മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.244.1
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति ॥ १२.२४४.१ ॥
ഇത് ബ്രാഹ്മണന് പണ്ടേ വിധിക്കപ്പെട്ട ആചാരമാണ്; ജ്ഞാനിയായവൻ മാത്രമേ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തുകൊണ്ട് എല്ലായിടത്തും സിദ്ധി നേടുന്നു.
12.244.2
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः ॥ १२.२४४.२ ॥
അവിടെ കർമ്മനിശ്ചയത്തിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള സംശയം ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ കർമ്മസ്വഭാവം ജ്ഞാനമോ കർമ്മമോ എന്ന സംശയം വീണ്ടും ഉണ്ടാകും.
12.244.3
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु ॥ १२.२४४.३ ॥
വേദങ്ങളെ അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ ഒരു പുരുഷനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനമുണ്ടെങ്കിൽ, യുക്തിയും അനുഭവവും കൊണ്ട് ഞാൻ അത് വിവരിക്കാം; കേൾക്കുക.
12.244.4
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः ॥ १२.२४४.४ ॥
ചിലർ കർമ്മങ്ങളിൽ മനുഷ്യപ്രയത്നമാണ് കാരണമെന്ന് പറയുന്നു; ചിലർ ദൈവത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ സ്വഭാവത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
12.244.5
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन ॥ १२.२४४.५ ॥
പൗരുഷം, കർമ്മം, ദൈവം—ഫലം ഉണ്ടാകുന്ന സ്വഭാവത്താൽ ഈ മൂന്നും വേറിട്ടവയാണ്; എന്നാൽ ചിലർ അവയെ വിവേചിക്കാതെ മയങ്ങുന്നു.
12.244.6
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः ॥ १२.२४४.६ ॥
ഇത് ഇങ്ങനെയാണ്, അങ്ങനെയല്ല; രണ്ടുമല്ല, രണ്ടല്ലാത്തതുമല്ല—ഇപ്രകാരം കർമ്മനിഷ്ഠർ ഈ വിഷയം പറയും; സത്വത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന സമദർശികൾ (ഇതറിയുന്നു).
12.244.7
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे ॥ १२.२४४.७ ॥
ത്രേതായുഗത്തിലും ദ്വാപരയുഗത്തിലും, കലിയുഗത്തിൽ ജനിച്ചവർ സംശയമുള്ളവരാകുന്നു; തപസ്വികളും ശാന്തന്മാരും സത്ത്വഗുണത്തിൽ സ്ഥിതരാകുന്നു; കൃതയുഗത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ.
12.244.8
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते ॥ १२.२४४.८ ॥
എല്ലാവരും ഋക്, സാമം, യജുസ്സ് എന്നിവയിൽ ഭേദം കാണാത്തവരാണ്; കാമവും ദ്വേഷവും വേറെവേറെ കണ്ട്, തപസ്സിനെ തന്നെ കർമമായി കരുതി ഉപാസിക്കുന്നു.
12.244.9
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति ॥ १२.२४४.९ ॥
തപോധർമ്മത്തോടു കൂടിയവനും, എപ്പോഴും തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, നന്നായി സംയമം പാലിക്കുന്നവനുമായവൻ, അതിനാൽ മനസ്സുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ കാമങ്ങളും നേടുന്നു.
12.244.10
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः ॥ १२.२४४.१० ॥
തപസ്സിനാൽ അവൻ അത് നേടുന്നു; അതിലൂടെ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭൂതമായിത്തീരുന്നു; ആ ഭൂതസ്വരൂപനായി അവൻ പിന്നീട് സർവഭൂതങ്ങൾക്കും പ്രഭുവാകുന്നു.
12.244.11
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते ॥ १२.२४४.११ ॥
അത് വേദവാക്യങ്ങളിൽ വേദദർശികളാൽ ഗഹനമായി പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വേദാന്തങ്ങളിൽ ക്രമയോഗത്താൽ അത് വ്യക്തമായി കാണപ്പെടുന്നു.
12.244.12
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः ॥ १२.२४४.१२ ॥
ക്ഷത്രിയർ ആരംഭയജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരെന്നും വൈശ്യർ ഹവിർയജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരെന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു; ശൂദ്രർ പരിചാരയജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ; ദ്വിജർ ജപയജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർ.
12.244.13
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.२४४.१३ ॥
കർത്തവ്യം പൂർത്തിയാക്കിയ ദ്വിജൻ സ്വാധ്യായത്താൽ (ബ്രാഹ്മണനാകുന്നു). അവൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്താലും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും, മൈത്രിയുള്ളവൻ ബ്രാഹ്മണൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
12.244.14
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ १२.२४४.१४ ॥
ത്രേതായുഗാരംഭത്തിൽ എല്ലാ വേദങ്ങളും യജ്ഞങ്ങളും വർണാശ്രമങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയുസ്സിന്റെ ക്ഷയം മൂലം ഇവ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ കുറയുന്നു.
12.244.15
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल ॥ १२.२४४.१५ ॥
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ വേദങ്ങൾ വിപ്ലവത്തിൽ പെടുന്നു; കലിയുഗത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ. കലിയുഗാന്ത്യത്തിൽ അവ കാണാതെയും പിന്നെ വീണ്ടും കാണപ്പെടുന്നു.
12.244.16
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः ॥ १२.२४४.१६ ॥
അവിടെ അധർമ്മത്താൽ പീഡിതരായി സ്വധർമ്മങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുന്നു; പശുക്കൾ, ഭൂമി, ജലം, ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവയുടെ രസങ്ങളും ക്ഷയിക്കുന്നു.
12.244.17
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२४४.१७ ॥
അധർമ്മത്താൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട വേദങ്ങളും വേദധർമ്മങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും വികൃതമാകുന്നു; സ്വധർമ്മങ്ങളും സ്ഥാവര ജംഗമങ്ങളും.
12.244.18
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे ॥ १२.२४४.१८ ॥
മഴക്കാലത്ത് മഴയാൽ എല്ലാ ജീവികളും തൃപ്തരാകുന്നതുപോലെ, എല്ലാ വശങ്ങളിലും അവയവങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ വേദങ്ങൾ യുഗംതോറും.
12.244.19
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः ॥ १२.२४४.१९ ॥
ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത, നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട കാലത്തിന്റെ വൈവിധ്യം; മുമ്പ് ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നത് ഇതുതന്നെ. ഇതിൽ നിന്നാണ് പ്രജകൾ പുറപ്പെട്ടു നീങ്ങുന്നത്.
12.244.20
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः ॥ १२.२४४.२० ॥
ഇത് ഏതോ അത് തന്നെയാണ് ജീവികളുടെ ഉത്ഭവവും സ്ഥിതിയും നിയന്ത്രണമായ യമനും. ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവ സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ പലവിധം വർത്തിക്കുന്നു.
12.244.21
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२४४.२१ ॥
സർഗം, കാലം, ധൃതി, വേദങ്ങൾ, കർത്താവ്, കാര്യം, ക്രിയാഫലം — പ്രിയ മകനേ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം ഇതു തന്നെയാണ് ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞത്.