മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
പിതാമഹാ, വ്രതങ്ങളോടു കൂടിയ ദ്വിജന്മാർ ബ്രാഹ്മണരെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനായി ഈ ഹവിസ്സും അന്നവും ഭക്ഷിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
വേദം പറയാത്ത വ്രതങ്ങളോടുകൂടി ഭക്ഷിക്കുന്നവർ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവരാണ്; വേദം പറഞ്ഞവയിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവർ വ്രതലോഭികളാണ്, യുധിഷ്ഠിരാ.
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
സാധാരണ ജനങ്ങൾ ഉപവാസത്തെ തപസ്സെന്നു പറയുന്നു — മഹാരാജാവേ, ഇതുതന്നെയാണോ തപസ്സ്, അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും തപസ്സാകുമോ?
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
മാസങ്ങളും പക്ഷങ്ങളും ഉപവസിക്കുന്നതിനെ ജനങ്ങൾ തപസ്സായി കരുതുന്നു; എന്നാൽ അത് സ്വശരീരവ്യവസ്ഥയെ നശിപ്പിക്കലാണ്, തപസ്സല്ല — ഇതാണ് സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം.
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
ത്യാഗവും വിനയവുമാണ് ഉത്തമ തപസ്സായി ശേഷിക്കുന്നത്; അവൻ എപ്പോഴും ഉപവാസിയും എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരിയുമായിരിക്കണം.
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും മുനിയും എപ്പോഴും ദൈവവും ആയിരിക്കണം; അവൻ ഗൃഹസ്ഥനും എപ്പോഴും ധർമ്മപരനും എപ്പോഴും ഉറങ്ങാത്തവനും ആയിരിക്കണം, ഭാരതാ.
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
എപ്പോഴും മാംസം ഭക്ഷിക്കാത്തവനും എപ്പോഴും പവിത്രനുമായിരിക്കണം; എപ്പോഴും അമൃതാഹാരിയായിരിക്കണം, വിഷാഹാരിയാകരുത്.
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
എപ്പോഴും യജ്ഞശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും, എപ്പോഴും അതിഥിപ്രിയനും, ശ്രദ്ധയുള്ളവനും, ദേവന്മാരെയും ദ്വിജന്മാരെയും പൂജിക്കുന്നവനുമായിരിക്കണം.
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
എപ്പോഴും ഉപവാസിയായി എങ്ങനെയിരിക്കണം, ബ്രഹ്മചാരിയായി എങ്ങനെയിരിക്കണം, വിഘസാശിയായി എങ്ങനെയിരിക്കണം, എപ്പോഴും അതിഥിപ്രിയനായി എങ്ങനെയിരിക്കണം?
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
രാവിലത്തെ ഭക്ഷണത്തിനും വൈകുന്നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനും ഇടയിൽ വീണ്ടും ഒന്നും ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ എപ്പോഴും ഉപവാസിയായിരിക്കും.
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
ഋതുകാലത്ത് മാത്രം ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രഹ്മചാരിയാകുന്നു; എപ്പോഴും സത്യം പറയുന്നവനും എപ്പോഴും ജ്ഞാനത്തിൽ സ്ഥിതനുമായ മനുഷ്യൻ.
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
വൃഥാ മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തവൻ മാംസാഹാരിയല്ലാത്തവനാകുന്നു. എപ്പോഴും ദാനത്തിൽ നിരതനായവൻ പവിത്രനാകട്ടെ; പകൽ ഉറങ്ങാത്തവൻ നിദ്രയില്ലാത്തവനാകട്ടെ.
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
ഹേ യുധിഷ്ഠിര, ഭൃത്യരും അതിഥികളും ഭക്ഷിച്ചതിനു ശേഷം എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അമൃതു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവനാണെന്ന് അറിയുക.
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
അവർ ഭക്ഷിക്കാത്തപ്പോൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന ദ്വിജൻ തീർച്ചയായും വിഷം ഭക്ഷിക്കുന്നു. അതിഥികൾക്ക് അന്നം നൽകാതെ ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ അതിഥിപ്രിയനാണ്. ദേവതകൾക്ക് അർപ്പിക്കാതെ ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ ദേവതകളോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നു.
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
ദേവതകൾക്കും പിതൃക്കൾക്കും ഭൃത്യർക്കും അതിഥികൾക്കുമൊപ്പം ശേഷിച്ചതു ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ 'വിഘസാശി' (ശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
അവരുടെ ലോകങ്ങൾ അവസാനമില്ലാത്തവയാണ്; അവർ ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം അവന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു. അപ്സരസ്സുകളോടൊപ്പം ദേവലോകവാസികളായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
ദേവതകളോടും പിതൃക്കളോടും ചേർന്ന് ഭക്ഷിക്കുന്നവർ പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം രമിക്കുന്നു; അവരുടെ ഗതി അത്യുത്തമമാണ്.