மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.242.1
अथ चेद्रोचयेदेतदुह्यते मनसा तथा ।
उन्मज्जंश्च निमज्जंश्च ज्ञानवान्प्लववान्भवेत् ॥ १२.२४२.१ ॥
இதை நீ ஏற்றுக்கொண்டு மனத்தால் இவ்வாறே அடித்துச் செல்லப்பட்டால், மேலெழுந்தும் கீழமிழ்ந்தும் செல்லும் ஞானி ஒரு தோணியைப் பெற்றவனாவான்.
12.242.2
प्रज्ञया निर्मितैर्धीरास्तारयन्त्यबुधान्प्लवैः ।
नाबुधास्तारयन्त्यन्यानात्मानं वा कथंचन ॥ १२.२४२.२ ॥
அறிவால் செய்யப்பட்ட தோணிகளைக் கொண்டு உறுதியான மனிதர்கள் அறியாதவர்களைக் கரை சேர்க்கிறார்கள்; அறியாதவர்கள் பிறரையோ தங்களையோ எவ்வகையிலும் கரை சேர்ப்பதில்லை.
12.242.3
छिन्नदोषो मुनिर्योगयुक्तो युञ्जीत द्वादश ।
दशकर्मसुखानर्थानुपायापायनिष्क्रियः ॥ १२.२४२.३ ॥
குற்றங்களை வெட்டிய முனிவன், யோகத்தில் நிலைபெற்று பன்னிரண்டு (பயிற்சிகளை) செய்ய வேண்டும்; பத்து செயல்களால் இன்பம் தரும் பொருட்களின் பெறுதலிலும் இழப்பிலும் செயலற்றிருந்து.
12.242.4
चक्षुराचारसंग्राहैर्मनसा दर्शनेन च ।
यच्छेद्वाङ्भनसी बुद्ध्या य इच्छेज्ज्ञानमुत्तमम् ॥ १२.२४२.४ ॥
நடத்தையை அடக்குவதாலும், மனத்தாலும், பார்வையாலும் கண்ணை அடக்க வேண்டும்; உயர்ந்த அறிவை விரும்புபவன் பேச்சையும் மனத்தையும் புத்தியால் அடக்க வேண்டும்.
12.242.5
ज्ञानेन यच्छेदात्मानं य इच्छेच्छान्तिमात्मनः ।
एतेषां चेदनुद्रष्टा पुरुषोऽपि सुदारुणः ॥ १२.२४२.५ ॥
தன் ஆன்மாவின் சாந்தியை விரும்புபவன் ஞானத்தால் ஆன்மாவை அடக்க வேண்டும்; இவற்றின் சாட்சியான மனிதன் மிகக் கொடியவனாக இருந்தாலும்.
12.242.6
यदि वा सर्ववेदज्ञो यदि वाऽप्यनृचो द्विजः ।
यदि वा धार्मिको यज्वा यदि वा पापकृत्तमः ॥ १२.२४२.६ ॥
அவன் அனைத்து வேதங்களையும் அறிந்தவனாக இருந்தாலும், அல்லது ரிக் மந்திரங்களை அறியாத துவிஜனாக இருந்தாலும்; தர்மம் செய்து யாகம் புரிபவனாக இருந்தாலும், அல்லது மிகப் பெரும் பாவியாக இருந்தாலும்.
12.242.7
यदि वा पुरुषव्याघ्रो यदि वैक्लव्यधारणः ।
तरत्येवं महादुर्गं जरामरणसागरम् ॥ १२.२४२.७ ॥
அவன் மனிதர்களில் புலியாக இருந்தாலும், அல்லது சோர்வின்றி உறுதியைத் தாங்குபவனாக இருந்தாலும், இவ்வாறே முதுமையும் மரணமும் நிறைந்த அந்த பெரும் கடினமான கடலைக் கடக்கிறான்.
12.242.8
एवं ह्येतेन योगेन युञ्जानो ह्येवमन्ततः ।
अपि जिज्ञासमानोऽपि शब्दब्रह्माऽतिवर्तते ॥ १२.२४२.८ ॥
இவ்வாறே இந்த யோகத்தால் ஈடுபடுபவன், இறுதியில் இவ்வாறே, அறிய விரும்பினாலும் கூட, சொல்-பிரம்மத்தையும் கடந்து செல்கிறான்.
12.242.9
धर्मोपस्थो ह्रीवरूथ उपायापायकूवरः ।
अपानाक्षः प्राणयुगः प्रज्ञायुर्जीववन्धनः ॥ १२.२४२.९ ॥
தர்மமே அதன் இருக்கை, நாணமே அதன் கவசம், வழியும் இழப்பும் அதன் கூவரம், அபானனே அதன் அச்சு, பிராணனே அதன் நுகம், ஞானமும் ஆயுளுமே ஜீவனுடன் அதைப் பிணைக்கும் கட்டுகள்.
12.242.10
चेतनाबन्धुरश्चारुश्चाचारग्रहनेमिमान् ।
दर्शनस्पर्शनवहो घ्राणश्रवणवाहनः ॥ १२.२४२.१० ॥
உணர்வே அதன் சட்டகம், அழகியதும் கூட; ஒழுக்கமும் புலன் பிடிகளும் அதன் விளிம்பு; பார்வையும் தொடுதலும் அதைச் சுமப்பவை; மூக்கும் செவியுமே அதன் வாகனங்கள்.
12.242.11
प्रज्ञानाभिः सर्वतन्त्रप्रतोदो ज्ञानसारथिः ।
क्षेत्रज्ञाधिष्ठितो धीरः श्रद्धादमपुरः सरः ॥ १२.२४२.११ ॥
ஞானத்தால், எல்லா நூல்களும் அதன் தோட்டி; அறிவே அதன் சாரதி; க்ஷேத்திரஜ்ஞனால் அமர்ந்தது; உறுதியானது; சிரத்தையும் அடக்கமும் முன்னே நடத்துவது.
12.242.12
त्यागरश्म्यनुगः क्षेम्यः शौचगो ध्यानगोतरः ।
जीवयुक्तो रथो दिव्यो ब्रह्मलोके धिराजते ॥ १२.२४२.१२ ॥
துறவின் கடிவாளத்தைப் பின்பற்றுவது, பாதுகாப்பானது, தூய்மையில் செல்வது, தியானத்தால் அப்பால் செல்வது; ஜீவனுடன் பூட்டப்பட்ட இந்த தெய்வீக ரதம் பிரம்மலோகத்தில் நன்கு ஒளிர்கிறது.
12.242.13
अथ संत्वरमाणस्य रथमेवं युयुक्षतः ।
अक्षरं गन्तुमनसो विधिं वक्ष्यामि शीघ्रगम् ॥ १२.२४२.१३ ॥
இப்போது விரைந்து செல்பவனும், இவ்வாறு தேரை பூட்டுபவனும், அழியாததை நோக்கிச் செல்ல விரும்புபவனுமான அவனுக்கு, விரைவாகச் செல்லும் அந்த வழியை நான் கூறுவேன்.
12.242.14
सप्त यो धारणाः कृत्स्ना वाग्यतः प्रतिपद्यते ।
पृष्ठतः पार्श्वतश्चान्यास्तावत्यस्ताः प्रधारणाः ॥ १२.२४२.१४ ॥
பேச்சை அடக்கி, முழுமையான ஏழு தாரணைகளை அடைபவன், பின்புறமும் பக்கங்களிலும் அத்தனை மற்ற துணைத் தாரணைகளையும் அடைகிறான்.
12.242.15
क्रमशः पार्थिवं यच्च वायव्यं खं तथा पयः ।
ज्योतिषो यत्तदैश्वर्यमहंकारस्य बुद्धितः।
अव्यक्तस्य तथैश्वर्यं क्रमशः प्रतिपद्यते ॥ १२.२४२.१५ ॥
படிப்படியாக நிலத்தின் ஆட்சியும், காற்றின், ஆகாயத்தின், நீரின், தேயுவின் ஆட்சியும், புத்தியிலிருந்து அகங்காரத்தின் ஆட்சியும், அவ்யக்தத்தின் ஆட்சியும் படிப்படியாக அடையப்படுகின்றன.
12.242.16
विक्रमाश्चापि यस्यैते तथा युङ्क्ते स योगतः ।
तथाऽस्य योगयुक्तस्य सिद्धिमात्मनि पश्यतः ॥ १२.२४२.१६ ॥
இவை அவனுடைய விக்கிரமங்களும் ஆகும்; அவன் யோகத்தினால் அவ்வாறே இணைகிறான்; யோகத்தில் இணைந்தவனுக்கு தன் ஆத்மாவில் சித்தி தெரிகிறது.
12.242.17
निर्मुच्यमानः सूक्ष्मत्वाद्रूपाणीमानि पश्यतः ।
शैशिरस्तु यथा धूमः सूक्ष्मः संश्रयते नभः ॥ १२.२४२.१७ ॥
நுண்மையாக விடுபடும்போது, இந்த வடிவங்களைக் காண்கிறான்; பனிக்காலத்தின் புகை நுண்ணியதாகி ஆகாயத்தில் தங்குவது போல.
12.242.18
तथा देहाद्विमुक्तस्य पूर्वरूपं भवत्युत ।
अथ धूमस्य विरमेद्द्वितीयं रूपदर्शनम् ॥ १२.२४२.१८ ॥
அவ்வாறே உடலிலிருந்து விடுபட்டவனுக்கு முந்தைய வடிவம் உண்டாகிறது; பின்னர் புகை அடங்கும்போது இரண்டாம் வடிவத்தின் தரிசனம் உண்டாகும்.
12.242.19
जलरूपमिवाकाशे तत्रैवात्मनि पश्यति ।
अपां व्यतिक्रमे चास्य वह्निरूपं प्रकाशते ॥ १२.२४२.१९ ॥
ஆகாயத்தில் நீர் வடிவம் போல, அங்கேயே தன் ஆன்மாவில் அவன் காண்கிறான். நீர் மறைந்ததும் அவனுக்கு நெருப்பின் வடிவம் தோன்றுகிறது.
12.242.20
तस्मिन्नुपरते चास्य वायव्यं सूक्ष्ममव्ययम् ।
रूपं प्रकाशते तस्य पीतवस्त्रवदव्ययम् ॥ १२.२४२.२० ॥
அது அடங்கியபோது அவனது வாயுவுக்குரிய, நுண்ணிய, அழியாத வடிவம் தோன்றுகிறது; மஞ்சள் ஆடை போல அவனது அழியாத வடிவம் ஒளிர்கிறது.
12.242.21
तस्मिन्नुपरते रुपमाकाशस्य प्रकाशते ।
तस्मिन्नुपरते चास्य बुद्धिरूपं प्रकाशते।
ऊर्णारूपसवर्णस्य तस्य रूपं प्रकाशते ॥ १२.२४२.२१ ॥
அது அடங்கியபோது ஆகாயத்தின் வடிவம் தோன்றுகிறது. அது அடங்கியபோது அவனது புத்தி வடிவம் ஒளிர்கிறது. சிலந்தி நூலின் வடிவத்தை ஒத்த அவனது வடிவம் வெளிப்படுகிறது.
12.242.22
अथ श्वेतां गतिं गत्वा सोहङ्कारे प्रकाशते ।
सुशुक्लं चेतसः सौक्ष्म्यमप्युक्तं ब्राह्मणस्य वै ॥ १२.२४२.२२ ॥
பின்னர் வெண்மையான வழியில் சென்று அவன் அகங்காரத்தில் ஒளிர்கிறான். மனதின் நுட்பம் மிகவும் தூய்மையானது என்றும், அது பிராமணனுக்கும் உரியது என்றும் கூறப்படுகிறது.
12.242.23
एतेष्वपि हि जातेषु फलजातानि मे शृणु ।
जातस्य पार्थिवैश्वर्यैः सृष्टिरिष्टा विधीयते ॥ १२.२४२.२३ ॥
இவை தோன்றியபின்பும் என் பலன்களின் வகைகளைக் கேள். பிறந்தவனுக்கு பூமிக்குரிய ஐசுவரியங்களால் விரும்பத்தக்க படைப்பு விதிக்கப்படுகிறது.
12.242.24
प्रजापतिरिवाक्षोभ्यः शरीरात्सृजते प्रजाः ।
अङ्गुल्यङ्गुष्ठमात्रेण हस्तपादेन वा तथा ॥ १२.२४२.२४ ॥
பிரஜாபதியைப் போல் அசையாதவனாய் அவன் உடலிலிருந்து உயிர்களைப் படைக்கிறான் — விரல் அல்லது கட்டைவிரல் அளவாகவோ, கையாலோ காலாலோ, அப்படியே.
12.242.25
पृथिवीं कम्पयत्येको गुणो वायोरिति श्रुतिः ।
आकाशभूतश्चाकाशे सवर्णत्वात्प्रकाशते।
वर्णतो गृह्यते चाप्सु नापः पिबति चाशया ॥ १२.२४२.२५ ॥
பூமியை அசைப்பது வாயுவின் ஒரே குணம் என்று சுருதி கூறுகிறது. ஆகாச பூதம் ஆகாயத்தில் ஒரே வண்ணமாக இருப்பதால் விளங்குகிறது; நீரில் நிறத்தால் உணரப்படுகிறது, ஆனால் நீரை ஆசையால் குடிப்பதில்லை.
12.242.26
न चास्य तेजसां रूपं दृश्यते शाम्यते तथा ।
अहंकारेऽस्य विजिते पञ्चैते स्युर्वशानुगाः ॥ १२.२४२.२६ ॥
இவனுடைய ஒளிகளின் உருவம் காணப்படுவதில்லை; அவ்வாறே அவை அடங்கிவிடும். அகங்காரம் வெல்லப்பட்டால் இந்த ஐந்தும் அவனுக்கு அடங்கிய பின்தொடர்பவையாகும்.
12.242.27
षण्णामात्मनि बुद्धौ च जितायां प्रभवत्यथ ।
निर्दोषा प्रतिभा ह्येनं कृत्स्ना समभिवर्तते ॥ १२.२४२.२७ ॥
ஆறின் ஆன்மாவிலும் புத்தியிலும் வெல்லப்பட்டபின், குற்றமற்ற பிரதிபை எழுகிறது; அது முழுமையாக இவனை வந்தடைகிறது.
12.242.28
तथैव व्यक्तमात्मानमव्यक्तं प्रतिपद्यते ।
यतो निःसरते लोको भवति व्यक्तसंज्ञकः ॥ १२.२४२.२८ ॥
அவ்வாறே வெளிப்பட்ட ஆன்மா அவ்யக்தத்தை அடைகிறது. அதிலிருந்து உலகம் வெளிப்படுகிறது; அது வ்யக்தம் என்ற பெயர் பெறுகிறது.
12.242.29
तत्राव्यक्तमयीं विद्यां शृणु त्वं विस्तरेण मे ।
तथा व्यक्तमयं चैव संख्यापूर्वं निबोध मे ॥ १२.२४२.२९ ॥
அங்கே அவ்யக்தமயமான வித்தையை என்னிடமிருந்து விரிவாகக் கேள்; அவ்வாறே வ்யக்தமயமானதையும், எண்ணிக்கையுடன் தொடங்கி என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்.
12.242.30
पञ्चविंसतितत्त्वानि तुल्यान्युभयतः समम् ।
योगे साङ्ख्येऽपि च तथा विशेषं तत्र मे शृणु ॥ १२.२४२.३० ॥
இருபத்தைந்து தத்துவங்கள் இருபக்கமும் சமமானவை. யோகத்திலும் சாங்கியத்திலும் அவ்வாறே; அவற்றின் வேறுபாட்டை என்னிடமிருந்து கேள்.
12.242.31
प्रोक्तं तद्व्यक्तमित्येव जायते वर्धते च यत् ।
जीर्यते म्रियते चैव चतुर्भिर्लक्षणैर्युतम् ॥ १२.२४२.३१ ॥
வெளிப்பட்டது என்று அது சொல்லப்படுகிறது; அது பிறக்கிறது, வளர்கிறது, முதுமையடைகிறது, இறக்கிறது—நான்கு இலக்கணங்களுடன் கூடியது.
12.242.32
विपरीतमतो यत्तु तदव्यक्तमुदाहृतम् ।
द्वावात्मानौ च वेदेषु सिद्धान्तेष्वप्युदाहृतौ ॥ १२.२४२.३२ ॥
இதற்கு மாறானது அவ்யக்தம் என்று சொல்லப்படுகிறது. வேதங்களிலும் சித்தாந்தங்களிலும் இரண்டு ஆத்மாக்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன.
12.242.33
चतुर्लक्षणजं त्वाद्यं चतुर्वर्गं प्रचक्षते ।
व्यक्तमव्यक्तजं चैव तथा बुद्धिरथेतरत्
सत्वं क्षेत्रज्ञ इत्येतद्द्वयमव्यक्तदर्शनम् ॥ १२.२४२.३३ ॥
நான்கு இலக்கணங்களிலிருந்து பிறந்த முதலாவதை சதுர்வர்க்கம் என்கின்றனர். வெளிப்பட்டதும் அவ்யக்தத்திலிருந்து பிறந்ததும், புத்தியும், மற்றொன்றான சத்துவமும், க்ஷேத்ரஜ்ஞனும்—இந்த இரண்டும் அவ்யக்த தரிசனம்.
12.242.34
द्वावात्मानौ च वेदेषु विषयेष्वनुरज्यतः ।
विषयात्प्रतिसंहारः साङ्ख्यानां विद्धि लक्षणम् ॥ १२.२४२.३४ ॥
வேதங்களில் இரண்டு ஆத்மாக்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன; விஷயங்களில் பற்றுள்ளவர்கள்—விஷயங்களிலிருந்து பின்வாங்குதல் சாங்கியர்களின் அடையாளம் என்று அறிக.
12.242.35
निर्ममश्चानहंकारो निर्द्वन्द्वश्छिन्नसंशयः ।
नैव क्रुध्यति न द्वेष्टि नानृता भाषते गिरः ॥ १२.२४२.३५ ॥
'எனது' என்ற பற்று இல்லாதவன், அகங்காரம் இல்லாதவன், இருமைகளைக் கடந்தவன், சந்தேகங்களை வெட்டியவன்; கோபிப்பதில்லை, வெறுப்பதில்லை, பொய்ச்சொல் பேசுவதில்லை.
12.242.36
आक्रुष्टस्ताडितश्चैव मैत्रीयं ध्याति नाशुभम् ।
वाग्दण्डकर्ममनसां त्रयाणां च निवर्तकः ॥ १२.२४२.३६ ॥
திட்டப்பட்டாலும் அடிக்கப்பட்டாலும், அன்பையே தியானிக்கிறான், தீமையை அல்ல; வாக்கு, தண்டம் (செயல்), மனம்—இந்த மூன்றையும் நிறுத்துபவன்.
12.242.37
समः सर्वेषु भूतेषु ब्रह्माणमभिवर्तते ।
नैवेच्छति न चानिच्छो यात्रामात्रव्यवस्थितः ॥ १२.२४२.३७ ॥
அனைத்து உயிர்களிடத்தும் சமமாக இருப்பவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான். அவன் எதையும் விரும்புவதில்லை, விருப்பமின்மையும் இல்லை; வாழ்க்கைப் பயணத்தின் அளவுக்கே நிலைகொண்டிருக்கிறான்.
12.242.38
अलोलुपोऽव्यथो दान्तो नाकृतिर्न निराकृतिः ।
नास्येन्द्रियमनेकाग्रं नाविक्षिप्तमनोरथः ॥ १२.२४२.३८ ॥
அவன் பேராசையற்றவன், துன்பமற்றவன், அடக்கமுள்ளவன்; அவனுக்கு சிறப்பான வெளித்தோற்றமும் இல்லை, சிதைவும் இல்லை. அவனுடைய புலன்கள் சிதறுவதில்லை, அவனுடைய ஆசைகள் அலைபாய்வதில்லை.
12.242.39
सर्वभूतसदृङ्भैत्रः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ।
तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥ १२.२४२.३९ ॥
அவன் எல்லா உயிர்களையும் சமமாகக் காண்பவன், நட்பானவன்; மண்கட்டி, கல், பொன் ஆகியவற்றை ஒன்றாகக் கருதுபவன். இனிமையும் துன்பமும் அவனுக்கு சமம்; அவன் உறுதியுள்ளவன், பழிக்கும் தன் புகழுக்கும் சமமாக இருப்பவன்.
12.242.40
अस्पृहः सर्वकामेभ्यो ब्रह्मचर्यदृढव्रतः ।
अहिंस्रः सर्वभूतानामीदृक्साङ्ख्यो विमुच्यते ॥ १२.२४२.४० ॥
அவன் எல்லா ஆசைகளையும் விரும்பாதவன், பிரம்மச்சரியத்தின் உறுதியான விரதம் கொண்டவன், எல்லா உயிர்களிடத்தும் தீங்கற்றவன். இத்தகைய சாங்கிய ஞானி விடுதலை அடைகிறான்.
12.242.41
यथा योगाद्विमुच्यन्ते कारणैर्यैर्निबोध तत् ।
योगैश्वर्यमतिक्रान्तो योऽतिक्रामति मुच्यते ॥ १२.२४२.४१ ॥
யோகத்தினால் மக்கள் எந்தக் காரணங்களால் விடுதலை அடைகிறார்கள் என்பதை அறிந்துகொள். யோகத்தின் ஐஸ்வரியத்தையும் கடந்தவன், அதையும் கடப்பவன் விடுதலை அடைகிறான்.
12.242.42
इत्येषा भावजा बुद्धिः कथिता ते न संशयः ।
एवं भवति निर्द्वन्द्वो ब्रह्माणं चाधिगच्छति ॥ १२.२४२.४२ ॥
உள்நிலையிலிருந்து பிறக்கும் இந்த அறிவு உனக்கு சொல்லப்பட்டது; இதில் ஐயமில்லை. இவ்வாறு இருமைகளைக் கடந்தவன் பிரம்மத்தை அடைகிறான்.