Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.19

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

12.19.1

वेदाहं तात शास्त्राणि अपराणि पराणि च ।
उभयं वेदवचनं कुरु कर्म त्यजेति च ॥ १२.१९.१ ॥

പ്രിയ സഹോദരാ, അപരവും പരവുമായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ രണ്ടും ഞാൻ അറിയുന്നു. വേദത്തിൽ രണ്ടു വചനങ്ങളുണ്ട്: കർമ്മം ചെയ്യുക, കർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുക എന്ന്.

12.19.2

आकुलानि च शास्त्राणि हेतुभिश्चिन्तितानि च ।
निश्चयश्चैव यो मन्त्रे वेदाहं तं यथाविधि ॥ १२.१९.२ ॥

ശാസ്ത്രങ്ങൾ പരസ്പരവിരുദ്ധമാണ്, യുക്തികളാൽ ചിന്തിക്കപ്പെട്ടവയുമാണ്. എന്നാൽ മന്ത്രത്തിലുള്ള അവയുടെ നിശ്ചയം ഞാൻ വിധിപ്രകാരം അറിയുന്നു.

12.19.3

त्वं तु केवलशास्त्रज्ञो वीरव्रतसमन्वितः ।
शास्त्रार्थं तत्त्वतो गन्तुं न समर्थः कथंचन ॥ १२.१९.३ ॥

എന്നാൽ നീ കേവലം ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്, വീരവ്രതമുള്ളവനുമാണ്. ശാസ്ത്രാർത്ഥത്തെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയാൻ നീ ഒരു വിധത്തിലും പ്രാപ്തനല്ല.

12.19.4

शास्त्रार्थतत्त्वदर्शी यो धर्मनिश्चयकोविदः ।
तेनाप्येवं न वाच्योऽयं यदि धर्मं प्रपश्यसि ॥ १२.१९.४ ॥

ശാസ്ത്രാർത്ഥത്തിന്റെ തത്ത്വം കാണുന്നവനും ധർമ്മനിശ്ചയത്തിൽ വിദഗ്ധനുമായവനും — നീ ധർമ്മം കാണുന്നുവെങ്കിൽ — ഇപ്രകാരം പറയരുത്.

12.19.5

भ्रातृसौहृदमास्थाय यदुक्तं वचनं त्वया ।
न्याय्यं युक्तं च कौन्तेय प्रीतोऽहं तेन तेऽर्जुन ॥ १२.१९.५ ॥

കൗന്തേയാ, സഹോദരസ്നേഹം ആശ്രയിച്ച് നീ പറഞ്ഞ വാക്ക് ന്യായവും യുക്തവുമാണ്. അർജുനാ, അതിനാൽ ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു.

12.19.6

महेश्वरसमं सत्वं ब्रह्मणा चैव यत्समम् ।
वासुदेवसमं चैव न भूतं न भविष्यति ॥ १२.१९.६ ॥

മഹേശ്വരനു തുല്യമായ, ബ്രഹ്മാവിനു തുല്യമായ സത്ത്വം (ശക്തി) — വാസുദേവനു തുല്യവുമായത് — ഇതുപോലെ ഒന്ന് ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകാനുമില്ല.

12.19.7

तथा त्वं योधमुख्येषु सत्वं परममिष्यते ॥ १२.१९.७ ॥

അതുപോലെ നീ ശ്രേഷ്ഠ യോദ്ധാക്കളിൽ പരമമായ മനോബലമുള്ളവനായി കരുതപ്പെടുന്നു.

12.19.8

बलमिन्द्रे च वायौ च बलं यच्च जनार्दने ।
तद्वलं भीमसेने च त्वयि चार्जुना विद्यते ॥ १२.१९.८ ॥

ഇന്ദ്രനിലും വായുവിലും ഉള്ള ബലവും ജനാർദ്ദനനിലുള്ള ബലവും — അതേ ബലം ഭീമസേനനിലും, അർജുനാ, നിന്നിലും ഉണ്ട്.

12.19.9

त्वत्समश्चित्रयोधी च दूरपाती च पाण्डव ।
दिव्यास्त्रबलसंपन्नः को वाऽन्यस्त्वत्समो नरः ॥ १२.१९.९ ॥

പാണ്ഡവാ, നിനക്കു തുല്യനായി വിചിത്രയുദ്ധം ചെയ്യുന്നവനും ദൂരത്തോളം അമ്പെയ്യുന്നവനും ദിവ്യാസ്ത്രബലസമ്പന്നനുമായ മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ ആരുണ്ട്?

12.19.10

युद्धधर्मेषु सर्वेषु क्रियाणां नैपुणेषु च ।
न त्वया सदृशः कश्चिन्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १२.१९.१० ॥

യുദ്ധധർമ്മങ്ങളിലും കർമ്മങ്ങളിലെ നൈപുണ്യത്തിലും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിനക്കു തുല്യനായി ആരുമില്ല.

12.19.11

धार्मिकं धर्मयुक्तं च निःशेषं ज्ञायते मया ।
धर्मसूक्ष्मं तु यद्वाच्यं तत्र दुष्प्रतरं त्वया।
धनञ्जय न मे बुद्धिमतिशङ्कितुमर्हसि ॥ १२.१९.११ ॥

ധാർമ്മികവും ധർമ്മയുക്തവുമായതെല്ലാം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നു; എന്നാൽ പറയേണ്ട ധർമ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ കാര്യം നിനക്കും ദുഷ്കരമാണ്. ധനഞ്ജയാ, എന്റെ ബുദ്ധിയെ അധികം സംശയിക്കുന്നത് നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല.

12.19.12

युद्धशास्त्रविदेव त्वं न वृद्धाः सेवितास्त्वया ।
समासविस्तरविदां न तेषां वेत्सि निश्चयम् ॥ १२.१९.१२ ॥

നീ യുദ്ധശാസ്ത്രമറിയുന്നവൻ തന്നെ; എന്നാൽ വൃദ്ധന്മാരെ നീ സേവിച്ചിട്ടില്ല. സംക്ഷേപവും വിസ്താരവും അറിയുന്നവരുടെ നിശ്ചയം നീ അറിയുന്നില്ല.

12.19.13

तपस्त्यागो विधिरिति निश्चयस्तात धीमताम् ।
परस्परं ज्याय एषामिति नः श्रेयसी मतिः ॥ १२.१९.१३ ॥

തപസ്സും ത്യാഗവും വിധികളാണെന്നത് ജ്ഞാനികളുടെ ഉറച്ച നിശ്ചയമാണ്, കുഞ്ഞേ. ഇവയിൽ ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമോ എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ നല്ല അഭിപ്രായം.

12.19.14

यत्त्वेतन्मन्यसे पार्थ न ज्यायोऽस्ति धनादिति ।
तत्र ते वर्तयिष्यामि यथा नैतत्प्रधानतः ॥ १२.१९.१४ ॥

പാർത്ഥാ, ധനത്തേക്കാൾ വലുതായി ഒന്നുമില്ലെന്ന് നീ കരുതുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, ഇത് പ്രധാനമല്ലെന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് വിശദീകരിച്ചുതരാം.

12.19.15

तपः स्वाध्यायशीला हि दृश्यन्ते धार्मिका जनाः ।
ऋषयस्तपसा युक्ता येषां लोकाः सनातनाः ॥ १२.१९.१५ ॥

തപസ്സിലും സ്വാധ്യായത്തിലും മുഴുകിയ ധാർമ്മികരായ മനുഷ്യരെ കാണുന്നു. തപസ്സിനാൽ യുക്തരായ ഋഷിമാരുടെ ലോകങ്ങൾ ശാശ്വതമാണ്.

12.19.16

अजातश्मश्रवो धीरास्तथाऽन्ये वनवासिनः ।
अरुणाः केतवश्चैव स्वाध्यायेन दिवं गताः ॥ १२.१९.१६ ॥

താടി മുളയ്ക്കാത്ത ധീരരും മറ്റ് വനവാസികളും, അരുണരും കേതുക്കളും, സ്വാധ്യായത്താൽ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.

12.19.17

उत्तरेण तु पन्थानमार्या विषयनिग्रहात् ।
अबुद्धिजं तमस्त्यक्त्वा लोकांस्त्यागवतां गताः ॥ १२.१९.१७ ॥

വടക്കേ വഴിയിലൂടെ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്താൽ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ അന്ധകാരം ഉപേക്ഷിച്ച് ആര്യന്മാർ ത്യാഗികളുടെ ലോകങ്ങളിൽ എത്തി.

12.19.18

दक्षिणेन तु पन्थानं यं भास्वन्तं प्रचक्षते ।
एते क्रियावतां लोका ये श्मशानानि भेजिरे ॥ १२.१९.१८ ॥

പ്രകാശമുള്ളതെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ദക്ഷിണ വഴിയിലൂടെ ശ്മശാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചവർ പോയി—ഇവ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവരുടെ ലോകങ്ങൾ.

12.19.19

अनिर्देश्या गतिः सा तु यां प्रपश्यन्ति मोक्षिणः ।
तस्मात्त्यागः प्रधानेष्टः स तु दुःखं प्रवेदितुम् ॥ १२.१९.१९ ॥

മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ കാണുന്ന ആ ഗതി വിവരിക്കാനാവാത്തതാണ്. അതിനാൽ ത്യാഗമാണ് പ്രധാന ഇഷ്ടം; അത് ദുഃഖം അറിയിക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗവുമാണ്.

12.19.20

अनुस्मृत्य तु शास्त्राणि कवयः समवस्थिताः ।
अपीह स्यादपीह स्यात्सारासारदिदृक्षया ॥ १२.१९.२० ॥

ശാസ്ത്രങ്ങളെ ഓർമ്മിച്ച് സ്ഥിരചിത്തരായ ജ്ഞാനികൾ, സാരവും അസാരവും കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, 'ഇവിടെ ഇതുണ്ടാകാം, ഇവിടെ അതുണ്ടാകാം' എന്നു ചിന്തിക്കുന്നു.

12.19.21

वेदवादानतिक्रम्य शास्त्राण्यारण्यकानि च ।
विपाट्य कदलीस्तम्भं सारं ददृशिरे न ते ॥ १२.१९.२१ ॥

വേദവാക്യങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും ആരണ്യകങ്ങളും കടന്നുപോയിട്ടും, വാഴത്തണ്ട് പിളർന്നിട്ടും അവർ അതിന്റെ സാരം കണ്ടില്ല.

12.19.22

अथैकान्तव्युदासेन शरीरे पाञ्चभौतिके ।
इच्छाद्वेषसमायुक्तमात्मानं प्राहुरिङ्गितैः ॥ १२.१९.२२ ॥

പിന്നെ, പഞ്ചഭൂതനിർമ്മിതമായ ശരീരത്തെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞാൽ, ഇച്ഛാദ്വേഷങ്ങളോടു ചേർന്ന ആത്മാവിനെ സൂചനകളാൽ അവർ പറയുന്നു.

12.19.23

अग्राह्यं चक्षुषा सत्वमनिर्देश्यं च तद्गिरा ।
कर्महेतुपुरस्कारं भूतेषु पस्विर्तते ॥ १२.१९.२३ ॥

ആ സത്ത്വം കണ്ണുകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതും വാക്കുകൊണ്ട് വിവരിക്കാനാവാത്തതുമാണ്. കർമ്മഹേതുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി അത് ജീവികളിൽ വർത്തിക്കുന്നു.

12.19.24

कल्याणगोचरं कृत्वा मानं तृष्णां निगृह्य च ।
कर्मसंततिमुत्सृज्य स्यान्निरालम्बनः सुखी ॥ १२.१९.२४ ॥

കല്യാണം ലക്ഷ്യമാക്കി, മാനത്തെയും തൃഷ്ണയെയും നിയന്ത്രിച്ച്, കർമ്മപരമ്പര ഉപേക്ഷിച്ച്, ആശ്രയമില്ലാത്തവനായി സുഖിയായിരിക്കണം.

12.19.25

अस्मिन्नेवं सूक्ष्मगम्ये मार्गे सद्भिर्निषेविते ।
कथमर्थमनर्थाढ्यमर्जुन त्वं प्रशंससि ॥ १२.१९.२५ ॥

ഇങ്ങനെ സൂക്ഷ്മവും പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസവുമായ, സജ്ജനങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന ഈ മാർഗ്ഗത്തിൽ, അനർത്ഥം നിറഞ്ഞ ആ ഫലത്തെ അർജുനാ, നീ എങ്ങനെ പ്രശംസിക്കുന്നു?

12.19.26

पूर्वशास्त्रविदोऽप्येवं जनाः पश्यन्ति भारत ।
क्रियासु निरता नित्यं दाने यज्ञे च कर्मणि ॥ १२.१९.२६ ॥

ഭാരതാ, പൂർവശാസ്ത്രജ്ഞരും ജനങ്ങളും ഇങ്ങനെതന്നെ കാണുന്നു; എപ്പോഴും കർമ്മങ്ങളിലും ദാനത്തിലും യജ്ഞത്തിലും മുഴുകിയവരായി.

12.19.27

भवन्ति सुदुरावर्ता हेतुमन्तोऽपि पण्डिताः ।
दृढपूर्वे स्मृता मूढा नैतदस्तीति वादिनः ॥ १२.१९.२७ ॥

കാരണങ്ങളുള്ളവരായാലും പണ്ഡിതന്മാരും വളരെ പ്രയാസത്തോടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാവുന്നവരാകുന്നു; മുൻവിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ച്, 'ഇതില്ല' എന്നു പറയുന്നവർ മൂഢരെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

12.19.28

अनृतस्यावमन्तारो वक्तारो जनसंसदि ।
चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वावदूका बहुश्रुताः ॥ १२.१९.२८ ॥

ജനസഭയിൽ അസത്യത്തെ നിന്ദിക്കുന്നവരും സംസാരത്തിൽ സമർത്ഥരും ബഹുശ്രുതരുമായ വക്താക്കൾ ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

12.19.29

पार्थ यन्न विजानीमः कस्ताञ्ज्ञातुमिहार्हति ।
एवं प्राज्ञाः श्रुताश्चापि महान्तः शास्त्रवित्तमाः ॥ १२.१९.२९ ॥

പാർത്ഥാ, ഞങ്ങൾ അറിയാത്തവരെ ഇവിടെ ആർക്കാണ് അറിയാൻ കഴിയുക? ഇങ്ങനെ പ്രാജ്ഞരും കേൾവികേട്ടവരും മഹാന്മാരും ശാസ്ത്രജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠരുമായവരും.

12.19.30

तपसा महदाप्नोति बुद्ध्या वै विन्दते महत् ।
त्यागेन सुखमाप्नोति सदा कौन्तेय धर्मवित् ॥ १२.१९.३० ॥

തപസ്സിനാൽ മനുഷ്യൻ മഹത്തായതിനെ നേടുന്നു; ബുദ്ധിയാൽ തന്നെ മഹത്തായതിനെ കണ്ടെത്തുന്നു; ത്യാഗത്താൽ സുഖം നേടുന്നു, എപ്പോഴും, കൗന്തേയാ, ധർമ്മജ്ഞാ.