतां मत्प्रियः सखा ॥ १२.१७२.३ ॥
ராஜதர்மாவும் அந்த ஆயிரம் கண்ணனும் எதிரிகளை அடக்குபவனுமான இந்திரனிடம் கூறினான்: 'அந்த கௌதம பிராமணன் எங்கே? என் அன்பு நண்பன் விடுவிக்கப்படட்டும்.'
12.172.4
तस्य वाक्यं समाज्ञाय कौशिकः सुरसत्तमः ।
गौतमं ह्यभ्यनुज्ञाप्य प्रीतोऽथ गमनोत्सुकः ॥ १२.१७२.४ ॥
அவனது சொல்லை நன்கு உணர்ந்து, தேவர்களில் சிறந்த கௌசிகன் (இந்திரன்) கௌதமனை விடுவிக்க அனுமதி அளித்து மகிழ்ந்து, போகத் துடித்தான்.
12.172.5
प्रतीतः स गतः सौम्यो राजधर्मा स्वमालयम् ।
नृशंसो गौतमो मुक्तो मित्रध्रुक्पुरुषाधमः ॥ १२.१७२.५ ॥
மகிழ்ச்சியும் அமைதியுமான ராஜதர்மா தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்; கொடியவனும், நண்பனுக்குத் துரோகியும், மனிதர்களில் கீழ்மையானவனுமான கௌதமன் விடுவிக்கப்பட்டான்.
12.172.6
सभाण्डोपस्करो यातः स तदा शबरालयम् ।
तत्रासौ शबरी देहे प्रसूतो निरयोपमे ॥ १२.१७२.६ ॥
தன் பாத்திரங்களும் உபகரணங்களுமாக அவன் அப்போது சபரர்களின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றான்; அங்கே அவன் நரகத்திற்கு ஒப்பான உடலில் ஒரு சபரி பெண்ணாகப் பிறந்தான்.
12.172.7
एष शापो महांस्तत्र मुक्तः सुरगणैस्तदा ॥ १२.१७२.७ ॥
அந்தப் பெரிய சாபம் அப்போது தேவர்களின் கூட்டங்களால் அங்கு நீக்கப்பட்டது.
12.172.8
दग्धे राक्षसराजेन खगराजे प्रतापिना ।
चितायाः पार्श्वतो दोग्ध्री सुरभिर्जीवयच्च तम् ॥ १२.१७२.८ ॥
அரக்கர் அரசனால் வலிமைமிக்க பறவையரசன் (கருடன்) எரிக்கப்பட்டபோது, சிதையின் பக்கத்திலிருந்து பால் தரும் சுரபி அவனை உயிர்ப்பித்தாள்.
12.172.9
तस्या वक्राच्च्युतः फेनो दुग्धमात्रस्तदाऽनघ ।
समीरणाहृतो यातश्चितां तां राजधर्मणः ॥ १२.१७२.९ ॥
பாவமற்றவனே, அவளுடைய வாயிலிருந்து விழுந்த பாலின் நுரை, வெறும் பாலாக மட்டுமே, அப்போது காற்றால் கொண்டுசெல்லப்பட்டு ராஜதர்மனின் அந்தச் சிதையை அடைந்தது.
12.172.10
देवराजस्ततः प्राप्तो विरूपाक्षपुरं तदा ।
विरूपाक्षोऽपि तं शक्रमयाचत पुनः पुनः।
काश्यपश्य सुतो देव भ्राता मे जीवतामिति ॥ १२.१७२.१० ॥
அப்போது தேவராஜன் இந்திரன் விரூபாட்சனின் நகரத்தை அடைந்தான். விரூபாட்சனும் அந்த சக்கரனிடம் மீண்டும் மீண்டும் வேண்டினான்: 'தேவனே, காசியபனின் மகனும் என் சகோதரனுமானவன் உயிர் பெறட்டும்.'
12.172.11
विरूपाक्षमुवाचेदमीश्वरः पाकशासनः ।
ब्रह्मणा व्याहृतो रोषाद्राजधर्मा कदाचन ॥ १२.१७२.११ ॥
ஆளும் பாகசாசனன் (இந்திரன்) விரூபாட்சனிடம் இதனைச் சொன்னான். முன்பு பிரம்மனால் சினத்துடன் ராஜதர்மனிடம் சொல்லப்பட்ட அதே நிலையில்.
12.172.12
यस्मात्त्वं नागतो द्रष्टुं मम नित्यमिमां सभाम् ।
तस्माद्बको भवान्भावी धर्मशीलः परात्मवित् ॥ १२.१७२.१२ ॥
நீ என் இந்த சபையை எப்போதும் காண வரவில்லை. ஆகையால் நீ பகனாக (கொக்காக) ஆவாய்—தர்மசீலனும் பரமாத்மாவை அறிந்தவனுமாக.
12.172.13
आगमिष्यति ते वासं कदाचित्पापकर्मकृत् ।
शबरावासगो विप्रः कृतघ्नो वृषलीपतिः ॥ १२.१७२.१३ ॥
ஒருநாள் பாவச் செயல் செய்பவனும், சபரர் குடியிருப்பில் வாழ்பவனும், நன்றியற்றவனும், சூத்திரப் பெண்ணின் கணவனுமான ஒரு பிராமணன் உன் வீட்டுக்கு வருவான்.
12.172.14
यदा निहन्ता मोक्षस्ते तदा भावीत्युवाच तम् ।
तस्मादेष गतो लोकं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥ १२.१७२.१४ ॥
'உன்னைக் கொல்பவன் வரும்போது உனக்கு விடுதலை உண்டாகும்' என்று அவனிடம் கூறினார்; ஆகவே அவர் உயர்ந்த பிரம்மாவின் உலகத்துக்குச் சென்றார்.
12.172.15
स चापि निरयं प्राप्तो दुष्कृतिः कुलपांसनः ॥ १२.१७२.१५ ॥
அந்த தீச்செயல் செய்பவனும், குலத்தை இழிவுபடுத்துபவனும் நரகத்தை அடைந்தான்.
12.172.16
एतच्छ्रुत्वा सभामध्ये तद्वाक्यं नारदेरितम् ।
मयाऽपि तव राजेन्द्र यथावदनुवर्णितम् ॥ १२.१७२.१६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, சபையின் நடுவில் நாரதர் கூறிய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, நானும் உனக்கு அதை உள்ளபடியே விவரித்தேன்.
12.172.17
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भ्रष्टव्रते तथा ।
निष्कृतिर्विहिता राजन्कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७२.१७ ॥
அரசே, பிராமணக் கொலையாளி, மதுவருந்துபவன், திருடன், விரதத்திலிருந்து வீழ்ந்தவன் ஆகியோருக்கு பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது; நன்றிகெட்டவனுக்கோ பிராயச்சித்தம் இல்லை.
12.172.18
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७२.१८ ॥
நன்றியற்றவனுக்கு எங்கே புகழ்? எங்கே இடம்? எங்கே சுகம்? நன்றிகெட்டவன் நம்பத்தகாதவன்; நன்றிகெட்டவனுக்கு பிராயச்சித்தம் இல்லை.
12.172.19
मित्रद्रोहो न कर्तव्यः पुरुषेण विशेषतः ।
मित्रध्रुङ्गिरयं घोरं नरकं प्रतिपद्यते ॥ १२.१७२.१९ ॥
ஒருவன், குறிப்பாக, நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்யக் கூடாது. நண்பனுக்குத் தீங்கு செய்பவன் அந்தக் கொடிய நரகத்தை அடைகிறான்.
12.172.20
कृतज्ञमनसा भाव्यं मित्रभावेन चानघ ।
मित्रात्प्रभवते सर्वं मित्रं धन्यतरं स्मृतम् ॥ १२.१७२.२० ॥
பாவமற்றவனே, நன்றியுள்ள மனமும் நட்புணர்வும் கொண்டவனாய் இருக்க வேண்டும். நண்பனிடமிருந்தே எல்லாம் தோன்றும்; நண்பன் மிகவும் பாக்கியமுள்ளவன் என நினைவுகூரப்படுகிறான்.
12.172.21
अर्थाद्वा मित्रलाभाद्वा मित्रलाभो विशिष्यते ।
सुलभा मित्रतोऽर्थास्तु मित्रेण यतितुं क्षमम् ॥ १२.१७२.२१ ॥
செல்வத்தினாலோ நண்பனைப் பெறுவதனாலோ, நண்பனைப் பெறுவதே சிறந்தது. நண்பனால் செல்வம் எளிதில் கிடைக்கும்; நண்பனே அதைத் தேடுவதில் ஆற்றல் பெற்றவன்.
12.172.22
मित्रं चाभिमतं स्निग्धं फलं चापि सतां फलम् ।
सत्कारैः स्वजनोपेतः पूजयेत विचक्षणः ॥ १२.१७२.२२ ॥
நண்பன் அன்புக்குரியவனும் பாசமுள்ளவனும்; நல்லவர்களின் பலனும் அதுவே. அறிவுள்ளவன் சுற்றத்தாருடன் சேர்ந்து மரியாதைகளால் அவனை வழிபட வேண்டும்.
12.172.23
परित्याज्यो बुधैः पापः कदर्यः कुलपांसनः ।
मित्रद्रोही कुलाङ्गारः पापकर्मा कुलाधमः ॥ १२.१७२.२३ ॥
அறிவுள்ளவர்கள் பாவியும், கஞ்சனும், குலத்தை இழிவுபடுத்துபவனும், நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்பவனும், குலத்தின் நெருப்புக் கரியும், பாவச்செயல் செய்பவனும், குலத்தில் கீழ்மையானவனுமான ஒருவனைக் கைவிட வேண்டும்.
12.172.24
एषा सज्जनसांनिध्ये प्रज्ञा प्रोक्ता मयाऽनघ ।
मित्रदुहि कृतघ्ने च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१७२.२४ ॥
பாவமற்றவனே, நல்லவர்களின் சமீபத்தில் இந்த ஞானத்தை நான் சொன்னேன். நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்பவனையும் நன்றியற்றவனையும் பற்றி இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?
12.172.25
एतच्छ्रुत्वा ततो वाक्यं भीष्मेणोक्तं महात्मना ।
युधिष्ठिरः प्रीतमना बभूव जनमेजय ॥ १२.१७२.२५ ॥
மஹாத்மாவான பீஷ்மர் சொன்ன இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, ஜனமேஜயா, யுதிஷ்டிரர் மனம் மகிழ்ந்தார்.