மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.243.1
अथ ज्ञानप्लवं धीरो गृहीत्वा शान्तिमात्मनः ।
उन्मज्जंश्च निमज्जंश्च विद्यामेवाभिसंश्रयेत् ॥ १२.२४३.१ ॥
அப்போது தீரன் ஆன்மாவின் அமைதியை ஞானமாகிய படகாகப் பற்றிக்கொண்டு, மேலெழும்பும்போதும் மூழ்கும்போதும் வித்தையையே சரணடைய வேண்டும்.
12.243.2
किं तज्ज्ञानमथो विद्या यथा निस्तरते द्वयम् ।
प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो निवृत्तिरिति चैव हि ॥ १२.२४३.२ ॥
அந்த ஞானம் எது? எந்த வித்தையால் இரண்டையும் கடக்கலாம்? செயலில் ஈடுபடும் தர்மமும், பற்றற்ற விலகலும் ஆகிய இவை இரண்டும்தான்.
12.243.3
यस्तु पश्यन्स्वभावेन विनाभावमचेतनः ।
पुष्णाति स पुनः सर्वान्प्रज्ञया मुक्तहेतुकः ॥ १२.२४३.३ ॥
தன்னியல்பாலேயே இல்லாமையைக் காணும் அறிவற்றவன் — அவன் மீண்டும், ஞானத்தால் எல்லாவற்றையும் வளர்க்கிறான்; காரணங்களிலிருந்து விடுபட்டவனாக.
12.243.4
येषां चैकान्तभावेन स्वभावः कारणं मतम् ।
दूर्वातृणवृसीका ये ते लभन्ते न किंचन ॥ १२.२४३.४ ॥
எவர்களுக்கு ஏகாந்தமாக இயல்பே காரணமெனக் கருதப்படுகிறதோ, அவர்கள் அருகம்புல், புல்லும் வேரும் போல எதையும் பெறுவதில்லை.
12.243.5
येचैनं पक्षमाश्रित्य निवर्तन्त्यल्पमेधसः ।
स्वभावं कारणं ज्ञात्वा न श्रेयः प्राप्नुवन्ति ते ॥ १२.२४३.५ ॥
இந்தப் பக்கத்தைப் பற்றிக்கொண்டு குறைந்த அறிவுடையோர் திரும்பி விடுகின்றனர்; இயல்பைக் காரணமாக அறிந்தும் அவர்கள் நன்மையை அடைவதில்லை.
12.243.6
स्वभावो हि विनाशाय मोहकर्ममनोभवः ।
निरुक्तमेतयोरेतत्स्वभावपरिभावयोः ॥ १२.२४३.६ ॥
இயல்பு உண்மையில் அழிவுக்கே ஆகும்; அது மயக்கம், செயல் மற்றும் மனத்திலிருந்து பிறக்கிறது. இந்த இரண்டு, இயல்பும் இயல்பைப் பற்றிய கருத்தும், பற்றியே இது சொல்லப்பட்டது.
12.243.7
कृष्यादीनीह कर्माणि सस्यसंहरणानि च ।
प्रज्ञावद्भिः प्रक्लृप्तानि यानासनगृहाणि च ॥ १२.२४३.७ ॥
இங்கு உழவு முதலிய செயல்களும், பயிர் அறுவடையும், வாகனங்களும் ஆசனங்களும் வீடுகளும் அறிவுடையோரால் ஏற்படுத்தப்பட்டவை.
12.243.8
आक्रीडानां गृहाणां च गदानामगदस्य च ।
प्रज्ञावन्तः प्रवक्तारो ज्ञानवद्भिरनुष्ठिताः ॥ १२.२४३.८ ॥
விளையாட்டுகள், வீடுகள், நோய்கள் மற்றும் மருந்துகள் பற்றிய அறிவுடைய உரையாளர்கள், ஞானிகளால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டவர்கள்.
12.243.9
प्रज्ञा संयोजयत्यर्थैः प्रज्ञा श्रेयोऽधिगच्छति ।
राजानो भुञ्जते राज्यं प्रज्ञया तुल्यलक्षणाः ॥ १२.२४३.९ ॥
அறிவு பொருட்களுடன் இணைக்கிறது; அறிவு உயர்ந்த நலனை அடையச் செய்கிறது; ஒத்த குணங்களுடைய அரசர்கள் அறிவினால் அரசை அனுபவிக்கின்றனர்.
12.243.10
परावरं तु भूतानां ज्ञानेनैवोपलभ्यते ।
विद्यया तात सृष्टानां विद्यैवेह परा गतिः ॥ १२.२४३.१० ॥
உயிர்களின் உயர்வும் தாழ்வும் அறிவினாலேயே அறியப்படுகின்றன; அன்பு மகனே, படைக்கப்பட்டவர்களுக்கு இங்கு கல்வியே உயர்ந்த கதி.
12.243.11
भूतानां जन्म सर्वेषां विविधानां चतुर्विधम् ।
जरायुजाण्डजोद्भिज्जस्वेदजं चोपलक्षयेत् ॥ १२.२४३.११ ॥
அனைத்து உயிர்களின் பிறப்பு பலவகையானது, நான்கு வகை: கருப்பையில் பிறப்பவை, முட்டையில் பிறப்பவை, முளைப்பவை, வியர்வையில் பிறப்பவை; இவற்றை அறிய வேண்டும்.
12.243.12
स्थावरेभ्यो विशिष्टानि जङ्गमान्युपधारयेत् ।
उपपन्नं हि यच्चेष्टा विशिष्येत विशेष्यया ॥ १२.२४३.१२ ॥
நிலையானவற்றை விட அசையும் உயிர்களைச் சிறப்பானவையாகக் கருத வேண்டும்; ஏனெனில் செயல்திறன் உடையது தனது பண்பினால் சிறப்பு பெறுகிறது.
12.243.13
आहुर्द्विबहुपादानि जङ्गमानि द्वयानि तु ।
बहुषाद्भ्यो विशिष्टानि द्विपादानि बहून्यपि ॥ १२.२४३.१३ ॥
நகரும் உயிரினங்கள் இருவகை என்று சொல்லப்படுகின்றன—இரு கால்களுடையவை, பல கால்களுடையவை. பல கால்களுடையவற்றை விட இரு கால்களுடையவை சிறந்தவை; இரு கால்களுடையவையும் பலவாகும்.
12.243.14
द्विपदानि द्वयान्याहुः पार्थिवानीतराणि च ।
पार्थिवानि विशिष्टानि तानि ह्यन्नानि भुञ्जते ॥ १२.२४३.१४ ॥
இரு கால் உயிரினங்கள் இருவகை என்று சொல்லப்படுகின்றன—நிலத்தில் வாழ்வனவும், மற்றவையும். நிலத்தில் வாழ்வனவே சிறந்தவை; ஏனெனில் அவை உணவை உண்கின்றன.
12.243.15
पार्थिवानि द्वयान्याहुर्मध्यमान्युत्तमानि तु ।
मध्यमानि विशिष्टानि जातिधर्मोपधारणात् ॥ १२.२४३.१५ ॥
நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள் இருவகை என்று சொல்லப்படுகின்றன—நடுத்தரமானவை, உயர்ந்தவை. நடுத்தரமானவையே சிறந்தவை; ஏனெனில் அவை சாதி-தர்மத்தை ஏற்று நடக்கின்றன.
12.243.16
मध्यमानि द्वयान्याहुर्धर्मज्ञानीतराणि च ।
धर्मज्ञानि विशिष्टानि कार्याकार्योपधारणात् ॥ १२.२४३.१६ ॥
நடுத்தர உயிரினங்கள் இருவகை என்று சொல்லப்படுகின்றன—தர்மம் அறிந்தவையும், மற்றவையும். தர்மம் அறிந்தவையே சிறந்தவை; ஏனெனில் எது செய்யத்தக்கது, எது செய்யத்தகாதது என்பதை அவை அறிகின்றன.
12.243.17
धर्मज्ञानि द्वयान्याहुर्वेदज्ञानीतराणि च ।
वेदज्ञानि विशिष्टानि वेदो ह्येषु प्रतिष्ठितः ॥ १२.२४३.१७ ॥
தர்மம் அறிந்தவை இருவகை என்று சொல்லப்படுகின்றன—வேதம் அறிந்தவையும், மற்றவையும். வேதம் அறிந்தவையே சிறந்தவை; ஏனெனில் வேதம் அவற்றிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது.
12.243.18
वेदज्ञानि द्वयान्याहुः प्रवक्तृणीतराणि च ।
प्रवक्तॄणि विशिष्टानि सर्वधर्मोपधारणात् ॥ १२.२४३.१८ ॥
வேதம் அறிந்தவை இருவகை என்று சொல்லப்படுகின்றன—போதிப்பவையும், மற்றவையும். போதிப்பவையே சிறந்தவை; ஏனெனில் அவை எல்லா தர்மங்களையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன.
12.243.19
विज्ञायन्ते हि यैर्वेदाः सधर्माः सक्रियाफलाः ।
सधर्मा निखिला वेदाः प्रवक्तृभ्यो विनिःसृताः ॥ १२.२४३.१९ ॥
எவர் மூலம் வேதங்கள் தர்மத்துடனும் செயல்களின் பலன்களுடனும் அறியப்படுகின்றனவோ, அந்த முழு வேதங்களும் பேசுபவர்களிடமிருந்து வெளிப்பட்டவை.
12.243.20
प्रवक्तॄणि द्वयान्याहुरात्मज्ञानीतराणि च ।
आत्मज्ञानि विशिष्टानि जन्माजन्मोपधारणात् ॥ १२.२४३.२० ॥
பேசுபவர்கள் இருவகை என்பர்: ஆத்மஞானிகள் மற்றவர்கள்; பிறப்பும் பிறவாமையும் அறிவதால் ஆத்மஞானிகள் சிறந்தவர்கள்.
12.243.21
धर्मद्वयं हि यो वेद स सर्वज्ञः स सर्ववित् ।
सत्याशीः सत्यसंकल्पः सत्यः शुचिरथेश्वरः ॥ १२.२४३.२१ ॥
இரண்டு தர்மங்களை அறிபவனே அனைத்தும் அறிந்தவன், அனைத்தையும் உணர்ந்தவன்; உண்மையான ஆசி உடையவன், உண்மை சங்கல்பம் உடையவன், சத்தியவான், தூயவன், தேர்களின் தலைவன்.
12.243.22
धर्मज्ञानप्रतिष्ठं हि तं देवा ब्राह्मणं विदुः ।
शब्दब्रह्मणि निष्णातं परे च कृतनिश्चयम् ॥ १२.२४३.२२ ॥
தர்ம ஞானத்தில் நிலைபெற்ற அந்தப் பிராமணனை தேவர்கள் அறிவர்; சப்தப்பிரம்மத்தில் தேர்ச்சி பெற்றவனும், பரமத்தில் உறுதியான நிச்சயம் உடையவனுமாக.
12.243.23
अन्तस्थं च बहिष्ठं च येऽधियज्ञाधिदैवतम् ।
जानन्ति तान्नमस्यामस्ते देवास्तात ते द्विजाः ॥ १२.२४३.२३ ॥
உள்ளும் புறமும் நிலைத்திருக்கும் அதியஜ்ஞத்தையும் அதிதைவத்தையும் அறிபவர்களை வணங்குகிறோம்; அன்பு மகனே, அவர்களே தேவர்களும் இருபிறப்பாளர்களும்.
12.243.24
तेषु विश्वमिदं भूतं साग्रं च जगदाहितम् ।
तेषां माहात्म्यभावस्य सदृशं नास्ति किंचन ॥ १२.२४३.२४ ॥
அவர்களிடம் இந்த முழு உயிர்கள், முதன்மையுடன் கூடிய முழு உலகமும் நிலைபெற்றுள்ளது; அவர்களின் மகிமைக்கும் இயல்புக்கும் ஒப்பானது எதுவுமில்லை.
12.243.25
आद्यन्तनिधनं चैव कर्म चातीत्य सर्वशः ।
चतुर्विधस्य भूतस्य सर्वस्येशाः स्वयंभुवः ॥ १२.२४३.२५ ॥
ஆதி, அந்தம், லயம், செயல் ஆகியவற்றை முழுமையாகக் கடந்தவர்கள்; நான்கு வகை உயிர்களனைத்திற்கும் தன்னிலிருந்து தோன்றிய ஈசுவரர்கள் அவர்களே.