Mahābhārata · Adhyāya 12.249
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.249.1
…तीयमायुषो भागं गृहमेधी गृहे वसेत् ।
धर्मलब्धैर्युतो दारैरग्नीनाहृत्य सुव्रतः ॥ १२.२४९.१ ॥
…Im zweiten Abschnitt des Lebens soll der Hausvater im Haus wohnen, mit einer durch Dharma erlangten Gattin vereint, nachdem er die heiligen Feuer entzündet hat, fest in seinen Gelübden.
12.249.2
गृहस्थवृत्तयश्चैव चतस्रः कविभिः स्मृताः ।
कुमूलधान्यः प्रथमः कुम्भधान्यस्त्वनन्तरम् ॥ १२.२४९.२ ॥
Die Weisen haben vier Lebensweisen des Hausvaters überliefert; die erste ist kumūla-dhānya, danach kumbha-dhānya.
12.249.3
अश्वस्तनोऽथ कापोतीमाश्रितो वृत्तिमाहरेत् ।
तेषां परः परो ज्यायान्धर्मतो लोकजित्तमः ॥ १२.२४९.३ ॥
Danach soll er, sich der aśvastana- oder der kāpotī-Weise zuwendend, seinen Lebensunterhalt gewinnen; von diesen ist jede spätere im Dharma höher und die die Welten am meisten erobernde.
12.249.4
षट्कर्मावर्तयत्येकस्त्रिभिरन्यः प्रवर्तते ।
द्वाभ्यामेकश्चतुर्थस्तु ब्रह्मसत्रे व्यवस्थितः ॥ १२.२४९.४ ॥
Der eine vollzieht die sechs Riten in Zyklen; ein anderer führt mit dreien weiter; einer mit zweien, und der vierte bleibt im brahma-satra gegründet.
12.249.5
गृहमेधिव्रतान्यत्र महान्तीह प्रचक्षते ।
नात्मार्थे पाचयेदन्नं न वृथा घातयेत्पशून् ॥ १२.२४९.५ ॥
Hier werden die Gelübde des gṛhamedhī als groß erklärt: Er soll keine Speise für sich selbst kochen und nicht unnütz Tiere töten lassen.
12.249.6
प्राणी वा यदि वाऽप्राणी संस्कारं यजुषाऽर्हति ।
न दिवा प्रस्वपेज्जातु न पूर्वापररात्रयोः ॥ १२.२४९.६ ॥
Ob belebt oder unbelebt, es verdient die Weihung mit einer Yajus-Formel; man soll niemals am Tag schlafen, noch im ersten oder letzten Teil der Nacht.
12.249.7
न भुञ्जीतान्तराकाले नानृतावाह्वयेत्स्त्रियम् ।
नास्यानश्नन्गृहे विप्रो वसेत्कश्चिदपूजितः ॥ १२.२४९.७ ॥
Man soll nicht in der Zwischenzeit essen, noch die Frau außerhalb der fruchtbaren Zeit rufen. Ein Brahmane soll in seinem Haus nicht wohnen, ohne dort zu essen; niemand soll dort ungeehrt wohnen.
12.249.8
तथास्यातिथयः पूज्या हव्यकव्यवहाः सदा ।
वेदविद्याव्रतस्नाताः श्रोत्रिया वेदपारगाः ॥ १२.२४९.८ ॥
Ebenso sind seine Gäste stets zu ehren: jene, die Opfergaben und Totenopfer bringen, durch Veda-Wissen und Gelübde gereinigt, in der Überlieferung gelehrt, zum fernen Ufer der Veden gelangt.
12.249.9
स्वकर्मजीविनो दान्ताः क्रियावन्तस्तपस्विनः ।
तेषां हव्यं च कव्यं चाप्यर्हणार्थं विधीयते ॥ १२.२४९.९ ॥
Für jene, die von ihrer eigenen Pflicht leben, selbstbeherrscht, ritustreu und asketisch sind, werden Opfergaben und Totenopfer als Ehrung vorgeschrieben.
12.249.10
नखरैः संप्रयातस्य स्वकर्मव्यापकस्य च ।
अपविद्धाग्निहोत्रस्य गुरोर्वाऽलीकचारिणः ॥ १२.२४९.१० ॥
Von dem, der von Nägeln geschnitten wurde, dem Fortgegangenen, dem, der seine Pflicht vernachlässigt, dem, der das Agnihotra aufgegeben hat, oder einem Lehrer, der falsch handelt (diesen soll man nichts opfern).
12.249.11
संविभागोऽत्र भूतानां सर्वेषामेव शिष्यते ।
तथैवापचमानेभ्यः प्रदेयं गृहमेधिना ॥ १२.२४९.११ ॥
Hier bleibt das Teilen mit allen Wesen als Regel bestehen; ebenso soll der Hausvater denen geben, die nicht für sich selbst kochen können.
12.249.12
विस्साशी भवेन्नित्यं नित्यं चामृतभोजनः ।
असुत …शेषं स्याद्भोजनं हविषा समम् ॥ १२.२४९.१२ ॥
Man soll stets derjenige sein, der nur den Rest isst, und stets derjenige, der das Nektar der Opfer isst. Asuta… [Lücke im Text] die übrige Speise soll dem Opfer gleich sein.
12.249.13
भृत्यशेष तु योऽश्नाति तमाहुर्विघसा शिनम् ।
विघसं भृत्यशेषं तु यज्ञशेषमथास्मृतय ॥ १२.२४९.१३ ॥
Wer übrig gebliebene Speise seiner Diener isst, heißt vighasāśin. Der Rest der Diener gleicht dem Opferrest, so sagen die Überlieferungen.
12.249.14
स्वदारनिरतो दान्तो ह्यनसूयुर्जितेन्द्रियः ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यर्मालुलातिथिनंश्रितैः ॥ १२.२४९.१४ ॥
Wer an seiner eigenen Gattin Freude hat, sich selbst bezähmt, frei von Neid ist und seine Sinne besiegt hat, umgeben von Opferpriestern, Hauspriestern, Lehrern, Verwandten, Gästen und Abhängigen.
12.249.15
वृद्धबालातुरैर्वैद्यैर्ज्ञातिसंबन्धिरान्धवैः ।
मातापितृभ्यां जामीभिर्भ्रात्रा पुत्रेण भावया ॥ १२.२४९.१५ ॥
Mit Alten, Kindern, Kranken, Ärzten, Verwandten, Angehörigen und Stammesgenossen; mit Mutter und Vater, Schwestern, Bruder, Sohn und Gattin.
12.249.16
दुहित्रा दासवर्गेण विवादं न समाचरत् ।
एतान्विमुच्य संवादान्सर्वपापैर्विमुच्यते ॥ १२.२४९.१६ ॥
Er soll nicht mit der Tochter oder der Schar der Diener streiten. Wer diese Streitigkeiten aufgibt, wird von allen Sünden befreit.
12.249.17
एतैर्जितस्तु जयति सर्वाल्लोँकान्न संशयः ।
आचार्यो ब्रह्मलोकेशः प्राजापत्ये पिता प्रभुः ॥ १२.२४९.१७ ॥
Wer von diesen besiegt wird, erobert alle Welten, ohne Zweifel. Der Lehrer ist Herr der Brahmā-Welt, und in der Welt des Prajāpati ist der Vater der Herr.
12.249.18
अतिथिस्त्विन्द्रलोकस्य देवलोकस्य चर्त्विजः ।
जामयोऽप्सरसां लोके वैश्वदेवे तु ज्ञातयः ॥ १२.२४९.१८ ॥
Der Gast gehört zur Welt Indras, die Opferpriester zur Welt der Götter. Die weiblichen Verwandten sind in der Welt der Apsarasen; die Angehörigen im Vaiśvadeva-Ritus.
12.249.19
संबन्धिबान्धवा दिक्षु पृथिव्यां मातृमातुलौ ।
बृद्धबावातुरकृशास्त्वाकाशे प्रभविष्णवः ॥ १२.२४९.१९ ॥
Verwandte durch Heirat und Blutsverwandte in den Richtungen, mütterliche Verwandte und Onkel auf der Erde, die Alten, die Kinder, die Kranken und die Schwachen, und die Mächtigen im Himmel.
12.249.20
भ्राता ज्येष्ठः समः पित्रा भार्या पुत्रः स्वका तनुः ।
छाया स्वा दासवर्गश्च दुहिता कृपणं परम् ॥ १२.२४९.२० ॥
Der ältere Bruder ist dem Vater gleich; Frau, Sohn und der eigene Leib sind der eigene Schatten; auch die Schar der Diener gehört einem selbst; die Tochter aber ist das Bedauernswerteste.
12.249.21
तस्मादेतैरधिक्षिप्तः सहेन्नित्यमसंज्वरः ।
गृहधर्मरतो विद्वान्धर्मनित्यो जितक्लमः ॥ १२.२४९.२१ ॥
Darum soll er, auch wenn er von diesen gescholten wird, es stets ohne Fieber des Zorns ertragen; er soll Freude an den Pflichten des Hauses haben, weise sein, beständig im Dharma und die Ermüdung besiegt haben.
12.249.22
न चार्थबद्धः कर्माणि धर्मं वा किंचिदाचरेत् ।
गृहस्थवृत्तयस्तिस्रस्तासां निःश्रेयसं परम् ॥ १२.२४९.२२ ॥
Wer an den Reichtum gebunden ist, soll weder Handlungen noch irgendeine Pflicht vollziehen; es gibt drei Lebensweisen des Hausvaters, und in ihnen liegt das höchste Heil.
12.249.23
परंपरं तथैवाहुश्चातुराश्रम्यमेव तत् ।
ये चोक्ता नियमास्तेषां सर्वं कार्यं बुभूषता ॥ १२.२४९.२३ ॥
So spricht man von den vier Lebensordnungen, eine nach der anderen; und alle genannten Observanzen soll derjenige erfüllen, der das Wohl begehrt.
12.249.24
कुम्भधान्यैरुच्छशिलैः कापोतीं चास्थितास्तथा ।
यस्मिंश्चैते वसन्त्यर्हास्तद्राष्ट्रमभिवर्धते ॥ १२.२४९.२४ ॥
Die, die sich dem Leben vom Krugkorn, vom Ährenlesen und der Lebensweise der Taube verschrieben haben, und das Reich, in dem diese Würdigen wohnen, gedeiht.
12.249.25
दश पूर्वान्दश परान्पुनाति च पितामहान् ।
गृहस्थवृत्तीश्चाप्येता वर्तयेद्यो गतव्यथः ॥ १२.२४९.२५ ॥
Wer, frei von Kummer, diese Lebensweisen des Hausvaters übt, reinigt zehn Vorfahren, zehn Nachkommen und die Großväter.
12.249.26
स चक्रधरलोकानां सदृशीमाप्नुयाद्गतिम् ।
वितेन्द्रियाणामथवा गतिरेषा विधीयते ॥ १२.२४९.२६ ॥
Er erlangt ein Schicksal gleich den Welten des Radträgers; oder diesen Weg schreibt man denen vor, die ihre Sinne bezwungen haben.
12.249.27
सर्वलोको गृहस्थानामुदारमनसां हितः ।
… विमानसंयुक्तो वेददृष्टः … ॥ १२.२४९.२७ ॥
Für Hausväter von großzügigem Sinn sind alle Welten heilsam. … verbunden mit himmlischen Wagen, im Veda gesehen …
12.249.28
…लोको गृहस्थानां प्रतिष्ठा निवतात्मनान् ।
ब्रह्मणा विहिता श्रेणिरेषा पस्पाद्विधीयते।
द्वितीयं क्रमशः प्राप्य स्वर्गलोके महीयते ॥ १२.२४९.२८ ॥
… die Welt der Hausväter ist die Grundlage für jene, deren Selbst gezügelt ist. Diese von Brahmā bestimmte Stufe … wird vorgeschrieben. Nach und nach die zweite erreichend, wird er in der Himmelswelt geehrt.
12.249.29
अतः परं परममुदारमाश्रम् ।
तृतीयमाहुस्त्यजतां कलेवरम्।
वनौकसां गृहपतिनामनुत्तमं ।
शृणुष्व संश्लिष्टशरीरकारिणाम् ॥ १२.२४९.२९ ॥
Danach höre von der höchsten, edlen Lebensstufe, die die dritte genannt wird, jener, die den Leib ablegen—unübertroffen für Waldbewohner und Hausväter—höre, du, der den Leib gezügelt hält.