ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ವ್ರತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದ್ವಿಜರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಈ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಹೇಗೆ?
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳದ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಉಣ್ಣುವವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುವವರು; ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದವುಗಳಲ್ಲಿ ಉಣ್ಣುವವರು ವ್ರತಲೋಭಿಗಳು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಉಪವಾಸವನ್ನೇ ತಪಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ — ಮಹಾರಾಜ, ಇದೇ ತಪಸ್ಸೋ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವುದು ತಪಸ್ಸಾಗಬಹುದು?
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
ತಿಂಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಜನರು ತಪಸ್ಸೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅದು ತನ್ನ ದೇಹತಂತ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು, ಅದು ತಪಸ್ಸಲ್ಲ — ಇದು ಸತ್ಪುರುಷರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ವಿನಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಅವನು ಸದಾ ಉಪವಾಸಿಯಾಗಿಯೂ ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು.
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ಮುನಿಯೂ ಸದಾ ದೇವತೆಯೂ ಆಗಿರಬೇಕು; ಅವನು ಗೃಹಸ್ಥನು, ಸದಾ ಧರ್ಮಪರನು, ಸದಾ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಭಾರತ.
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
ಸದಾ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದವನಾಗಿರಬೇಕು, ಸದಾ ಪವಿತ್ರನಾಗಿರಬೇಕು; ಸದಾ ಅಮೃತಾಹಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ವಿಷಾಹಾರಿಯಾಗಬಾರದು.
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
ಸದಾ ಯಜ್ಞಶೇಷವನ್ನು ಉಣ್ಣುವವನಾಗಿ, ಸದಾ ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ದ್ವಿಜರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುವವನಾಗಿರಬೇಕು.
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
ಸದಾ ಉಪವಾಸಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು, ವಿಘಸಾಶಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು, ಸದಾ ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನು ಹೇಗಿರಬೇಕು?
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
ಬೆಳಗಿನ ಉಪಾಹಾರ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲದ ಆಹಾರದ ನಡುವೆ ಮತ್ತೆ ಏನನ್ನೂ ತಿನ್ನದವನು ಸದಾ ಉಪವಾಸಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸೇರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸದಾ ಸತ್ಯವಾದಿಯೂ, ಸದಾ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನೂ ಆದ ಮನುಷ್ಯ.
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಬಾರದು; ಹಾಗೆ ಮಾಡದವನು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸದಾ ದಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗದವನು ನಿದ್ರಾರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳು ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಸದಾ ಊಟ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಕೇವಲ ಅಮೃತವನ್ನೇ ಸೇವಿಸುವವನೆಂದು ತಿಳಿ.
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
ಅವರು ಊಟ ಮಾಡದಿರುವಾಗ ಊಟ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಡದೆ ಊಟ ಮಾಡದವನು ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನು. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ಊಟ ಮಾಡದವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ, ಸೇವಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವವನನ್ನು 'ವಿಘಸಾಶಿ' (ಉಳಿಕೆ ತಿನ್ನುವವನು) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
ಅವರ ಲೋಕಗಳು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವು; ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ದಿವ್ಯಲೋಕವಾಸಿಗಳಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಊಟ ಮಾಡುವವರು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಗತಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು.