マハーバーラタ · 章 12.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.194.1
चातुरात्रस्यनुक्तं ते राजधर्मास्तथैव च ।
नानाश्रयाश्च भगवन्नितिहासाः पृथग्विधाः ॥ १२.१९४.१ ॥
尊き方よ、四夜の祭式と王の義務はまだ語られていません。さまざまな出典による多様な伝承も語られていません。
12.194.2
श्रुतास्त्वत्तः कथाश्चैव धर्मयुक्ता महामते ।
संदेहोऽस्ति तु कश्चिन्मे तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १२.१९४.२ ॥
大智の方よ、あなたからダルマに満ちた物語を私は聞いてきました。しかし私の内には一つの疑いがあり、それを語るべきはあなただけです。
12.194.3
जापकानां फलावाप्तिं श्रोतुमिच्छामि भारत ।
किं फलं जपतामुक्तं क्व वा तिष्ठन्ति जापकाः ॥ १२.१९४.३ ॥
バーラタよ、ジャパ（念誦）を行う者が得る果報を私は聞きたい。念誦する者に説かれた果報は何か、また念誦する者はどこに住むのか。
12.194.4
जपस्य च विधिं कृत्स्नं वक्तुमर्हसि सेऽनघ ।
जापका इति किंचैतत्साङ्ख्ययोगक्रियाविधिः ॥ १२.१९४.४ ॥
汚れなき方よ、ジャパの完全な方法を私に語るべきです。「ジャパカ（念誦者）」とは何か、これはサーンキヤとヨーガの儀式的方法なのか。
12.194.5
किं यज्ञविधिरेवैष किमेतज्जप्यमुच्यते ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व सर्वज्ञो ह्यसि मे मतः ॥ १२.१९४.५ ॥
これは単なる祭祀の儀式なのか、それとも念誦と呼ばれるのか。これらすべてを私に説き明かしてください。私の考えでは、あなたは全知の方なのですから。
12.194.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यमस्य यत्पुरा वृत्तं कालस्य ब्राह्मणस्य च ॥ १२.१९४.६ ॥
この件についても人々は、かつてヤマ、カーラ、そして一人のバラモンに起こった、あの古い伝承を例に引く。
12.194.7
इक्ष्वाकोश्चैव मृत्योश्च विवादे धर्मकारणात् ।
संन्यास एव वेदान्ते वर्तते जपनं प्रति।
वेदवादाङ्गनिर्वृत्ताः शान्ता ब्रह्मण्यवस्थिताः ॥ १२.१९४.७ ॥
イクシュヴァークと死神が法のために争った時、ヴェーダーンタにおいて唱誦に関しては出家のみが確立されている。ヴェーダの教説の諸支分に成就し、寂静で、ブラフマンに安住する者たち。
12.194.8
साङ्ख्ययोगौ तु यावुक्तौ मुनिभिः समदर्शिभिः ।
मार्गौ तावप्युभावेतौ संश्रितौ न च संश्रितौ ॥ १२.१९४.८ ॥
平等に見る聖者たちが説いたサーンキャとヨーガの二つの道——この二つの道は、従われ、また従われないものでもある。
12.194.9
यथा संश्रूयते राजन्कारणं चात्र वक्ष्यते ।
क्रमेण चैव विहितो जपयज्ञविधिर्नृप ॥ १२.१९४.९ ॥
王よ、聞くところによれば、ここにその理由も語られよう。王よ、唱誦祭の規定は順序に従って定められている。
12.194.10
सालम्बनमिति ज्ञेयं जपयज्ञात्मकं शुभम् ।
मनः समाधिरेवात्र तथेन्द्रियजयः स्मृतः ॥ १२.१९४.१० ॥
これは依り所を持つものであり、吉祥で、唱誦祭を本性とするものと知るべきである。ここでは心の三昧が、同様に感官の制御が語られる。
12.194.11
सत्यमग्निपरीचारो विविक्तानां च सेवनम् ।
ध्यानं तपो दमः क्षान्तिरनसूया मिताशनम् ॥ १२.१९४.११ ॥
真実、聖火への奉仕、隠棲者への親近、瞑想、苦行、自制、忍耐、嫉妬しないこと、そして節度ある食事。
12.194.12
विषयप्रतिसंहारो मितजल्पस्तथा शमः ।
एष प्रवर्तको धर्मो निवर्तकमथो शृणु ॥ १२.१९४.१२ ॥
感覚の対象からの離脱、節度ある言葉、そして寂静——これが前進させる法である。今、引き返させる法を聞きなさい。
12.194.13
यथा निवर्तते धर्मो जपतो ब्रह्मचारिणः ।
न जपो न च वै ध्यानं नेच्छा न द्वेषहर्षणौ।
युज्यते नृपशार्दूल सुसंवेद्यं हि तत्किल ॥ १२.१९४.१३ ॥
誦唱する梵行者の法が退くように、そこには誦唱もなく、瞑想もなく、欲望もなく、憎しみも喜びもない。王の中の虎よ、それは容易に理解されるべきものである。
12.194.14
जपमावर्तयन्नित्यं जपन्वै ब्रह्मचारिकम् ।
तदर्थबुद्ध्या संयाति मनसा जापकः परम् ॥ १२.१९४.१४ ॥
誦唱を絶えず繰り返し、梵行者のように唱え、その意味に知性を向けるとき、唱える者は心によって至高に達する。
12.194.15
यथा संश्रूयते जापो येन वै जापको भवेत् ।
संहिताप्रणवेनैव सावित्री च परा मता ॥ १२.१९४.१५ ॥
唱誦が聞かれるように、それによって唱える者となるのは、サンヒターとプラナヴァによってのみであり、サーヴィトリーも至高とみなされる。
12.194.16
यदन्यदुचितं शुद्धं वेदस्मृत्युपपादितम् ।
एतत्सर्वमशेषेण यथोक्तं परिवर्तयेत् ॥ १२.१९४.१६ ॥
ヴェーダとスムリティによって確立された、ほかに適切で清浄なものはすべて、残すことなく、述べられたとおりに交互に唱えるべきである。
12.194.17
द्विविदं मार्गमासाद्य व्यक्ताव्यक्तमनामयम् ।
कुशोच्चयनिषष्णः सन्कुशहस्तः कुशैः शिख।
कुशैः परिवृतस्तस्मिन्मध्ये छन्नः कुशैस्तथा ॥ १२.१९४.१७ ॥
顕と未顕という二つの道に達し、病なく、クシャ草の山に座し、手にクシャ草を持ち、頭頂のまげをクシャ草に囲まれ、その中央をクシャ草に覆われて。
12.194.18
विषयेभ्यो नमस्कुर्याद्विषयान्न च भावयेत् ।
साम्यमुत्पाद्य मनसा मनस्येव मनो दधत् ॥ १२.१९४.१८ ॥
感覚の対象には背を向け、それを思い描いてはならない。心によって平静を生じさせ、心をただ心の中に置くのである。
12.194.19
तद्धिया ध्यायति ब्रह्म जपन्वै संहितां हिताम् ।
संन्यस्यत्यथवा तां वै समाधौ पर्यवस्थितः ॥ १२.१९४.१९ ॥
その知性によってブラフマンを瞑想し、益となる聖典を唱える。あるいはそれを捨て、三昧に安住する。
12.194.20
ध्यानमुत्पादयत्यत्र संहिताबलसंश्रयात् ।
अथाभिमतमन्त्रेण प्रणवाद्यं जपेत्कृती ॥ १२.१९४.२० ॥
ここで聖典の力に依って、彼は瞑想を生じさせる。次に、好みの真言を唱えるべきである。プラナヴァ（オーム）から始めて、熟達した者は唱えよ。
12.194.21
यस्मिन्नेवाभिपतितं मनस्तत्र निवेशयेत् ।
समाधौ स हि मन्त्रे तु संहितां वा यथाविधि।
शुद्धात्मा तपसा दान्तो निवृत्तद्वेषकामवान् ॥ १२.१९४.२१ ॥
心が落ち着くところに、そこに心を据えるべきである。三昧において彼は真言に、あるいは規則どおりに聖典に没入する。魂は清く、苦行によって自制し、憎しみと欲望を離れた者。
12.194.22
अरागमोहो निर्द्वन्द्वो न शोचति न सज्जते ।
न कर्ता करणीयानां नाकार्याणामिति स्थितिः ॥ १२.१९४.२२ ॥
執着と迷妄を離れ、対立の対を超えて、彼は嘆かず、執着しない。なすべきことのなし手でもなく、なすべからざることのなし手でもない。それが彼の境地である。
12.194.23
न चाहंकारयोगेन मनः प्रस्थाफ्येत्क्वचित् ।
न चार्थग्रहणे युक्तो नावमानी न चाक्रियः ॥ १२.१९४.२३ ॥
我執との結びつきによって心を決して逸らしてはならない。対象を掴むことに専念せず、侮る者でも、無為の者でもない。
12.194.24
ध्यानक्रियापरो युक्तो ध्यानवान्ध्याननिश्चयः ।
ध्याने समाधिमुत्पाद्य तदपि त्यजति क्रमात् ॥ १२.१९४.२४ ॥
瞑想の実践に専念し、調御され、瞑想を具え、瞑想に堅く決意して、瞑想の中に三昧を生じ、順を追ってそれさえも捨てる。
12.194.25
स वै तस्यामवस्थायां सर्वत्यागकृतः सुखी ।
निरिच्छस्त्यजति प्राणान्ब्राह्मीं संश्रयते तनुम् ॥ १२.१९४.२५ ॥
その状態において、一切を捨てた者は幸福である。無欲の者は命の息を捨て、ブラフマーの身体に拠り所を求める。
12.194.26
निरालम्बो भवेत्स्मृत्वा मरणाय समाधिमान् ।
सर्वाल्लोँकान्समाक्रम्य क्रमात्प्राप्नोति वै परम् ॥ १२.१९४.२६ ॥
三昧に安住し、依り所なく、死を念じるべきである。すべての世界を越えて、彼は次第に最高に至る。
12.194.27
अथवा नेच्छते तत्र ब्रह्मकायनिषेवणम् ।
उत्क्रामति च मार्गस्थो नैव क्वचन जायते ॥ १२.१९४.२७ ॥
あるいは、そこでブラフマーの身体への奉仕を望まない者は、道の上に立ったまま去り、どこにも二度と生まれない。
12.194.28
आत्मबुद्धिं समास्थाय शान्तीभूतो निरामयः ।
अमृतं विरजाः शुद्धमात्मानं प्रतिपद्यते ॥ १२.१९४.२८ ॥
自己の智慧にしっかりと拠り所を定め、寂静となり欠点なく、彼は不死で塵なく清浄な自己に至る。