மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.248.1
क्षरात्प्रभृति यः सर्गः सगुणानीन्द्रियाणि च ।
बुद्ध्यैश्वर्यातिसर्गोऽयं प्रधानश्चात्मनः श्रुतम् ॥ १२.२४८.१ ॥
அழிவுள்ளதிலிருந்து தொடங்கும் இந்தப் படைப்பும், குணங்களுடன் கூடிய புலன்களும், புத்தி மற்றும் ஐசுவரியத்தின் இந்த விரிவும், ஆத்மாவின் முதன்மையான தத்துவமும் — இவற்றைக் கேட்டிருக்கிறேன்.
12.248.2
भूय एव तु लोकेऽस्मिन्सद्वृतिं कालहेतुकीम् ।
यया सन्तः प्रवर्तन्ते तदिच्छाम्यनुवर्तितुम् ॥ १२.२४८.२ ॥
மீண்டும், இவ்வுலகில் காலத்தைக் காரணமாகக் கொண்ட அந்த நல்லொழுக்கத்தை — நல்லோர்கள் எதன்படி நடக்கிறார்களோ அதை — நான் பின்பற்ற விரும்புகிறேன்.
12.248.3
वेदे वचनमुक्तं तु कुरु कर्म त्यजेति च ।
कथमेतद्विजानीयां तच्च व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.२४८.३ ॥
வேதத்தில் "செயலைச் செய்" என்றும் "செயலைத் துறந்துவிடு" என்றும் வாக்கியம் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இதை நான் எப்படி அறிவது? அதை விளக்குவதற்கு நீங்கள் தகுதியுடையவர்.
12.248.4
लोकवृत्तान्ततत्वज्ञः पूतोऽहं गुरुशासनात् ।
कृत्वा बुद्धिं विमुक्तात्मा द्रक्ष्याम्यात्मानमव्ययं ॥ १२.२४८.४ ॥
உலக நடைமுறைகளின் உண்மையை அறிந்தவனாய், குருவின் கட்டளையால் தூய்மையடைந்து, புத்தியை நிலைநிறுத்தி, விடுதலை பெற்ற ஆத்மாவுடன், அழிவற்ற ஆத்மாவைக் காண்பேன்.
12.248.5
एषा वै विहिता वृत्तिः पुरस्ताद्ब्रह्मणा स्वयम् ।
एषा पूर्वतरैः सद्भिराचीर्णा परमर्षिभिः ॥ १२.२४८.५ ॥
இந்த வாழ்க்கை நெறி முற்காலத்தில் பிரம்மாவாலேயே விதிக்கப்பட்டது; இதுவே முந்தைய நல்லோர்களாலும் பெரிய ரிஷிகளாலும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது.
12.248.6
ब्रह्मचर्येण वै लोकाञ्जयन्ति परमर्षयः ।
आत्मनश्च हृदि श्रेयो ह्यन्विच्छन्मनसाऽऽत्मनि ॥ १२.२४८.६ ॥
பெரிய ரிஷிகள் பிரம்மச்சரியத்தாலேயே உலகங்களை வெல்கின்றனர்; மனத்தால் ஆத்மாவுக்குள், இதயத்தில் ஆத்மாவின் நன்மையை நாடுகின்றனர்.
12.248.7
वने मूलफलाशी च तप्यन्सुविपुलं तपः ।
पुण्यायतनचारी च भूतानामविहिंसक ॥ १२.२४८.७ ॥
காட்டில் வேர்களையும் பழங்களையும் உண்டு, மிகக் கடுமையான தவம் செய்து, புனித தலங்களில் சஞ்சரித்து, உயிர்களுக்குத் தீங்கிழைக்காமல் இருப்பவன்.
12.248.8
विधूमे सन्नमुसले वानप्रस्थप्रतिश्रये ।
काले प्राप्ते चरन्भैक्षं कल्पते ब्रह्मभूयसे ॥ १२.२४८.८ ॥
புகையற்ற, உலக்கை வைக்கப்பட்ட வானப்பிரஸ்த ஆசிரமத்தில், உரிய காலம் வந்ததும் பிச்சை ஏற்று சஞ்சரிப்பவன் பிரம்மத்தை அடையத் தகுதி பெறுகிறான்.
12.248.9
निस्तुतिर्निर्नमस्कारः परित्यज्य शुभाशुभे ।
अरण्ये विचरैकाकी येनकेनचिदाशितः ॥ १२.२४८.९ ॥
புகழ்ச்சியும் வணக்கமும் இல்லாமல், நன்மையையும் தீமையையும் துறந்து, காட்டில் தனியனாகச் சஞ்சரி; கிடைத்ததைக் கொண்டு வாழ்.
12.248.10
यदिदं वेदवचनं लोकवादे विरुध्यते ।
प्रमाणे चाप्रमाणे च विरुद्धे शास्त्रतः कुतः ॥ १२.२४८.१० ॥
வேதத்தின் இந்த வாக்கியம் உலகப் பேச்சில் முரண்படுகிறது; நூலின்படி பிரமாணமும் அப்பிரமாணமும் முரண்படும்போது அது எவ்வாறு?
12.248.11
इत्येतच्छ्रोतुमिच्छामि प्रमाणं तूभयं कथम् ।
कर्मणामविरोधेन कथमेतत्प्रवर्तते ॥ १२.२४८.११ ॥
இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்: இரண்டும் எவ்வாறு பிரமாணமாகும்? செயல்களில் முரண்பாடின்றி இது எவ்வாறு நடைபெறுகிறது?
12.248.12
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गन्धवत्याः सुतः सुतम् ।
ऋषिस्तत्पूजयन्वाक्यं पुत्रस्यामिततेजसः ॥ १२.२४८.१२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், கந்தவதியின் மகனான அந்த முனிவர் தன் மகனுக்கு இவ்வாறு பதிலளித்தார்; அளவிலா தேஜஸ் கொண்ட மகனின் அந்த வார்த்தைகளை மதித்தபடி.
12.248.13
ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
यथोक्तकारिणः सर्वे गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १२.२४८.१३ ॥
பிரம்மசாரி, கிருஹஸ்தன், வானப்ரஸ்தன், பிக்ஷு — விதிப்படி நடப்பவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர்.
12.248.14
एको वाऽप्याश्रमानेतान्योऽनुतिष्ठेद्यथाविधि ।
अकामद्वेषसंयुक्तः स परत्र महीयते ॥ १२.२४८.१४ ॥
இந்த ஆஸ்ரமங்களில் ஒன்றையாவது விதிப்படி கடைப்பிடித்து, ஆசையும் வெறுப்பும் இல்லாதவன் மறுஉலகில் மதிக்கப்படுகிறான்.
12.248.15
चतुष्पदी हि निःश्रेयणी ब्रह्मण्येषा प्रतिष्ठिता ।
एतामाश्रित्य निःश्रेणीं ब्रह्मलोके महीयते ॥ १२.२४८.१५ ॥
நான்கு படிகள் கொண்ட இந்த ஏணி பிரம்மனில் நிலைபெற்றுள்ளது. இந்த ஏணியைப் பற்றிக்கொள்பவன் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
12.248.16
आयुषस्तु चतुर्भागं ब्रह्मचार्यनसूयकः ।
गुरौ वा गुरुपुत्रे वा वसेद्धर्मार्थकोविदः ॥ १२.२४८.१६ ॥
வாழ்நாளின் நான்கில் ஒரு பகுதியை, பொறாமையற்ற பிரம்மசாரி, தர்ம-அர்த்தங்களை அறிந்தவனாக, குருவிடமோ குருவின் மகனிடமோ தங்கியிருக்க வேண்டும்.
12.248.17
जघन्यशायी पूर्वं स्यादुत्थाय गुरुवेश्मनि ।
यच्च शिष्येण कर्तव्यं कार्यं दासेन वा पुनः ॥ १२.२४८.१७ ॥
குருவின் வீட்டில் முதலில் கீழான இடத்தில் படுத்து, முதலில் எழுந்திருக்க வேண்டும். சீடனாலோ அல்லது ஊழியனாலோ செய்யப்பட வேண்டிய பணி எதுவோ, அதையும் (செய்ய வேண்டும்).
12.248.18
कृतमित्येव तत्सर्वं कृत्वा तिष्ठेत पार्श्वतः ।
किंकरः सर्वकारी स्यात्सर्वकर्मसु कोविदः ॥ १२.२४८.१८ ॥
"செய்தாயிற்று" என்று சொல்லி அனைத்தையும் செய்து முடித்து, ஒரு பக்கத்தில் நிற்க வேண்டும். எல்லாப் பணிகளிலும் திறமையுடையவனாய், ஏவலாளைப் போல எல்லாம் செய்பவனாய் இருக்க வேண்டும்.
12.248.19
कर्मातिशेषेण गुरावध्येतव्यं बुभूषता ।
दक्षिणेनोपसादी स्यादाकूतो नुल्माश्रयेत् ॥ १२.२४८.१९ ॥
குருவின் வேலைகள் முடிந்த பின், நன்மை விரும்புபவன் குருவிடம் கற்க வேண்டும். வலப்பக்கமாக அருகில் அமர்ந்து, கவனத்துடன் நிற்க வேண்டும்.
12.248.20
शुचिर्दक्षो गुणोपेतो ब्रूयादिष्टमिवान्तरा ।
चक्षुष गुरुमव्यग्रो निरीक्षेत जितेन्द्रियः ॥ १२.२४८.२० ॥
தூய்மையும் திறமையும் நற்குணமும் கொண்ட சீடன் இடையிடையே குருவிடம் இனிய சொற்களைப் பேச வேண்டும். புலன்களை வென்றவனாய், கவனம் சிதறாமல், கண்களால் குருவைப் பார்க்க வேண்டும்.
12.248.21
नाभुक्तवति चाश्नीयादपीतवति नो पिबेत् ।
नातिष्ठति तथासीत नासुप्ते प्रस्वपेत च ॥ १२.२४८.२१ ॥
குரு உண்ணாமல் சீடன் உண்ணக் கூடாது; குரு குடிக்காமல் குடிக்கக் கூடாது. குரு நிற்காதபோது அமரக்கூடாது; குரு உறங்காதபோது உறங்கக் கூடாது.
12.248.22
उत्तानाभ्यां च पाणिभ्यां पादावस्य मृदु स्पृशेत् ।
दक्षिणं दक्षिणेनैव सव्यं सव्येन पीडयेत् ॥ १२.२४८.२२ ॥
உள்ளங்கைகளைக் கவிழ்த்தபடி, குருவின் பாதங்களை மெதுவாகத் தொட வேண்டும். வலது பாதத்தை வலது கையாலும், இடது பாதத்தை இடது கையாலும் அழுத்த வேண்டும்.
12.248.23
अभिवाद्य गुरुं ब्रूयादधीष्व भगवन्निति ।
इदं करिष्ये भगवन्निदं चापि कृतं मया ॥ १२.२४८.२३ ॥
குருவை வணங்கி, 'பகவானே, எனக்குக் கற்பியுங்கள்' என்று சொல்ல வேண்டும். 'பகவானே, இதை நான் செய்வேன்; இதையும் நான் செய்து முடித்துவிட்டேன்' என்றும் சொல்ல வேண்டும்.
12.248.24
ब्रह्मंस्तदपि कर्ताऽस्मि यद्भावन्वक्ष्यते पुनः ।
इति सर्वमनुज्ञाप्य निवेद्य गुरवे पुनः। ॥ १२.२४८.२४ ॥
'பிராமணரே, நீங்கள் மீண்டும் எதைச் சொல்வீர்களோ அதையும் நான் செய்வேன்' என்று கூறி, எல்லாவற்றுக்கும் அனுமதி பெற்று, குருவிடம் மீண்டும் தெரிவிக்க வேண்டும்.
12.248.25
कुर्यात्कृत्वा च तत्सर्वमाख्येयं गुरवे पुनः ।
यांस्तु गन्धान्रसान्वाऽपि ब्रह्मचारी न सेवते ॥ १२.२४८.२५ ॥
செய்ய வேண்டியதைச் செய்து, அனைத்தையும் மீண்டும் குருவிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். ஆனால் பிரம்மசாரி எந்த வாசனைகளையும் சுவைகளையும் அனுபவிப்பதில்லை,
12.248.26
सेवेत तान्समावृत्त इति धर्मेषु निश्चयः ।
ये केचिन्नियमेनोक्ता नियमा ब्रह्मचारिणः ॥ १२.२४८.२६ ॥
சமாவர்தனத்திற்குப் பின் அவற்றை அனுபவிக்கலாம் என்பது தர்மத்தின் முடிவு. பிரம்மசாரிக்கு விதிப்படி சொல்லப்பட்ட சில நியமங்கள்,
12.248.27
तान्सर्वाननुगृह्णीयाद्भवेच्चानपगो गुरोः ।
स एवं गुरवे प्रीतिमुपहृत्य यथाबलम् ॥ १२.२४८.२७ ॥
அவை அனைத்தையும் கடைப்பிடித்து, குருவை விட்டு விலகாமல் இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு தன் சக்திக்கேற்ப குருவுக்கு அன்பை அர்ப்பணித்து,
12.248.28
अग्राम्येणा मेष्वेवं शिष्यो वर्तते कर्मणा ।
वदव्रतोपवासेन चतुर्थे च…।
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावतेद्यथातिधि… ॥ १२.२४८.२८ ॥
இவ்வாறு சீடன் கிராமியமற்ற செயல்களால் நடந்துகொள்கிறான். வாக்கு விரதத்தாலும் உபவாசத்தாலும், நான்காவது நாளில்…। குருவுக்கு தட்சிணை அளித்து, விருந்தினரைப் போல் திரும்ப வேண்டும்…
12.248.29
धर्मलब्धैर्युतो दारैरग्नीनुत्पाद्य यनतः ।
द्वितीयमायुषो भागं गृहमेधी भवेद्व्रती ॥ १२.२४८.२९ ॥
தர்மத்தால் பெற்ற மனைவியுடன் கூடி, யாகத்தால் அக்னிகளை ஏற்றி, ஆயுளின் இரண்டாம் பகுதியில் இல்லறத்தான் ஆகி விரதம் கொண்டவனாக இருக்க வேண்டும்.