Mahābhārata · Adhyāya 12.242

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

12.242.1

अथ चेद्रोचयेदेतदुह्यते मनसा तथा ।
उन्मज्जंश्च निमज्जंश्च ज्ञानवान्प्लववान्भवेत् ॥ १२.२४२.१ ॥

Wenn dir dies gefällt und du so vom Geist getragen wirst, dann wird der Weise, sich hebend und sinkend, ein Floß besitzen.

12.242.2

प्रज्ञया निर्मितैर्धीरास्तारयन्त्यबुधान्प्लवैः ।
नाबुधास्तारयन्त्यन्यानात्मानं वा कथंचन ॥ १२.२४२.२ ॥

Mit durch Weisheit gebauten Flößen bringen die Standhaften die Unweisen hinüber; die Unweisen können weder andere noch sich selbst auf irgendeine Weise hinüberbringen.

12.242.3

छिन्नदोषो मुनिर्योगयुक्तो युञ्जीत द्वादश ।
दशकर्मसुखानर्थानुपायापायनिष्क्रियः ॥ १२.२४२.३ ॥

Der Weise, der seine Fehler abgeschnitten hat und dem Yoga ergeben ist, soll die zwölf üben und gegenüber Gewinn und Verlust der Dinge, die durch die zehn Handlungen angenehm scheinen, untätig bleiben.

12.242.4

चक्षुराचारसंग्राहैर्मनसा दर्शनेन च ।
यच्छेद्वाङ्भनसी बुद्ध्या य इच्छेज्ज्ञानमुत्तमम् ॥ १२.२४२.४ ॥

Man soll das Auge durch Beherrschung des Verhaltens, durch den Geist und durch das Sehen zügeln; wer höchstes Wissen begehrt, soll Rede und Geist durch den Intellekt zügeln.

12.242.5

ज्ञानेन यच्छेदात्मानं य इच्छेच्छान्तिमात्मनः ।
एतेषां चेदनुद्रष्टा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १२.२४२.५ ॥

Wer Frieden des Selbst begehrt, soll das Selbst durch Erkenntnis zügeln; selbst wenn der Mensch, der dies beobachtet, überaus schrecklich ist.

12.242.6

यदि वा सर्ववेदज्ञो यदि वाऽप्यनृचो द्विजः ।
यदि वा धार्मिको यज्वा यदि वा पापकृत्तमः ॥ १२.२४२.६ ॥

Ob er ein Kenner aller Veden ist oder ein Zweimalgeborener, der die Ṛc nicht kennt; ob er rechtschaffen und Opferer ist oder der größte Sünder.

12.242.7

यदि वा पुरुषव्याघ्रो यदि वैक्लव्यधारणः ।
तरत्येवं महादुर्गं जरामरणसागरम् ॥ १२.२४२.७ ॥

Ob er ein Tiger unter den Menschen ist oder einer, der standhaft und frei von Schwäche bleibt, so überquert er den großen, schwierigen Ozean von Alter und Tod.

12.242.8

एवं ह्येतेन योगेन युञ्जानो ह्येवमन्ततः ।
अपि जिज्ञासमानोऽपि शब्दब्रह्माऽतिवर्तते ॥ १२.२४२.८ ॥

So, mit diesem Yoga verbunden, und so am Ende, geht sogar der, der erkennen will, über das Brahman des Klanges hinaus.

12.242.9

धर्मोपस्थो ह्रीवरूथ उपायापायकूवरः ।
अपानाक्षः प्राणयुगः प्रज्ञायुर्जीववन्धनः ॥ १२.२४२.९ ॥

Dharma ist sein Sitz, Bescheidenheit sein Panzer, Mittel und Verlust seine Deichsel, Apāna seine Achse, Prāṇa sein Joch, Weisheit und Leben die Bande, die es an das lebende Selbst binden.

12.242.10

चेतनाबन्धुरश्चारुश्चाचारग्रहनेमिमान् ।
दर्शनस्पर्शनवहो घ्राणश्रवणवाहनः ॥ १२.२४२.१० ॥

Bewusstsein ist sein Gerüst, und es ist schön; das Verhalten ist der Radkranz und die Sinne sind seine Griffe; Sehen und Tasten sind seine Träger; Riechen und Hören sind seine Zugtiere.

12.242.11

प्रज्ञानाभिः सर्वतन्त्रप्रतोदो ज्ञानसारथिः ।
क्षेत्रज्ञाधिष्ठितो धीरः श्रद्धादमपुरः सरः ॥ १२.२४२.११ ॥

Mit der Weisheit als Zügeln und allen Lehren als Stachel, mit dem Wissen als Wagenlenker, besetzt vom Kenner des Feldes, standhaft, nach vorn geführt von Glauben und Selbstbeherrschung.

12.242.12

त्यागरश्म्यनुगः क्षेम्यः शौचगो ध्यानगोतरः ।
जीवयुक्तो रथो दिव्यो ब्रह्मलोके धिराजते ॥ १२.२४२.१२ ॥

Den Zügeln der Entsagung folgend, sicher, in Reinheit voranschreitend, durch Meditation zum fernen Ufer gelangend, glänzt der göttliche Wagen, mit dem lebenden Selbst verbunden, in der Welt des Brahman.

12.242.13

अथ संत्वरमाणस्य रथमेवं युयुक्षतः ।
अक्षरं गन्तुमनसो विधिं वक्ष्यामि शीघ्रगम् ॥ १२.२४२.१३ ॥

Nun werde ich für den, der sich beeilt und so den Wagen anspannt und zum Unvergänglichen gehen will, die Methode des schnellen Gehens darlegen.

12.242.14

सप्त यो धारणाः कृत्स्ना वाग्यतः प्रतिपद्यते ।
पृष्ठतः पार्श्वतश्चान्यास्तावत्यस्ताः प्रधारणाः ॥ १२.२४२.१४ ॥

Wer, die Rede gezügelt, die sieben vollständigen Konzentrationen erlangt, erlangt auch ebenso viele andere unterstützende Konzentrationen nach hinten und zu den Seiten.

12.242.15

क्रमशः पार्थिवं यच्च वायव्यं खं तथा पयः ।
ज्योतिषो यत्तदैश्वर्यमहंकारस्य बुद्धितः।
अव्यक्तस्य तथैश्वर्यं क्रमशः प्रतिपद्यते ॥ १२.२४२.१५ ॥

Der Reihe nach erlangt man die Herrschaft über Erde, Luft, Raum, Wasser und Feuer; aus dem Intellekt die Herrschaft des Ich-Bewusstseins, und ebenso die Herrschaft des Unmanifestierten.

12.242.16

विक्रमाश्चापि यस्यैते तथा युङ्क्ते स योगतः ।
तथाऽस्य योगयुक्तस्य सिद्धिमात्मनि पश्यतः ॥ १२.२४२.१६ ॥

Dies sind seine Kräfte; so wird er durch Yoga vereinigt, und dem im Yoga Vereinten zeigt sich die Vollendung im eigenen Selbst.

12.242.17

निर्मुच्यमानः सूक्ष्मत्वाद्रूपाणीमानि पश्यतः ।
शैशिरस्तु यथा धूमः सूक्ष्मः संश्रयते नभः ॥ १२.२४२.१७ ॥

Durch Feinheit befreit, erblickt er diese Gestalten, wie der Rauch der Winterzeit, fein geworden, sich im Himmel niederlässt.

12.242.18

तथा देहाद्विमुक्तस्य पूर्वरूपं भवत्युत ।
अथ धूमस्य विरमेद्द्वितीयं रूपदर्शनम् ॥ १२.२४२.१८ ॥

So entsteht für den vom Körper Befreiten die erste Gestalt; dann, wenn der Rauch aufhört, erscheint die Schau der zweiten Gestalt.

12.242.19

जलरूपमिवाकाशे तत्रैवात्मनि पश्यति ।
अपां व्यतिक्रमे चास्य वह्निरूपं प्रकाशते ॥ १२.२४२.१९ ॥

Wie die Gestalt des Wassers im Raum sieht er sie dort selbst in seinem Selbst; und wenn die Wasser vergehen, erscheint ihm die Gestalt des Feuers.

12.242.20

तस्मिन्नुपरते चास्य वायव्यं सूक्ष्ममव्ययम् ।
रूपं प्रकाशते तस्य पीतवस्त्रवदव्ययम् ॥ १२.२४२.२० ॥

Wenn jenes aufgehört hat, erscheint seine feine, unvergängliche Gestalt des Windes; wie ein gelbes Gewand leuchtet seine unvergängliche Gestalt.

12.242.21

तस्मिन्नुपरते रुपमाकाशस्य प्रकाशते ।
तस्मिन्नुपरते चास्य बुद्धिरूपं प्रकाशते।
ऊर्णारूपसवर्णस्य तस्य रूपं प्रकाशते ॥ १२.२४२.२१ ॥

Wenn jenes aufgehört hat, erscheint die Gestalt des Raumes; wenn jenes aufgehört hat, erscheint seine Gestalt des Intellekts; die Gestalt dessen, der dem Spinnfaden gleicht, seine Gestalt, erscheint.

12.242.22

अथ श्वेतां गतिं गत्वा सोहङ्कारे प्रकाशते ।
सुशुक्लं चेतसः सौक्ष्म्यमप्युक्तं ब्राह्मणस्य वै ॥ १२.२४२.२२ ॥

Dann, nachdem er den weißen Pfad gegangen ist, leuchtet er im Ich-Sinn auf. Die Feinheit des Geistes wird als sehr hell bezeichnet, und so wird es auch vom Brahmanen gesagt.

12.242.23

एतेष्वपि हि जातेषु फलजातानि मे शृणु ।
जातस्य पार्थिवैश्वर्यैः सृष्टिरिष्टा विधीयते ॥ १२.२४२.२३ ॥

Auch wenn diese entstanden sind, höre von mir die Arten der Früchte. Für den Geborenen wird durch irdische Herrschaft eine erwünschte Schöpfung verordnet.

12.242.24

प्रजापतिरिवाक्षोभ्यः शरीरात्सृजते प्रजाः ।
अङ्गुल्यङ्गुष्ठमात्रेण हस्तपादेन वा तथा ॥ १२.२४२.२४ ॥

Wie der Herr der Geschöpfe, unerschütterlich, erschafft er Wesen aus dem Körper — im Maß eines Fingers oder Daumens, oder mit Hand oder Fuß, ebenso.

12.242.25

पृथिवीं कम्पयत्येको गुणो वायोरिति श्रुतिः ।
आकाशभूतश्चाकाशे सवर्णत्वात्प्रकाशते।
वर्णतो गृह्यते चाप्सु नापः पिबति चाशया ॥ १२.२४२.२५ ॥

Die Śruti sagt, dass die einzige Eigenschaft, die die Erde erschüttert, der Luft gehört. Das Element des Raumes leuchtet im Raum durch seine gleichförmige Farbe; im Wasser wird es durch die Farbe wahrgenommen, doch es trinkt das Wasser nicht aus Verlangen.