มหาภารตะ · อัธยายะ 12.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.244.1
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति ॥ १२.२४४.१ ॥
นี่คือวิถีปฏิบัติที่เก่าแก่กว่าซึ่งกำหนดไว้สำหรับพราหมณ์ ผู้มีญาณปฏิบัติกรรมทั้งหลาย ย่อมสำเร็จได้ทุกที่
12.244.2
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः ॥ १२.२४४.२ ॥
หากไม่มีความสงสัยเช่นนี้ในการกำหนดกรรม ก็ยังจะเกิดคำถามขึ้นอีกว่า ธรรมชาติของกรรมคือญาณ หรือคือการกระทำ
12.244.3
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु ॥ १२.२४४.३ ॥
ในความปรารถนาจะรู้พระเวท หากมีญาณเกี่ยวกับบุคคล ข้าพเจ้าจะอธิบายให้ฟังด้วยเหตุผลและการรับรู้ จงฟังเถิด
12.244.4
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः ॥ १२.२४४.४ ॥
บางคนกล่าวว่า ความพยายามของมนุษย์เป็นเหตุในการกระทำ บางคนสรรเสริญโชคชะตา และอีกพวกหนึ่งสรรเสริญธรรมชาติโดยกำเนิด
12.244.5
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन ॥ १२.२४४.५ ॥
ความพยายามของมนุษย์ กรรม และโชคชะตา ทั้งสามนี้แยกต่างหากจากกันโดยธรรมชาติของการเกิดผล แต่บางคนที่ขาดปัญญาแยกแยะย่อมสับสนในเรื่องเหล่านี้
12.244.6
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः ॥ १२.२४४.६ ॥
เป็นเช่นนี้ก็ได้และไม่เป็นเช่นนี้ก็ได้ ทั้งสองอย่างก็ไม่ใช่ ไม่ทั้งสองอย่างก็ไม่ใช่เช่นกัน ผู้ดำรงอยู่ในกรรมย่อมกล่าวถึงเรื่องนี้เช่นนั้น ส่วนผู้ดำรงอยู่ในสัตวะซึ่งเห็นทุกสิ่งเสมอกันย่อมเข้าใจเรื่องนี้
12.244.7
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे ॥ १२.२४४.७ ॥
ในยุคเตรตาและยุคทวาปร และผู้เกิดในยุคกลิ ย่อมเต็มไปด้วยความสงสัย ส่วนผู้บำเพ็ญตบะและผู้สงบซึ่งดำรงอยู่ในความดีก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกันในยุคกฤต
12.244.8
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते ॥ १२.२४४.८ ॥
ทุกคนที่ไม่เห็นความแตกต่างในฤค สามะ และยชุส เมื่อเห็นความรักและความชังเป็นสิ่งแยกต่างกัน ย่อมปฏิบัติตบะเป็นกรรมของตน
12.244.9
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति ॥ १२.२४४.९ ॥
ผู้ประกอบด้วยธรรมะแห่งตบะ เป็นนิตย์ในการบำเพ็ญตบะ และควบคุมตนได้ดี ด้วยสิ่งนั้น เขาย่อมได้รับความปรารถนาทั้งปวงที่ใจต้องการ
12.244.10
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः ॥ १२.२४४.१० ॥
ด้วยตบะ เขาย่อมได้อำนาจนั้น ซึ่งทำให้เขาเป็นผู้สร้างโลก และเมื่อเป็นผู้สร้างนั้นแล้ว เขาย่อมเป็นเจ้าแห่งสรรพสัตว์ทั้งหลาย
12.244.11
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते ॥ १२.२४४.११ ॥
สิ่งนั้นได้ถูกกล่าวไว้อย่างลึกซึ้งในถ้อยคำของพระเวท โดยผู้เห็นพระเวท และในเวทานตะก็ปรากฏชัดอีกครั้ง ผ่านวิธีโยคะที่ค่อยเป็นค่อยไป
12.244.12
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः ॥ १२.२४४.१२ ॥
กษัตริย์ได้รับการระลึกว่าเป็นผู้ประกอบยัญแห่งการเริ่มต้น แพศย์เป็นผู้ประกอบยัญการถวายเครื่องบูชา ศูทรประกอบยัญแห่งการรับใช้ และทวิชาติประกอบยัญแห่งการสวดภาวนา
12.244.13
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.२४४.१३ ॥
ผู้ที่หน้าที่ของตนสำเร็จแล้ว ย่อมเป็นทวิชาติด้วยการศึกษาพระเวท ไม่ว่าเขาจะทำสิ่งอื่นหรือไม่ก็ตาม ผู้เป็นมิตรย่อมได้รับการเรียกว่าพราหมณ์
12.244.14
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ १२.२४४.१४ ॥
ในตอนต้นของยุคเตรตา พระเวท ยัญ และวรรณะกับอาศรมทั้งหมดได้มีอยู่ เพราะอายุขัยที่สั้นลง สิ่งเหล่านี้จึงเสื่อมลงในยุคทวาปร
12.244.15
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल ॥ १२.२४४.१५ ॥
ในยุคทวาปร พระเวททั้งหลายตกอยู่ในความปั่นป่วน และเช่นเดียวกันในยุคกลิ ในตอนสิ้นยุคกลิ พระเวทย่อมไม่ปรากฏ แล้วจึงปรากฏขึ้นอีกครั้ง
12.244.16
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः ॥ १२.२४४.१६ ॥
ที่นั่น หน้าที่ของตนย่อมเสื่อมลง ถูกอธรรมบีบคั้น และเช่นเดียวกัน แก่นสารของโคทั้งหลาย ของแผ่นดิน ของน้ำ และของพืชสมุนไพรก็เสื่อมไป
12.244.17
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२४४.१७ ॥
พระเวท ธรรมแห่งพระเวท และอาศรมทั้งหลาย ถูกซ่อนเร้นด้วยอธรรม หน้าที่ของตนย่อมถูกบิดเบือน และสิ่งที่ไม่เคลื่อนที่และที่เคลื่อนที่ก็เช่นกัน
12.244.18
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे ॥ १२.२४४.१८ ॥
เหมือนดังที่สรรพสัตว์ทั้งหลายอิ่มเอิบด้วยฝนในฤดูฝน และอวัยวะงอกออกทุกด้าน พระเวทก็เช่นนั้นในทุกยุค
12.244.19
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः ॥ १२.२४४.१९ ॥
ความหลากหลายแห่งกาลที่ถูกกำหนดไว้ ซึ่งไม่มีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด ที่ข้าพเจ้าได้กล่าวแก่ท่านก่อนหน้านี้ จากสิ่งนั้น สัตว์ทั้งหลายย่อมเกิดขึ้นและดำเนินต่อไป
12.244.20
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः ॥ १२.२४४.२० ॥
และสิ่งนี้ซึ่งเป็นที่มา ที่ตั้ง และการควบคุมของสรรพสัตว์ คือพระยม สิ่งที่สร้างขึ้นเป็นคู่แห่งความตรงข้ามย่อมดำเนินไปตามธรรมชาติของตนในหลายรูปแบบนับไม่ถ้วน
12.244.21
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२४४.२१ ॥
การสร้าง กาล การค้ำจุน พระเวท ผู้กระทำ การกระทำ และผลของการกระทำ ลูกรัก สิ่งทั้งหมดนี้ได้ถูกกล่าวแก่เจ้าแล้ว คือสิ่งที่เจ้าถามข้า