மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.19.1
वेदाहं तात शास्त्राणि अपराणि पराणि च ।
उभयं वेदवचनं कुरु कर्म त्यजेति च ॥ १२.१९.१ ॥
அன்பே, நான் அபர சாஸ்திரங்களையும் பர சாஸ்திரங்களையும் அறிவேன். வேதத்தின் இரண்டு வசனங்களும் உள்ளன: கர்மத்தைச் செய், கர்மத்தைத் துற என்பவை அவை.
12.19.2
आकुलानि च शास्त्राणि हेतुभिश्चिन्तितानि च ।
निश्चयश्चैव यो मन्त्रे वेदाहं तं यथाविधि ॥ १२.१९.२ ॥
சாஸ்திரங்கள் குழப்பமானவை, காரணங்களால் ஆராயப்பட்டவையும் கூட. ஆனால் அவற்றின் முடிவை, மந்திரத்தில் உள்ள அந்த உறுதியை, முறைப்படி நான் அறிவேன்.
12.19.3
त्वं तु केवलशास्त्रज्ञो वीरव्रतसमन्वितः ।
शास्त्रार्थं तत्त्वतो गन्तुं न समर्थः कथंचन ॥ १२.१९.३ ॥
ஆனால் நீ சாஸ்திரங்களை மட்டுமே அறிந்தவன், வீரவிரதம் கொண்டவன். சாஸ்திரத்தின் பொருளை அதன் உண்மைநிலையில் அறிய எவ்விதத்திலும் நீ தகுதியுடையவன் அல்ல.
12.19.4
शास्त्रार्थतत्त्वदर्शी यो धर्मनिश्चयकोविदः ।
तेनाप्येवं न वाच्योऽयं यदि धर्मं प्रपश्यसि ॥ १२.१९.४ ॥
சாஸ்திரப் பொருளின் உண்மையைக் காண்பவனும், தர்ம நிர்ணயத்தில் வல்லவனுமானவனாலும் இவ்வாறு இது சொல்லப்படக்கூடாது — நீ தர்மத்தைக் காண்கிறாய் என்றால்.
12.19.5
भ्रातृसौहृदमास्थाय यदुक्तं वचनं त्वया ।
न्याय्यं युक्तं च कौन्तेय प्रीतोऽहं तेन तेऽर्जुन ॥ १२.१९.५ ॥
குந்தியின் மகனே, சகோதர அன்பைப் பற்றிக்கொண்டு நீ சொன்ன சொல் நியாயமும் தகுதியும் உடையது. அர்ஜுனா, அதனால் நான் உன்மீது மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
12.19.6
महेश्वरसमं सत्वं ब्रह्मणा चैव यत्समम् ।
वासुदेवसमं चैव न भूतं न भविष्यति ॥ १२.१९.६ ॥
மகேஸ்வரனுக்கு நிகரான, பிரம்மனுக்கு நிகரான சத்துவம் (ஆற்றல்) — வாசுதேவனுக்கு நிகரானதும் — இதுபோன்று எதுவும் இருந்ததில்லை, இனி இருக்கப்போவதும் இல்லை.
12.19.7
तथा त्वं योधमुख्येषु सत्वं परममिष्यते ॥ १२.१९.७ ॥
அதுபோல நீ சிறந்த வீரர்களிடையே மிகச்சிறந்த மனவலிமை கொண்டவனாகக் கருதப்படுகிறாய்.
12.19.8
बलमिन्द्रे च वायौ च बलं यच्च जनार्दने ।
तद्वलं भीमसेने च त्वयि चार्जुना विद्यते ॥ १२.१९.८ ॥
இந்திரனிலும் வாயுவிலும் உள்ள வலிமையும், ஜனார்த்தனனிடம் உள்ள வலிமையும், பீமசேனனிடமும், அர்ஜுனா, உன்னிடமும் உள்ளது.
12.19.9
त्वत्समश्चित्रयोधी च दूरपाती च पाण्डव ।
दिव्यास्त्रबलसंपन्नः को वाऽन्यस्त्वत्समो नरः ॥ १२.१९.९ ॥
பாண்டவனே, உனக்கு இணையான பல்வகைப் போர் வீரனும், தொலைதூரம் அம்பு எய்பவனும், தெய்வீக அஸ்திரங்களின் வலிமை கொண்டவனும் வேறு யார் மனிதனாக உள்ளான்?
12.19.10
युद्धधर्मेषु सर्वेषु क्रियाणां नैपुणेषु च ।
न त्वया सदृशः कश्चिन्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १२.१९.१० ॥
போர்த்தர்மங்கள் அனைத்திலும், செயல்களின் திறமையிலும், மூன்று உலகங்களிலும் உன்னைப் போன்ற எவரும் இல்லை.
12.19.11
धार्मिकं धर्मयुक्तं च निःशेषं ज्ञायते मया ।
धर्मसूक्ष्मं तु यद्वाच्यं तत्र दुष्प्रतरं त्वया।
धनञ्जय न मे बुद्धिमतिशङ्कितुमर्हसि ॥ १२.१९.११ ॥
தர்மமானதும் தர்மத்துடன் கூடியதும் அனைத்தையும் நான் முழுமையாக அறிவேன்; ஆனால் சொல்லப்பட வேண்டிய தர்மத்தின் நுட்பமான விஷயம் உனக்கும் கடினமானது. தனஞ்சயா, என் அறிவைப் பற்றி அதிகம் சந்தேகப்படுவது உனக்குத் தகாது.
12.19.12
युद्धशास्त्रविदेव त्वं न वृद्धाः सेवितास्त्वया ।
समासविस्तरविदां न तेषां वेत्सि निश्चयम् ॥ १२.१९.१२ ॥
நீ போர்ச்சாஸ்திரம் அறிந்தவனே; ஆனால் பெரியோர்களை நீ அணுகி சேவிக்கவில்லை. சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும் அறிந்தவர்களின் முடிவை நீ அறியவில்லை.
12.19.13
तपस्त्यागो विधिरिति निश्चयस्तात धीमताम् ।
परस्परं ज्याय एषामिति नः श्रेयसी मतिः ॥ १२.१९.१३ ॥
தவமும் துறவும் விதி என்பதே அறிவுடையோரின் உறுதியான முடிவு, அன்பனே. இவற்றில் எது மற்றதை விடச் சிறந்தது என்பதே எங்கள் சிறந்த கருத்து.
12.19.14
यत्त्वेतन्मन्यसे पार्थ न ज्यायोऽस्ति धनादिति ।
तत्र ते वर्तयिष्यामि यथा नैतत्प्रधानतः ॥ १२.१९.१४ ॥
பார்த்தா, செல்வத்தை விட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை என்று நீ கருதுவது பற்றி, இது முதன்மையானது அல்ல என்பதை உனக்கு விளக்குவேன்.
12.19.15
तपः स्वाध्यायशीला हि दृश्यन्ते धार्मिका जनाः ।
ऋषयस्तपसा युक्ता येषां लोकाः सनातनाः ॥ १२.१९.१५ ॥
தவத்திலும் வேதப் படிப்பிலும் ஈடுபட்ட தர்மவான்கள் காணப்படுகிறார்கள். தவத்தால் நிறைந்த ரிஷிகளின் உலகங்கள் நித்தியமானவை.
12.19.16
अजातश्मश्रवो धीरास्तथाऽन्ये वनवासिनः ।
अरुणाः केतवश्चैव स्वाध्यायेन दिवं गताः ॥ १२.१९.१६ ॥
தாடி முளைக்காத தீரர்களும், வனவாசிகளான மற்றவர்களும், அருணர்களும் கேதுக்களும்கூட வேதப் படிப்பால் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.
12.19.17
उत्तरेण तु पन्थानमार्या विषयनिग्रहात् ।
अबुद्धिजं तमस्त्यक्त्वा लोकांस्त्यागवतां गताः ॥ १२.१९.१७ ॥
வடக்கு வழியாக, புலன் அடக்கத்தால், அறியாமையிலிருந்து பிறந்த இருளைத் துறந்து, உன்னதர்கள் துறவிகளின் உலகங்களை அடைந்தனர்.
12.19.18
दक्षिणेन तु पन्थानं यं भास्वन्तं प्रचक्षते ।
एते क्रियावतां लोका ये श्मशानानि भेजिरे ॥ १२.१९.१८ ॥
ஒளிர்வதாகச் சொல்லப்படும் தென் வழியில் செல்வது, சுடுகாடுகளை அடைந்தவர்களின் உலகம் — இவை சடங்குகள் செய்பவர்களின் உலகங்கள்.
12.19.19
अनिर्देश्या गतिः सा तु यां प्रपश्यन्ति मोक्षिणः ।
तस्मात्त्यागः प्रधानेष्टः स तु दुःखं प्रवेदितुम् ॥ १२.१९.१९ ॥
முக்தியை நாடுவோர் காணும் அந்த கதி விவரிக்க இயலாதது. ஆகையால் துறவே முதன்மையான விருப்பமாகும்; அது துன்பத்தை அறிவிக்கும் வழியும் ஆகும்.
12.19.20
अनुस्मृत्य तु शास्त्राणि कवयः समवस्थिताः ।
अपीह स्यादपीह स्यात्सारासारदिदृक्षया ॥ १२.१९.२० ॥
சாஸ்திரங்களை நினைவு கூர்ந்து நிலைபெற்ற ஞானிகள், சாரத்தையும் அசாரத்தையும் காண விரும்பி, 'இங்கே இது இருக்கலாம், இங்கே அது இருக்கலாம்' என்று எண்ணுகிறார்கள்.
12.19.21
वेदवादानतिक्रम्य शास्त्राण्यारण्यकानि च ।
विपाट्य कदलीस्तम्भं सारं ददृशिरे न ते ॥ १२.१९.२१ ॥
வேதக் கூற்றுகளையும் சாஸ்திரங்களையும் ஆரண்யகங்களையும் கடந்து சென்றாலும், வாழைத்தண்டைப் பிளந்தும் அவர்கள் அதன் சாரத்தைக் காணவில்லை.
12.19.22
अथैकान्तव्युदासेन शरीरे पाञ्चभौतिके ।
इच्छाद्वेषसमायुक्तमात्मानं प्राहुरिङ्गितैः ॥ १२.१९.२२ ॥
பின்னர், ஐம்பூதங்களால் ஆன உடலை முழுவதும் நிராகரிப்பதால், ஆசையும் வெறுப்பும் கொண்ட ஆன்மாவைக் குறிப்புகளால் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.
12.19.23
अग्राह्यं चक्षुषा सत्वमनिर्देश्यं च तद्गिरा ।
कर्महेतुपुरस्कारं भूतेषु पस्विर्तते ॥ १२.१९.२३ ॥
அந்த சத்துவம் கண்ணால் பிடிக்கப்படாதது, சொல்லால் விவரிக்கப்பட இயலாதது. கர்ம-காரணத்தை முன்னிறுத்தி அது உயிரினங்களில் நிலைத்திருக்கிறது.
12.19.24
कल्याणगोचरं कृत्वा मानं तृष्णां निगृह्य च ।
कर्मसंततिमुत्सृज्य स्यान्निरालम्बनः सुखी ॥ १२.१९.२४ ॥
நலன்களை இலக்காகக் கொண்டு, மானத்தையும் தாகத்தையும் அடக்கி, செயல்களின் தொடரைத் துறந்து, ஆதாரமற்றவனாகி மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கட்டும்.
12.19.25
अस्मिन्नेवं सूक्ष्मगम्ये मार्गे सद्भिर्निषेविते ।
कथमर्थमनर्थाढ्यमर्जुन त्वं प्रशंससि ॥ १२.१९.२५ ॥
இப்படி நுண்ணியதும் அடைவதற்கு கடினமானதும், நல்லோர் பின்பற்றுவதுமான இந்தப் பாதையில், அர்ஜுனா, அனர்த்தம் நிறைந்த அந்தப் பயனை நீ எப்படிப் புகழ்கிறாய்?
12.19.26
पूर्वशास्त्रविदोऽप्येवं जनाः पश्यन्ति भारत ।
क्रियासु निरता नित्यं दाने यज्ञे च कर्मणि ॥ १२.१९.२६ ॥
பாரதனே, முந்தைய சாஸ்திரங்களை அறிந்தவர்களும் மக்களும் இவ்வாறே காண்கிறார்கள்; எப்போதும் செயல்களிலும், தானத்திலும், யாகத்திலும், கர்மங்களிலும் ஈடுபட்டவர்களாக.
12.19.27
भवन्ति सुदुरावर्ता हेतुमन्तोऽपि पण्डिताः ।
दृढपूर्वे स्मृता मूढा नैतदस्तीति वादिनः ॥ १२.१९.२७ ॥
காரணங்களை உடையவர்களாயினும் பண்டிதர்களும் மிகக் கடினமாகத் திரும்பக் கூடியவர்களாகிறார்கள்; முன் கொள்கையில் உறுதியாய், 'இது இல்லை' என்று சொல்பவர்கள் மூடர்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
12.19.28
अनृतस्यावमन्तारो वक्तारो जनसंसदि ।
चरन्ति वसुधां कृत्स्नां वावदूका बहुश्रुताः ॥ १२.१९.२८ ॥
மக்கள் சபையில் பொய்யை இகழ்பவர்களும், பேசுவதில் வல்லவர்களும், மிகவும் கற்றவர்களுமான பேச்சாளர்கள் முழு பூமியிலும் அலைகின்றனர்.
12.19.29
पार्थ यन्न विजानीमः कस्ताञ्ज्ञातुमिहार्हति ।
एवं प्राज्ञाः श्रुताश्चापि महान्तः शास्त्रवित्तमाः ॥ १२.१९.२९ ॥
பார்த்தா, நாங்கள் அறியாததை இங்கு அவர்களை யார் அறிய முடியும்? இவ்வாறு ஞானிகளும் புகழ்பெற்றவர்களும் பெரியோர்களும் சாஸ்திரம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவர்களும்.
12.19.30
तपसा महदाप्नोति बुद्ध्या वै विन्दते महत् ।
त्यागेन सुखमाप्नोति सदा कौन्तेय धर्मवित् ॥ १२.१९.३० ॥
தவத்தால் ஒருவன் பெரியதை அடைகிறான்; அறிவினால் பெரியதைக் கண்டடைகிறான்; தியாகத்தால் எப்போதும் இன்பத்தை அடைகிறான், கௌந்தேயா, தர்மம் அறிந்தவனே.