മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.21.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्रेण समये पृष्टो यदुवाच बृहस्पतिः ॥ १२.२१.१ ॥
ഇവിടെ ആളുകൾ ഈ പുരാതന കഥ പറയുന്നു; ഇന്ദ്രൻ യഥാസമയം ചോദിച്ചപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞതാണിത്.
12.21.2
संतोषो वै स्वर्गसमः संतोषः परमं सुखम् ।
तुष्टेर्न किंचित्परतः सा सम्यक्प्रतितिष्ठति ॥ १२.२१.२ ॥
സന്തോഷം തീർച്ചയായും സ്വർഗ്ഗത്തിന് തുല്യമാണ്; സംതൃപ്തിയാണ് പരമസുഖം. സംതൃപ്തിക്കപ്പുറം മറ്റൊന്നുമില്ല; അത് നന്നായി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
12.21.3
यदा संहरते कामान्कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
तदाऽऽत्मज्योतिरचिरात्स्वात्मन्येव प्रसीदति ॥ १२.२१.३ ॥
ആമ തന്റെ അവയവങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ഉള്ളിലേക്ക് വലിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരാൾ ആഗ്രഹങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി പിൻവലിക്കുമ്പോൾ, ഉടൻ തന്നെ ആത്മജ്യോതി തന്നിൽത്തന്നെ തെളിയുന്നു.
12.21.4
न विभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
कामद्वेषौ च जयति तदाऽऽत्मानं च पश्यति ॥ १२.२१.४ ॥
ഒരാൾ ആരെയും ഭയപ്പെടാതിരിക്കുകയും ആരും അവനെ ഭയപ്പെടാതിരിക്കുകയും ആഗ്രഹത്തെയും വെറുപ്പിനെയും ജയിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അവൻ ആത്മാവിനെ കാണുന്നു.
12.21.5
यदाऽसौ सर्वभूतानां न द्रुह्यति न काङ्क्षति ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२१.५ ॥
അവൻ സർവഭൂതങ്ങളോടും ദ്രോഹിക്കാതെയും അവയെ ആഗ്രഹിക്കാതെയും കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവകൊണ്ട് പെരുമാറുമ്പോൾ അപ്പോൾ അവൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.21.6
एवं कौन्तेय भूतानि तंतं धर्मं तथातथा ।
तदाऽऽत्मना प्रपश्यन्ति तस्माद्वुध्यस्व भारत ॥ १२.२१.६ ॥
ഇങ്ങനെ, കൗന്തേയാ, ജീവികൾ ഓരോ ധർമ്മത്തെയും അങ്ങനെ അങ്ങനെ ആത്മാവിനാൽ കാണുന്നു; അതിനാൽ, ഭാരതാ, നീ അറിയുക.
12.21.7
अन्ये साम प्रशंसन्ति व्यायाममपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे ॥ १२.२१.७ ॥
ചിലർ സാമത്തെ (സന്ധിയെ) പ്രശംസിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ വ്യായാമത്തെ (പരിശ്രമത്തെ) പ്രശംസിക്കുന്നു. ചിലർ ഒന്നിനെയും, മറ്റൊന്നിനെയും, രണ്ടിനെയും പ്രശംസിക്കുന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരും അങ്ങനെതന്നെ.
12.21.8
यज्ञमेके प्रशंसन्ति संन्यासमपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे ॥ १२.२१.८ ॥
ചിലർ യജ്ഞത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ സന്ന്യാസത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു. ചിലർ ഒന്നിനെയും, മറ്റൊന്നിനെയും, രണ്ടിനെയും പ്രശംസിക്കുന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരും അങ്ങനെതന്നെ.
12.21.9
दानमेके प्रशंसन्ति केचिच्चैव प्रतिग्रहम् ।
केचित्सर्वं परित्यज्य तूष्णीं ध्यायन्त आसते ॥ १२.२१.९ ॥
ചിലർ ദാനത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; ചിലർ പ്രതിഗ്രഹത്തെ (ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ) പ്രശംസിക്കുന്നു. ചിലർ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് മൗനമായി ധ്യാനിച്ച് ഇരിക്കുന്നു.
12.21.10
राज्यमेके प्रशंसन्ति प्रजानां परिपालनम् ।
हत्वा छित्त्वा च भित्त्वा च केचिदेकान्तशीलिनः ॥ १२.२१.१० ॥
ചിലർ രാജ്യത്തെയും പ്രജകളുടെ പരിപാലനത്തെയും പ്രശംസിക്കുന്നു; (രാജ്യത്തിനായി) കൊന്നും, വെട്ടിയും, പിളർന്നും (ഹിംസ ചെയ്യുന്നു). ചിലർ ഏകാന്തശീലരാണ്.
12.21.11
एतत्सर्वं समालोक्य बुधानामेव निश्चयः ।
अद्रोहेणैव भूतानां यो धर्मः स सतां मतः ॥ १२.२१.११ ॥
ഇവയെല്ലാം പരിശോധിച്ച ശേഷം, ജ്ഞാനികളുടെ നിശ്ചയം ഇതാണ്: ജീവികളോട് ദ്രോഹം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് (അഹിംസ) ആ ധർമ്മം; അത് സജ്ജനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചതാണ്.
12.21.12
अद्रोहः सत्यवचनं संविभागो दया दमः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु मार्दवं हीरचापलम् ॥ १२.२१.१२ ॥
അദ്രോഹം, സത്യവചനം, സംവിഭാഗം (ന്യായമായ വിഭജനം), ദയ, ദമം (ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണം), സ്വന്തം ഭാര്യമാരിൽ സന്താനോത്പാദനം, മാർദ്ദവം (മൃദുത്വം), ലജ്ജ, ചാപല്യമില്ലായ്മ.
12.21.13
एवं धर्मं प्रधानेष्टं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन कौन्तेय प्रतिपालय ॥ १२.२१.१३ ॥
ഇങ്ങനെ സ്വായംഭുവ മനു പ്രധാനവും പ്രിയവുമായ ധർമ്മത്തെ പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്, കൗന്തേയാ, ഇത് പ്രയത്നത്തോടെ പാലിക്കുക.
12.21.14
यो हि राज्ये स्थितः शश्वद्वशी तुल्यप्रियाप्रियः ।
क्षत्रियो यज्ञशिष्टाशी राजा शास्त्रार्थतत्त्ववित् ॥ १२.२१.१४ ॥
രാജ്യത്തിൽ എപ്പോഴും സ്ഥിതനായി, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവനായി, പ്രിയവും അപ്രിയവും സമമായി കാണുന്ന, ക്ഷത്രിയനായ, യജ്ഞശിഷ്ടം ഭക്ഷിക്കുന്ന, ശാസ്ത്രാർത്ഥതത്ത്വം അറിയുന്ന രാജാവാണ് രാജാവ്.
12.21.15
असाधुनिग्रहरतः साधूनां प्रग्रहे रतः ।
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मतः ॥ १२.२१.१५ ॥
ദുഷ്ടന്മാരെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതിലും സജ്ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും രമിച്ചുകൊണ്ട്, ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, പ്രജകളെ ധർമ്മപ്രകാരം നയിക്കണം.
12.21.16
पुत्रसंक्रामितश्रीश्च वने वन्येन वर्तयेत् ।
विधानमाश्रमाणां वै कुर्यात्कर्माण्यतन्द्रितः ॥ १२.२१.१६ ॥
മകനു രാജലക്ഷ്മിയെ കൈമാറി, വനത്തിൽ വന്യാഹാരം കൊണ ്ട് ജീവിക്കണം; ആശ്രമവിധാനപ്രകാരം ആലസ്യമില്ലാതെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം.
12.21.17
य एवं वर्तते राजन्स राजा धर्मनिश्चितः ।
तस्यायं च परश्चैव लोकः स्यात्संफलोदयः ॥ १२.२१.१७ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നവൻ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച രാജാവാണ്; അവനു ഈ ലോകവും പരലോകവും ഫലസമൃദ്ധമായ ഉദയത്തോടെ ഉണ്ടാകും.
12.21.18
निर्वाणं हि सुदुष्प्राप्यं बहुविघ्नं च मे मतम् ॥ १२.२१.१८ ॥
നിർവാണം നേടുന്നത് വളരെ ദുഷ്കരമാണ്; എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അതിന് പല വിഘ്നങ്ങളുമുണ്ട്.
12.21.19
एवं धर्ममनुक्रान्ताः सत्यदानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणैर्युक्ताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.२१.१९ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമ്മത്തെ അനുഷ്ഠിച്ചവർ, സത്യം, ദാനം, തപസ്സ് എന്നിവയിൽ നിഷ്ഠരായവർ, കാരുണ്യഗുണങ്ങളോടു കൂടിയവർ, കാമക്രോധങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർ.
12.21.20
प्रजानां पालने युक्ता धर्ममुत्तममास्थिताः ।
गोब्राह्मणार्थे युध्यन्तः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ १२.२१.२० ॥
പ്രജാപാലനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവർ, ഉത്തമധർമ്മം സ്വീകരിച്ചവർ, പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കുമായി യുദ്ധം ചെയ്തവർ അത്യുത്തമ ഗതി നേടി.
12.21.21
एवं रुद्राः सवसवस्तथाऽऽदित्याः परंतप ।
साध्या राजर्षिसङ्घाश्च धर्ममेतं समाश्रिताः।
अप्रमत्तास्ततः स्वर्गं प्राप्ताः पुण्यैः स्वकर्मभिः ॥ १२.२१.२१ ॥
ഇങ്ങനെ രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും ആദിത്യന്മാരും, ഹേ പരന്തപാ, സാധ്യന്മാരും രാജർഷിസംഘങ്ങളും ഈ ധർമ്മത്തെ ആശ്രയിച്ച് ജാഗരൂകരായി, തങ്ങളുടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങളാൽ സ്വർഗ്ഗം നേടി.