مهابهاراتا · أدهيايا 12.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.251.1
वर्तमानस्तयेवात्र वानप्रस्थाश्रमे यथा ।
योक्तव्योऽऽत्मा कथं शक्त्या परं वै काङ्क्षता पदम् ॥ १२.२५१.१ ॥
كيف ينبغي لمن يريد المقام الأعلى، وهو مقيم في مرحلة الحياة لساكن الغابة، أن يضبط النفس بقوته؟
12.251.2
प्राप्य संस्कारमेताभ्यामाश्रमाभ्यां ततः परम् ।
यत्कार्यं परमार्थार्थं तदिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२५१.२ ॥
بعد أن تنال التطهير بهاتين المرحلتين من الحياة، فاستمع هنا بقلب واحد إلى ما يجب فعله بعد ذلك لأجل الغاية العليا.
12.251.3
कषायं पाचयित्वाऽऽशु श्रेणिस्थानेषु च त्रिषु ।
प्रव्रजेच्च परं स्थानं पारिव्राज्यमनुत्तमम् ॥ १२.२५१.३ ॥
بعد أن يُنضج الثوب المصبوغ بالمغرة سريعًا، ويمرّ بالمراتب الثلاث المتصاعدة، ينبغي له أن يخرج إلى الحال العليا، حياة الزاهد المتجوّل التي لا تُضاهى.
12.251.4
यद्भवानेवमभ्यस्य वर्ततां श्रूयतां तथा ।
एक एव चरेद्धर्मं सिद्ध्यर्थमसहायवान् ॥ १२.२५१.४ ॥
بما أنك تمارس هكذا وتسلك هكذا، فاسمع: من أجل بلوغ الكمال ينبغي أن يسلك المرء الدهرمة وحده، دون رفيق.
12.251.5
एकश्चरतिः यः पश्यन्न जहाति न हीयते ।
अनग्निरनिकेतश्च ग्राममन्नार्थमाश्रयेत् ॥ १२.२५१.५ ॥
من يتجوّل وحده، يبصر فلا يترك ولا ينقص؛ بلا نار ولا مأوى، فليلجأ إلى القرية طلبًا للطعام.
12.251.6
अश्वस्तनविधाता स्यान्मुनिर्भावसमन्वितः ।
लघ्वाशी नियताहारः सकृदन्ननिषेविता ॥ १२.२५१.६ ॥
ليكن حكيمًا متصفًا بحال راسخة، يتبع قاعدة طعام يوم واحد، قليل الأكل، منضبط الطعام، يتناول الطعام مرة واحدة.
12.251.7
णलं वृक्षमलानि कुचेलमसदृ… ।
उपक्षा सर्वभूतानामेतावद्भिक्षुलक्षणाम् ॥ १२.२५१.७ ॥
شجرة، وحلي مطروح، وثوب ممزق… والتجرد عن جميع الكائنات: هذا القدر هو علامة المتسول.
12.251.8
यस्मिन्वाचा प्राविशन्ति कूपे प्राप्ताः शिलाइव ।
न वक्तारं पुनर्यान्ति स कैवल्याश्रमे वसेत् ॥ १२.२५१.८ ॥
من تغوص في باطنه الكلمات المنطوقة كالحجارة الساقطة في البئر، فلا ترجع أبدًا إلى قائلها — فليسكن في خلوة التحرر.
12.251.9
नैव पश्येन्न शृणुयादवाच्यं जातु कस्यचित् ।
ब्राह्मणानां विशेषेण नैव ब्रूयात्कथंचन ॥ १२.२५१.९ ॥
لا ينبغي أن يرى المرء ولا يسمع ما لا يُقال في أحد، ولا يقوله بأي حال — وخاصة في شأن البراهمة.
12.251.10
बद्ब्राह्मणस्य कुशलं तदेव सततं वदेत् ।
तूष्णीमासीत निन्दायां कुर्वन्भैषज्यमात्मनः ॥ १२.२५१.१० ॥
فليقل دائمًا ما فيه خير البراهمة؛ وإذا عُيّر فليلزم الصمت، متخذًا ذلك دواءً لنفسه.
12.251.11
येन पूर्णमिवाकाशं भवत्येकेन सर्वदा ।
शून्यं येन जनाकीर्णं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.११ ॥
من بوجوده وحده تبدو السماء دائمًا ممتلئة، ومن أجله يبدو المكان المزدحم خاليًا — هذا الذي تعرفه الآلهة براهمة.
12.251.12
येनकेन चिदाच्छन्नो येनकेनचिदाशितः ।
यत्र क्वचन शायी च तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.१२ ॥
من يتستر بما اتفق من الثياب، ويأكل ما اتفق من الطعام، وينام حيثما كان — هذا تعرفه الآلهة براهمة.
12.251.13
अहेरिव गणाद्भीतः सन्मानान्मरणादिव ।
कुणपादिव च स्त्रीभ्यस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.१३ ॥
الذي يخاف كما يخاف من الحية، ومن الجمع، ومن الإكرام، ومن الموت، ومن الجثة، ومن النساء، فالآلهة تعرفه براهمانًا.
12.251.14
न कुद्ध्येन्न प्रहृष्येच्च मानितोऽमानितश्च यः ।
सर्वभूतेष्वभयदस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.१४ ॥
الذي لا يغضب ولا يفرح إذا أُكرم أو أُهين، ويمنح الأمان لجميع الكائنات، فالآلهة تعرفه براهمانًا.
12.251.15
नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम् ।
कालमेव प्रतीक्षेत निदेशं भृतको यथा ॥ १२.२५१.१५ ॥
لا ينبغي أن يرحب بالموت ولا أن يرحب بالحياة، بل ينتظر الوقت فقط كما ينتظر الأجير أمر سيده.
12.251.16
अनभ्याहतचित्तः स्यादनभ्याहतवाग्भवेत् ।
निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो निरमित्रस्य किं भयम् ॥ १२.२५१.१६ ॥
ليكن قلبه غير مضطرب وكلامه غير جارح؛ فمن تحرر من كل ذنب ولا عدو له، فأي خوف له؟
12.251.17
अभयं सर्वभूतेभ्यो भूतानामभयं यतः ।
तस्य मोहाद्विमुक्तस्य भयं नास्ति कुतश्चन ॥ १२.२५१.१७ ॥
منه تنال جميع الكائنات الأمان، ومنها ينال الكائنات الأمان؛ فلمن تحرر من الوهم لا خوف له من أي مكان.
12.251.18
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् ।
सर्वाण्येवापिलीयन्ते पदजातानि कौञ्जरे ॥ १२.२५१.१८ ॥
كما تنمحي في أثر الفيل جميع آثار الأقدام الأخرى للكائنات الماشية، فتنصهر كلها فيه.
12.251.19
एवं सर्वमहिंसायां धर्मार्थमभिधीयते ।
अमृतः स नित्यं भवति यो हिंसां न प्रपद्यते ॥ १२.२५१.१९ ॥
وهكذا يُعلن كل شيء في عدم الإيذاء من أجل الدharma. من لا يلجأ إلى العنف يصبح خالدًا أبدًا.
12.251.20
अहिसंकः समः सत्यो धृतिमान्नियतेन्द्रियः ।
शरण्यः सर्वभूतानां गतिमाप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ १२.२५१.२० ॥
من كان غير مؤذٍ، متساوي النفس، صادقًا، ثابتًا، ضابطًا لحواسه، ملجأً لجميع الكائنات، يبلغ الغاية العليا.
12.251.21
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य निर्भयस्य निराशिषः ।
न मृत्युरतिगो भावः स मृत्युं नाधिगच्छति ॥ १२.२५१.२१ ॥
لمن اكتفى بالمعرفة، وكان بلا خوف وبلا رغبة، لا يكون الموت عائقًا؛ فهو لا يلقى الموت.
12.251.22
विमुक्तं सर्वसङ्गेभ्यो मुनिमाकाशवत्स्थितम् ।
अस्वमेकचरं शान्तं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.२२ ॥
من تحرر من كل تعلق، وثبت كالسماء، وهو حكيم بلا ممتلكات، يتجول وحده وهو هادئ، فالآلهة تعرفه براهمانا.
12.251.23
जीवितं यस्य धर्मार्थं धर्मो हर्यर्थमेव च ।
अहोरात्राश्च पुण्यार्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.२३ ॥
من كانت حياته للدharma، والدharma لهاري، ونهاره وليله للفضيلة، فالآلهة تعرفه براهمانا.
12.251.24
निराशिषमनारम्भं निर्नमस्कारमस्तुतिम् ।
निर्मुक्ते बन्धनैः सर्वैस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.२४ ॥
من خلا من الرغبة في البركات، ولم يبدأ عملاً، ولا سجود ولا ثناء، وتحرر من كل القيود، فالآلهة تعرفه براهمانا.
12.251.25
सर्वाणि भूतानि सुखे रमन्ते ।
सर्वाणि दुःखस्य भृशं त्रसन्ते।
तेषां भयोत्पादनजातखेदः ।
कुर्यान्न कर्माणि हि श्रद्दधानः ॥ १२.२५१.२५ ॥
جميع الكائنات تفرح بالسعادة، وجميعها ترتعد شديدًا من الألم. فمن يثير الخوف فيها ويولد الحزن، لا ينبغي للمؤمن أن يفعل مثل هذه الأفعال.
12.251.26
दानं हि भूताभयदक्षिणायाः ।
सर्वाणि दानान्यधितिष्ठतीह।
तीक्ष्णां तनुं यः प्रथमं जहाति ।
सोऽनन्तमाप्नोत्यभयं प्रजाभ्यः ॥ १२.२५१.२६ ॥
إن الصدقة التي يكون أجرها أمان الكائنات من الخوف هي أساس جميع الصدقات هنا. ومن يترك أولًا التعلق الشديد بالجسد ينال للخلق أمانًا لا نهاية له.
12.251.27
स दत्तमास्येन हविर्जुहोति ।
लोकस्य नाभिर्जगतः प्रतिष्ठा।
तस्याङ्गमङ्गानि कृताकृतं च ।
वैश्वानरः सर्वमिदं प्रपेदे ॥ १२.२५१.२७ ॥
يقدّم ما أُعطي قربانًا عبر الفم. وهو سرّة العالم وأساس الكون. وقد دخلت أعضاؤه وكل ما فُعل وما لم يُفعل في فايشفانارا، النار.
12.251.28
प्रादेशमात्रे हृदि निःसृतं य ।
त्तस्मिन्प्राणानात्मयाजी जुहोति।
तस्याग्निहोत्रं हुतमात्मसंस्थं ।
सर्वेषु लोकेषु सदैवतेषु ॥ १२.२५१.२८ ॥
في القلب، الذي يبرز بمقدار شبر، يقدّم الذي يضحّي بنفسه أنفاسه فيه. وإن أغنيهوتره، إذ يُقدَّم وهو ثابت في الذات، يُثمر في جميع العوالم مع الآلهة.
12.251.29
देवं त्रिधातुं त्रिवृतं सुपर्ण ।
ये विद्युरग्र्यां परमात्मतां च।
ते सर्वलोकेषु महीयमाना ।
देवाः समर्था अमृतं वहन्ति ॥ १२.२५१.२९ ॥
الذين يعرفون الإله المستقر في ثلاثة عناصر، الطائر ذا الأجنحة الثلاثية، وذاته العليا المتفوقة، يُكرَّمون في جميع العوالم. وهم آلهة قادرون يحملون الخلود.
12.251.30
वेदांश्च वेद्यं तु विधिं च कृत्स्न ।
मथो निरुक्तं परमार्थतां च।
सर्वं शरीरात्मनि यः प्रवेद ।
तस्य स्म देवाः स्पृहयन्ति नित्यम् ॥ १२.२५१.३० ॥
من يعرف تماماً الفيدات، والقاعدة الواجب معرفتها، والنيروكتا كاملة، والحقيقة العليا، وكل ما في الجسد والذات، تشتاق إليه الآلهة دائماً.
12.251.31
भूमावसक्तं दिवि चाप्रमेयं ।
हिरण्मयं योऽण्डजमण्डमध्ये।
पतत्रिणं पक्षिणमन्तरिक्षे ।
यो वेद भोग्यात्मनि दीप्तरश्मिः ॥ १२.२५१.३१ ॥
من يعرف من هو متعلق بالأرض وغير قابل للقياس في السماء، ذهبي في وسط الكرة المولودة من البيضة، طائر ذو جناحين في الجو، ذو أشعة متوهجة، ويسكن في الذات المراد التمتع بها.
12.251.32
आवर्तमानमजरं विवर्तनं ।
षण्णाभिकं द्वादशारं सुपर्व।
यस्येदमास्योपरि याति विश्वं ।
यत्कालचक्रं निहितं गुहायाम् ॥ १२.२५१.३२ ॥
عجلة الزمان الدائرة أبداً، الخالية من الشيخوخة، المتحولة، ذات الستة محاور والاثني عشر شعاعاً والمفاصل الجميلة، والتي يمضي هذا الكون فوق فمها، موضوعة في الكهف.
12.251.33
यः संप्रजानञ्जगतः शरीरं ।
सर्वान्स लोकानधिगच्छतीह।
तस्मिन्हितं तर्पयतीह देवां ।
स्ते वै तृप्तास्तर्पयन्त्यास्यमस्य ॥ १२.२५१.३३ ॥
من يعرف جسد العالم معرفة تامة ينال هنا جميع العوالم. وما يُقدَّم فيه يُرضي الآلهة هنا، وهم إذا رضوا أرضوا فمه.
12.251.34
तेजोमयो नित्यमयः पुराणो ।
लोकाननन्तानभयानुपैति।
भूतानि यस्मान्न त्रसन्ते कदाचि ।
त्स भूतानां न त्रसते कदाचित् ॥ १२.२५१.३४ ॥
المتلألئ، الأزلي بطبعه، القديم، يبلغ العوالم اللامتناهية الخالية من الخوف. من لا تخافه الكائنات أبداً، لا يخاف الكائنات أبداً.
12.251.35
अगर्हणीयो न च गर्हतेऽन्या ।
न्स वै विप्रः परमात्मानमीक्षेत्।
विनीतमोहो व्यपनीतकल्मषो ।
न चेह नामुत्र च सोऽन्नमर्च्छति ॥ १२.२५१.३५ ॥
فليشاهد ذلك البراهمي، الذي لا يُلام ولا يلوم غيره، الذات العليا. فمن زال عنه الوهم وانقشعت عنه الآثام، لا يطلب طعاماً هنا ولا هناك.
12.251.36
अरोषमोहः समलोष्टकाञ्चनः ।
प्रहीणशोको गतसन्धिविग्रहः।
अपेतनिन्दास्तुतिरप्रियाप्रिय ।
श्चरन्नुदासीनवदेष भिक्षुकः ॥ १२.२५१.३६ ॥
خالٍ من الغضب والوهم، يرى الكتلة الترابية والذهب سواء، متحرر من الحزن، متجاوز للتحالف والعداوة، متجاوز للذم والمدح، متساوٍ تجاه المحبوب والمكروه، يسير كمن لا يبالي؛ هذا هو المتسول.