Mahābhārata · Adhyāya 12.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.21.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्रेण समये पृष्टो यदुवाच बृहस्पतिः ॥ १२.२१.१ ॥
Aqui narram esta antiga história, que Bṛhaspati contou quando Indra o interrogou no tempo certo.
12.21.2
संतोषो वै स्वर्गसमः संतोषः परमं सुखम् ।
तुष्टेर्न किंचित्परतः सा सम्यक्प्रतितिष्ठति ॥ १२.२१.२ ॥
A contentamento é de fato como o céu; a contentamento é a suprema felicidade. Nada há além da contentamento; ela se estabelece firmemente.
12.21.3
यदा संहरते कामान्कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
तदाऽऽत्मज्योतिरचिरात्स्वात्मन्येव प्रसीदति ॥ १२.२१.३ ॥
Quando alguém recolhe totalmente os desejos, como a tartaruga recolhe os membros, então logo a luz do eu se torna clara no próprio eu.
12.21.4
न विभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
कामद्वेषौ च जयति तदाऽऽत्मानं च पश्यति ॥ १२.२१.४ ॥
Quando alguém não teme ninguém, e ninguém o teme, e vence o desejo e a aversão, então contempla o eu.
12.21.5
यदाऽसौ सर्वभूतानां न द्रुह्यति न काङ्क्षति ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२१.५ ॥
Quando não fere nem deseja nenhum ser, em ação, pensamento e palavra, então alcança o Brahman.
12.21.6
एवं कौन्तेय भूतानि तंतं धर्मं तथातथा ।
तदाऽऽत्मना प्रपश्यन्ति तस्माद्वुध्यस्व भारत ॥ १२.२१.६ ॥
Assim, ó filho de Kuntī, os seres percebem cada dever à sua maneira através do eu; portanto, ó descendente de Bharata, compreende.
12.21.7
अन्ये साम प्रशंसन्ति व्यायाममपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे ॥ १२.२१.७ ॥
Uns louvam a conciliação (sāma), outros louvam o esforço (vyāyāma). Alguns não louvam nem um, nem outro, nem ambos, e outros igualmente.
12.21.8
यज्ञमेके प्रशंसन्ति संन्यासमपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे ॥ १२.२१.८ ॥
Uns louvam o sacrifício (yajña), outros louvam a renúncia (saṃnyāsa). Alguns não louvam nem um, nem outro, nem ambos, e outros igualmente.
12.21.9
दानमेके प्रशंसन्ति केचिच्चैव प्रतिग्रहम् ।
केचित्सर्वं परित्यज्य तूष्णीं ध्यायन्त आसते ॥ १२.२१.९ ॥
Uns louvam a doação (dāna), e alguns louvam o recebimento de dons (pratigraha). Outros, tendo abandonado tudo, sentam-se em silêncio, absortos na meditação.
12.21.10
राज्यमेके प्रशंसन्ति प्रजानां परिपालनम् ।
हत्वा छित्त्वा च भित्त्वा च केचिदेकान्तशीलिनः ॥ १२.२१.१० ॥
Uns louvam a realeza e a proteção do povo; (por ela) matando, cortando e rasgando (cometem violência). Outros dedicam-se à solidão.
12.21.11
एतत्सर्वं समालोक्य बुधानामेव निश्चयः ।
अद्रोहेणैव भूतानां यो धर्मः स सतां मतः ॥ १२.२१.११ ॥
Tendo examinado tudo isto, a firme conclusão dos sábios é esta: a não-hostilidade para com os seres é o dharma que os bons consideram válido.
12.21.12
अद्रोहः सत्यवचनं संविभागो दया दमः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु मार्दवं हीरचापलम् ॥ १२.२१.१२ ॥
A não-hostilidade, a fala verdadeira, a partilha justa, a compaixão, o domínio de si (dama), gerar filhos apenas com as próprias esposas, a mansidão, a modéstia e a ausência de leviandade.
12.21.13
एवं धर्मं प्रधानेष्टं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन कौन्तेय प्रतिपालय ॥ १२.२१.१३ ॥
Assim disse Manu, filho de Svayambhū, que o dharma é o principal e o mais amado. Portanto, filho de Kuntī, preserva-o com esforço.
12.21.14
यो हि राज्ये स्थितः शश्वद्वशी तुल्यप्रियाप्रियः ।
क्षत्रियो यज्ञशिष्टाशी राजा शास्त्रार्थतत्त्ववित् ॥ १२.२१.१४ ॥
Aquele que permanece sempre no reino, é senhor de si, trata igualmente o agradável e o desagradável, é kṣatriya, come o resto do sacrifício e conhece a verdade do sentido das escrituras — esse é o rei.
12.21.15
असाधुनिग्रहरतः साधूनां प्रग्रहे रतः ।
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मतः ॥ १२.२१.१५ ॥
Deleitando-se em conter os maus e em proteger os bons, estabelecendo os súditos na senda do dharma, deve conduzi-los conforme o dharma.
12.21.16
पुत्रसंक्रामितश्रीश्च वने वन्येन वर्तयेत् ।
विधानमाश्रमाणां वै कुर्यात्कर्माण्यतन्द्रितः ॥ १२.२१.१६ ॥
Tendo entregado a prosperidade real ao filho, deve viver na floresta de alimentos silvestres e cumprir seus deveres sem preguiça, segundo as regras dos āśramas.
12.21.17
य एवं वर्तते राजन्स राजा धर्मनिश्चितः ।
तस्यायं च परश्चैव लोकः स्यात्संफलोदयः ॥ १२.२१.१७ ॥
Ó rei, quem assim se conduz é um rei firmemente estabelecido no dharma; para ele, este mundo e o outro se elevam trazendo frutos.
12.21.18
निर्वाणं हि सुदुष्प्राप्यं बहुविघ्नं च मे मतम् ॥ १२.२१.१८ ॥
A libertação é muito difícil de alcançar, e, na minha opinião, está cheia de muitos obstáculos.
12.21.19
एवं धर्ममनुक्रान्ताः सत्यदानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणैर्युक्ताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.२१.१९ ॥
Assim aqueles que seguiram o dharma, devotados à verdade, à doação e à austeridade, dotados da qualidade da compaixão, livres de desejo e ira.
12.21.20
प्रजानां पालने युक्ता धर्ममुत्तममास्थिताः ।
गोब्राह्मणार्थे युध्यन्तः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ १२.२१.२० ॥
Dedicados a proteger os súditos, firmes no dharma supremo, lutando pelas vacas e pelos brâmanes, alcançaram o destino supremo.
12.21.21
एवं रुद्राः सवसवस्तथाऽऽदित्याः परंतप ।
साध्या राजर्षिसङ्घाश्च धर्ममेतं समाश्रिताः।
अप्रमत्तास्ततः स्वर्गं प्राप्ताः पुण्यैः स्वकर्मभिः ॥ १२.२१.२१ ॥
Assim também os Rudras, os Vasus e os Ādityas, ó destruidor de inimigos, os Sādhyas e as multidões de sábios reais, refugiados neste dharma, vigilantes, alcançaram o céu por suas obras meritórias.