ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.244.1
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति ॥ १२.२४४.१ ॥
ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪೂರ್ವದಿಂದಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಡತೆ; ಜ್ಞಾನಿಯೇ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.244.2
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः ॥ १२.२४४.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಈ ಕರ್ಮಸ್ವಭಾವ ಜ್ಞಾನವೋ ಅಥವಾ ಕರ್ಮವೋ ಎಂಬ ಸಂದೇಹ ಮತ್ತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
12.244.3
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु ॥ १२.२४४.३ ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನ ವಿಷಯವಾದ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ, ತರ್ಕ ಮತ್ತು ಅನುಭವದಿಂದ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕೇಳು.
12.244.4
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः ॥ १२.२४४.४ ॥
ಕೆಲವರು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಕಾರಣವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ದೈವವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.244.5
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन ॥ १२.२४४.५ ॥
ಪೌರುಷ, ಕರ್ಮ, ದೈವ—ಫಲದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಈ ಮೂರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ; ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸದೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.244.6
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः ॥ १२.२४४.६ ॥
ಇದು ಹೀಗೆ, ಹಾಗಲ್ಲ; ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡಲ್ಲದವೂ ಅಲ್ಲ—ಹೀಗೆಯೇ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಸಮದರ್ಶಿಗಳು (ಇದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ).
12.244.7
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे ॥ १२.२४४.७ ॥
ತ್ರೇತಾಯುಗ ಮತ್ತು ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಸಂಶಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು; ತಪಸ್ವಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಂತರು ಸತ್ತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು; ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.244.8
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते ॥ १२.२४४.८ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಋಕ್, ಸಾಮ, ಯಜುಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಭೇದ ಕಾಣದವರು; ಕಾಮ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಕಂಡು, ತಪಸ್ಸನ್ನೇ ಕರ್ಮವೆಂದು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.244.9
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति ॥ १२.२४४.९ ॥
ತಪೋಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಯಮಗೊಂಡವನು; ಅದರಿಂದಲೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.244.10
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः ॥ १२.२४४.१० ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದರ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಜೀವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆ ಜೀವಿಯ ರೂಪವಾಗಿ ಅವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ಪ್ರಭುವಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.244.11
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते ॥ १२.२४४.११ ॥
ಅದನ್ನು ವೇದವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವೇದದರ್ಶಿಗಳು ಗಹನವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಕ್ರಮಯೋಗದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ.
12.244.12
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः ॥ १२.२४४.१२ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಆರಂಭಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರೆಂದು, ವೈಶ್ಯರು ಹವಿರ್ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಶೂದ್ರರು ಪರಿಚಾರಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು, ದ್ವಿಜರು ಜಪಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು.
12.244.13
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.२४४.१३ ॥
ಕರ್ತವ್ಯ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ದ್ವಿಜನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ). ಅವನು ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಲಿ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿರಲಿ, ಮೈತ್ರಿಯುಳ್ಳವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.244.14
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ १२.२४४.१४ ॥
ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳಿದ್ದವು. ಆಯುಷ್ಯದ ಕ್ಷೀಣತೆಯಿಂದ ಇವು ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ.
12.244.15
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल ॥ १२.२४४.१५ ॥
ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ವಿಪ್ಲವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಕಾಣದೂ ಇರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
12.244.16
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः ॥ १२.२४४.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಸ್ವಧರ್ಮಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ; ಗೋವುಗಳ, ಭೂಮಿಯ, ಜಲಗಳ, ಔಷಧಿಗಳ ರಸಗಳೂ ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ.
12.244.17
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२४४.१७ ॥
ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಮರೆಯಾದ ವೇದಗಳು, ವೇದಧರ್ಮಗಳು, ಆಶ್ರಮಗಳು ವಿಕೃತವಾಗುತ್ತವೆ; ಸ್ವಧರ್ಮಗಳೂ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೂ ಕೂಡ.
12.244.18
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे ॥ १२.२४४.१८ ॥
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಂಗಗಳು ಮೂಡುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವೇದಗಳು ಯುಗಯುಗದಲ್ಲಿ.
12.244.19
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः ॥ १२.२४४.१९ ॥
ಕಾಲದ ವೈವಿಧ್ಯ, ಆದಿ-ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದು, ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಇದನ್ನು ನಾನು ಮೊದಲೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.244.20
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः ॥ १२.२४४.२० ॥
ಇದು ಏನೋ ಅದೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಉದ್ಭವ, ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ನಿಯಮನವಾದ ಯಮ. ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಬಹುವಿಧವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
12.244.21
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२४४.२१ ॥
ಸೃಷ್ಟಿ, ಕಾಲ, ಧೃತಿ, ವೇದಗಳು, ಕರ್ತೃ, ಕಾರ್ಯ, ಕ್ರಿಯಾಫಲ — ಮಗನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.