మహాభారతం · అధ్యాయం 12.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.244.1
एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवानेव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिद्ध्यति ॥ १२.२४४.१ ॥
ఇది బ్రాహ్మణునికి పూర్వకాలం నుండి విధించబడిన ఆచారం; జ్ఞానవంతుడే కర్మలు చేస్తూ అన్నిచోట్లా సిద్ధి పొందుతాడు.
12.244.2
तत्र चेन्न भवेदेवं संशयः कर्मनिश्चये ।
किंतु कर्मस्वभावोऽयं ज्ञानं कर्मेति वा पुनः ॥ १२.२४४.२ ॥
అక్కడ కర్మ నిర్ణయంలో ఇలాంటి సందేహం లేకపోతే, ఈ కర్మస్వభావం జ్ఞానమా లేక కర్మా అనే సందేహం మళ్ళీ కలుగుతుంది.
12.244.3
तत्र वेदविवित्सायां ज्ञानं चेत्पुरुषं प्रति ।
उपपत्त्युपलब्धिभ्यां वर्णयिष्यामि तच्छॄणु ॥ १२.२४४.३ ॥
వేదాలను తెలుసుకోవాలనే కోరికలో, ఒక మనిషికి సంబంధించిన జ్ఞానం ఉంటే, తర్కం మరియు అనుభవం ద్వారా దాన్ని వివరిస్తాను; వినుము.
12.244.4
पौरुषं कारणं केचिदाहुः कर्मसु मानवाः ।
दैवमेके प्रशंसन्ति स्वभावमपरे जनाः ॥ १२.२४४.४ ॥
కొందరు కర్మలలో మానవ ప్రయత్నమే కారణమని అంటారు; కొందరు దైవాన్ని ప్రశంసిస్తారు; మరికొందరు స్వభావాన్ని ప్రశంసిస్తారు.
12.244.5
पौरुषं कर्म दैवं च फलवृत्तिस्वभावतः ।
त्रयमेतत्पृथग्भूतमविवेकं तु केचन ॥ १२.२४४.५ ॥
పౌరుషం, కర్మ, దైవం—ఫలం కలిగే స్వభావం వలన ఈ మూడూ వేరువేరైనవి; కానీ కొందరు వీటిని వివేచించక మోసపోతారు.
12.244.6
एतदेवं च नैवं न च चोभे नानुभे तथा ।
कर्मस्था विषयं ब्रूयुः सत्वस्थाः समदर्शिनः ॥ १२.२४४.६ ॥
ఇది ఇలా, అలా కాదు; రెండూ కాదు, రెండూ కానివి కూడా కాదు—ఇలాగే కర్మాసక్తులు ఈ విషయాన్ని చెబుతారు; సత్త్వంలో స్థిరులైన సమదర్శులు (దీన్ని గ్రహిస్తారు).
12.244.7
त्रेतायां द्वापरे चैव कलिजाश्च ससंशयाः ।
तपस्विनः प्रशान्ताश्च सत्वस्थाश्च कृते युगे ॥ १२.२४४.७ ॥
త్రేతాయుగంలో, ద్వాపరయుగంలో, కలియుగంలో పుట్టినవారు సందేహంతో ఉంటారు; తపస్వులు, ప్రశాంతులు సత్త్వగుణంలో నిలిచినవారు; కృతయుగంలో కూడా అంతే.
12.244.8
अपृथग्दर्शनाः सर्वे ऋक्सामसु यजुःषु च ।
कामद्वषौ पृथग्दृष्ट्वा तपः कृत उपासते ॥ १२.२४४.८ ॥
అందరూ ఋక్, సామ, యజుస్సులలో భేదం చూడనివారు; కామం, ద్వేషం వేర్వేరుగా చూసి, తపస్సునే కర్మగా చేసి ఉపాసిస్తారు.
12.244.9
तपोधर्मेण संयुक्तस्तपोनित्यः सुसंशितः ।
तेन सर्वानवाप्नोति कामान्यान्मनसेच्छति ॥ १२.२४४.९ ॥
తపోధర్మంతో కూడినవాడు, నిత్యం తపస్సులో నిలిచినవాడు, చక్కగా నిగ్రహించబడినవాడు; దానివల్ల మనసుతో కోరిన అన్ని కామనలను పొందుతాడు.
12.244.10
तपसा तदवाप्नोति यद्भूतं सृजते जगत् ।
तद्भूतश्च ततः सर्वभूतानां भवति प्रभुः ॥ १२.२४४.१० ॥
తపస్సు ద్వారా అతడు దానిని పొందుతాడు; దానివల్ల జగత్తును సృష్టించే ప్రాణి అవుతాడు; ఆ ప్రాణి స్వరూపుడై తరువాత సర్వప్రాణులకు ప్రభువవుతాడు.
12.244.11
तदुक्तं वेदवादेषु गहनं वेददर्शिभिः ।
वेदान्तेषु पुनर्व्यक्तं क्रमयोगेन लक्ष्यते ॥ १२.२४४.११ ॥
అది వేద వచనాలలో వేద ద్రష్టలచే గహనంగా చెప్పబడింది; వేదాంతాలలో అది క్రమయోగం ద్వారా స్పష్టంగా గోచరిస్తుంది.
12.244.12
आरम्भयज्ञाः क्षव्राश्च हविर्यज्ञा विशः स्मृताः ।
परिचारयज्ञाः शूद्राश्च जपयज्ञा द्विजातयः ॥ १२.२४४.१२ ॥
క్షత్రియులు ఆరంభయజ్ఞులని, వైశ్యులు హవిర్యజ్ఞులని స్మరించబడ్డారు; శూద్రులు పరిచారయజ్ఞులు, ద్విజులు జపయజ్ఞులు.
12.244.13
परिनिष्ठितकार्यो हि स्वाध्यायेन द्विजो भवेत् ।
कुर्यादन्यन्न वा कुर्यान्मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ॥ १२.२४४.१३ ॥
కర్తవ్యం పూర్తయిన ద్విజుడు స్వాధ్యాయం ద్వారా (బ్రాహ్మణుడు) అవుతాడు. అతడు ఇంకేదైనా చేసినా చేయకపోయినా, మైత్రిగల వాడు బ్రాహ్మణుడని చెప్పబడతాడు.
12.244.14
त्रेतादौ सकला वेदा यज्ञा वर्णाश्रमास्तथा ।
संरोधादायुषस्त्वेते व्यस्यन्ते द्वापरे युगे ॥ १२.२४४.१४ ॥
త్రేతా యుగ ఆరంభంలో వేదాలన్నీ, యజ్ఞాలు, వర్ణాశ్రమాలు ఉన్నాయి. ఆయుష్షు తగ్గుదల వల్ల ఇవి ద్వాపర యుగంలో క్షీణిస్తాయి.
12.244.15
द्वापरे विप्लवं यान्ति वेदाः कलियुगे तथा ।
दृश्यन्ते नापि दृश्यन्ते कलेरन्ते पुनः किल ॥ १२.२४४.१५ ॥
ద్వాపరంలో వేదాలు విప్లవానికి గురవుతాయి; కలియుగంలోనూ అలాగే. కలియుగాంతంలో అవి కనిపించకపోయినా మళ్లీ కనిపిస్తాయి.
12.244.16
उत्सीदन्ति स्वधर्माश्च तत्राधर्मेण पीडिताः ।
गवां भूमेश्च ये चापामोषधीनां च ये रसाः ॥ १२.२४४.१६ ॥
అక్కడ అధర్మంతో పీడింపబడి స్వధర్మాలు క్షీణిస్తాయి; ఆవుల, భూమి, జలాలు, ఓషధుల రసాలు కూడా.
12.244.17
अधर्मान्तर्हिता वेदा वेदधर्मास्तथाऽऽश्रमाः ।
विक्रियन्ते स्वधर्माश्च स्थावराणि चराणि च ॥ १२.२४४.१७ ॥
అధర్మంతో కప్పబడిన వేదాలు, వేదధర్మాలు, ఆశ్రమాలు కూడా వికృతమవుతాయి; స్వధర్మాలూ, స్థావర జంగమాలూ కూడా.
12.244.18
यथा सर्वाणि भूतानि वृष्टथा तृप्यन्ति प्रावृषि ।
सृजन्ते सर्वतोऽङ्गानि तथा वेदा युगेयुगे ॥ १२.२४४.१८ ॥
వర్షాకాలంలో వానతో సమస్త ప్రాణులు తృప్తిపొందినట్లు, అన్ని వైపులా అవయవాలు పుడతాయో, అలాగే వేదాలు యుగయుగాన.
12.244.19
विहितं कालनानात्वमनादिनिधनं च यत् ।
कीर्तितं यत्पुरस्तात्ते यतः संयान्ति च प्रजाः ॥ १२.२४४.१९ ॥
కాలాల వైవిధ్యం, ఆదిమధ్యాంతాలు లేనిది, నిర్ణయింపబడినది; దీన్ని నేను ఇంతకుముందే నీకు చెప్పాను. దాని నుండే ప్రాణులు ఉద్భవించి ముందుకు సాగుతాయి.
12.244.20
यच्चेदं प्रभवः स्थानं भूतानां संयमो यमः ।
स्वभावेनैव वर्तन्ते द्वन्द्वसृष्टानि भूरिशः ॥ १२.२४४.२० ॥
ఇది ఏదో అదే ప్రాణుల ఉద్భవం, స్థానం, నియమనం అయిన యముడు. ద్వంద్వాల నుండి సృష్టించబడినవి స్వభావం చేతనే అనేక విధాలుగా నడుస్తాయి.
12.244.21
सर्गः कालो धृतिर्वेदाः कर्ता कार्यं क्रियाफलम् ।
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२४४.२१ ॥
సర్గం, కాలం, ధృతి, వేదాలు, కర్త, కార్యం, క్రియాఫలం — ప్రియ కుమారా, నీవు నన్ను అడుగుతున్నవాటిని ఇవన్నీ నీకు చెప్పాను.