മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.228.1
यदिदं तप इत्याहुः किं तपः संप्रकीर्तितम् ।
उपवासमथान्यत्तु वेदाचारमथो नु किम्।
शास्त्रं तपो महाप्राज्ञ तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२२८.१ ॥
ഇതിനെ തപസ്സ് എന്ന് പറയുന്നു; തപസ്സ് എന്നായി എന്താണ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്? ഉപവാസമോ, മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ, വേദാചാരമോ? ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞ, പിതാമഹാ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
12.228.2
पक्षमासोपवासादीन्मन्यन्ते वै तपोधनाः ।
वेदव्रतादीनि तप अपरे वेदपारगाः।
वेदपारायणं चान्ये चाहुस्तत्वमथापरे ॥ १२.२२८.२ ॥
തപോധനർ പക്ഷോപവാസം, മാസോപവാസം മുതലായവയെ തപസ്സായി കരുതുന്നു. വേദവ്രതങ്ങളെ മറ്റുചിലർ തപസ്സെന്നു പറയുന്നു; വേദപാരഗർ വേദപാരായണത്തെയും, മറ്റു ചിലർ തത്ത്വത്തെയും തപസ്സെന്നു പറയുന്നു.
12.228.3
यथाविहितमाचारस्तपः सर्वं व्रतं गताः ।
आत्मविद्याविधानं यत्तत्तपः परिकीर्तितम् ॥ १२.२२८.३ ॥
വിധിച്ച ആചാരമെല്ലാം വ്രതമാണ്; വ്രതങ്ങളെ പ്രാപിച്ചവരുടെ തപസ്സും അതുതന്നെ. ആത്മവിദ്യയുടെ വിധാനമാണ് തപസ്സെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്.
12.228.4
त्यागस्तपस्तथा शान्तिस्तप इन्द्रियनिग्रहः ।
ब्रह्मचर्यं तपः प्रोक्तमाहुरेवं द्विजातयः ॥ १२.२२८.४ ॥
ത്യാഗം തപസ്സാണ്; അതുപോലെ ശാന്തിയും തപസ്സാണ്; ഇന്ദ്രിയ നിഗ്രഹവും തപസ്സാണ്. ബ്രഹ്മചര്യം തപസ്സെന്ന് പറയപ്പെട്ടു; ദ്വിജന്മാർ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.
12.228.5
सदोपवासो यो विद्वान्ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥ १२.२२८.५ ॥
എപ്പോഴും ഉപവാസമുള്ളവനും എപ്പോഴും ബ്രഹ്മചാരിയുമായ വിദ്വാൻ.
12.228.6
यो मुनिश्च सदा धीमान्विघसाशी विमत्सरः ।
ततस्त्वनन्तमप्याहुर्यो नित्यमतिथिप्रियः ॥ १२.२२८.६ ॥
എപ്പോഴും ധീമാനും വിഘസാശിയും മത്സരമില്ലാത്തവനുമായ മുനി; അവനെ അനന്തൻ എന്നും പറയുന്നു, എപ്പോഴും അതിഥിപ്രിയനായവൻ.
12.228.7
नान्तराशीस्ततो नित्यमुपवासी महाव्रतः ।
ऋतुगामी तथा प्रोक्तो विघसाशी स्मृतो बुधैः ॥ १२.२२८.७ ॥
ഇടയ്ക്ക് ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ, എപ്പോഴും ഉപവസിക്കുന്നവൻ, മഹാവ്രതൻ, ഋതുകാലത്ത് മാത്രം ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ എന്നും പറയപ്പെടുന്നു; ജ്ഞാനികൾ അവനെ വിഘസാശി എന്നും കരുതുന്നു.
12.228.8
भृत्यशेषं तु यो भुङ्क्ते यज्ञशेषं तथाऽमृतम् ।
एवं नानार्थसंयोगं तपः शश्वदुदाहृतम् ॥ १२.२२८.८ ॥
ഭൃത്യന്മാരുടെ ശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും യജ്ഞശേഷമായ അമൃതം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും; ഇങ്ങനെ പലവിധ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ സംയോഗമായ തപസ്സ് എപ്പോഴും പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
12.228.9
केषां लोका ह्यपर्यन्ताः सर्वे सत्यव्रते स्थिताः ।
येऽपि कर्ममयं प्राहुस्ते द्विजा ब्राह्मणाः स्मृताः।
रमन्ते दिव्यभोगैश्च पूजिता ह्यप्सरोगणैः ॥ १२.२२८.९ ॥
ആരുടെ ലോകങ്ങൾ അനന്തമാണോ അവരെല്ലാം സത്യവ്രതത്തിൽ സ്ഥിതരാണ്. കർമ്മമയമായ തപസ്സ് എന്ന് പറയുന്നവരും ദ്വിജരായ ബ്രാഹ്മണരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; അവർ ദിവ്യഭോഗങ്ങളിൽ രമിക്കുകയും അപ്സരസ്സുകളാൽ പൂജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
12.228.10
ज्ञानात्मकं तपश्शब्दं ये वदन्ति विनिश्चिताः ।
ते ह्यन्तराऽऽत्मसद्भावं प्रपन्ना नृपसत्तम ॥ १२.२२८.१० ॥
തപസ്സ് എന്ന വാക്ക് ജ്ഞാനാത്മകമെന്ന് ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ പറയുന്നവർ, ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ, അന്തരാത്മാവിന്റെ സദ്ഭാവം പ്രാപിച്ചവരാണ്.
12.228.11
एतत्ते नृपशार्दूल प्रोक्तं यत्पृष्ट्वानसि ।
यथा वस्तुनि संज्ञानि विविधानि भवन्त्युत ॥ १२.२२८.११ ॥
ഹേ നൃപശാർദൂലാ, നീ ചോദിച്ചതിന് ഇത് നിനക്ക് പറയപ്പെട്ടു; വസ്തുക്കൾക്ക് പല പേരുകളുണ്ടാകുന്നതുപോലെ.
12.228.12
पितामह महाप्राज्ञ राजाधीना नृपाः पुनः ।
अन्यानि च सहस्राणि नामानि विविधानि च ॥ १२.२२८.१२ ॥
ഹേ പിതാമഹാ, ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞാ, രാജാക്കന്മാർക്ക് വിധേയരായ നൃപന്മാർ വീണ്ടും, മറ്റു ആയിരക്കണക്കിന് വിവിധ നാമങ്ങളും.
12.228.13
प्रतियोगीनि वै तेषां छन्नान्यस्तमितानि च ।
दृढं सर्वं प्राकृतकभिदं सर्वत्र पश्य वै ॥ १२.२२८.१३ ॥
അവരുടെ എതിർഭാവങ്ങളും മറഞ്ഞ് അസ്തമിക്കുന്നു. ഈ പ്രാകൃതമായ സമസ്തവും ദൃഢമാണ്; എല്ലായിടത്തും അതു തന്നെ കാണുക.
12.228.14
तस्माद्यथागतं राजन्यथारुचि नृणां भवेत् ।
अस्मिन्नर्थे पुरावृत्तं शृणु राजन्युधिष्ठिर ॥ १२.२२८.१४ ॥
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, വന്നതുപോലെ മനുഷ്യർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ആകട്ടെ. ഈ കാര്യത്തിൽ പഴയ വൃത്താന്തം കേൾക്കുക, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരാ.
12.228.15
ब्राह्मणानां समूहे तु यदुवाच सुवर्चला ।
देवलस्य सुता विद्वन्सर्वलक्षणशोभिता ॥ १२.२२८.१५ ॥
ബ്രാഹ്മണസഭയിൽ സുവർച്ചല പറഞ്ഞത് — ദേവലന്റെ പുത്രി, വിദ്വാനേ, സകല ശുഭലക്ഷണങ്ങളാലും ശോഭിച്ചവൾ.
12.228.16
कन्या सुवर्चला नाम योगभावितचेतना ।
हेतुना केन जाता सा निर्द्वन्द्वा नष्टसंशया ॥ १२.२२८.१६ ॥
സുവർച്ചല എന്ന കന്യക, യോഗത്താൽ ഭാവിതമായ ചിത്തമുള്ളവൾ — ഏത് കാരണത്താൽ അവൾ ജനിച്ചു? അവൾ ദ്വന്ദ്വരഹിതയും സംശയം നശിച്ചവളും ആയിരുന്നു.
12.228.17
साऽब्रवीत्पितरं विप्रं वरान्वेषणतत्परा ॥ १२.२२८.१७ ॥
വരം അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയവളായി അവൾ പിതാവായ ആ വിപ്രനോട് പറഞ്ഞു.
12.228.18
अन्धाय मां महाप्राज्ञ देहि वीक्ष्य सुलोचनम् ।
एवं स्म च पितः शश्वन्मयेदं…मुने ॥ १२.२२८.१८ ॥
"മഹാപ്രാജ്ഞനേ, എന്നെ ഒരു അന്ധന് നൽകുക; സുലോചനയെ കണ്ട്... പിതാവേ, മുനിയേ, ഇങ്ങനെ എന്നാൽ എപ്പോഴും ഇത്..."
12.228.19
न शक्यं प्रार्थितुं वत्से त्वयाऽद्य प्रतिभाति मे ।
अन्धताऽनन्धता चेति विचारो मम जायते।
उन्मत्तेव सुते वाक्यं भाषसे पृथुलोचने ॥ १२.२२८.१९ ॥
മകളേ, ഇത് ചോദിക്കുന്നത് എനിക്ക് സാധ്യമല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇന്ന് നിന്റെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അന്ധതയും അന്ധതയില്ലായ്മയും എന്നതിൽ എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ടാകുന്നു. വിശാലനേത്രേ, നീ ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നു.
12.228.20
नाहमुन्मत्तभूताऽऽद्य बुद्धिपूर्वं ब्रवीमि ते ।
विद्धि वैतादृशं लोके स मां भजति वेदवित् ॥ १२.२२८.२० ॥
ഞാൻ ഇന്ന് ഭ്രാന്തിയായിട്ടില്ല; ബുദ്ധിപൂർവ്വം തന്നെയാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത്. ലോകത്തിൽ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക. വേദജ്ഞനായ അവൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
12.228.21
यान्यांस्त्वं मन्यसे दातुं मां द्विजोत्तम तानिह ।
आनयान्यान्महाभाग ह्यहं द्रक्ष्यामि तेषु तम् ॥ १२.२२८.२१ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, നീ എനിക്ക് നൽകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. മഹാഭാഗ്യവാനേ, മറ്റുള്ളവയും കൊണ്ടുവരിക. അവയിൽ ഞാൻ അവനെ കാണും.
12.228.22
तथेति चोक्त्वा तां विप्रः प्रेषयामास शिष्यकान् ।
ऋषेः प्रभावं दृष्ट्वा ते कन्यायाश्च द्विजोत्तमाः।
अनेकमुनयो राजन्संप्राप्ता देवलाश्रमम् ॥ १२.२२८.२२ ॥
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അയച്ചു. ഋഷിയുടെ പ്രഭാവവും കന്യയുടെ തേജസ്സും കണ്ട്, രാജാവേ, ആ ദ്വിജോത്തമന്മാരും അനേകം മുനിമാരും ദേവലന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
12.228.23
तानागतानथाभ्यर्च्यं कन्यामाह पिता महान् ।
यदीच्छसि वरं भद्रे तं विप्रं वरय स्वयम् ॥ १२.२२८.२३ ॥
വന്നവരെ ആദരിച്ച ശേഷം, മഹാനായ പിതാവ് കന്യയോട് പറഞ്ഞു: 'ശുഭേ, നീ വരനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആ ബ്രാഹ്മണനെ നീ തന്നെ വരിച്ചുകൊള്ളുക.'
12.228.24
तथेचि चोक्त्वा कल्याणी तप्तहेमनिभानना ।
करसंमितमध्याङ्गी वाक्यमाह तपोधनाः ॥ १२.२२८.२४ ॥
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഉരുക്കിയ പൊന്നിന്റെ നിറമുള്ള മുഖവും കൈപ്പിടിയളവ് അരക്കെട്ടുമുള്ള കല്യാണി, തപോധനന്മാരേ, ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
12.228.25
यद्यस्ति संमतो विप्रो ह्यन्धोऽनन्धः स मे वरः ।
नोचुर्विप्रा महाभागां प्रतिवाक्यं ययुश्च ते ॥ १२.२२८.२५ ॥
ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ സമ്മതനാണെങ്കിൽ, അവൻ അന്ധനായാലും അല്ലെങ്കിലും, അവനാണ് എന്റെ വരൻ. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണർ ആ മഹാഭാഗയ്ക്ക് മറുപടി പറയാതെ പോയി.
12.228.26
कन्या च तिष्ठतामत्र पितुर्वेश्मनि भारत ॥ १२.२२८.२६ ॥
ഭാരതാ, ആ കന്യക ഇവിടെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.
12.228.27
श्वेतकेतुः कहालस्य श्यालः परमधर्मवित् ।
श्रुत्वा ब्रह्मा तदागम्य कन्यामाह महीपते ॥ १२.२२८.२७ ॥
കഹാലന്റെ ശ്യാലനായ ശ്വേതകേതു, പരമധർമ്മജ്ഞൻ, ഇത് കേട്ട് അവിടെ വന്ന് കന്യകയോട് പറഞ്ഞു, മഹീപതേ.
12.228.28
सोहं भद्रे समावृत्तस्त्वयोक्तो यः पुरा द्विजः ।
विशालनयनं विद्धि मामन्धोऽहं वृणीष्व माम् ॥ १२.२२८.२८ ॥
ഭദ്രേ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞ ആ ദ്വിജൻ ഞാനാണ്. എന്നെ വിശാലനേത്രനായി അറിയുക; ഞാൻ അന്ധനാണ്. എന്നെ വരിക്കൂ.
12.228.29
कथं विशालनेत्रोऽसि कथं वा त्वमलोचनः ।
ब्रूहि पश्चादहं विद्वन्परीक्षे त्वां द्विजोत्तम ॥ १२.२२८.२९ ॥
നീ വിശാലനേത്രനായതെങ്ങനെ, അല്ലെങ്കിൽ നീ അന്ധനായതെങ്ങനെ? പറയൂ, വിദ്വാനേ. പിന്നീട് ഞാൻ നിന്നെ പരിശോധിക്കാം, ദ്വിജോത്തമാ.
12.228.30
शब्दे स्पर्शे तथा रूपे रसे गन्धे सहेतुकम् ।
न मे प्रवर्तते चेतो न प्रत्यक्षं हि तेषु मे।
अलोचनोऽहं तस्माद्धि न गतिर्विद्यते यतः ॥ १२.२२८.३० ॥
ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, ഗന്ധം എന്നിവയിൽ കാരണസഹിതം എന്റെ മനസ്സ് പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല; അവയുടെ പ്രത്യക്ഷം എനിക്കില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ കണ്ണില്ലാത്തവനാണ്, എനിക്ക് വഴിയില്ലാത്തതിനാൽ.
12.228.31
येन पश्यति सुश्रोणि भाषते स्पृशते पुनः ।
भुज्यते घ्रायते नित्यं शृणोति मनुते तथा ॥ १२.२२८.३१ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഏതിനാൽ ഒരാൾ കാണുന്നു, സംസാരിക്കുന്നു, വീണ്ടും സ്പർശിക്കുന്നു, എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുന്നു, മണക്കുന്നു, കേൾക്കുന്നു, ചിന്തിക്കുന്നു, അതുപോലെ.
12.228.32
तच्चक्षुर्विद्यते मह्यं येन पश्यति वै स्फुटम् ।
सुलोचनोऽहं भद्रे वै पृच्छ वा किं वदामि ते।
सर्वमस्मिन्न मे विद्या विद्वान्हि परमार्थतः ॥ १२.२२८.३२ ॥
എനിക്ക് ആ കണ്ണുണ്ട്, അതിനാൽ ഞാൻ വ്യക്തമായി കാണുന്നു. ശുഭേ, ഞാൻ സുലോചനനാണ്. ചോദിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഞാൻ എന്ത് പറയണം? ഇതിലെല്ലാം എനിക്ക് അറിവില്ല, പക്ഷേ പരമാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ വിദ്വാനാണ്.
12.228.33
सा विशुद्धा ततो भूत्वा श्वेतकेतुं महामुनिम् ।
प्रणम्य पूजयामास तां भार्यां स च लब्धवान् ॥ १२.२२८.३३ ॥
പിന്നെ അവൾ ശുദ്ധയായി, മഹാമുനി ശ്വേതകേതുവിനെ നമസ്കരിച്ച് പൂജിച്ചു; അദ്ദേഹം അവളെ ഭാര്യയായി നേടി.
12.228.34
वैराग्यसंयुता कन्या तादृशं परिमुत्तमम् ।
प्राप्ता राजन्महाप्राज्ञ तस्मादर्थः पृथक्पृथक् ॥ १२.२२८.३४ ॥
വൈരാഗ്യമുള്ള കന്യക അത്തരം പരമോത്തമമായത് നേടി. ഓ രാജാവേ, ഓ മഹാപ്രാജ്ഞാ, അതിനാൽ അർത്ഥം ഓരോന്നായി ഗ്രഹിക്കൂ.
12.228.35
एतत्ते कथितं राजन्किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२२८.३५ ॥
ഓ രാജാവേ, ഇത് നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?