مهابهاراتا · أدهيايا 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
يا جدّي، كيف يأكل ذوو الولادة الثانية الملتزمون بالنذور هذا القربان وهذا الطعام رغبةً في إرضاء البراهمة؟
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
الذين يأكلون متحلّين بنذورٍ لم يأمر بها الفيدا هم أدّوا واجباتهم، أما الذين يأكلون فيما أمر به الفيدا فهم طامعون في النذور، يا يُدهشتهر.
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
ما يسمّيه عامّة الناس تقشفًا، أي الصوم، هل هذا هو التقشف أيها الملك العظيم، أم أن شيئًا آخر قد يكون التقشف؟
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
يظن الناس أن التقشف في صيام الشهور وأنصاف الشهور، لكن إهلاك جهاز الجسد ليس تقشفًا — هذا رأي الأخيار.
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
يبقى الترك والتواضع أسمى تقشف يُعلَّم؛ فليكن دائمًا صائمًا ودائمًا طالبًا عفيفًا.
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
فليكن البراهمي دائمًا حكيمًا وكأنه إله دائمًا؛ وليكن ربّ أسرة، مواظبًا دائمًا على الدهرما، ساهرًا دائمًا، يا بهارتا.
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
ينبغي أن يمتنع دائمًا عن اللحم وأن يكون دائمًا طاهرًا؛ وينبغي أن يأكل دائمًا طعام الأمرتا ولا يأكل طعام السم أبدًا.
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
ينبغي أن يأكل دائمًا ما يبقى بعد القربان، وأن يحب الضيوف دائمًا، ويكون مؤمنًا دائمًا، ويكرم الآلهة والمولودين مرتين.
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
كيف يكون المرء صائمًا دائمًا، وكيف يكون بrahmacārin، وكيف يأكل ما بقي، وكيف يحب الضيوف دائمًا؟
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
من لا يأكل مرة أخرى بين طعام الصباح وطعام المساء، فهو صائم دائمًا.
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
البراهمي الذي يقترب من زوجته في موسم خصوبتها فقط يصير بrahmacārin؛ والإنسان الذي يقول الحق دائمًا ويثبت دائمًا في العلم.
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
لا ينبغي أن يأكل اللحم عبثًا؛ فمن يفعل ذلك يصير غير آكل للحم وإن لم يكن كذلك. ومن كان دائمًا ثابتًا في العطاء صار طاهرًا؛ ومن لا ينام نهارًا فهو غير نائم.
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
يا يودهيشثيرا، اعلم أن الرجل الذي يأكل دائمًا بعد أن يأكل الخدم والضيوف، إنما يأكل الأمرتا وحدها.
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
إن البراهمي الذي يأكل قبل أن يأكلوا، إنما يأكل السم حقًا. ومن لا يأكل دون أن يطعم الضيوف فهو محبوب لدى الضيوف. ومن لا يأكل دون أن يقدّم للآلهة، فإنه يأكل مع الآلهة.
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
يُدعى آكل الفضلات (vighasāśin) من يأكل ما بقي مع الآلهة والأسلاف والخدم والضيوف.
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
عوالمهم لا نهاية لها؛ يقيمون في مسكن براهما معه، ومحاطين بالأبسارا يتنقّل سكّان السماء.
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
من يأكلون مع الآلهة والأسلاف يبتهجون بالأبناء والأحفاد؛ ومصيرهم لا يُضاهى.