مهابهاراتا · أدهيايا 12.185
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.185.1
न प्रणाशोऽस्ति जीवानां दत्तस्य च कृतस्य च ।
याति देहान्तरं प्राणी शरीरं तु विशीर्यते ॥ १२.१८५.१ ॥
لا فناء للكائنات الحية، ولا لما يُعطى ولا لما يُفعل. ينتقل الكائن الحي إلى جسد آخر، أما الجسد فيتلاشى.
12.185.2
न शरीराश्रितो जीवस्तस्मिन्नष्टे प्रणश्यति ।
यथा समित्सु दग्धासु न प्रणश्यति पावकः ॥ १२.१८५.२ ॥
الكائن الحي لا يعتمد على الجسد، وإذا فني الجسد لا يفنى، كما لا تفنى النار إذا احترق الحطب.
12.185.3
अग्नेर्यथा समिद्धस्य यदि नाशो न विद्यते ।
इन्धनस्योपयोगान्ते स चाग्निर्नोपलभ्यते ॥ १२.१८५.३ ॥
إذا كانت النار المشتعلة لا تفنى، فلماذا لا تُرى تلك النار عندما ينفد الوقود؟
12.185.4
नश्यतीत्येव जानामि शान्तमग्निमनिन्धनम् ।
मतिर्यस्य प्रमाणं वा संस्थानं वा न दृश्यते ॥ १२.१८५.४ ॥
أعلم أن النار المنطفئة بلا وقود تفنى. وما لا يُرى له عقل ولا مقدار ولا صورة يُعدّ قد فني.
12.185.5
जीवस्य चेन्धनाग्नेश्च सदा नाशो न विद्यते ।
समिधामुपयोगान्ते सन्नेवाग्निर्न दृश्यते।
आकाशानुगतत्वाद्धि दुर्ग्रहः स निराश्रयः ॥ १२.१८५.५ ॥
لا يفنى الكائن الحي ولا نار الوقود أبدًا. عندما ينتهي استعمال الحطب لا تُرى النار وإن كانت موجودة؛ ولأنها تتبع الأثير فهي عسيرة الإمساك وبلا سند.
12.185.6
तथा शरीरसंत्यागे जीवो ह्याकाशमाश्रितः ।
न गृह्यते तु सूक्ष्मत्वाद्यथा ज्योतिरनिन्धनम् ॥ १२.१८५.६ ॥
وكذلك عند ترك الجسد، يستقر الكائن الحي في الأثير ولا يُدرك لدقته، كالضوء بلا وقود.
12.185.7
प्राणान्धारयते योऽग्निः स जीव उपधार्यताम् ।
वायुसंधारणो ह्यग्निर्नश्यत्युच्छ्वासनिग्रहात् ॥ १२.१८५.७ ॥
النار التي تحفظ أنفاس الحياة ينبغي أن تُفهم بأنها الكائن الحي. وتلك النار، التي يحملها الهواء، تنطفئ إذا انقطع النفس.
12.185.8
तस्मिन्नष्टे शरीराग्नौ शरीरं तदचेतनम् ।
पतितं याति भूमित्वमयनं तस्य हि क्षितिः ॥ १२.१८५.८ ॥
عندما تنطفئ نار الجسد، يسقط الجسد الفاقد للوعي ويصير إلى حال التراب، فالأرض هي مستقره.
12.185.9
जङ्गमानां हि सर्वेषां स्थावराणां तथैव च ।
आकाशं पवनोऽन्वेति ज्योतिस्तमनुगच्छति।
तेषां त्रयाणामेकत्वं द्वयं भूमौ प्रतिष्ठितम् ॥ १२.१८५.९ ॥
في جميع الكائنات المتحركة والساكنة، يتبع الهواء الفضاء، وتتبع النار الهواء. وفي وحدة هذه الثلاثة، يثبت اثنان على الأرض.
12.185.10
यत्र खं तत्र पवनस्तत्राग्निर्यत्र मारुतः ।
अमूर्तयस्ते विज्ञेया आपो मूर्तास्तथा क्षितिः ॥ १२.१८५.१० ॥
حيث يوجد الفضاء يوجد الهواء، وحيث يوجد الهواء توجد النار. وينبغي معرفة هذه الثلاثة بأنها غير مجسمة، أما الماء والأرض فمجسمان.
12.185.11
यद्यग्निमारुतौ भूमिः खमापश्च शरीरिषु ।
जीवः किंलक्षणस्तत्रेत्येतदाचक्ष्व मेऽनघ ॥ १२.१८५.११ ॥
إن كانت النار والريح والأرض والفضاء والماء في الكائنات المتجسدة، فما علامة الكائن الحي بينها؟ أيها الطاهر، فسّر لي ذلك.
12.185.12
पञ्चात्मके पञ्चरतौ पञ्चविज्ञानसंयुते ।
शरीरे प्राणिनां जीवं वेत्तुमिच्छामि यादृशम् ॥ १२.१८५.१२ ॥
أريد أن أعرف كيف هو الكائن الحي في الأجساد من الكائنات، الجسد المكوّن من خمسة عناصر، المقترن بخمس لذّات، والمتصل بخمس معارف.
12.185.13
मांसशोणितसंघाते मेदः स्नाय्वस्थिसंचये ।
भिद्यमाने शरीरे तु जीवो नैवोपलभ्यते ॥ १२.१८५.१३ ॥
عندما يتفكك الجسد، وهو تجمع من اللحم والدم والدهن والأعصاب والعظام، لا يُوجد الجيفا.
12.185.14
यद्यजीवं शरीरं तु पञ्चभूतसमन्वितम् ।
शारीरे मानसे दुःखे कस्तां वेदयते रुजम् ॥ १२.१८५.१४ ॥
إن كان الجسد المركب من العناصر الخمسة بلا جيفا، فمن يُشعر بذلك الألم في الشقاء الجسدي أو النفسي؟
12.185.15
शृणोति कथितं जीवः कर्णाभ्यां न शृणोति तत् ।
महर्षे मनसि व्यग्रे तस्माज्जीवो निरर्थकः ॥ १२.१८५.१५ ॥
يسمع الجيفا ما يُقال، لكنه لا يسمعه بالأذنين. أيها الحكيم العظيم، إذا اضطرب العقل صار الجيفا عديم الجدوى.
12.185.16
सर्वं पश्यति यद्दृश्यं मनोयुक्तेन चक्षुषा ।
मनसि व्याकुले तस्मिन्पश्यन्नपि न पश्यति ॥ १२.१८५.१६ ॥
بالعين المتصلة بالعقل يُرى كل مرئي؛ أما إذا اضطرب العقل فيُرى الشيء ولا يُرى وإن نُظر إليه.
12.185.17
न पश्यति न चाघ्राति न शृणोति न भाषते ।
न च स्पर्शरसौ वेत्ति निद्रावशगतः पुनः ॥ १२.१८५.१७ ॥
حين يقع الجيفا في سلطان النوم لا يرى ولا يشم ولا يسمع ولا يتكلم، ولا يعرف اللمس ولا الذوق.
12.185.18
हृष्यति क्रुध्यते कोऽत्र शोचत्युद्विजते च कः ।
इच्छति ध्यायति द्वेष्टि वाचमीरयते च कः ॥ १२.१८५.१८ ॥
من هنا يفرح، ومن يغضب، ومن يحزن، ومن يضطرب؟ ومن يشتهي، ومن يتأمل، ومن يكره، ومن ينطق بالكلام؟
12.185.19
न पञ्चसाधारणमत्र किंचि ।
च्छरीरमेकी वहतेऽन्तरात्मा।
स वेत्ति गन्धांश्च रसाञ्श्रुतीश्च ।
स्पर्शं च रूपं च गुणाश्च येऽन्ये ॥ १२.१८५.१९ ॥
ليس هنا شيء مشترك بين العناصر الخمسة. الذات الباطنة وحدها تحمل الجسد. وهي تعرف الروائح والأذواق والأصوات واللمس والصورة وسائر الصفات.
12.185.20
पञ्चात्मके पञ्चगुणप्रदर्शी ।
स सर्वगात्रानुगतोऽन्तरात्मा।
स वेत्ति दुःखानि सुखानि चात्र ।
तद्विप्रयोगात्तु न वेत्ति देही ॥ १२.१८५.२० ॥
في الجسد المؤلف من الخمسة، الذات الباطنة هي من يدرك الصفات الخمس. إنها تسري في كل الأعضاء، فتعرف هنا الآلام واللذات، أما حين تنفصل عنها فلا يعرفها المتجسد.
12.185.21
यदा न रूपं न स्पर्शो नोष्मभावश्च पञ्चके ।
तदा शान्ते शरीराग्नौ देहं त्यक्त्वा न नश्यति ॥ १२.१८५.२१ ॥
حين لا يبقى في هذا الجسد المؤلف من الخمسة صورة ولا لمس ولا حال من الحرارة، فإذا خمدت نار الجسد، لا يفنى المرء وإن ترك الجسد.
12.185.22
अम्मयं सर्वमेवेदमापो मूर्तिः शरीरिणाम् ।
तत्रात्मा मानसो ब्रह्मा सर्व भूतेषु लोककृत् ॥ १२.१८५.२२ ॥
كل هذا مصنوع من الماء؛ والماء هو صورة المتجسدين. وفيه الذات العقلية هي براهما، خالق العوالم بين جميع الكائنات.
12.185.23
आत्मा क्षेत्रज्ञ इत्युक्तः संयुक्तः प्राकृतैर्गुणैः ।
तैरेव तु विनिर्मुक्तः परमात्मेत्युदाहृतः ॥ १२.१८५.२३ ॥
يُسمى الذات عارف الحقل، مقترناً بالصفات الطبيعية؛ لكنه إذا تحرر من تلك الصفات نفسها، أُعلن أنه الذات العليا.
12.185.24
आत्मानं तं विजानीहि सर्वलोकविपाचकम् ।
स तस्मिन्संश्रितो देहे ह्यब्बिन्दुरिव पुष्करे ॥ १२.१८५.२४ ॥
اعرف تلك الذات التي تنضج جميع العوالم. إنها تقيم في هذا الجسد، كقطرة ماء على ورقة اللوتس.
12.185.25
क्षेत्रज्ञं तं विजानीहि नित्यं लोकहितात्मकम् ।
तमो रजश्च सत्त्वं च विद्धि जीवगुणानिमान् ॥ १२.१८५.२५ ॥
اعرف ذلك العارف بالحقل، الذي طبعه دائماً خير العوالم. واعلم أن الظلمة والشغف والصفاء هي صفات الكائن الحي.
12.185.26
सचेतनं जीवगुणं वदन्ति ।
स चेष्टते चेष्टयते च सर्वम्।
ततः परं क्षेत्रविदो वदन्ति ।
प्रावर्तयद्यो भुवनानि सप्त ॥ १२.१८५.२६ ॥
يسمّون هذا صفة الكائن الحي المتصف بالوعي. إنه يتحرك ويحرك كل شيء. وفوق ذلك يقول العارفون بالحقل: إنه الذي يُحرّك العوالم السبعة.
12.185.27
न जीवनाशोऽस्ति हि देहभेदे ।
मिथ्यैतदाहुर्मुत इत्यबुद्धाः।
जीवस्तु देहान्तरितः प्रयाति ।
दशार्धतैवास्य शरीरभेदः ॥ १२.१८५.२७ ॥
عند انكسار الجسد لا يهلك الكائن الحي. قول «لقد مات» باطل؛ هكذا يقول الجهّال. أما الكائن الحي فينتقل إلى جسد آخر ويمضي، وتغيّر جسده ليس سوى …
12.185.28
एवं सर्वेषु भूतेषु गूढश्चरति संवृतः ।
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया तत्त्वदर्शिभिः ॥ १२.१८५.२८ ॥
هكذا يسري خفيّاً محجوباً في جميع الكائنات، لكنه يُرى بالعقل الأسمى الدقيق من قِبل الذين يرون الحقيقة.
12.185.29
तं पूर्वापररात्रेषु युञ्जानः सततं बुधः ।
लध्वाहारो विशुद्धात्मा पश्यत्यात्मानंमात्मनि ॥ १२.१८५.२९ ॥
في أوائل الليل وأواخره يراه الحكيم الذي يواظب على اليوغا، ويأكل قليلاً، ونفسه طاهرة: يرى الذات في الذات.
12.185.30
चित्तस्य हि प्रसादेन हित्वा कर्म शुभाशुभम् ।
प्रसन्नात्माऽत्मनि स्थित्वा सुखमव्ययमश्नुते ॥ १२.१८५.३० ॥
بصفاء العقل، وبعد ترك الفعل الحسن والسيئ، والنفس المطمئنة الثابتة في الذات، ينال السعادة التي لا تفنى.
12.185.31
मानसोऽग्निः शरीरेषु जीव इत्यभिधीयते ।
सृष्टिः प्रजापतेरेषा भूताध्यात्मविनिश्चया ॥ १२.१८५.३१ ॥
في الأجساد تُسمّى نار العقل هي الروح الحيّة. وهذه خلق برajāpati، وتحديدٌ للعناصر والذات الباطنة.