Mahābhārata · Adhyāya 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
Abuelo, ¿cómo es que los dvijas, observantes de votos, comen esta oblación y este alimento por deseo de agradar a los brahmanes?
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
Quienes comen con votos no prescritos por el Veda son hacedores de sus deberes; pero quienes comen en lo que el Veda prescribe son codiciosos de votos, Yudhiṣṭhira.
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
Lo que la gente común llama austeridad, es decir, el ayuno, ¿es esto austeridad, gran rey, o podría ser otra cosa la austeridad?
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
La gente cree que la austeridad consiste en ayunar meses y quincenas; pero arruinar el propio sistema corporal no es austeridad: tal es la opinión de los buenos.
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
La renuncia y la humildad se enseñan como la austeridad suprema; que sea siempre ayunador y siempre célibe estudiante.
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
El brahmán debe ser siempre un sabio y siempre como una deidad; sea cabeza de familia, siempre dedicado al dharma y siempre sin dormir, oh Bhārata.
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
Uno debe abstenerse siempre de la carne y ser siempre puro; debe comer siempre el alimento de néctar y nunca el alimento venenoso.
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
Uno debe comer siempre lo que queda tras el sacrificio, amar siempre a los huéspedes, ser siempre fiel y honrar a los dioses y a los nacidos dos veces.
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
¿Cómo debe uno ser siempre ayunador, cómo debe ser célibe, cómo debe comer los restos y cómo debe amar siempre a los huéspedes?
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
Quien, entre la comida de la mañana y la de la tarde, no vuelve a comer, es siempre ayunador.
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
El brahmán que se une a su esposa solo en la estación fértil se convierte en célibe; y el hombre que siempre dice la verdad y permanece siempre firme en el conocimiento.
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
No se debe comer carne sin propósito; quien así lo hace se vuelve un no comedor de carne aunque no lo sea. Quien siempre se mantiene constante en la generosidad se vuelve puro; y quien no duerme de día es uno que no duerme.
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, sabe que el hombre que siempre come después de que han comido los sirvientes y los huéspedes, come solo ambrosía.
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
El brahmán que come antes de que ellos hayan comido, en verdad come veneno. Quien no come sin dar comida a los huéspedes es querido por los huéspedes. Quien no come sin antes ofrecer a los dioses, come junto con los dioses.
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
Quien come lo que sobra, junto con los dioses, los antepasados, los sirvientes y los huéspedes, es llamado vighasāśin, comedor de sobras.
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
Sus mundos son infinitos; habitan en la morada de Brahmā junto con él, y acompañados de las apsarases, los moradores celestiales se mueven de un lado a otro.
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
Quienes comen junto con los dioses y los antepasados se deleitan con hijos y nietos; su destino es insuperable.