மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.244.1
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति ॥ १२.२४४.१ ॥
இது பிராமணனுக்கு முன்பு விதிக்கப்பட்ட நடத்தை; அறிவுடையவனே செயல்களைச் செய்து எங்கும் சித்தி அடைகிறான்.
12.244.2
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः ॥ १२.२४४.२ ॥
அங்கு செயலைத் தீர்மானிப்பதில் இவ்வாறு ஐயம் இல்லையென்றால், இந்தச் செயல் இயல்பு அறிவா அல்லது செயலா என்ற கேள்வி மீண்டும் எழும்.
12.244.3
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु ॥ १२.२४४.३ ॥
வேதங்களை அறியும் விருப்பத்தில், ஒரு மனிதனைப் பற்றிய அறிவு இருந்தால், நியாயத்தாலும் அனுபவத்தாலும் அதை விவரிப்பேன்; கேள்.
12.244.4
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः ॥ १२.२४४.४ ॥
சிலர் செயல்களில் மனிதன் முயற்சியே காரணம் என்கின்றனர்; சிலர் விதியைப் போற்றுகின்றனர்; வேறு சிலர் இயல்பைப் போற்றுகின்றனர்.
12.244.5
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन ॥ १२.२४४.५ ॥
முயற்சி, செயல், விதி ஆகிய மூன்றும் பயனின் நிகழ்வு இயல்பால் வேறுபட்டவை; ஆனால் சிலர் இவற்றைப் பகுத்தறியாமல் மயங்குகின்றனர்.
12.244.6
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः ॥ १२.२४४.६ ॥
இது இப்படி, அப்படி அல்ல; இரண்டும் அல்ல, இரண்டல்லாதவையும் அல்ல—இவ்வாறே செயலில் நிலைத்தவர்கள் இப்பொருளைச் சொல்வர்; சத்துவத்தில் நிலைத்த சமதர்சிகள் (இதை அறிவர்).
12.244.7
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे ॥ १२.२४४.७ ॥
திரேதா யுகத்திலும் துவாபர யுகத்திலும், கலியுகத்தில் பிறந்தவர்கள் ஐயம் கொண்டவர்கள்; தவசிகளும் அமைதியுற்றவர்களும் சத்துவ குணத்தில் நிலைபெற்றவர்கள்; கிருத யுகத்திலும் அவர்களே.
12.244.8
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते ॥ १२.२४४.८ ॥
அனைவரும் ருக், சாம, யஜுஸ் மந்திரங்களில் வேறுபாடு காணாதவர்கள்; காமத்தையும் வெறுப்பையும் தனித்தனியாகக் கண்டு, தவத்தையே செயலாகக் கொண்டு வழிபடுகின்றனர்.
12.244.9
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति ॥ १२.२४४.९ ॥
தவ தர்மத்தோடு இணைந்தவனும், எப்போதும் தவத்தில் நிலைத்தவனும், நன்கு கூர்மையாக்கப்பட்டவனுமாகிய அவன், அதனால் மனதால் விரும்பும் அனைத்து விருப்பங்களையும் அடைகிறான்.
12.244.10
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः ॥ १२.२४४.१० ॥
தவத்தினால் அவன் அதைப் பெறுகிறான்; அதன் மூலம் உலகைப் படைக்கும் உயிராகிறான்; அந்த உயிரானவன் பின்னர் எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவனாகிறான்.
12.244.11
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते ॥ १२.२४४.११ ॥
அது வேத வாக்கியங்களில் வேத தரிசிகளால் ஆழமாகச் சொல்லப்பட்டது; வேதாந்தங்களிலோ அது படிப்படியான யோக முறையால் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
12.244.12
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः ॥ १२.२४४.१२ ॥
க்ஷத்திரியர் ஆரம்ப யஞ்ஞம் செய்பவர்கள்; வைசியர் ஹவிர் யஞ்ஞம் செய்பவர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்; சூத்திரர் பரிசார யஞ்ஞம் செய்பவர்கள்; த்விஜர்கள் ஜப யஞ்ஞம் செய்பவர்கள்.
12.244.13
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.२४४.१३ ॥
கடமை நிறைவேறியவன் சுவாத்யாயத்தால் துவிஜனாகிறான். அவன் செய்தாலும் செய்யாவிட்டாலும், நட்புடையவன் பிராமணன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.
12.244.14
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ १२.२४४.१४ ॥
த்ரேதாவின் தொடக்கத்தில் எல்லா வேதங்களும், யாகங்களும், வர்ணாசிரமங்களும் இருந்தன. ஆயுள் குறைவதால் இவை துவாபர யுகத்தில் குறைகின்றன.
12.244.15
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल ॥ १२.२४४.१५ ॥
துவாபரத்தில் வேதங்கள் சீர்குலைவை அடைகின்றன; கலியுகத்திலும் அவ்வாறே. கலியுகத்தின் முடிவில் அவை மீண்டும் தென்படாமலும், மீண்டும் தென்படுவனவாகவும் ஆகின்றன.
12.244.16
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः ॥ १२.२४४.१६ ॥
அங்கு அதர்மத்தால் துன்புறும் சுவதர்மங்கள் குன்றுகின்றன; பசுக்கள், பூமி, நீர், மூலிகைகள் ஆகியவற்றின் சாரங்களும் குன்றுகின்றன.
12.244.17
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२४४.१७ ॥
அதர்மத்தால் மறைக்கப்பட்ட வேதங்களும், வேத தர்மங்களும், ஆசிரமங்களும் சிதைகின்றன; சுவதர்மங்களும் திரிபடைகின்றன; அசையாதவையும் அசைபவையும் கூட.
12.244.18
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे ॥ १२.२४४.१८ ॥
மழைக்காலத்தில் மழையால் எல்லா உயிரினங்களும் நிறைவடைவது போல், எல்லா பக்கங்களிலும் அவயவங்கள் தோன்றுவது போல், அவ்வாறே வேதங்கள் யுகந்தோறும்.
12.244.19
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः ॥ १२.२४४.१९ ॥
காலத்தின் பன்மைத்தன்மை, தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதது, இது விதிக்கப்பட்டது; இதை நான் முன்பே உனக்குச் சொன்னேன். இதிலிருந்தே உயிர்கள் தோன்றிச் செல்கின்றன.
12.244.20
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः ॥ १२.२४४.२० ॥
இது எதுவோ, அதுவே உயிர்களின் தோற்றமும் நிலையும், கட்டுப்பாடாகிய யமனும் ஆகும். இருமைகளிலிருந்து படைக்கப்பட்டவை இயல்பாகவே பலவாறாகச் செயல்படுகின்றன.
12.244.21
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२४४.२१ ॥
படைப்பு, காலம், தாங்குதல், வேதங்கள், செய்பவன், செயல், செயலின் பலன் — அன்பு மகனே, நீ என்னிடம் கேட்பதை இவையனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன்.