Mahābhārata · Adhyāya 12.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.244.1
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति ॥ १२.२४४.१ ॥
Dies ist die ältere Lebensweise, die dem Brahmanen vorgeschrieben ist: Nur wer Wissen besitzt, gelingt überall, indem er Handlungen vollzieht.
12.244.2
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः ॥ १२.२४४.२ ॥
Wenn bei der Bestimmung des Handelns kein solcher Zweifel bestünde, so würde doch wieder die Frage entstehen: Ist diese Natur des Handelns Erkenntnis oder Handlung?
12.244.3
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु ॥ १२.२४४.३ ॥
Wenn es im Verlangen, die Veden zu erkennen, Wissen über einen Menschen gibt, so werde ich es durch Schlussfolgerung und Wahrnehmung darlegen; höre.
12.244.4
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः ॥ १२.२४४.४ ॥
Manche Menschen sagen, dass menschliche Anstrengung die Ursache bei Handlungen sei; manche preisen das Schicksal; andere preisen die angeborene Natur.
12.244.5
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन ॥ १२.२४४.५ ॥
Menschliche Anstrengung, Handlung und Schicksal—nach der Natur des Hervorbringens der Früchte sind diese drei voneinander getrennt; manche aber verwirren sie aus Mangel an Unterscheidung.
12.244.6
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः ॥ १२.२४४.६ ॥
Dies ist so und nicht so; weder beides noch nicht beides—so würden die im Handeln Verweilenden von dieser Sache sprechen; die im Sattva Gegründeten, die gleichmütig sehen, verstehen sie.
12.244.7
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे ॥ १२.२४४.७ ॥
In den Zeitaltern Tretā und Dvāpara und bei denen, die im Kali-Zeitalter geboren sind, herrscht Zweifel; die Asketen und Ruhigen, in der Güte gegründet, sind es auch im Kṛta-Zeitalter.
12.244.8
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते ॥ १२.२४४.८ ॥
Alle, die keinen Unterschied zwischen Ṛg, Sāma und Yajus sehen, und die Begierde und Abneigung als getrennt erkennen, üben Askese als ihr Werk.
12.244.9
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति ॥ १२.२४४.९ ॥
Mit dem Dharma der Askese verbunden, stets in der Buße, wohl gezügelt, erlangt er durch dieses alle Wünsche, die er im Geiste ersehnt.
12.244.10
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः ॥ १२.२४४.१० ॥
Durch Askese erlangt er jenes, wodurch er, jenes Wesen geworden, die Welt erschafft; und jenes Wesen geworden, wird er dann Herr aller Wesen.
12.244.11
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते ॥ १२.२४४.११ ॥
Dies wurde von den Sehern des Veda tief in den vedischen Aussprüchen gesagt; und im Vedānta wird es wiederum klar durch den stufenweisen Weg des Yoga erkannt.
12.244.12
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः ॥ १२.२४४.१२ ॥
Die Kṣatriyas gelten als Vollzieher des Anfangsopfers, die Vaiśyas als Vollzieher des Opfergabenopfers; die Śūdras vollziehen das Dienstopfer, und die Zweimalgeborenen das Rezitationsopfer.
12.244.13
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.२४४.१३ ॥
Wer seine Pflicht erfüllt hat, wird durch Selbststudium ein Zweimalgeborener. Ob er etwas anderes tut oder nicht, der Wohlgesinnte wird Brāhmaṇa genannt.
12.244.14
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ १२.२४४.१४ ॥
Zu Beginn des Tretā-Zeitalters bestanden alle Veden, Opfer, Stände und Lebensstufen; durch die Verkürzung der Lebenszeit schwinden sie im Dvāpara-Zeitalter.
12.244.15
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल ॥ १२.२४४.१५ ॥
Im Dvāpara-Zeitalter geraten die Veden in Verwirrung, und ebenso im Kali-Zeitalter. Am Ende des Kali-Zeitalters sind sie nicht sichtbar und werden dann wieder sichtbar.
12.244.16
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः ॥ १२.२४४.१६ ॥
Dort verfallen, von Unrecht bedrängt, die eigenen Pflichten, ebenso die Säfte der Kühe, der Erde, der Wasser und der Kräuter.
12.244.17
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२४४.१७ ॥
Von Unrecht verborgen, werden die Veden, die Veda-Pflichten und die Lebensstufen verderbt; die eigenen Pflichten verändern sich, ebenso die unbeweglichen und beweglichen Wesen.
12.244.18
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे ॥ १२.२४४.१८ ॥
Wie alle Wesen in der Regenzeit vom Regen gesättigt werden und sich nach allen Seiten Glieder entfalten, so entstehen die Veden in jedem Zeitalter neu.
12.244.19
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः ॥ १२.२४४.१९ ॥
Die Vielfalt der Zeit, bestimmt und ohne Anfang und Ende, die ich dir zuvor dargelegt habe; aus ihr gehen die Geschöpfe hervor und schreiten voran.
12.244.20
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः ॥ १२.२४४.२० ॥
Und dies, das der Ursprung, die Stätte und die Zügelung der Wesen ist, Yama: Die in Gegensatzpaaren geschaffenen Dinge wirken aus ihrer eigenen Natur auf unzählige Weise.
12.244.21
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२४४.२१ ॥
Schöpfung, Zeit, Halt, die Veden, der Handelnde, die Handlung und die Frucht der Handlung: Mein Sohn, all dies ist dir gesagt worden, wonach du mich fragst.