Mahābhārata · Adhyāya 12.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.243.1
अथ ज्ञानप्लवं धीरो गृहीत्वा शान्तिमात्मनः ।
उन्मज्जंश्च निमज्जंश्च विद्यामेवाभिसंश्रयेत् ॥ १२.२४३.१ ॥
Dann soll der Standhafte den Frieden des Selbst als Floß der Erkenntnis ergreifen und, während er auftaucht und untergeht, allein bei der Wissenschaft Zuflucht suchen.
12.243.2
किं तज्ज्ञानमथो विद्या यथा निस्तरते द्वयम् ।
प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो निवृत्तिरिति चैव हि ॥ १२.२४३.२ ॥
Was ist jenes Wissen, und welches Wissen führt hinüber über das Paar? Der Dharma, der durch Hinwendung gekennzeichnet ist, und die Abkehr, ja, diese beiden.
12.243.3
यस्तु पश्यन्स्वभावेन विनाभावमचेतनः ।
पुष्णाति स पुनः सर्वान्प्रज्ञया मुक्तहेतुकः ॥ १२.२४३.३ ॥
Wer, von Natur aus das Nichtsein sehend und ohne Bewusstsein, dann alle durch Weisheit nährt, frei von Ursachen.
12.243.4
येषां चैकान्तभावेन स्वभावः कारणं मतम् ।
दूर्वातृणवृसीका ये ते लभन्ते न किंचन ॥ १२.२४३.४ ॥
Denen die Natur allein ausschließlich als Ursache gilt, die erlangen nichts, wie das Dūrvā-Gras und die Wurzeln des Grases.
12.243.5
येचैनं पक्षमाश्रित्य निवर्तन्त्यल्पमेधसः ।
स्वभावं कारणं ज्ञात्वा न श्रेयः प्राप्नुवन्ति ते ॥ १२.२४३.५ ॥
Und jene Geringen an Einsicht, die, sich auf diese Seite stützend, umkehren, erlangen, nachdem sie die Natur als Ursache erkannt haben, das Gute nicht.
12.243.6
स्वभावो हि विनाशाय मोहकर्ममनोभवः ।
निरुक्तमेतयोरेतत्स्वभावपरिभावयोः ॥ १२.२४३.६ ॥
Denn die Natur führt zum Untergang, entsprungen aus Verblendung, Handlung und Geist. Dies wird über diese beiden verkündet, die Natur und die Vorstellung von Natur.
12.243.7
कृष्यादीनीह कर्माणि सस्यसंहरणानि च ।
प्रज्ञावद्भिः प्रक्लृप्तानि यानासनगृहाणि च ॥ १२.२४३.७ ॥
Hier sind Ackerbau und dergleichen Werke, das Einbringen der Ernte sowie Fahrzeuge, Sitze und Häuser von den Weisen ersonnen worden.
12.243.8
आक्रीडानां गृहाणां च गदानामगदस्य च ।
प्रज्ञावन्तः प्रवक्तारो ज्ञानवद्भिरनुष्ठिताः ॥ १२.२४३.८ ॥
Die weisen Lehrer über Vergnügungen, Häuser, Krankheiten und Heilmittel sind von den Wissenden ausgeübt worden.
12.243.9
प्रज्ञा संयोजयत्यर्थैः प्रज्ञा श्रेयोऽधिगच्छति ।
राजानो भुञ्जते राज्यं प्रज्ञया तुल्यलक्षणाः ॥ १२.२४३.९ ॥
Weisheit verbindet mit den Zielen, Weisheit erlangt das höchste Gut; Könige von gleicher Art genießen das Reich durch Weisheit.
12.243.10
परावरं तु भूतानां ज्ञानेनैवोपलभ्यते ।
विद्यया तात सृष्टानां विद्यैवेह परा गतिः ॥ १२.२४३.१० ॥
Das Höhere und Niedere der Wesen wird allein durch Erkenntnis erfasst; lieber Sohn, für die Geschaffenen ist hier das Wissen das höchste Ziel.
12.243.11
भूतानां जन्म सर्वेषां विविधानां चतुर्विधम् ।
जरायुजाण्डजोद्भिज्जस्वेदजं चोपलक्षयेत् ॥ १२.२४३.११ ॥
Die Geburt aller Wesen, vielfältig, ist vierfach: aus dem Mutterleib, aus dem Ei, aus dem Keim und aus dem Schweiß geboren; man soll sie erkennen.
12.243.12
स्थावरेभ्यो विशिष्टानि जङ्गमान्युपधारयेत् ।
उपपन्नं हि यच्चेष्टा विशिष्येत विशेष्यया ॥ १२.२४३.१२ ॥
Die beweglichen Wesen soll man als überlegen gegenüber den unbeweglichen erkennen, denn was mit Tätigkeit begabt ist, zeichnet sich durch seine Eigenart aus.
12.243.13
आहुर्द्विबहुपादानि जङ्गमानि द्वयानि तु ।
बहुषाद्भ्यो विशिष्टानि द्विपादानि बहून्यपि ॥ १२.२४३.१३ ॥
Man sagt, die beweglichen Wesen seien zweierlei: zweifüßige und vielfüßige. Die zweifüßigen sind den vielfüßigen überlegen, und zweifüßige gibt es viele.
12.243.14
द्विपदानि द्वयान्याहुः पार्थिवानीतराणि च ।
पार्थिवानि विशिष्टानि तानि ह्यन्नानि भुञ्जते ॥ १२.२४३.१४ ॥
Man sagt, die zweifüßigen Wesen seien zweierlei: Erdbewohner und die anderen. Die Erdbewohner sind überlegen, denn sie essen Speise.
12.243.15
पार्थिवानि द्वयान्याहुर्मध्यमान्युत्तमानि तु ।
मध्यमानि विशिष्टानि जातिधर्मोपधारणात् ॥ १२.२४३.१५ ॥
Man sagt, die Erdbewohner seien zweierlei: die mittleren und die besten. Die mittleren sind überlegen, weil sie die Pflicht ihrer Kaste festhalten.
12.243.16
मध्यमानि द्वयान्याहुर्धर्मज्ञानीतराणि च ।
धर्मज्ञानि विशिष्टानि कार्याकार्योपधारणात् ॥ १२.२४३.१६ ॥
Man sagt, die mittleren Wesen seien zweierlei: Kenner des Dharma und die anderen. Die Kenner des Dharma sind überlegen, denn sie unterscheiden, was zu tun und was zu lassen ist.
12.243.17
धर्मज्ञानि द्वयान्याहुर्वेदज्ञानीतराणि च ।
वेदज्ञानि विशिष्टानि वेदो ह्येषु प्रतिष्ठितः ॥ १२.२४३.१७ ॥
Man sagt, die Kenner des Dharma seien zweierlei: Kenner des Veda und die anderen. Die Kenner des Veda sind überlegen, denn der Veda ist in ihnen gegründet.
12.243.18
वेदज्ञानि द्वयान्याहुः प्रवक्तृणीतराणि च ।
प्रवक्तॄणि विशिष्टानि सर्वधर्मोपधारणात् ॥ १२.२४३.१८ ॥
Man sagt, die Kenner des Veda seien zweierlei: die Lehrenden und die anderen. Die Lehrenden sind überlegen, denn sie halten alle Dharmas fest.
12.243.19
विज्ञायन्ते हि यैर्वेदाः सधर्माः सक्रियाफलाः ।
सधर्मा निखिला वेदाः प्रवक्तृभ्यो विनिःसृताः ॥ १२.२४३.१९ ॥
Durch diejenigen, durch die die Vedas zusammen mit ihrem Dharma und den Früchten der Riten erkannt werden, sind alle Vedas aus den Sprechern hervorgegangen.
12.243.20
प्रवक्तॄणि द्वयान्याहुरात्मज्ञानीतराणि च ।
आत्मज्ञानि विशिष्टानि जन्माजन्मोपधारणात् ॥ १२.२४३.२० ॥
Die Sprecher heißt es, seien zweierlei: die Kenner des Selbst und die übrigen; die Selbstkenner sind hervorragend, denn sie erfassen Geburt und Nicht-Geburt.
12.243.21
धर्मद्वयं हि यो वेद स सर्वज्ञः स सर्ववित् ।
सत्याशीः सत्यसंकल्पः सत्यः शुचिरथेश्वरः ॥ १२.२४३.२१ ॥
Wer die beiden Dharmas kennt, ist allwissend und alles wissend; wahr in seinen Segnungen und Vorsätzen, wahrhaftig, rein, Herr der Wagen.
12.243.22
धर्मज्ञानप्रतिष्ठं हि तं देवा ब्राह्मणं विदुः ।
शब्दब्रह्मणि निष्णातं परे च कृतनिश्चयम् ॥ १२.२४३.२२ ॥
Jenen Brahmanen, gegründet im Wissen um das Dharma, kennen die Götter als erfahren im Brahman des Klanges und fest entschlossen zum Höchsten.
12.243.23
अन्तस्थं च बहिष्ठं च येऽधियज्ञाधिदैवतम् ।
जानन्ति तान्नमस्यामस्ते देवास्तात ते द्विजाः ॥ १२.२४३.२३ ॥
Jenen, die das Opfer und die ihm vorstehende Gottheit kennen, die innen wie außen wohnt, erweisen wir Verehrung. Lieber Sohn, sie sind die Götter, sie sind die Zweimalgeborenen.
12.243.24
तेषु विश्वमिदं भूतं साग्रं च जगदाहितम् ।
तेषां माहात्म्यभावस्य सदृशं नास्ति किंचन ॥ १२.२४३.२४ ॥
In ihnen ist diese ganze Schöpfung gegründet und die Welt mit allem, was ihr vorangeht; nichts ist ihrer Größe und ihrem Wesen gleich.
12.243.25
आद्यन्तनिधनं चैव कर्म चातीत्य सर्वशः ।
चतुर्विधस्य भूतस्य सर्वस्येशाः स्वयंभुवः ॥ १२.२४३.२५ ॥
Nachdem sie Anfang, Ende, Auflösung und Handlung vollständig überschritten haben, sind sie die selbstentstandenen Herren aller Wesen der vierfachen Art.