Mahābhārata · Adhyāya 12.226
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.226.1
द्विजातयो व्रतोपेता यदिदं भुञ्जते हविः ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १२.२२६.१ ॥
Großvater, wie kommt es, dass die Zweimalgeborenen, den Gelübden verpflichtet, dieses Opfermahl und diese Speise aus Verlangen nach dem Wohlgefallen der Brahmanen essen?
12.226.2
अवेदोक्तव्रतोपेता भुञ्जानाः कार्यकारिणः ।
वेदोक्तेषु च भुञ्जाना व्रतलुब्धा युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.२ ॥
Wer, den Gelübden verpflichtet, die nicht im Veda vorgeschrieben sind, isst, ist ein Pflichterfüller; wer aber in dem isst, was der Veda vorschreibt, ist gierig nach Gelübden, Yudhiṣṭhira.
12.226.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
एतत्तपो महाराज उताहो किं तपो भवेत् ॥ १२.२२६.३ ॥
Was die einfachen Leute Askese nennen, nämlich das Fasten — ist das die Askese, großer König, oder könnte etwas anderes Askese sein?
12.226.4
मासपक्षोपवासेन मन्यन्ते यत्तपो जनाः ।
आत्मतन्त्रोघातस्तु न तपस्तत्सतां मतम् ॥ १२.२२६.४ ॥
Die Menschen meinen, Askese bestehe darin, monatelang und halbmonatelang zu fasten; doch den eigenen Körperhaushalt zu zerrütten ist keine Askese — so ist die Ansicht der Guten.
12.226.5
त्यागश्च सन्नतिश्चैव शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी स भवेद्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२६.५ ॥
Entsagung und Demut gelten als die höchste Askese; er möge stets fastend und stets ein keuscher Schüler sein.
12.226.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो दैवतं च सदा भवेत् ।
कुटुम्बिको धर्मपरः सदाऽस्वप्नश्च भारत ॥ १२.२२६.६ ॥
Der Brahmane soll stets ein Weiser und stets wie eine Gottheit sein; er sei Familienvater, immer dem Dharma ergeben und immer wachsam, o Bhārata.
12.226.7
अमांसादी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ।
अमृताशी सदा च स्यान्न च स्याद्विषभोजनः ॥ १२.२२६.७ ॥
Man soll stets kein Fleisch essen und stets rein sein; man soll stets Ambrosia-Speise essen und niemals Giftspeise.
12.226.8
विधसाशी सदा च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
श्रद्दधानः सदा च स्याद्देवताद्विजपूजकः ॥ १२.२२६.८ ॥
Man soll stets essen, was nach dem Opfer übrig bleibt, stets die Gäste lieben, stets gläubig sein und die Götter und die Zweimalgeborenen ehren.
12.226.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी कथं भवेत् ।
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ॥ १२.२२६.९ ॥
Wie soll man stets fastend sein, wie soll man zölibatär sein, wie soll man die Reste essen, und wie soll man stets die Gäste lieben?
12.226.10
अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च ।
सदोपवासी स भवेद्यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १२.२२६.१० ॥
Wer zwischen der Morgenmahlzeit und der Abendmahlzeit nicht erneut isst, ist stets ein Fastender.
12.226.11
भार्यां गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति ब्राह्मणः ।
ऋतवादी भवेन्नित्यं ज्ञाननित्यश्च यो नरः ॥ १२.२२६.११ ॥
Ein Brahmane, der seiner Frau nur in der fruchtbaren Zeit beiwohnt, wird zum Zölibatären; und der Mann, der stets die Wahrheit spricht und stets im Wissen beständig ist.
12.226.12
न भक्षयेद्वृथा मांसममांसाशी भवत्यपि ।
दाननित्यः पवित्रीस्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १२.२२६.१२ ॥
Man soll nicht unnötig Fleisch essen; wer dies tut, wird ein Nicht-Fleischesser, obwohl er keiner ist. Wer stets im Geben beständig ist, wird rein; und wer am Tag nicht schläft, ist einer, der nicht schläft.
12.226.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु सदा नरः ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १२.२२६.१३ ॥
O Yudhiṣṭhira, wisse: Der Mensch, der stets erst isst, nachdem Diener und Gäste gegessen haben, isst nur Ambrosia.
12.226.14
अभुक्तवत्सु भुञ्जानो विषमश्नाति वै द्विजः ।
अदत्त्वा योऽतिथिभ्योऽन्नं न भुङ्क्ते सोतिथिप्रियः।
अभुक्त्वा दैवतेभ्यश्च यो न भुङ्क्ते सदैवतम् ॥ १२.२२६.१४ ॥
Ein Zweigeborener, der isst, bevor jene gegessen haben, isst wahrlich Gift. Wer nicht isst, ohne den Gästen Speise zu geben, ist den Gästen lieb. Wer nicht isst, ohne den Göttern zu opfern, isst zusammen mit den Göttern.
12.226.15
देवताभ्यः पितृभ्यश्च भृत्येभ्योऽतिथिभिः सह ।
अवशिष्टं तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १२.२२६.१५ ॥
Wer das Übriggebliebene isst, zusammen mit den Göttern, den Ahnen, den Dienern und den Gästen, wird vighasāśin genannt, ein Esser von Resten.
12.226.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणा सह ।
उपस्थिताश्चाप्सरोभिः परियान्ति दिवौकसः ॥ १२.२२६.१६ ॥
Ihre Welten sind endlos; sie wohnen mit Brahmā zusammen in dessen Wohnsitz, und von Apsarasen umgeben wandeln die Himmlischen umher.
12.226.17
देवताभिश्च ये सार्धं पितृभ्यश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १२.२२६.१७ ॥
Wer zusammen mit den Göttern und den Ahnen isst, erfreut sich an Söhnen und Enkeln; sein Ziel ist unübertroffen.