Mahābhārata · Adhyāya 12.172
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.172.1
विद्वान्संस्कारयामास पार्थिवो राजधर्मणः ।
गन्धैर्बहुभिरव्यग्रो दाहयामास पूजितम् ॥ १२.१७२.१ ॥
O rei sábio, seguindo o dever real, mandou realizar os ritos e, com ânimo sereno, mandou queimar o venerado com muitos perfumes.
12.172.2
तस्य देवस्य वचनादिन्द्रस्य बकराडिह ।
तेनैवामृतसिक्ताश्च पुनः संजीवितो बकः ॥ १२.१७२.२ ॥
Pela palavra daquele deus Indra, a garça chamada Bakarāḍ foi aspergida com néctar por ele mesmo e voltou à vida.
12.172.3
राजधर्माऽपि तं प्राह सहस्राक्षमरिंदमम् ।
गौतमो ब्राह्मणः क्वाऽसौ मुच्यतां मत्प्रियः सखा ॥ १२.१७२.३ ॥
Rājadharmā também disse àquele de mil olhos, Indra, domador de inimigos: 'Onde está o brâmane Gautama? Que meu caro amigo seja libertado.'
12.172.4
तस्य वाक्यं समाज्ञाय कौशिकः सुरसत्तमः ।
गौतमं ह्यभ्यनुज्ञाप्य प्रीतोऽथ गमनोत्सुकः ॥ १२.१७२.४ ॥
Tendo compreendido bem as suas palavras, Kauśika, o melhor dos deuses, concedeu a libertação de Gautama; satisfeito, ficou ansioso por partir.
12.172.5
प्रतीतः स गतः सौम्यो राजधर्मा स्वमालयम् ।
नृशंसो गौतमो मुक्तो मित्रध्रुक्पुरुषाधमः ॥ १२.१७२.५ ॥
Satisfeito e gentil, Rājadharmā voltou para a sua morada; o cruel Gautama, traidor de seu amigo e o mais vil dos homens, foi libertado.
12.172.6
सभाण्डोपस्करो यातः स तदा शबरालयम् ।
तत्रासौ शबरी देहे प्रसूतो निरयोपमे ॥ १२.१७२.६ ॥
Com seus utensílios e pertences, foi então à morada dos Śabaras; ali, num corpo semelhante ao inferno, nasceu como mulher śabarī.
12.172.7
एष शापो महांस्तत्र मुक्तः सुरगणैस्तदा ॥ १२.१७२.७ ॥
Esta grande maldição foi então libertada ali pelas hostes dos deuses.
12.172.8
दग्धे राक्षसराजेन खगराजे प्रतापिना ।
चितायाः पार्श्वतो दोग्ध्री सुरभिर्जीवयच्च तम् ॥ १२.१७२.८ ॥
Quando o poderoso rei das aves foi queimado pelo rei dos rākṣasas, Surabhi, a vaca que dá leite, o reviveu do lado da pira.
12.172.9
तस्या वक्राच्च्युतः फेनो दुग्धमात्रस्तदाऽनघ ।
समीरणाहृतो यातश्चितां तां राजधर्मणः ॥ १२.१७२.९ ॥
Ó imaculado, a espuma que caiu de sua boca, sendo apenas leite, foi então levada pelo vento e alcançou aquela pira do rei do dharma.
12.172.10
देवराजस्ततः प्राप्तो विरूपाक्षपुरं तदा ।
विरूपाक्षोऽपि तं शक्रमयाचत पुनः पुनः।
काश्यपश्य सुतो देव भ्राता मे जीवतामिति ॥ १२.१७२.१० ॥
Então Indra, rei dos deuses, chegou à cidade de Virūpākṣa. Virūpākṣa também implorou àquele Śakra repetidamente: 'Ó deus, que o filho de Kaśyapa, meu irmão, volte à vida.'
12.172.11
विरूपाक्षमुवाचेदमीश्वरः पाकशासनः ।
ब्रह्मणा व्याहृतो रोषाद्राजधर्मा कदाचन ॥ १२.१७२.११ ॥
O senhor Pākaśāsana (Indra) disse isto a Virūpākṣa, no contexto do que Brahmā certa vez disse com ira a Rājadharmā.
12.172.12
यस्मात्त्वं नागतो द्रष्टुं मम नित्यमिमां सभाम् ।
तस्माद्बको भवान्भावी धर्मशीलः परात्मवित् ॥ १२.१७२.१२ ॥
Porque você não veio ver constantemente esta minha assembleia, você será um guindaste, um baka, mas de caráter dármico e conhecedor do eu supremo.
12.172.13
आगमिष्यति ते वासं कदाचित्पापकर्मकृत् ।
शबरावासगो विप्रः कृतघ्नो वृषलीपतिः ॥ १२.१७२.१३ ॥
Algum dia virá à tua morada um brâmane que pratica ações pecaminosas, vive entre os Śabaras, é ingrato e é marido de uma mulher de casta baixa.
12.172.14
यदा निहन्ता मोक्षस्ते तदा भावीत्युवाच तम् ।
तस्मादेष गतो लोकं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥ १२.१७२.१४ ॥
Disse-lhe: 'Quando vier o teu matador, serás libertado.' Por isso ele partiu para o mundo de Brahmā, o senhor supremo.
12.172.15
स चापि निरयं प्राप्तो दुष्कृतिः कुलपांसनः ॥ १२.१७२.१५ ॥
E aquele malfeitor, mancha de sua linhagem, também alcançou o inferno.
12.172.16
एतच्छ्रुत्वा सभामध्ये तद्वाक्यं नारदेरितम् ।
मयाऽपि तव राजेन्द्र यथावदनुवर्णितम् ॥ १२.१७२.१६ ॥
Ó senhor dos reis, tendo ouvido aquela declaração proferida por Nārada no meio da assembleia, também eu ta relatei tal como foi.
12.172.17
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भ्रष्टव्रते तथा ।
निष्कृतिर्विहिता राजन्कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७२.१७ ॥
Para o assassino de um brâmane, para o bebedor de licor, para o ladrão e igualmente para quem caiu dos seus votos, a expiação é prescrita, ó rei; mas para o ingrato não há expiação.
12.172.18
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम् ।
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.१७२.१८ ॥
Onde está a glória para o ingrato, onde o lugar, onde a felicidade? O ingrato não é digno de confiança; para o ingrato não há expiação.
12.172.19
मित्रद्रोहो न कर्तव्यः पुरुषेण विशेषतः ।
मित्रध्रुङ्गिरयं घोरं नरकं प्रतिपद्यते ॥ १२.१७२.१९ ॥
Um homem não deve trair um amigo, muito menos. Quem fere um amigo alcança aquele terrível inferno.
12.172.20
कृतज्ञमनसा भाव्यं मित्रभावेन चानघ ।
मित्रात्प्रभवते सर्वं मित्रं धन्यतरं स्मृतम् ॥ १२.१७२.२० ॥
Ó tu, sem mácula, deve-se ter mente grata e disposição amigável. Tudo surge de um amigo; o amigo é tido como o mais abençoado.
12.172.21
अर्थाद्वा मित्रलाभाद्वा मित्रलाभो विशिष्यते ।
सुलभा मित्रतोऽर्थास्तु मित्रेण यतितुं क्षमम् ॥ १२.१७२.२१ ॥
Seja pela riqueza ou por ganhar um amigo, ganhar um amigo é superior. A riqueza é facilmente obtida por meio de um amigo, e só um amigo é capaz de se esforçar por ela.
12.172.22
मित्रं चाभिमतं स्निग्धं फलं चापि सतां फलम् ।
सत्कारैः स्वजनोपेतः पूजयेत विचक्षणः ॥ १२.१७२.२२ ॥
O amigo é amado e afetuoso, e esse também é o fruto dos bons. O sábio deve honrá-lo com atenções, junto com seus parentes.
12.172.23
परित्याज्यो बुधैः पापः कदर्यः कुलपांसनः ।
मित्रद्रोही कुलाङ्गारः पापकर्मा कुलाधमः ॥ १२.१७२.२३ ॥
Os sábios devem abandonar o malvado, o avarento, o manchador de sua linhagem, o traidor de um amigo, o carvão de seu clã, o autor de más ações, o mais baixo de sua estirpe.
12.172.24
एषा सज्जनसांनिध्ये प्रज्ञा प्रोक्ता मयाऽनघ ।
मित्रदुहि कृतघ्ने च किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१७२.२४ ॥
Ó tu, sem mácula, esta sabedoria a declarei na presença dos bons. O que mais desejas ouvir sobre o traidor de amigos e o ingrato?
12.172.25
एतच्छ्रुत्वा ततो वाक्यं भीष्मेणोक्तं महात्मना ।
युधिष्ठिरः प्रीतमना बभूव जनमेजय ॥ १२.१७२.२५ ॥
Tendo ouvido este discurso proferido pelo magnânimo Bhīṣma, Yudhiṣṭhira, ó Janamejaya, ficou com a mente alegre.