மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.21.1
अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
इन्द्रेण समये पृष्टो यदुवाच बृहस्पतिः ॥ १२.२१.१ ॥
இங்கே மக்கள் இந்தப் பழங்கதையைச் சொல்கிறார்கள்; இந்திரன் தக்க சமயத்தில் கேட்டபோது பிருஹஸ்பதி கூறியது இது.
12.21.2
संतोषो वै स्वर्गसमः संतोषः परमं सुखम् ।
तुष्टेर्न किंचित्परतः सा सम्यक्प्रतितिष्ठति ॥ १२.२१.२ ॥
மனநிறைவு உண்மையில் சொர்க்கத்திற்கு சமம்; மனநிறைவே உயர்ந்த இன்பம். மனநிறைவுக்கு அப்பால் எதுவும் இல்லை; அது நன்கு நிலைபெறுகிறது.
12.21.3
यदा संहरते कामान्कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
तदाऽऽत्मज्योतिरचिरात्स्वात्मन्येव प्रसीदति ॥ १२.२१.३ ॥
ஆமை தன் உறுப்புகளை முழுவதும் உள்ளிழுப்பது போல், ஒருவன் ஆசைகளை முழுவதும் உள்ளிழுக்கும்போது, விரைவில் ஆன்மாவின் ஒளி தன்னுள்ளேயே தெளிவாகிறது.
12.21.4
न विभेति यदा चायं यदा चास्मान्न बिभ्यति ।
कामद्वेषौ च जयति तदाऽऽत्मानं च पश्यति ॥ १२.२१.४ ॥
ஒருவன் எவருக்கும் அஞ்சாதபோதும், அவனுக்கு எவரும் அஞ்சாதபோதும், காமத்தையும் வெறுப்பையும் வென்றபோதும், அப்போது அவன் ஆன்மாவைக் காண்கிறான்.
12.21.5
यदाऽसौ सर्वभूतानां न द्रुह्यति न काङ्क्षति ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२१.५ ॥
அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் துரோகம் செய்யாமலும், அவற்றை விரும்பாமலும், செயல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றால், அப்போது அவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
12.21.6
एवं कौन्तेय भूतानि तंतं धर्मं तथातथा ।
तदाऽऽत्मना प्रपश्यन्ति तस्माद्वुध्यस्व भारत ॥ १२.२१.६ ॥
இவ்வாறே, குந்தியின் மகனே, உயிர்கள் அந்தந்த தர்மத்தை அதற்கேற்ப ஆன்மாவால் காண்கின்றன; ஆகவே, பாரதனே, உணர்ந்து கொள்.
12.21.7
अन्ये साम प्रशंसन्ति व्यायाममपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे ॥ १२.२१.७ ॥
சிலர் சாமத்தை (சமாதானத்தை) புகழ்கின்றனர்; வேறு சிலர் முயற்சியைப் புகழ்கின்றனர். சிலர் ஒன்றையும், வேறொன்றையும், இரண்டையும் புகழ்வதில்லை; மற்றவர்களும் அவ்வாறே.
12.21.8
यज्ञमेके प्रशंसन्ति संन्यासमपरे जनाः ।
नैकं न चापरं केचिदुभयं च तथाऽपरे ॥ १२.२१.८ ॥
சிலர் யாகத்தைப் புகழ்கின்றனர்; வேறு சிலர் சந்நியாசத்தைப் புகழ்கின்றனர். சிலர் ஒன்றையும், வேறொன்றையும், இரண்டையும் புகழ்வதில்லை; மற்றவர்களும் அவ்வாறே.
12.21.9
दानमेके प्रशंसन्ति केचिच्चैव प्रतिग्रहम् ।
केचित्सर्वं परित्यज्य तूष्णीं ध्यायन्त आसते ॥ १२.२१.९ ॥
சிலர் தானத்தைப் புகழ்கின்றனர்; சிலர் தானம் ஏற்பதைப் புகழ்கின்றனர். சிலர் அனைத்தையும் துறந்து மௌனமாக தியானித்து அமர்ந்திருக்கின்றனர்.
12.21.10
राज्यमेके प्रशंसन्ति प्रजानां परिपालनम् ।
हत्वा छित्त्वा च भित्त्वा च केचिदेकान्तशीलिनः ॥ १२.२१.१० ॥
சிலர் அரசாட்சியையும், குடிமக்களைக் காப்பதையும் புகழ்கின்றனர்; கொன்றும், வெட்டியும், பிளந்தும் (வன்முறை செய்கின்றனர்). சிலர் தனிமையை விரும்பி வாழ்பவர்களாக இருக்கின்றனர்.
12.21.11
एतत्सर्वं समालोक्य बुधानामेव निश्चयः ।
अद्रोहेणैव भूतानां यो धर्मः स सतां मतः ॥ १२.२१.११ ॥
இவை அனைத்தையும் ஆராய்ந்த பின், அறிஞர்களின் உறுதியான முடிவு இதுவே: உயிரினங்களுக்குத் துரோகம் செய்யாமையே (அகிம்சை) அந்த தர்மம்; அது நல்லோரால் ஏற்கப்பட்டது.
12.21.12
अद्रोहः सत्यवचनं संविभागो दया दमः ।
प्रजनं स्वेषु दारेषु मार्दवं हीरचापलम् ॥ १२.२१.१२ ॥
அதுரோகம், உண்மை பேச்சு, சம விநியோகம் (பங்கீடு), தயை, தமம் (புலனடக்கம்), தன் மனைவியரிடமே மக்களைப் பெறுதல், மென்மை, நாணம், சபலமின்மை.
12.21.13
एवं धर्मं प्रधानेष्टं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
तस्मादेतत्प्रयत्नेन कौन्तेय प्रतिपालय ॥ १२.२१.१३ ॥
இவ்வாறு சுயம்பூவ மனு முதன்மையானதும் விரும்பத்தக்கதுமான தர்மத்தைக் கூறினார். ஆகவே, குந்தியின் மகனே, இதை முயற்சியுடன் காத்திடு.
12.21.14
यो हि राज्ये स्थितः शश्वद्वशी तुल्यप्रियाप्रियः ।
क्षत्रियो यज्ञशिष्टाशी राजा शास्त्रार्थतत्त्ववित् ॥ १२.२१.१४ ॥
ஆட்சியில் எப்போதும் நிலைத்திருந்து, தன்னடக்கமுடையவனாய், இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் சமமாகக் கருதி, க்ஷத்திரியனாய், யாகத்தின் எஞ்சியதை உண்டு, சாஸ்திரப் பொருளின் உண்மையை அறிந்த அரசன் இவனே.
12.21.15
असाधुनिग्रहरतः साधूनां प्रग्रहे रतः ।
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मतः ॥ १२.२१.१५ ॥
தீயோரை அடக்குவதில் ஈடுபட்டு, நல்லோரைக் காப்பதில் மகிழ்ந்து, தர்மத்தின் வழியில் நிலைநிறுத்தி, குடிமக்களை தர்மப்படி நடத்தவேண்டும்.
12.21.16
पुत्रसंक्रामितश्रीश्च वने वन्येन वर्तयेत् ।
विधानमाश्रमाणां वै कुर्यात्कर्माण्यतन्द्रितः ॥ १२.२१.१६ ॥
மகனிடம் அரச செல்வத்தை ஒப்படைத்து, காட்டில் காட்டு உணவால் வாழ வேண்டும்; ஆசிரமங்களின் விதிப்படி சோம்பலின்றி கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும்.
12.21.17
य एवं वर्तते राजन्स राजा धर्मनिश्चितः ।
तस्यायं च परश्चैव लोकः स्यात्संफलोदयः ॥ १२.२१.१७ ॥
அரசனே, இவ்வாறு நடப்பவன் தர்மத்தில் உறுதியான அரசன்; அவனுக்கு இந்த உலகமும் மறுஉலகமும் நற்பலன்களுடன் எழுச்சி பெறும்.
12.21.18
निर्वाणं हि सुदुष्प्राप्यं बहुविघ्नं च मे मतम् ॥ १२.२१.१८ ॥
விடுதலை (நிர்வாணம்) அடைவது மிகக் கடினம்; என் கருத்துப்படி அதற்கு பல தடைகள் உள்ளன.
12.21.19
एवं धर्ममनुक्रान्ताः सत्यदानतपः पराः ।
आनृशंस्यगुणैर्युक्ताः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १२.२१.१९ ॥
இவ்வாறு தர்மத்தைப் பின்பற்றியவர்கள், உண்மை, தானம், தவம் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டவர்கள், கருணை என்னும் குணங்களைக் கொண்டவர்கள், காமமும் கோபமும் அற்றவர்கள்.
12.21.20
प्रजानां पालने युक्ता धर्ममुत्तममास्थिताः ।
गोब्राह्मणार्थे युध्यन्तः प्राप्ता गतिमनुत्तमाम् ॥ १२.२१.२० ॥
மக்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்டவர்கள், உயர்ந்த தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தவர்கள், பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் பொருட்டுப் போரிட்டவர்கள் உயர்ந்த கதியை அடைந்தனர்.
12.21.21
एवं रुद्राः सवसवस्तथाऽऽदित्याः परंतप ।
साध्या राजर्षिसङ्घाश्च धर्ममेतं समाश्रिताः।
अप्रमत्तास्ततः स्वर्गं प्राप्ताः पुण्यैः स्वकर्मभिः ॥ १२.२१.२१ ॥
இவ்வாறே ருத்திரர்கள், வசுக்கள், ஆதித்தியர்கள், ஓ பரந்தபா, சாத்தியர்கள், ராஜரிஷிக்களின் கூட்டங்களும் இந்த தர்மத்தைப் பற்றி விழிப்புடன் இருந்து, தங்கள் புண்ணிய செயல்களால் சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.