Mahābhārata · Adhyāya 12.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.201.1
यदिन्द्रियैस्तूपगतैः पुरस्ता ।
त्प्राप्तान्गुणान्संस्मरते चिराय।
तेष्विन्द्रियेषूपहतेषु पश्चा ।
त्स बुद्धिरूपः परमः स्वभावः ॥ १२.२०१.१ ॥
Manu: Wenn die Sinne, zuvor herangekommen, ihm die erlangten Eigenschaften gebracht haben, erinnert er sich lange daran; doch wenn jene Sinne zerstört sind, bleibt danach seine Natur, die die Gestalt des Intellekts hat, die höchste.
12.201.2
य इन्द्रियार्थान्युगपत्समन्ता ।
न्नावेक्षते कृत्स्नशस्तुल्यकालम्।
यथाक्रमं संचरते स विद्वां ।
स्तस्मात्स एकः परमः शरीरी ॥ १२.२०१.२ ॥
Manu: Wer die Sinnesobjekte nicht alle auf einmal, von allen Seiten, vollständig und zur gleichen Zeit betrachtet, sondern in der richtigen Reihenfolge umhergeht, der ist weise; deshalb ist er allein das höchste verkörperte Wesen.
12.201.3
हुताशनं वायुरिवेन्धनस्थम् ॥ १२.२०१.३ ॥
Manu: Wie der Wind das Feuer entfacht, das im Brennstoff ruht.
12.201.4
न चक्षुषा पश्यति रूपमात्मनो ।
न पश्यति स्पर्शनमिन्द्रियेन्द्रियम्।
न श्रोत्रलिङ्गं श्रवणेन दर्शनं ।
तथा कृतं पश्यति तद्विनश्यति ॥ १२.२०१.४ ॥
Manu: Die Gestalt des Selbst wird vom Auge nicht gesehen; ein Sinn sieht nicht die Berührung eines anderen Sinnes; das Sehen geschieht nicht durch das Ohr, das Kennzeichen des Hörens ist. Was so als gemacht gesehen wird, vergeht.
12.201.5
श्रोत्रादीनि न पश्यन्ति स्वंस्वमात्मानमात्मना ।
सर्वज्ञः सर्वदर्शी च क्षेत्रज्ञस्तानि पश्यति ॥ १२.२०१.५ ॥
Manu: Die Ohren und die übrigen Sinne sehen ihr jeweiliges Selbst nicht durch das Selbst; der Kenner des Feldes, der alles weiß und alles sieht, sieht sie.
12.201.6
यथा हिमवतः पार्श्वे पृष्ठं चन्द्रमसो यथा ।
न दृष्टपूर्वं मनुजैर्न च तन्नास्ति तावता ॥ १२.२०१.६ ॥
Manu: Wie die Rückseite der Himalaya-Flanke und die Rückseite des Mondes von Menschen noch nie gesehen wurden, und doch existieren sie deshalb nicht nicht.
12.201.7
तद्वद्भूतेषु भूतात्मा सूक्ष्मो ज्ञानात्मवानसौ ।
अदृष्टपूर्वश्चक्षुर्म्यां न चासौ नास्ति तावता ॥ १२.२०१.७ ॥
Ebenso ist unter den Wesen die Seele der Wesen fein und von der Natur des Wissens; nie zuvor von den Augen gesehen, existiert er dennoch nicht etwa deshalb nicht.
12.201.8
पश्यन्नपि यथा लक्ष्म जनः सोमेन विन्दति ।
एवमस्ति न चोत्पन्नं न च तन्न परायणम् ॥ १२.२०१.८ ॥
Wie ein Mensch, der das Zeichen durch den Mond sieht, es erkennt, so existiert es; es ist nicht entstanden, und es ist nicht das höchste Ziel nicht.
12.201.9
रूपवन्तमरूपत्वादुदयास्तमने बुधाः ।
धिया समनुपश्यन्ति तद्गताः सवितुर्गतिम् ॥ १२.२०१.९ ॥
Weil das Gestalthafte gestaltlos ist, sehen die Weisen es durch den Verstand bei Aufgang und Untergang, wenn sie dem Lauf der Sonne folgen.
12.201.10
तथा बुद्धिप्रदीपेन दूरस्थं सुविपश्चितः ।
प्रत्यासन्नं निषीदन्ति ज्ञेयं ज्ञानाभिसंहितम् ॥ १२.२०१.१० ॥
Ebenso erkennen die sehr Gelehrten durch die Lampe des Verstandes, indem sie sich setzen, das Ferne, als wäre es nah — das mit Wissen verbundene Erkennbare.
12.201.11
न हि स्वल्वनुपायेन कश्चिदर्थोऽभिसिद्ध्यति ।
सूत्रजालैर्यथा मत्स्यान्बध्नन्ति जलजीविनः ॥ १२.२०१.११ ॥
Wahrlich, kein Ziel wird durch ein ungeeignetes Mittel erreicht, so wie die Wassermenschen die Fische mit Fadennetzen fangen.
12.201.12
मृगैर्मृगाणां ग्रहणं पक्षिणां पक्षिभिर्यथा ।
गजानां च गजैरेव ज्ञेयं ज्ञानेन गृह्यते ॥ १२.२०१.१२ ॥
Wie Hirsche Hirsche fangen, Vögel Vögel und Elefanten Elefanten, so wird das Erkennbare allein durch Wissen ergriffen.
12.201.13
अहिरेव ह्यहेः पादान्पश्यतीति निदर्शनम् ।
तद्वन्मूर्तिषु मूर्तिस्थं ज्ञेयं ज्ञानेन पश्यति ॥ १२.२०१.१३ ॥
Nur die Schlange sieht die Füße der Schlange – das ist das Beispiel. Ebenso ist das in Gestalten verweilende Gestalthafte durch Erkenntnis zu erkennen, und durch Erkenntnis wird es gesehen.
12.201.14
नोत्सहन्ते यथा वेत्तुमिन्द्रियैरिन्द्रियाण्यपि ।
तथैवेह परा बुद्धिः परं बुद्ध्या न पश्यति ॥ १२.२०१.१४ ॥
So wie die Sinne nicht einmal die Sinne durch die Sinne zu erkennen vermögen, so sieht auch hier der höhere Verstand das Höchste nicht durch den Verstand.
12.201.15
यथा चन्द्रो ह्यमावास्यामलिङ्गत्वान्न दृश्यते ।
न च नाशोऽस्य भवति तथा विद्धि शरीरिणम् ॥ १२.२०१.१५ ॥
So wie der Mond in der Neumondnacht nicht gesehen wird, weil er keine sichtbare Gestalt hat, und doch nicht vergeht, so erkenne den Verkörperten.
12.201.16
क्षीणकोशो ह्यमावास्यां चन्द्रमा न प्रकाशते ।
तद्वन्मूर्तिविमुक्तोऽसौ शरीरी नोपलभ्यते ॥ १२.२०१.१६ ॥
Der Mond, dessen Scheibe geschwunden ist, leuchtet in der Neumondnacht nicht; ebenso wird der Verkörperte, von der Gestalt befreit, nicht wahrgenommen.
12.201.17
यथा कोशान्तरं प्राप्य चन्द्रमा भ्राजते पुनः ।
तद्वल्लिङ्गान्तरं प्राप्य शरीरी भ्राजते पुनः ॥ १२.२०१.१७ ॥
So wie der Mond, nachdem er eine andere Scheibe erlangt hat, wieder leuchtet, so leuchtet der Verkörperte, nachdem er eine andere Gestalt erlangt hat, wieder auf.
12.201.18
जन्म बुद्धिः क्षयश्चास्य प्रत्यक्षेणोपलभ्यते ।
सा तु चन्द्रमसो व्यक्तिर्न तु तस्य शरीरिणः ॥ १२.२०१.१८ ॥
Seine Geburt, sein Wachsen und sein Schwinden werden unmittelbar wahrgenommen; jene Erscheinung aber gehört dem Mond, nicht dem Verkörperten.
12.201.19
उत्पत्तिवृद्धिव्ययतो यथा स इति गृह्यते ।
चन्द्र एव त्वमावास्यां तथा भवति मूर्तिमान् ॥ १२.२०१.१९ ॥
Wie der Mond an Aufgang, Wachsen und Abnehmen erkannt wird, so wird er am Neumondtag gestaltet sichtbar.
12.201.20
नाभिसर्पद्विमुञ्चद्वा शशिनं दृश्यते तमः ।
विसृजंश्चोपसर्पंश्च तद्वत्पश्य शरीरिणम् ॥ १२.२०१.२० ॥
Wie die Finsternis sichtbar wird, wenn sie sich dem Mond nähert oder sich von ihm entfernt, so sieh den Verkörperten, der sich entfernt und nähert.
12.201.21
यथा चन्द्रार्कसंयुक्तं तमस्तदुपलभ्यते ।
तद्वच्छरीरसंयुक्तं ज्ञानं तदुपलभ्यते ॥ १२.२०१.२१ ॥
Wie die Finsternis, verbunden mit Mond und Sonne, wahrgenommen wird, so wird das mit dem Körper verbundene Wissen wahrgenommen.
12.201.22
यथा चन्द्रार्कनिर्मुक्तः स राहुर्नोपलभ्यते ।
तद्वच्छरीरनिर्मुक्तः शरीरी नोपलभ्यते ॥ १२.२०१.२२ ॥
Wie Rāhu, vom Mond und der Sonne befreit, nicht wahrgenommen wird, so wird der Verkörperte, vom Körper befreit, nicht wahrgenommen.
12.201.23
यथा चन्द्रो ह्यमावास्यां नक्षत्रैर्युज्यते गतः ।
तद्वच्छरीरनिर्मुक्तः फलैर्युज्यति कर्मणः ॥ १२.२०१.२३ ॥
Wie der Mond am Neumondtag mit den Mondstationen verbunden wird, so wird der vom Körper Befreite mit den Früchten des Handelns verbunden.