มหาภารตะ · อัธยายะ 12.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.204.1
तदेव सततं मन्ये न शक्यमनुवर्णितुम् ।
यथा निदर्शनं वस्तु न शक्यमनुबोधितुम् ॥ १२.२०४.१ ॥
ข้าพเจ้าเห็นว่าสิ่งนั้นไม่อาจบรรยายให้ครบถ้วนได้เลย เช่นเดียวกับที่สิ่งหนึ่งไม่อาจทำให้กระจ่างได้ด้วยตัวอย่างเพียงอย่างเดียว
12.204.2
यथाहि सारं जानाति न कथंचन संस्थितम् ।
परकायच्छविस्तद्वद्देहेऽयं चेतनस्तथा ॥ १२.२०४.२ ॥
เหมือนดังที่ไม่มีผู้ใดรู้แก่นสารที่ตั้งอยู่ในเงาของกายอื่นได้เลยไม่ว่าด้วยวิธีใด ฉันใดก็ฉันนั้น ผู้มีสติรู้นี้ก็ย่อมตั้งอยู่ในกายนี้
12.204.3
विना कायं न सा च्छाया तां विना कायमस्त्युत ।
तद्वदेव विना नास्ति प्रकृतेरिह वर्तनम् ॥ १२.२०४.३ ॥
หากปราศจากกายก็ไม่มีเงา และหากปราศจากเงานั้นก็ไม่มีกาย ฉันใดก็ฉันนั้น การดำเนินไปของธรรมชาติก็ไม่มีอยู่ในที่นี้หากปราศจากสิ่งนั้น
12.204.4
इदं वै नास्ति नेदमस्ति परं विना ।
जीवात्मना त्वसौ छिन्नस्त्वेष चैव परात्मना ॥ १२.२०४.४ ॥
สิ่งนี้แท้จริงไม่มี และสิ่งนี้ก็ไม่มีเช่นกัน หากปราศจากสิ่งนั้น สิ่งนี้คือสิ่งสูงสุด สิ่งนั้นถูกตัดขาดจากชีวาตมัน และสิ่งนี้ก็ถูกตัดขาดจากปรมาตมันเช่นกัน
12.204.5
तत्तवेति विदुः केचिदतथ्यमिति चापरे ।
उभयं मे मतं विद्वन्मुक्तिहेतौ समाहितम् ॥ १२.२०४.५ ॥
บางท่านเรียกสิ่งนั้นว่า "ของท่าน" และบางท่านเรียกว่า "ไม่จริง" ท่านผู้รู้เอ๋ย ข้าพเจ้าเห็นว่าทั้งสองอย่างรวมกันเป็นเหตุแห่งการหลุดพ้น
12.204.6
विमुक्तैश्च मृगः सोऽपि दृश्यते संयतेन्द्रियः ।
सर्वेषां न हि दृश्यो हि तटिद्वत्स्फुरति ह्यसौ ॥ १२.२०४.६ ॥
เนื้อตัวนั้นผู้ที่หลุดพ้นแล้วก็ยังเห็นได้ เขาเป็นผู้สำรวมอินทรีย์ แต่ไม่ได้เห็นได้สำหรับทุกคน เขาวาบขึ้นดุจสายฟ้า
12.204.7
ब्राह्मणस्य समादृश्यो वर्तते सोऽपि किं पुनः ।
विद्यते परमः शुद्धः साक्षिभूतो विभावसुः ॥ १२.२०४.७ ॥
แม้แต่พราหมณ์ก็เห็นเขาได้อย่างครบถ้วน ผู้อื่นจะยิ่งเห็นได้เพียงไหน เขาคือปรมาตมันผู้บริสุทธิ์สูงสุด เป็นพยานผู้ปรากฏเป็นวิภาวสุ
12.204.8
श्रुतिरेषा ततो नित्या तस्मादेकः परो मतः ।
न प्रयोजनमुद्दिश्य चेष्टा तस्य महात्मनः ॥ १२.२०४.८ ॥
ศรุติดังนี้เป็นนิรันดร์ ดังนั้นจึงถือว่าพระองค์เป็นหนึ่งเดียวและสูงสุด การกระทำของมหาตมันผู้นั้นมิได้มุ่งหมายเพื่อประโยชน์ใดเลย
12.204.9
तादृशोस्त्विति मन्तव्यस्तथा सत्यं महात्मना ।
नानासंस्थेन भेदेन सदा गतिविभेदवत्।
तस्य भेदः समाख्यातो भेदो ह्यस्ति तथाविधः ॥ १२.२०४.९ ॥
พึงคิดว่า "ขอให้เป็นเช่นนั้น" และสำหรับมหาตมันสิ่งนี้ก็เป็นความจริง พระองค์ปรากฏในหลายรูปแบบ ดุจความแตกต่างของการเคลื่อนไหว และย่อมถูกเห็นว่าแตกต่างกันอยู่เสมอ ความแตกต่างของพระองค์ได้ถูกประกาศไว้แล้ว เพราะความแตกต่างเช่นนั้นมีอยู่จริง
12.204.10
एवं विद्वन्विजानीहि परमात्मानमव्ययम् ।
तत्तद्गुणविशेषेण संज्ञानामनुसंयुतम् ॥ १२.२०४.१० ॥
ท่านผู้รู้พึงรู้เช่นนี้ว่า ปรมาตมันผู้ไม่เสื่อมสูญ ย่อมเชื่อมโยงกับนามต่างๆ ตามคุณลักษณะเฉพาะของแต่ละอย่าง
12.204.11
सर्वेश्वरः सर्वमयः स च सर्वप्रवर्तकः ।
सर्वात्मकः सर्वशक्तिः सर्वकारणकारणम् ॥ १२.२०४.११ ॥
พระองค์เป็นเจ้าแห่งสรรพสิ่ง ประกอบด้วยสรรพสิ่ง และเป็นผู้ขับเคลื่อนสรรพสิ่ง เป็นอาตมันของสรรพสิ่ง มีพลังอำนาจทั้งปวง เป็นเหตุแห่งเหตุทั้งปวง
12.204.12
सर्वसाधारणः सर्वैरुपास्यश्च महात्मभिः ।
वासुदेवेति विख्यातस्तं विदित्वाऽश्नुतेऽमृतम् ॥ १२.२०४.१२ ॥
พระองค์เป็นของทุกคนร่วมกัน เป็นที่ควรบูชาของมหาตมันทั้งหลาย ทรงเป็นที่รู้จักกันในนาม วาสุเทพ ผู้รู้จักพระองค์ย่อมบรรลุอมฤต
12.204.13
यदा ते प़ञ्चभिः पञ्च युक्तानि मनसा सह ।
अथ तद्द्रक्ष्यते ब्रह्म मणौ सूत्रमिवार्पितम् ॥ १२.२०४.१३ ॥
เมื่อท่านประสานอินทรีย์ทั้งห้ากับมโนทั้งห้าเข้าด้วยกัน ท่านก็จะเห็นพรหมัน ดุจด้ายที่ร้อยอยู่ในอัญมณี
12.204.14
तदेव च यथा सूत्रं सुवर्णे वर्तते पुनः ।
मुक्तास्वथ प्रवालेषु मृन्मये राजते तथा ॥ १२.२०४.१४ ॥
ดุจด้ายนั้นเองที่ปรากฏอีกในทองคำ ในไข่มุก ในปะการัง และในสิ่งที่ทำจากดิน ฉันใดก็ฉันนั้น
12.204.15
तद्वद्गोऽश्वमनुष्येषु तद्वद्धस्तिमृगादिषु ।
तद्वत्कीटपतङ्गेषु प्रसक्तात्मा स्वकर्मभिः ॥ १२.२०४.१५ ॥
ฉันใดก็ฉันนั้นในโค ม้า และมนุษย์ ฉันใดก็ฉันนั้นในช้าง กวาง และสัตว์อื่นๆ ฉันใดก็ฉันนั้นในแมลงและผีเสื้อ อาตมันที่ยึดติดด้วยกรรมของตนย่อมดำรงอยู่
12.204.16
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोत्ययम् ।
तेनतेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते ॥ १२.२०४.१६ ॥
ด้วยร่างกายใดที่บุคคลนี้กระทำกรรมใดๆ ด้วยร่างกายนั้นเองเขาย่อมได้รับผลของกรรมนั้น
12.204.17
यथा ह्येकरसा भूमिरोषध्यर्थानुसारिणी ।
तथा कर्मानुगा बुद्धिरन्तरात्माऽनुदर्शिनी ॥ १२.२०४.१७ ॥
ดุจแผ่นดินที่มีรสเดียวซึ่งตามความต้องการของพืชสมุนไพร ฉันใดก็ฉันนั้น สติปัญญาที่ตามกรรมย่อมแสดงให้เห็นอันตราตมันตามสมควร
12.204.18
ज्ञानपूर्वोद्भवा लिप्सा लिप्सापूर्वाभिसन्धिता ।
अभिसन्धिपूर्वकं कर्म कर्ममूलं ततः फलम् ॥ १२.२०४.१८ ॥
ความปรารถนาเกิดจากความรู้ เจตนามาก่อนความปรารถนา การกระทำมาก่อนเจตนา การกระทำเป็นรากเหง้า และผลจึงเกิดจากการกระทำ
12.204.19
फलं कर्मत्मकं विद्यात्कर्म ज्ञेयात्मकं तथा ।
ज्ञेयं ज्ञानात्मकं विद्याज्ज्ञानं सदसदात्मकम् ॥ १२.२०४.१९ ॥
พึงรู้ว่าผลมีลักษณะเป็นกรรม และกรรมมีลักษณะเป็นสิ่งที่พึงรู้ พึงรู้ว่าสิ่งที่พึงรู้มีลักษณะเป็นญาณ และญาณมีลักษณะเป็นสิ่งที่มีและสิ่งที่ไม่มี
12.204.20
तदेवमिष्यते ब्रह्म संख्यानाद्विनिभिद्यते ।
ज्ञानानां च फलानां च ज्ञेयानां कर्मणां तथा।
क्षयान्ते यत्फलं विद्याज्ज्ञानं ज्ञेयप्रतिष्ठितम् ॥ १२.२०४.२० ॥
พรหมันจึงถูกสอนไว้เช่นนี้ และด้วยการนับจึงถูกแยกแยะออก ผลที่เกิดขึ้นเมื่อญาณ ผล สิ่งที่พึงรู้ และกรรม สิ้นสุดลงจนหมดสิ้น พึงรู้ว่าคือญาณที่ตั้งอยู่ในสิ่งที่พึงรู้
12.204.21
महद्धि परमं भूतं युक्ताः पश्यन्ति योगिनः ।
अबुधास्तं न पश्यन्ति ह्यात्मस्थं गुणबुद्धयः ॥ १२.२०४.२१ ॥
ผู้มีโยคะที่ได้ฝึกตนแล้วย่อมเห็นภูตอันยิ่งใหญ่และสูงสุดนั้น ส่วนผู้ไม่รู้ซึ่งมีจิตผูกพันกับคุณทั้งหลาย ย่อมไม่เห็นพระองค์ผู้ประทับอยู่ในตน
12.204.22
पृथिवीरुपतो रूपमपामिह महत्तरम् ।
अद्भ्यो महत्तरं तेजस्तेजसः पवनो महान् ॥ १२.२०४.२२ ॥
ที่นี่ รูปของน้ำยิ่งใหญ่กว่ารูปของดิน ไฟยิ่งใหญ่กว่าน้ำ และลมอันยิ่งใหญ่ยิ่งใหญ่กว่าไฟ
12.204.23
पवनाच्च महद्व्योम तस्मात्परतरं मनः ।
मनसो महती बुद्धिर्बुद्धेः कालो महान्स्मृतः ॥ १२.२०४.२३ ॥
ยิ่งใหญ่กว่าลมคือท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ สูงกว่านั้นคือใจ ยิ่งใหญ่กว่าใจคือปัญญาอันยิ่งใหญ่ และยิ่งใหญ่กว่าปัญญาคือกาลเวลา ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นสิ่งยิ่งใหญ่
12.204.24
कालात्स भगवान्विष्णुर्यस्य सर्वमिदं जगत् ।
नादिर्न मध्यं नैवान्तस्तस्य देवस्य विद्यते ॥ १२.२०४.२४ ॥
พระวิษณุผู้เป็นพระภควันนั้นอยู่เหนือกาลเวลา โลกทั้งสิ้นนี้เป็นของพระองค์ พระเทพเจ้าองค์นั้นไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีตอนกลาง และไม่มีจุดสิ้นสุดที่จะพบได้
12.204.25
अनादित्वादमध्यत्वादनन्तत्वाच्च सोऽव्ययः ।
अत्येति सर्वदुःखानि दुःखं ह्यन्तवदुच्यते ॥ १२.२०४.२५ ॥
เพราะไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีตอนกลาง และไม่มีที่สิ้นสุด พระองค์จึงไม่เสื่อมสูญ ผู้นั้นย่อมก้าวพ้นทุกข์ทั้งปวง เพราะกล่าวกันว่ามีเพียงทุกข์เท่านั้นที่มีที่สิ้นสุด
12.204.26
तद्ब्रह्म परमं प्रोक्तं तद्धाम परमं पदम् ।
तद्गत्वा कालविषयाद्विमुक्ता मोक्षमाश्रिताः ॥ १२.२०४.२६ ॥
พรหมันนั้นได้รับการประกาศว่าสูงสุด ที่ประทับนั้นคือฐานะอันสูงสุด ผู้ที่ไปถึงแล้วย่อมหลุดพ้นจากอำนาจของกาลเวลา ผู้ที่พึ่งพิงโมกษะย่อมได้รับการปลดปล่อย
12.204.27
गुणेष्वेते प्रकाशन्ते निर्गुणत्वात्ततः परम् ।
निवृत्तिलक्षणो धर्मस्तथाऽऽनन्त्याय कल्पते ॥ १२.२०४.२७ ॥
สิ่งเหล่านี้ปรากฏอยู่ภายในคุณทั้งหลาย แต่เพราะพระองค์ปราศจากคุณ พระองค์จึงอยู่เหนือคุณเหล่านั้น ดังนั้นธรรมที่มีลักษณะแห่งการถอนตัวจึงสมควรแก่ความไม่มีที่สิ้นสุด
12.204.28
ऋचो यजूंषि सामानि शरीराणि व्यपाश्रिताः ।
जिह्वाग्रेषु प्रवर्तन्ते यत्नसाध्याविनाशिनः ॥ १२.२०४.२८ ॥
บทฤคเวท บทยชุรเวท และบทสามเวท อาศัยอยู่ในร่างกาย ย่อมปรากฏที่ปลายลิ้น บรรลุได้ด้วยความเพียร และยังคงไม่เสื่อมสูญ
12.204.29
न चैवमिष्यते ब्रह्म शरीराश्रयसंभवम् ।
न यत्नसाध्यं तद्ब्रह्म नादिमध्यं न चान्तवन् ॥ १२.२०४.२९ ॥
พรหมันจึงไม่ถูกเชื่อว่าเกิดขึ้นจากการอาศัยอยู่ในร่างกาย พรหมันนั้นไม่อาจบรรลุได้ด้วยความเพียร ไม่มีจุดเริ่มต้นและตอนกลาง และไม่มีจุดสิ้นสุด
12.204.30
ऋचामादिस्तथा साम्नां यजुषामादिरुच्यते ।
अन्तश्चादिमतां दृष्टो न त्वादिर्ब्रह्मणः स्मृतः ॥ १२.२०४.३० ॥
บทฤคเวทมีจุดเริ่มต้น บทสามเวทและบทยชุรเวทก็กล่าวกันว่ามีจุดเริ่มต้นเช่นกัน ปลายของสิ่งที่มีจุดเริ่มต้นย่อมปรากฏให้เห็น แต่จุดเริ่มต้นของพรหมันนั้นไม่ได้บันทึกไว้
12.204.31
अनादित्वादनन्तत्वात्तदनन्तमथाव्ययम् ।
अव्ययत्वाच्च निर्दुःखं द्वन्द्वाभावस्ततः परम् ॥ १२.२०४.३१ ॥
เพราะไม่มีจุดเริ่มต้นและไม่มีจุดสิ้นสุด พรหมันนั้นจึงไร้ที่สิ้นสุดและไม่เสื่อมสูญ เพราะไม่เสื่อมสูญ พรหมันจึงปราศจากทุกข์ และหลังจากนั้นในฐานะอันสูงสุด ก็ไม่มีคู่ของสิ่งตรงข้าม
12.204.32
अदृष्टतोऽनुपायाच्च प्रतिसन्धेश्च कर्मणः ।
न तेन मर्त्याः पश्यन्ति येन गच्छान्त तत्पदम् ॥ १२.२०४.३२ ॥
เพราะไม่อาจเห็นได้ ไม่มีวิธีการ และเพราะการผูกพันของกรรม มนุษย์ผู้ตายแล้วย่อมไม่เห็นหนทางที่จะไปยังฐานะนั้น
12.204.33
विषयेषु च संसर्गाच्छाश्वतस्य च संशयात् ।
मनसा चान्यदाकाङ्क्षन्परं न प्रतिपद्यते ॥ १२.२०४.३३ ॥
เพราะการสัมผัสกับอารมณ์ทั้งหลายและความสงสัยเกี่ยวกับสิ่งนิรันดร์ ผู้ที่ปรารถนาสิ่งอื่นในใจ ย่อมไม่บรรลุถึงสิ่งสูงสุด
12.204.34
गुणान्यदिह पश्यन्ति तदिच्छन्त्यपरे जनाः ।
परं नैवाभिकाङ्क्षन्ति निर्गुणत्वाद्गुणार्थिनः ॥ १२.२०४.३४ ॥
ที่นี่ ผู้คนอื่นปรารถนาสิ่งที่เห็นว่าเป็นคุณ แต่ผู้แสวงหาคุณเองเป็นผู้ปราศจากคุณ จึงไม่ปรารถนาสิ่งสูงสุด
12.204.35
गुणैर्यस्त्ववरैर्युक्तः कथं विद्याद्गुणानिमान् ।
अनुमानाद्धि गन्तव्यं गुणैरवयवैः परम् ॥ १२.२०४.३५ ॥
แต่ผู้ที่ประกอบด้วยคุณต่ำ จะรู้คุณเหล่านี้ได้อย่างไร สิ่งสูงสุดต้องบรรลุด้วยการอนุมาน ผ่านคุณและส่วนประกอบของคุณ
12.204.36
सूक्ष्मेण मनसा विद्मो वाचा वक्तुं न शक्नुमः ।
मनो हि मनसा ग्राह्यं दर्शनेन च दर्शनम् ॥ १२.२०४.३६ ॥
เราทั้งหลายรู้สิ่งนั้นด้วยใจอันละเอียด เราไม่อาจกล่าวออกมาเป็นคำพูดได้ เพราะใจย่อมถูกจับได้ด้วยใจ และการเห็นย่อมถูกเห็นด้วยการเห็น
12.204.37
ज्ञानेन निर्मलीकृत्य बुद्धिं बुद्ध्या मनस्तथा ।
मनसा चेन्द्रियग्राममक्षरं प्रतिपद्यते ॥ १२.२०४.३७ ॥
เมื่อชำระปัญญาให้บริสุทธิ์ด้วยญาณ และชำระใจให้บริสุทธิ์ด้วยปัญญาเช่นกัน และเมื่อควบคุมกลุ่มอินทรีย์ด้วยใจ ผู้นั้นย่อมบรรลุอักษร อันไม่เสื่อมสูญ
12.204.38
बुद्धिप्रहीणो मनसा समृद्ध ।
स्तथाऽनिराशीर्गुणतामुपैति।
परं त्यजन्तीह विलोभ्यमाना ।
हुताशनं वायुरिवेन्धनस्थम् ॥ १२.२०४.३८ ॥
ผู้ไร้ปัญญาแต่มั่งคั่งด้วยใจ ปราศจากความปรารถนาเช่นนี้ ย่อมบรรลุถึงสภาพของคุณ ที่นี่ ผู้ถูกล่อลวงย่อมละทิ้งสิ่งสูงสุด ดังลมที่ละทิ้งไฟซึ่งอยู่ในเชื้อฟืน
12.204.39
गुणादाने विप्रयोगे च तेषां ।
मनः सदा विद्धि परावराभ्याम्।
अनेनैव विधिना संप्रवृत्तो ।
गुणादाने ब्रह्म शरीरमेति ॥ १२.२०४.३९ ॥
ในการรับเอาคุณและการแยกจากคุณเหล่านั้น จงรู้ใจของเขาเสมอด้วยสิ่งที่สูงและต่ำ เมื่อดำเนินไปตามวิธีการนี้เอง ในการรับเอาคุณ ผู้นั้นย่อมได้ร่างกายของพรหมัน
12.204.40
अव्यक्तात्मा पुरुषोऽव्यक्तकर्मा ।
सोऽव्यक्तत्वं गच्छति ह्यन्तकाले।
तैरेवायं चेन्द्रियैर्वर्धमानै ।
र्ग्लायद्भिर्वा वर्ततेऽकामरूपः ॥ १२.२०४.४० ॥
บุรุษผู้มีอาตมันที่ยังไม่ปรากฏ และมีกรรมที่ยังไม่ปรากฏ เมื่อถึงเวลาสิ้นชีวิตย่อมไปสู่สภาพที่ไม่ปรากฏ ด้วยอินทรีย์เหล่านั้นเอง ที่เจริญขึ้นหรือเสื่อมลง ผู้นั้นย่อมดำรงอยู่ โดยมีรูปตามความปรารถนา
12.204.41
सर्वैरयं चेन्द्रियैः संप्रयुक्तो ।
देहं प्राप्तः यञ्चभूताश्रयः स्यात्।
न सामर्थ्याद्गच्छति कर्मणेह ।
हीनस्तेन परमेणाव्ययेन ॥ १२.२०४.४१ ॥
ผู้นี้ผูกพันกับอินทรีย์ทั้งปวง เมื่อได้รับร่างกายแล้ว อาจกลายเป็นที่พึ่งของธาตุทั้งหลาย แต่มิใช่ด้วยความสามารถ หากด้วยกรรม เขาจึงไปในที่นี้ โดยขาดจากพรหมอันสูงสุดที่ไม่เสื่อมสลายนั้น
12.204.42
पृथ्व्या नरः पश्यति नान्तमस्या ।
ह्यन्तश्चास्या भविता चेति विद्धि।
परं न यातीह विलोभ्यमानो ।
यथा प्लवं वायुरिवार्णवस्थम् ॥ १२.२०४.४२ ॥
มนุษย์มองไม่เห็นที่สุดของแผ่นดินนี้ จงรู้ว่าแผ่นดินนั้นก็จะมีที่สุดเช่นกัน ผู้ที่ถูกความโลภฉุดลากไปอยู่ ย่อมไม่ถึงสิ่งสูงสุดในที่นี้ ดุจเรือในมหาสมุทรที่ถูกลมพัดไป
12.204.43
दिवाकरो गुणमुपलभ्य निर्गुणो ।
यथा भवेदपगतरश्मिमण्डलः।
तथां ह्यसौ मुनिरिह निर्विशेषवान् ।
स निर्गुणं प्रविशति ब्रह्म चाव्ययम् ॥ १२.२०४.४३ ॥
ดวงอาทิตย์เมื่อวงแสงของตนเลือนหายไป ย่อมกลายเป็นปราศจากคุณลักษณะ ฉันใด มุนีผู้ปราศจากความแตกต่างในที่นี้ก็ฉันนั้น ย่อมเข้าสู่พรหมที่ปราศจากคุณลักษณะและไม่เสื่อมสลาย
12.204.44
अनागतं सुकृतवतां परां गतिं ।
स्वयंभुवं प्रभवनिधानमव्ययम्।
सनातनं यदमृतमव्ययं ध्रुवं ।
निचाय्य तत्परममृतत्वमश्नुते ॥ १२.२०४.४४ ॥
จุดหมายสูงสุดที่ยังมิได้มาถึงผู้มีกรรมดี คือพระผู้มีอยู่ด้วยตนเอง เป็นแหล่งกำเนิดและคลังแห่งทั้งปวง ไม่เสื่อมสลาย เป็นนิรันดร์ เป็นอมตะ มั่นคง เมื่อรู้แจ้งสิ่งนั้นแล้ว ย่อมบรรลุความเป็นอมตะอันสูงสุด