మహాభారతం · అధ్యాయం 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
పితామహా, వ్రతాలతో కూడిన ద్విజులు బ్రాహ్మణులను సంతోషపెట్టే కోరికతో ఈ హవిస్సును, అన్నాన్ని భుజిస్తారు — ఇది ఎలా?
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
వేదంలో చెప్పని వ్రతాలతో కూడినవారు భుజిస్తూ తమ కర్తవ్యం చేసేవారు; వేదంలో చెప్పినవాటిలో భుజించేవారు వ్రతలోభులు, యుధిష్ఠిరా.
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
సాధారణ జనులు ఉపవాసాన్నే తపస్సు అంటారు — మహారాజా, ఇదేనా తపస్సు, లేక మరొకటి తపస్సా?
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
నెలలు, పక్షాలు ఉపవసించడాన్ని జనులు తపస్సు అనుకుంటారు; కాని అది తన శరీరతంత్రాన్ని నాశనం చేయడమే, అది తపస్సు కాదు — ఇది సజ్జనుల అభిప్రాయం.
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
త్యాగం, వినయం ఉత్తమ తపస్సుగా మిగులుతాయని చెప్పబడింది; అతడు ఎల్లప్పుడూ ఉపవాసి, ఎల్లప్పుడూ బ్రహ్మచారి కావాలి.
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
బ్రాహ్మణుడు ఎల్లప్పుడూ ముని, ఎల్లప్పుడూ దైవతం కావాలి; అతడు గృహస్థుడు, ఎల్లప్పుడూ ధర్మపరుడు, ఎల్లప్పుడూ నిద్రలేనివాడు కావాలి, భరతా.
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
ఎల్లప్పుడూ మాంసం తిననివాడై, ఎల్లప్పుడూ పవిత్రుడై ఉండాలి; ఎల్లప్పుడూ అమృతాహారిగా ఉండాలి, విషాహారిగా ఉండకూడదు.
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
ఎల్లప్పుడూ యజ్ఞశేషాన్ని భుజించేవాడై, ఎల్లప్పుడూ అతిథిప్రియుడై, శ్రద్ధావంతుడై, దేవతలను మరియు ద్విజులను పూజించేవాడై ఉండాలి.
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
ఎల్లప్పుడూ ఉపవాసి ఎలా ఉండాలి, బ్రహ్మచారి ఎలా ఉండాలి, విఘసాశి ఎలా ఉండాలి, ఎల్లప్పుడూ అతిథిప్రియుడు ఎలా ఉండాలి?
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
ఉదయాహారం మరియు సాయంత్రాహారం మధ్య మళ్ళీ ఏమీ తినని వాడు ఎల్లప్పుడూ ఉపవాసి అవుతాడు.
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
ఋతుకాలంలోనే భార్యను సమీపించే బ్రాహ్మణుడు బ్రహ్మచారి అవుతాడు; ఎల్లప్పుడూ సత్యవాది, ఎల్లప్పుడూ జ్ఞానంలో నిలిచిన మనిషి.
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
వ్యర్థంగా మాంసం తినరాదు; అలా చేయనివాడు మాంసాహారి కాకపోయినవాడు అవుతాడు. ఎల్లప్పుడూ దానంలో నిలిచినవాడు పవిత్రుడు; పగలు నిద్రపోనివాడు అస్వప్నుడు.
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
ఓ యుధిష్ఠిరా, సేవకులు మరియు అతిథులు భుజించిన తరువాత ఎల్లప్పుడూ భుజించే మనిషి కేవలం అమృతాన్నే భుజించేవాడని తెలుసుకో.
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
వారు భుజించకముందే భుజించే ద్విజుడు నిశ్చయంగా విషం తింటాడు. అతిథులకు అన్నం ఇవ్వకుండా భుజించనివాడు అతిథులకు ప్రియుడు. దేవతలకు నివేదించకుండా భుజించనివాడు దేవతలతో కలిసి భుజిస్తాడు.
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
దేవతలకు, పితృదేవతలకు, సేవకులకు, అతిథులతో కలిసి, మిగిలినదానిని భుజించేవానిని 'విఘసాశి' (మిగిలినవి తినేవాడు) అంటారు.
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
వారి లోకాలు అంతం లేనివి; వారు బ్రహ్మతో కలిసి ఆయన నివాసంలో ఉంటారు. అప్సరసలతో కూడి, దివ్యలోకవాసులై సంచరిస్తారు.
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
దేవతలు మరియు పితృదేవతలతో కలిసి భుజించేవారు, కుమారులు మనవళ్ళతో ఆనందిస్తారు; వారి గతి అత్యుత్తమమైనది.