マハーバーラタ · 章 12.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.251.1
वर्तमानस्तयेवात्र वानप्रस्थाश्रमे यथा ।
योक्तव्योऽऽत्मा कथं शक्त्या परं वै काङ्क्षता पदम् ॥ १२.२५१.१ ॥
林住期にあるように、最高の境地を望む者は、自らの力によってどのように自己をヨーガに律すべきか。
12.251.2
प्राप्य संस्कारमेताभ्यामाश्रमाभ्यां ततः परम् ।
यत्कार्यं परमार्थार्थं तदिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२५१.२ ॥
この二つの段階によって清められた後、最高の目的のために為すべきことを、一心にここで聞け。
12.251.3
कषायं पाचयित्वाऽऽशु श्रेणिस्थानेषु च त्रिषु ।
प्रव्रजेच्च परं स्थानं पारिव्राज्यमनुत्तमम् ॥ १२.२५१.३ ॥
カーシャーヤ（赭色の衣）を速やかに成熟させ、三つの段階を経て、最高の境地、無上の遊行遁世の生活へと出家すべきである。
12.251.4
यद्भवानेवमभ्यस्य वर्ततां श्रूयतां तथा ।
एक एव चरेद्धर्मं सिद्ध्यर्थमसहायवान् ॥ १२.२५१.४ ॥
あなたはこのように修習して振る舞っているのだから、聞け。成就のために、伴侶なく一人で法を行じるべきである。
12.251.5
एकश्चरतिः यः पश्यन्न जहाति न हीयते ।
अनग्निरनिकेतश्च ग्राममन्नार्थमाश्रयेत् ॥ १२.२५१.५ ॥
独り遊行する者は、見つつ捨てることなく、また減ずることもない。火なく家なくして、食のために村に依るべきである。
12.251.6
अश्वस्तनविधाता स्यान्मुनिर्भावसमन्वितः ।
लघ्वाशी नियताहारः सकृदन्ननिषेविता ॥ १२.२५१.६ ॥
聖者として、確固たる心を具え、一日分の食の規律を守り、少食で、節度ある食を取り、一度だけ食を受けるべきである。
12.251.7
णलं वृक्षमलानि कुचेलमसदृ… ।
उपक्षा सर्वभूतानामेतावद्भिक्षुलक्षणाम् ॥ १२.२५१.७ ॥
木、捨てられた飾り、ぼろの衣……すべての生き物に対する無関心、これが乞食修行者の特徴である。
12.251.8
यस्मिन्वाचा प्राविशन्ति कूपे प्राप्ताः शिलाइव ।
न वक्तारं पुनर्यान्ति स कैवल्याश्रमे वसेत् ॥ १२.२५१.८ ॥
語られた言葉が井戸に落ちた石のように内に沈み、語った者のもとへ戻ってこない人は、解脱の庵に住むべきである。
12.251.9
नैव पश्येन्न शृणुयादवाच्यं जातु कस्यचित् ।
ब्राह्मणानां विशेषेण नैव ब्रूयात्कथंचन ॥ १२.२५१.९ ॥
誰であれ語るべきでないことは決して見も聞きもせず、いかなる仕方でも語ってはならない——とりわけバラモンについては。
12.251.10
बद्ब्राह्मणस्य कुशलं तदेव सततं वदेत् ।
तूष्णीमासीत निन्दायां कुर्वन्भैषज्यमात्मनः ॥ १२.२५१.१० ॥
常にバラモンの幸福のみを語るべきであり、非難された時は沈黙して座し、これを自らの薬とせよ。
12.251.11
येन पूर्णमिवाकाशं भवत्येकेन सर्वदा ।
शून्यं येन जनाकीर्णं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.११ ॥
ただ一人でいるのに空はいつも満ちて見え、人々で溢れた場所も彼によって空しく見える——その人を神々はバラモンと知る。
12.251.12
येनकेन चिदाच्छन्नो येनकेनचिदाशितः ।
यत्र क्वचन शायी च तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.१२ ॥
手に入るものを身にまとい、得たものを食べ、どこであれ横たわって眠る人——その人を神々はバラモンと知る。
12.251.13
अहेरिव गणाद्भीतः सन्मानान्मरणादिव ।
कुणपादिव च स्त्रीभ्यस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.१३ ॥
蛇や群衆、名誉、死、死体、女性を恐れる者を、神々はバラモンと知る。
12.251.14
न कुद्ध्येन्न प्रहृष्येच्च मानितोऽमानितश्च यः ।
सर्वभूतेष्वभयदस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.१४ ॥
尊敬されても侮辱されても怒らず喜ばず、すべての生き物に無畏を与える者を、神々はバラモンと知る。
12.251.15
नाभिनन्देत मरणं नाभिनन्देत जीवितम् ।
कालमेव प्रतीक्षेत निदेशं भृतको यथा ॥ १२.२५१.१५ ॥
死を喜んではならず、生を喜んでもならない。雇われた下僕が主人の命令を待つように、ただ時を待つべきである。
12.251.16
अनभ्याहतचित्तः स्यादनभ्याहतवाग्भवेत् ।
निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो निरमित्रस्य किं भयम् ॥ १२.२५१.१६ ॥
心は乱されず、言葉は傷つけない。すべての罪から解放され、敵のいない者に何の恐れがあろうか。
12.251.17
अभयं सर्वभूतेभ्यो भूतानामभयं यतः ।
तस्य मोहाद्विमुक्तस्य भयं नास्ति कुतश्चन ॥ १२.२५१.१७ ॥
その者によって一切の生き物は恐れを免れ、生き物によって彼もまた恐れを免れる。迷いから解脱した者には、どこからも恐れはない。
12.251.18
यथा नागपदेऽन्यानि पदानि पदगामिनाम् ।
सर्वाण्येवापिलीयन्ते पदजातानि कौञ्जरे ॥ १२.२५१.१८ ॥
象の足跡の中に、歩く生き物の他のすべての足跡が吸収されるように、それらすべてはその中に溶け込む。
12.251.19
एवं सर्वमहिंसायां धर्मार्थमभिधीयते ।
अमृतः स नित्यं भवति यो हिंसां न प्रपद्यते ॥ १२.२५१.१९ ॥
このように、すべては法のために不殺において説かれる。暴力に依らない者は、常に不死となる。
12.251.20
अहिसंकः समः सत्यो धृतिमान्नियतेन्द्रियः ।
शरण्यः सर्वभूतानां गतिमाप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ १२.२५१.२० ॥
不殺で、平等心があり、真実で、堅固で、感官を制御し、すべての生き物の拠り所となる者は、無上の境地に達する。
12.251.21
एवं प्रज्ञानतृप्तस्य निर्भयस्य निराशिषः ।
न मृत्युरतिगो भावः स मृत्युं नाधिगच्छति ॥ १२.२५१.२१ ॥
このように知で満足し、恐れなく、望みのない者にとって、死は障害ではない。彼は死に遭わない。
12.251.22
विमुक्तं सर्वसङ्गेभ्यो मुनिमाकाशवत्स्थितम् ।
अस्वमेकचरं शान्तं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.२२ ॥
あらゆる執着から解放され、空のように安住し、聖者であり、所有を持たず、ただ一人歩み、寂静なる者を、神々はバラモンと知る。
12.251.23
जीवितं यस्य धर्मार्थं धर्मो हर्यर्थमेव च ।
अहोरात्राश्च पुण्यार्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.२३ ॥
その命は法のため、法はハリのため、昼も夜も功徳のためにある者を、神々はバラモンと知る。
12.251.24
निराशिषमनारम्भं निर्नमस्कारमस्तुतिम् ।
निर्मुक्ते बन्धनैः सर्वैस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२५१.२४ ॥
祝福を求めず、行為を起こさず、礼拝も賛歌もせず、すべての束縛から解放された者を、神々はバラモンと知る。
12.251.25
सर्वाणि भूतानि सुखे रमन्ते ।
सर्वाणि दुःखस्य भृशं त्रसन्ते।
तेषां भयोत्पादनजातखेदः ।
कुर्यान्न कर्माणि हि श्रद्दधानः ॥ १२.२५१.२५ ॥
すべての生き物は幸福を喜び、すべては苦しみを深く恐れる。彼らに恐怖を生じさせ苦悩を引き起こす行いを、信仰ある者はすべきでない。
12.251.26
दानं हि भूताभयदक्षिणायाः ।
सर्वाणि दानान्यधितिष्ठतीह।
तीक्ष्णां तनुं यः प्रथमं जहाति ।
सोऽनन्तमाप्नोत्यभयं प्रजाभ्यः ॥ १२.२५१.२६ ॥
実に、生きものに恐れのない安らぎを与える布施こそ、ここでのすべての施しの基礎である。最初に身体への激しい執着を捨てる者は、生きとし生けるものに無限の無畏を得る。
12.251.27
स दत्तमास्येन हविर्जुहोति ।
लोकस्य नाभिर्जगतः प्रतिष्ठा।
तस्याङ्गमङ्गानि कृताकृतं च ।
वैश्वानरः सर्वमिदं प्रपेदे ॥ १२.२५१.२७ ॥
彼は与えられたものを口を通して供物として捧げる。彼は世界の臍であり、宇宙の基盤である。彼の四肢、そして為されたことと為されなかったことはすべて、火ヴァイシュヴァーナラに入った。
12.251.28
प्रादेशमात्रे हृदि निःसृतं य ।
त्तस्मिन्प्राणानात्मयाजी जुहोति।
तस्याग्निहोत्रं हुतमात्मसंस्थं ।
सर्वेषु लोकेषु सदैवतेषु ॥ १२.२५१.२८ ॥
心臓の中、親指ほどの大きさで現れるところに、自己を供物とする者は諸々の息を捧げる。自己に安住して供えられた彼のアグニホートラは、神々とともにすべての世界で実を結ぶ。
12.251.29
देवं त्रिधातुं त्रिवृतं सुपर्ण ।
ये विद्युरग्र्यां परमात्मतां च।
ते सर्वलोकेषु महीयमाना ।
देवाः समर्था अमृतं वहन्ति ॥ १२.२५१.२९ ॥
三つの要素に確立された神、三重の美しい翼を持つ者、そしてその最高の至高の自己性を知る人々は、すべての世界で崇敬される。有能な神々として、彼らは不死を運ぶ。
12.251.30
वेदांश्च वेद्यं तु विधिं च कृत्स्न ।
मथो निरुक्तं परमार्थतां च।
सर्वं शरीरात्मनि यः प्रवेद ।
तस्य स्म देवाः स्पृहयन्ति नित्यम् ॥ १२.२५१.३० ॥
ヴェーダ、知るべき規範、完全なニルクタ、最高の真理、そして身体と自己の中のすべてを完全に知る者を、神々は常に望む。
12.251.31
भूमावसक्तं दिवि चाप्रमेयं ।
हिरण्मयं योऽण्डजमण्डमध्ये।
पतत्रिणं पक्षिणमन्तरिक्षे ।
यो वेद भोग्यात्मनि दीप्तरश्मिः ॥ १२.२५१.३१ ॥
大地に執着し、天において無量で、卵から生じた球の中で金色に輝き、空中の翼ある鳥であり、輝く光線を持ち、享受されるべき自己に宿る者を知る者。
12.251.32
आवर्तमानमजरं विवर्तनं ।
षण्णाभिकं द्वादशारं सुपर्व।
यस्येदमास्योपरि याति विश्वं ।
यत्कालचक्रं निहितं गुहायाम् ॥ १२.२५१.३२ ॥
絶え間なく回転し、老いなく、転じ続ける、六つの轂と十二の輻、見事な継ぎ目を持つ時輪。この宇宙はその口の上を進み、その時輪は洞窟の中に置かれている。
12.251.33
यः संप्रजानञ्जगतः शरीरं ।
सर्वान्स लोकानधिगच्छतीह।
तस्मिन्हितं तर्पयतीह देवां ।
स्ते वै तृप्तास्तर्पयन्त्यास्यमस्य ॥ १२.२५१.३३ ॥
世界の身体を完全に知る者は、ここで一切の世界を得る。彼において捧げられたものは、ここで神々を満足させ、神々は満ち足りて彼の口を満たす。
12.251.34
तेजोमयो नित्यमयः पुराणो ।
लोकाननन्तानभयानुपैति।
भूतानि यस्मान्न त्रसन्ते कदाचि ।
त्स भूतानां न त्रसते कदाचित् ॥ १२.२५१.३४ ॥
光輝に満ち、本性は永遠で、太古の者は、無限にして恐れのない世界に至る。生きものが決して恐れない者は、生きものを決して恐れない。
12.251.35
अगर्हणीयो न च गर्हतेऽन्या ।
न्स वै विप्रः परमात्मानमीक्षेत्।
विनीतमोहो व्यपनीतकल्मषो ।
न चेह नामुत्र च सोऽन्नमर्च्छति ॥ १२.२५१.३५ ॥
誰からも非難されず、他者を非難しないそのバラモンは、至上の自己を見るべきである。迷いが去り、汚れを捨てた者は、この世でも来世でも食を求めない。
12.251.36
अरोषमोहः समलोष्टकाञ्चनः ।
प्रहीणशोको गतसन्धिविग्रहः।
अपेतनिन्दास्तुतिरप्रियाप्रिय ।
श्चरन्नुदासीनवदेष भिक्षुकः ॥ १२.२५१.३६ ॥
怒りと迷いを離れ、土塊と黄金を等しく見て、憂いを捨て、和と戦を超え、非難と称賛を離れ、好ましいものと好ましくないものに平等で、無関心な者のように歩む、これが托鉢僧である。