மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.201.1
यदिन्द्रियैस्तूपगतैः पुरस्ता ।
त्प्राप्तान्गुणान्संस्मरते चिराय।
तेष्विन्द्रियेषूपहतेषु पश्चा ।
त्स बुद्धिरूपः परमः स्वभावः ॥ १२.२०१.१ ॥
முன்பு புலன்கள் அருகில் வந்து அளித்த குணங்களை நீண்ட காலம் நினைவில் கொள்கிறான்; பின்பு அப்புலன்கள் அழிந்த பின்னும் அவனது இயல்பு புத்தி வடிவிலும் உயர்ந்ததாகவும் இருக்கிறது.
12.201.2
य इन्द्रियार्थान्युगपत्समन्ता ।
न्नावेक्षते कृत्स्नशस्तुल्यकालम्।
यथाक्रमं संचरते स विद्वां ।
स्तस्मात्स एकः परमः शरीरी ॥ १२.२०१.२ ॥
புலன் பொருள்களை ஒரே நேரத்தில், எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும், முழுமையாக, சமகாலத்தில் கவனிக்காமல் வரிசைக்கிரமமாக நடப்பவன் அறிஞன்; ஆகவே அவனே ஒருவனும் உயர்ந்த உடலுள்ளவனுமாவான்.
12.201.3
हुताशनं वायुरिवेन्धनस्थम् ॥ १२.२०१.३ ॥
காற்று விறகில் உள்ள நெருப்பைப் போல.
12.201.4
न चक्षुषा पश्यति रूपमात्मनो ।
न पश्यति स्पर्शनमिन्द्रियेन्द्रियम्।
न श्रोत्रलिङ्गं श्रवणेन दर्शनं ।
तथा कृतं पश्यति तद्विनश्यति ॥ १२.२०१.४ ॥
கண்ணால் ஆன்மாவின் உருவைக் காண முடியாது; ஒரு புலன் மற்றொரு புலனின் தொடுதலைக் காண்பதில்லை; கேட்கும் அடையாளமான காதால் காட்சி இல்லை. இவ்வாறு செய்யப்பட்டதாகக் காணப்படுவது அழிந்துவிடும்.
12.201.5
श्रोत्रादीनि न पश्यन्ति स्वंस्वमात्मानमात्मना ।
सर्वज्ञः सर्वदर्शी च क्षेत्रज्ञस्तानि पश्यति ॥ १२.२०१.५ ॥
காது முதலிய புலன்கள் தம் தம் ஆன்மாவை ஆன்மாவால் காண்பதில்லை; எல்லாம் அறிந்த, எல்லாம் காணும் க்ஷேத்ரஜ்ஞன் அவற்றைக் காண்கிறான்.
12.201.6
यथा हिमवतः पार्श्वे पृष्ठं चन्द्रमसो यथा ।
न दृष्टपूर्वं मनुजैर्न च तन्नास्ति तावता ॥ १२.२०१.६ ॥
இமயமலையின் பக்கத்தின் பின்புறமும், சந்திரனின் முதுகும் மனிதர்களால் முன்பு கண்டறியப்படவில்லை; அதனால் அவை இல்லை என்று ஆகாது.
12.201.7
तद्वद्भूतेषु भूतात्मा सूक्ष्मो ज्ञानात्मवानसौ ।
अदृष्टपूर्वश्चक्षुर्म्यां न चासौ नास्ति तावता ॥ १२.२०१.७ ॥
அதுபோல உயிர்களில் பூதாத்மா நுட்பமானவன்; அறிவுருவானவன். கண்களால் முன்பு கண்டிராதவன்; ஆயினும் அதனால் மட்டுமே அவன் இல்லாதவன் அல்ல.
12.201.8
पश्यन्नपि यथा लक्ष्म जनः सोमेन विन्दति ।
एवमस्ति न चोत्पन्नं न च तन्न परायणम् ॥ १२.२०१.८ ॥
சந்திரனால் அடையாளத்தைக் காணும்போது மனிதன் அதை அறிவதுபோல, அது இப்படியே உள்ளது; அது தோன்றியதும் அல்ல, அது பரம புகலிடமல்லாததும் அல்ல.
12.201.9
रूपवन्तमरूपत्वादुदयास्तमने बुधाः ।
धिया समनुपश्यन्ति तद्गताः सवितुर्गतिम् ॥ १२.२०१.९ ॥
உருவுடையதை உருவற்றதாயிருப்பதால், உதயத்திலும் அஸ்தமனத்திலும் அறிவுடையோர் புத்தியால் நன்கு காண்கின்றனர்; சவிதாவின் கதியை அடைந்தவர்களாய்.
12.201.10
तथा बुद्धिप्रदीपेन दूरस्थं सुविपश्चितः ।
प्रत्यासन्नं निषीदन्ति ज्ञेयं ज्ञानाभिसंहितम् ॥ १२.२०१.१० ॥
அப்படியே அறிவாகிய விளக்கால் தூரத்தில் உள்ளதை, மிகக் கற்றவர்கள் அருகில் உள்ளதுபோல் அமர்ந்து அறிகின்றனர்; ஞானத்தால் இணைக்கப்பட்ட அறியத்தக்கதை.
12.201.11
न हि स्वल्वनुपायेन कश्चिदर्थोऽभिसिद्ध्यति ।
सूत्रजालैर्यथा मत्स्यान्बध्नन्ति जलजीविनः ॥ १२.२०१.११ ॥
உண்மையாக, தகாத உபாயத்தால் எந்தக் குறிக்கோளும் நிறைவேறுவதில்லை; நீரில் வாழ்வோர் நூல்வலைகளால் மீன்களைப் பிடிப்பதுபோல.
12.201.12
मृगैर्मृगाणां ग्रहणं पक्षिणां पक्षिभिर्यथा ।
गजानां च गजैरेव ज्ञेयं ज्ञानेन गृह्यते ॥ १२.२०१.१२ ॥
மான்கள் மான்களையும், பறவைகள் பறவைகளையும், யானைகள் யானைகளையுமே பிடிப்பதுபோல; அறியத்தக்கது ஞானத்தால் மட்டுமே பற்றப்படுகிறது.
12.201.13
अहिरेव ह्यहेः पादान्पश्यतीति निदर्शनम् ।
तद्वन्मूर्तिषु मूर्तिस्थं ज्ञेयं ज्ञानेन पश्यति ॥ १२.२०१.१३ ॥
பாம்பே பாம்பின் கால்களைக் காண்கிறது என்பது ஓர் எடுத்துக்காட்டு. அதுபோல, வடிவுள்ளவற்றில் உறையும் வடிவுடையதை ஞானத்தால் அறிய வேண்டும்; ஞானத்தாலேயே அது காணப்படுகிறது.
12.201.14
नोत्सहन्ते यथा वेत्तुमिन्द्रियैरिन्द्रियाण्यपि ।
तथैवेह परा बुद्धिः परं बुद्ध्या न पश्यति ॥ १२.२०१.१४ ॥
புலன்கள் புலன்களையே புலன்களால் அறிய இயலாததுபோல, இங்கே உயர்ந்த புத்தி உயர்ந்ததை புத்தியால் காண்பதில்லை.
12.201.15
यथा चन्द्रो ह्यमावास्यामलिङ्गत्वान्न दृश्यते ।
न च नाशोऽस्य भवति तथा विद्धि शरीरिणम् ॥ १२.२०१.१५ ॥
அமாவாசை இரவில் சந்திரன் உருவமற்றிருப்பதால் காணப்படுவதில்லை; ஆயினும் அவனுக்கு அழிவும் இல்லை. அதுபோலவே உடலுடையவனை அறிந்து கொள்.
12.201.16
क्षीणकोशो ह्यमावास्यां चन्द्रमा न प्रकाशते ।
तद्वन्मूर्तिविमुक्तोऽसौ शरीरी नोपलभ्यते ॥ १२.२०१.१६ ॥
நிலா தேய்ந்த வட்டத்துடன் அமாவாசையில் ஒளிர்வதில்லை; அதுபோல உருவத்திலிருந்து விடுபட்ட அந்த உடலுடையவன் காணப்படுவதில்லை.
12.201.17
यथा कोशान्तरं प्राप्य चन्द्रमा भ्राजते पुनः ।
तद्वल्लिङ्गान्तरं प्राप्य शरीरी भ्राजते पुनः ॥ १२.२०१.१७ ॥
வேறொரு வட்டத்தை அடைந்து நிலா மீண்டும் ஒளிர்வதுபோல, வேறொரு உருவத்தை அடைந்து உடலுடையவன் மீண்டும் ஒளிர்கிறான்.
12.201.18
जन्म बुद्धिः क्षयश्चास्य प्रत्यक्षेणोपलभ्यते ।
सा तु चन्द्रमसो व्यक्तिर्न तु तस्य शरीरिणः ॥ १२.२०१.१८ ॥
இதன் பிறப்பும், அறிவும், அழிவும் நேரடியாகக் காணப்படுகின்றன; ஆனால் அந்த வெளிப்பாடு நிலாவுக்குரியது, உடலுடையவனுக்குரியதல்ல.
12.201.19
उत्पत्तिवृद्धिव्ययतो यथा स इति गृह्यते ।
चन्द्र एव त्वमावास्यां तथा भवति मूर्तिमान् ॥ १२.२०१.१९ ॥
சந்திரன் தோற்றம், வளர்ச்சி, தேய்வு ஆகியவற்றால் அறியப்படுகிறான்; அமாவாசையில் அவன் உருவற்றவனாகவே தோன்றுகிறான்.
12.201.20
नाभिसर्पद्विमुञ्चद्वा शशिनं दृश्यते तमः ।
विसृजंश्चोपसर्पंश्च तद्वत्पश्य शरीरिणम् ॥ १२.२०१.२० ॥
சந்திரனை நெருங்கும்போதும் விலகும்போதும் இருள் தெரிவது போல, நுழைந்து விலகும் உடலுடையவனைக் காண்பாய்.
12.201.21
यथा चन्द्रार्कसंयुक्तं तमस्तदुपलभ्यते ।
तद्वच्छरीरसंयुक्तं ज्ञानं तदुपलभ्यते ॥ १२.२०१.२१ ॥
சந்திரனும் சூரியனும் கூடியிருக்கையில் இருள் அறியப்படுவது போல, உடலுடன் கூடிய அறிவு அறியப்படுகிறது.
12.201.22
यथा चन्द्रार्कनिर्मुक्तः स राहुर्नोपलभ्यते ।
तद्वच्छरीरनिर्मुक्तः शरीरी नोपलभ्यते ॥ १२.२०१.२२ ॥
சந்திரனும் சூரியனும் விடுபட்ட ராகு அறியப்படுவதில்லை; அதுபோல உடலிலிருந்து விடுபட்ட உடலுடையவன் அறியப்படுவதில்லை.
12.201.23
यथा चन्द्रो ह्यमावास्यां नक्षत्रैर्युज्यते गतः ।
तद्वच्छरीरनिर्मुक्तः फलैर्युज्यति कर्मणः ॥ १२.२०१.२३ ॥
அமாவாசையில் சந்திரன் நட்சத்திரங்களுடன் கூடுவது போல, உடலிலிருந்து விடுபட்டவன் கர்மத்தின் பலன்களுடன் கூடுகிறான்.