มหาภารตะ · อัธยายะ 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
ปู่ผู้เป็นปิตามหะ เหตุใดผู้เกิดสองครั้งที่ถือวรตะจึงบริโภคเครื่องบูชาและอาหารนี้ เพื่อให้พราหมณ์พอใจ เป็นเพราะเหตุใดเล่า
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
ผู้ที่ถือวรตะซึ่งมิได้บัญญัติไว้ในเวท แล้วบริโภคย่อมเป็นผู้ทำหน้าที่ของตน แต่ผู้ที่บริโภคตามที่เวทบัญญัติไว้ย่อมโลภในวรตะ ข้าแต่ยุธิษฐิระ
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
สิ่งที่คนธรรมดาเรียกว่าตบะ คือการอดอาหาร นี่คือตบะหรือไม่ ข้าแต่มหาราช หรือจะมีสิ่งอื่นที่เป็นตบะ
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
ผู้คนคิดว่าตบะอยู่ที่การอดอาหารเป็นเดือนและเป็นปักษ์ แต่การทำลายระบบร่างกายของตนมิใช่ตบะ นี่คือความเห็นของผู้ประเสริฐ
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
การสละและความถ่อมตนยังคงถูกสอนว่าเป็นตบะสูงสุด ผู้นั้นควรอดอาหารอยู่เสมอและเป็นศิษย์พรหมจารีอยู่เสมอ
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
พราหมณ์ควรเป็นมุนีอยู่เสมอ และควรเป็นดุจเทพอยู่เสมอ ควรเป็นผู้ครองเรือน มุ่งธรรมอยู่เสมอ และไม่หลับใหลอยู่เสมอ ข้าแต่ภารตะ
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
ควรงดเว้นเนื้อสัตว์อยู่เสมอ และควรบริสุทธิ์อยู่เสมอ ควรกินอาหารดุจอมฤต และไม่ควรกินอาหารดุจพิษ
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
ควรกินเศษเครื่องบูชาอยู่เสมอ ควรรักแขกอยู่เสมอ ควรมีความศรัทธาอยู่เสมอ และบูชาเทพและผู้เกิดสองครั้ง
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
จะอดอาหารอยู่เสมอได้อย่างไร จะเป็นพรหมจารีได้อย่างไร จะกินเศษอาหารอย่างไร และจะรักแขกอยู่เสมออย่างไร
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
ผู้ใดไม่กินอีกระหว่างอาหารเช้ากับอาหารเย็น ผู้นั้นย่อมเป็นผู้อดอาหารอยู่เสมอ
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
พราหมณ์ผู้เข้าหาภรรยาเฉพาะในฤดูที่มีบุตรได้ ย่อมเป็นพรหมจารี และผู้ชายที่พูดความจริงอยู่เสมอ และมั่นคงในความรู้อยู่เสมอ
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
ไม่ควรกินเนื้อสัตว์โดยไร้เหตุ ผู้ที่ทำเช่นนั้นแม้มิได้เป็นผู้งดเนื้อก็กลายเป็นผู้งดเนื้อ ผู้ที่มั่นคงในการให้ทานอยู่เสมอย่อมบริสุทธิ์ และผู้ที่ไม่นอนในเวลากลางวันคือผู้ที่ไม่หลับ
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ จงรู้ไว้เถิดว่า ผู้ชายที่กินหลังจากผู้รับใช้และแขกกินแล้วอยู่เสมอ ย่อมกินแต่อมฤตเท่านั้น
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
ผู้เกิดสองครั้งที่กินก่อนที่เขาเหล่านั้นจะกิน ย่อมกินพิษแน่แท้ ผู้ที่มิได้ให้อาหารแก่แขกก่อนจะกิน ย่อมเป็นที่รักของแขก ผู้ที่มิได้ถวายแก่เทพก่อนจะกิน ย่อมกินร่วมกับเทพ
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
ผู้ที่กินส่วนที่เหลือ ร่วมกับเทพ บรรพบุรุษ ผู้รับใช้ และแขก ท่านเรียกว่าผู้กินเศษอาหาร คือวิฆสาศิน
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
โลกของเขาเหล่านั้นไม่มีที่สิ้นสุด พวกเขาอยู่ในที่พำนักของพระพรหมร่วมกับพระองค์ และเหล่าเทพผู้อยู่บนสวรรค์ก็เคลื่อนไปรอบ ๆ โดยมีนางอัปสรแวดล้อม
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
ผู้ที่ร่วมบริโภคกับเทพและบรรพบุรุษ ย่อมมีความสุขกับบุตรและหลาน คติของเขาเหล่านั้นเป็นคติอันยอดเยี่ยมที่สุด