മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.248.1
क्षरात्प्रभृति यः सर्गः सगुणानीन्द्रियाणि च ।
बुद्ध्यैश्वर्यातिसर्गोऽयं प्रधानश्चात्मनः श्रुतम् ॥ १२.२४८.१ ॥
ക്ഷരത്തിൽ നിന്നാരംഭിക്കുന്ന ഈ സൃഷ്ടിയും ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ബുദ്ധിയുടെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ഈ വിസ്താരവും ആത്മാവിന്റെ പ്രധാനതത്ത്വവും — ഇവ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
12.248.2
भूय एव तु लोकेऽस्मिन्सद्वृतिं कालहेतुकीम् ।
यया सन्तः प्रवर्तन्ते तदिच्छाम्यनुवर्तितुम् ॥ १२.२४८.२ ॥
വീണ്ടും, ഈ ലോകത്തിൽ കാലത്തെ ഹേതുവാക്കുന്ന ആ സദാചാരത്തെ — സജ്ജനങ്ങൾ ഏതിനാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവോ അതിനെ — ഞാൻ അനുസരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.248.3
वेदे वचनमुक्तं तु कुरु कर्म त्यजेति च ।
कथमेतद्विजानीयां तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.२४८.३ ॥
വേദത്തിൽ "കർമ്മം ചെയ്യുക" എന്നും "കർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുക" എന്നും വചനം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഞാൻ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കണം? അത് വിശദീകരിക്കാൻ നിങ്ങൾ യോഗ്യനാണ്.
12.248.4
लोकवृत्तान्ततत्वज्ञः पूतोऽहं गुरुशासनात् ।
कृत्वा बुद्धिं विमुक्तात्मा द्रक्ष्याम्यात्मानमव्ययं ॥ १२.२४८.४ ॥
ലോകവൃത്താന്തങ്ങളുടെ തത്ത്വം അറിയുന്നവനായ ഞാൻ, ഗുരുശാസനത്താൽ ശുദ്ധനായി, ബുദ്ധിയെ ഉറപ്പിച്ച്, വിമുക്താത്മാവായി, അവ്യയമായ ആത്മാവിനെ ദർശിക്കും.
12.248.5
एषा वै विहिता वृत्तिः पुरस्ताद्ब्रह्मणा स्वयम् ।
एषा पूर्वतरैः सद्भिराचीर्णा परमर्षिभिः ॥ १२.२४८.५ ॥
ഈ ജീവിതരീതി പൂർവ്വകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ വിധിച്ചതാണ്; ഇതുതന്നെയാണ് പൂർവ്വികരായ സജ്ജനങ്ങളും മഹർഷിമാരും ആചരിച്ചത്.
12.248.6
ब्रह्मचर्येण वै लोकाञ्जयन्ति परमर्षयः ।
आत्मनश्च हृदि श्रेयो ह्यन्विच्छन्मनसाऽऽत्मनि ॥ १२.२४८.६ ॥
മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ തന്നെ ലോകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു; മനസ്സോടെ ആത്മാവിനുള്ളിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, ആത്മാവിന്റെ ശ്രേയസ്സ് അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട്.
12.248.7
वने मूलफलाशी च तप्यन्सुविपुलं तपः ।
पुण्यायतनचारी च भूतानामविहिंसक ॥ १२.२४८.७ ॥
കാട്ടിൽ വേരുകളും ഫലങ്ങളും ഭക്ഷിച്ച്, അതിവിപുലമായ തപസ്സു ചെയ്ത്, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ജീവികളെ ഹിംസിക്കാതെ.
12.248.8
विधूमे सन्नमुसले वानप्रस्थप्रतिश्रये ।
काले प्राप्ते चरन्भैक्षं कल्पते ब्रह्मभूयसे ॥ १२.२४८.८ ॥
പുകയില്ലാത്ത, ഉലക്ക വെച്ച വാനപ്രസ്ഥ ആശ്രമത്തിൽ, ഉചിതകാലം വന്നപ്പോൾ ഭിക്ഷാടനം ചെയ്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മഭാവത്തിന് യോഗ്യനാകുന്നു.
12.248.9
निस्तुतिर्निर्नमस्कारः परित्यज्य शुभाशुभे ।
अरण्ये विचरैकाकी येनकेनचिदाशितः ॥ १२.२४८.९ ॥
സ്തുതിയും നമസ്കാരവുമില്ലാതെ, ശുഭാശുഭങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, കാട്ടിൽ ഏകനായി സഞ്ചരിക്കുക; കിട്ടിയതുകൊണ്ട് ഉപജീവിക്കുക.
12.248.10
यदिदं वेदवचनं लोकवादे विरुध्यते ।
प्रमाणे चाप्रमाणे च विरुद्धे शास्त्रतः कुतः ॥ १२.२४८.१० ॥
വേദവചനം ലോകവാദത്തിൽ വിരുദ്ധമാകുന്നു; ശാസ്ത്രപ്രകാരം പ്രമാണവും അപ്രമാണവും വിരുദ്ധമാകുമ്പോൾ ഇത് എങ്ങനെ?
12.248.11
इत्येतच्छ्रोतुमिच्छामि प्रमाणं तूभयं कथम् ।
कर्मणामविरोधेन कथमेतत्प्रवर्तते ॥ १२.२४८.११ ॥
ഇത് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: രണ്ടും എങ്ങനെ പ്രമാണമാകുന്നു? കർമ്മങ്ങളിൽ വിരോധമില്ലാതെ ഇത് എങ്ങനെ നടക്കുന്നു?
12.248.12
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गन्धवत्याः सुतः सुतम् ।
ऋषिस्तत्पूजयन्वाक्यं पुत्रस्यामिततेजसः ॥ १२.२४८.१२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഗന്ധവതിയുടെ പുത്രനായ ഋഷി തന്റെ പുത്രനോട് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു; അതിരില്ലാത്ത തേജസ്സുള്ള പുത്രന്റെ വാക്കുകളെ ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട്.
12.248.13
ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
यथोक्तकारिणः सर्वे गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १२.२४८.१३ ॥
ബ്രഹ്മചാരി, ഗൃഹസ്ഥൻ, വാനപ്രസ്ഥൻ, ഭിക്ഷു — വിധിപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാവരും പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
12.248.14
एको वाऽप्याश्रमानेतान्योऽनुतिष्ठेद्यथाविधि ।
अकामद्वेषसंयुक्तः स परत्र महीयते ॥ १२.२४८.१४ ॥
ഈ ആശ്രമങ്ങളിലൊന്നെങ്കിലും വിധിപ്രകാരം അനുഷ്ഠിച്ച്, കാമദ്വേഷരഹിതനായവൻ പരലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
12.248.15
चतुष्पदी हि निःश्रेयणी ब्रह्मण्येषा प्रतिष्ठिता ।
एतामाश्रित्य निःश्रेणीं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १२.२४८.१५ ॥
നാലു പടികളുള്ള ഈ ഏണി ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ഏണിയെ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
12.248.16
आयुषस्तु चतुर्भागं ब्रह्मचार्यनसूयकः ।
गुरौ वा गुरुपुत्रे वा वसेद्धर्मार्थकोविदः ॥ १२.२४८.१६ ॥
ആയുസ്സിന്റെ നാലിലൊന്ന് അസൂയയില്ലാത്ത ബ്രഹ്മചാരി, ധർമ്മാർത്ഥങ്ങൾ അറിയുന്നവനായി, ഗുരുവിന്റെയോ ഗുരുപുത്രന്റെയോ അടുത്ത് വസിക്കണം.
12.248.17
जघन्यशायी पूर्वं स्यादुत्थाय गुरुवेश्मनि ।
यच्च शिष्येण कर्तव्यं कार्यं दासेन वा पुनः ॥ १२.२४८.१७ ॥
ഗുരുവിന്റെ വീട്ടിൽ ആദ്യം ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ഥലത്ത് കിടന്ന്, ആദ്യം എഴുന്നേൽക്കണം. ശിഷ്യനോ ദാസനോ ചെയ്യേണ്ട ഏതു പ്രവൃത്തിയും (ചെയ്യണം).
12.248.18
कृतमित्येव तत्सर्वं कृत्वा तिष्ठेत पार्श्वतः ।
किंकरः सर्वकारी स्यात्सर्वकर्मसु कोविदः ॥ १२.२४८.१८ ॥
"ചെയ്തു" എന്നു പറഞ്ഞ് എല്ലാം ചെയ്ത ശേഷം ഒരു വശത്ത് നിൽക്കണം. എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും സമർത്ഥനായി, ഭൃത്യനെപ്പോലെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നവനായിരിക്കണം.
12.248.19
कर्मातिशेषेण गुरावध्येतव्यं बुभूषता ।
दक्षिणेनोपसादी स्यादाकूतो नुल्माश्रयेत् ॥ १२.२४८.१९ ॥
ഗുരുവിന്റെ ജോലികൾ തീർന്ന ശേഷം, നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗുരുവിൽനിന്ന് പഠിക്കണം. വലതുവശത്ത് അടുത്തിരുന്ന്, ശ്രദ്ധയോടെ നിൽക്കണം.
12.248.20
शुचिर्दक्षो गुणोपेतो ब्रूयादिष्टमिवान्तरा ।
चक्षुष गुरुमव्यग्रो निरीक्षेत जितेन्द्रियः ॥ १२.२४८.२० ॥
ശുദ്ധനും സമർഥനും സദ്ഗുണമുള്ളവനുമായ ശിഷ്യൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഗുരുവിനോട് ഇഷ്ടവാക്കുകൾ പറയണം. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനായി, ചിതറാത്ത മനസ്സോടെ, കണ്ണുകൊണ്ട് ഗുരുവിനെ നോക്കണം.
12.248.21
नाभुक्तवति चाश्नीयादपीतवति नो पिबेत् ।
नातिष्ठति तथासीत नासुप्ते प्रस्वपेत च ॥ १२.२४८.२१ ॥
ഗുരു ഭക്ഷിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യൻ ഭക്ഷിക്കരുത്; ഗുരു കുടിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ കുടിക്കരുത്. ഗുരു നിൽക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ ഇരിക്കരുത്; ഗുരു ഉറങ്ങാതിരിക്കുമ്പോൾ ഉറങ്ങരുത്.
12.248.22
उत्तानाभ्यां च पाणिभ्यां पादावस्य मृदु स्पृशेत् ।
दक्षिणं दक्षिणेनैव सव्यं सव्येन पीडयेत् ॥ १२.२४८.२२ ॥
ഉള്ളങ്കൈകൾ മുകളിലേക്ക് തിരിച്ച്, ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ മൃദുവായി സ്പർശിക്കണം. വലത്തെ പാദം വലംകൈകൊണ്ടും ഇടത്തെ പാദം ഇടംകൈകൊണ്ടും അമർത്തണം.
12.248.23
अभिवाद्य गुरुं ब्रूयादधीष्व भगवन्निति ।
इदं करिष्ये भगवन्निदं चापि कृतं मया ॥ १२.२४८.२३ ॥
ഗുരുവിനെ വന്ദിച്ച്, 'ഭഗവാനേ, എനിക്ക് പഠിപ്പിക്കണമേ' എന്ന് പറയണം. 'ഭഗവാനേ, ഇതു ഞാൻ ചെയ്യും; ഇതും ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു' എന്നും പറയണം.
12.248.24
ब्रह्मंस्तदपि कर्ताऽस्मि यद्भावन्वक्ष्यते पुनः ।
इति सर्वमनुज्ञाप्य निवेद्य गुरवे पुनः। ॥ १२.२४८.२४ ॥
'ബ്രഹ്മാവേ, അങ്ങ് വീണ്ടും പറയുന്നതും ഞാൻ ചെയ്യും' എന്ന് പറഞ്ഞ്, എല്ലാത്തിനും അനുവാദം വാങ്ങി, ഗുരുവിനെ വീണ്ടും അറിയിക്കണം.
12.248.25
कुर्यात्कृत्वा च तत्सर्वमाख्येयं गुरवे पुनः ।
यांस्तु गन्धान्रसान्वाऽपि ब्रह्मचारी न सेवते ॥ १२.२४८.२५ ॥
ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്ത്, എല്ലാം വീണ്ടും ഗുരുവിനെ അറിയിക്കണം. ബ്രഹ്മചാരി ഏതു ഗന്ധങ്ങളും രസങ്ങളും സേവിക്കുന്നില്ലയോ,
12.248.26
सेवेत तान्समावृत्त इति धर्मेषु निश्चयः ।
ये केचिन्नियमेनोक्ता नियमा ब्रह्मचारिणः ॥ १२.२४८.२६ ॥
സമാവർത്തനത്തിനുശേഷം അവ സേവിക്കാം എന്നതാണ് ധർമ്മനിശ്ചയം. ബ്രഹ്മചാരിക്ക് നിയമപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ചില നിയമങ്ങൾ,
12.248.27
तान्सर्वाननुगृह्णीयाद्भवेच्चानपगो गुरोः ।
स एवं गुरवे प्रीतिमुपहृत्य यथाबलम् ॥ १२.२४८.२७ ॥
അവയെല്ലാം പാലിക്കണം, ഗുരുവിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകരുത്. ഇങ്ങനെ തന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ഗുരുവിന് സ്നേഹം അർപ്പിച്ച്,
12.248.28
अग्राम्येणा मेष्वेवं शिष्यो वर्तते कर्मणा ।
वदव्रतोपवासेन चतुर्थे च…।
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावतेद्यथातिधि… ॥ १२.२४८.२८ ॥
ഇങ്ങനെ ശിഷ്യൻ ഗ്രാമ്യമല്ലാത്ത കർമ്മങ്ങളാൽ ജീവിക്കുന്നു. വദവ്രതത്താലും ഉപവാസത്താലും, നാലാമത്തേതിൽ…। ഗുരുവിന് ദക്ഷിണ നൽകി, അതിഥിയെപ്പോലെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം…
12.248.29
धर्मलब्धैर्युतो दारैरग्नीनुत्पाद्य यनतः ।
द्वितीयमायुषो भागं गृहमेधी भवेद्व्रती ॥ १२.२४८.२९ ॥
ധർമ്മത്താൽ ലഭിച്ച ഭാര്യയോടുകൂടി, യജ്ഞത്താൽ അഗ്നികളെ ജ്വലിപ്പിച്ച്, ആയുസ്സിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ ഗൃഹസ്ഥനും വ്രതനിഷ്ഠനുമാകണം.