മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.273
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.273.1
कथं राजा प्रजा रक्षेन्न च किंचित्प्रतापयेत् ।
पृच्छामि त्वां सतां श्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२७३.१ ॥
രാജാവ് പ്രജകളെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കണം, ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാതെ എങ്ങനെ കഴിയണം? സജ്ജനങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പിതാമഹാ, ഞാൻ അങ്ങയോട് ചോദിക്കുന്നു; അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നാലും.
12.273.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
द्युमत्सेनस्य संवादं राज्ञा सत्यवता सह ॥ १२.२७३.२ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയുന്നു—രാജാവ് ദ്യുമത്സേനനും സത്യവാനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
12.273.3
अव्याहृतं व्याजहार सत्यवानिति नः श्रुतम् ।
वधाय नीयमानेषु पितुरेवानुशासनात् ॥ १२.२७३.३ ॥
വധത്തിനായി കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നവരിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പിതാവിന്റെ കല്പനയാൽ തന്നെ സത്യവാൻ അവ്യക്തമായ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
12.273.4
अधर्मतां याति धर्मो यात्यधर्मश्च धर्मताम् ।
वधो नाम भवेद्धर्मो नैतद्भवितुमर्हति ॥ १२.२७३.४ ॥
ധർമ്മം അധർമ്മമാകുന്നു, അധർമ്മം ധർമ്മമാകുന്നു. വധം ധർമ്മമെന്ന് പേരുണ്ടാകുന്നത് ശരിയല്ല.
12.273.5
अथ चेदवधो धर्मोऽधर्मः को जातुचिद्भवेत् ।
दस्यवश्चेन्न हन्येरन्सत्यवन्संकरो भवेत् ॥ १२.२७३.५ ॥
വധിക്കാതിരിക്കലാണ് ധർമ്മമെങ്കിൽ പിന്നെ അധർമ്മം എന്താണ്? കള്ളന്മാരെ കൊല്ലാതിരുന്നാൽ, ഹേ സത്യവാനേ, കലർപ്പ് ഉണ്ടാകും.
12.273.6
ममेदमिति नास्यैतत्प्रवर्तेत कलौ युगे ।
लोकयात्रा न चैव स्यादश्च चेद्वेत्थ शंस नः ॥ १२.२७३.६ ॥
കലിയുഗത്തിൽ 'ഇത് എന്റേതാണ്' എന്ന ഭാവം അവനിൽ ഉണ്ടാകാതിരിക്കും; അപ്പോൾ ലോകയാത്രയും നടക്കില്ല. നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ ഞങ്ങളോട് പറയൂ.
12.273.7
सर्व एव त्रयो वर्णाः कार्या ब्राह्मणबन्धनाः ।
धर्मपाशनिबद्धानां नाल्पोऽप्यपचरिष्यति ॥ १२.२७३.७ ॥
മൂന്നു വർണങ്ങളും ബ്രാഹ്മണബന്ധനത്തിൽ നിർത്തപ്പെടണം. ധർമപാശത്താൽ ബന്ധിതരിൽ ഒരല്പവും ലംഘിക്കുകയില്ല.
12.273.8
यो यस्तेषामपचरेत्तमाचक्षीत वै द्विजः ।
अयं मे न शृणोतीति तस्मिन्राजा प्रधारयेत् ॥ १२.२७३.८ ॥
അവരിൽ ആരെങ്കിലും ലംഘിച്ചാൽ, ദ്വിജൻ 'ഇവൻ എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുന്നില്ല' എന്ന് അറിയിക്കണം; അപ്പോൾ രാജാവ് അവന്മേൽ ശിക്ഷ നിശ്ചയിക്കണം.
12.273.9
तत्त्वाभावेन यच्छास्त्रं तत्कुर्यान्नान्यथा वधः ।
असमीक्ष्यैव कर्माणि नीतिशास्त्रं यथाविधि।
दस्यून्निहन्ति वै राजा भूयसो वाऽप्यनागसः ॥ १२.२७३.९ ॥
തത്ത്വജ്ഞാനമില്ലാത്തപ്പോൾ ശാസ്ത്രം പറയുന്നതു തന്നെ ചെയ്യണം, മറ്റൊന്നല്ല; വധം ചെയ്യരുത്. ആലോചിക്കാതെ കർമങ്ങൾ ചെയ്യരുത്; നീതിശാസ്ത്രപ്രകാരം ചട്ടപ്രകാരം നടക്കണം. രാജാവ് കൊള്ളക്കാരെ കൊല്ലുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പലരായ നിരപരാധികളെയും.
12.273.10
भार्या माता पिता पुत्रो हन्यन्ते पुरुषेण ते ।
परेणापकृतो राजा तस्मात्सम्यक्प्रधारयेत् ॥ १२.२७३.१० ॥
ഭാര്യ, മാതാവ്, പിതാവ്, പുത്രൻ — ഇവർ ഒരു മനുഷ്യനാൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരാളാൽ ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ട രാജാവ്, അതിനാൽ നന്നായി തീരുമാനിക്കണം.
12.273.11
असाधुश्चैव पुरुषो लभते शीतमेकदा ।
साधोश्चापि ह्यसाधुभ्यः शोभना जायते प्रजाः ॥ १२.२७३.११ ॥
ദുഷ്ടനായ മനുഷ്യൻ ചിലപ്പോൾ ശീതളത (സുഖം) നേടിയേക്കാം; സാധുവിൽ നിന്നും അസാധുക്കളിൽ നിന്നും ശുഭമായ സന്തതികൾ ജനിക്കുന്നു.
12.273.12
न मूलघातः कर्तव्यो नैष धर्मः सनातनः ।
अपि खल्ववधेनैव प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.२७३.१२ ॥
മൂലം നശിപ്പിക്കരുത്; ഇത് സനാതനധർമമല്ല. വധമില്ലാതെ തന്നെ പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
12.273.13
उद्वे तेन बन्धेन विरूपकरणेन च ।
वधदण्डेन क्लिश्या न पुरोहितससदि ॥ १२.२७३.१३ ॥
ആ ഉദ്വേഗം, ബന്ധനം, വികൃതമാക്കൽ, വധദണ്ഡം എന്നിവകൊണ്ട് പുരോഹിത സഭയിൽ (ബ്രാഹ്മണരെ) ക്ലേശിപ്പിക്കരുത്.
12.273.14
यदा पुरोहितं वा ते पर्येयुः शरणैपिणः ।
करिष्यामः पुनर्ब्रह्मन्न पापमिति वादिनः ॥ १२.२७३.१४ ॥
ശരണം തേടി അവർ പുരോഹിതന്റെ അടുത്തുവന്ന്, 'ഓ ബ്രാഹ്മണാ, ഞങ്ങൾ ഇനി ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല, ഇത് പാപമല്ല' എന്ന് പറയുമ്പോൾ,
12.273.15
तदा विसर्गमर्हाः स्युरितीदं धातृशासनम् ।
विभ्रद्दण्डाजिनं मुण्डो ब्राह्मणोऽर्हति शासनम् ॥ १२.२७३.१५ ॥
അപ്പോൾ അവരെ വിട്ടയക്കുന്നതാണ് യോഗ്യം എന്നത് ധാതാവിന്റെ ശാസനം. ദണ്ഡവും മാൻതോലും ധരിച്ച മുണ്ഡിതശിരസ്കനായ ബ്രാഹ്മണനാണ് ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹൻ.
12.273.16
गरीयांसो गरीयांसमपराधे पुनः पुनः ।
तदा विसर्गमर्हन्ति न यथा प्रथमे तथा ॥ १२.२७३.१६ ॥
ആവർത്തിച്ച് കുറ്റം ചെയ്താൽ വലിയവർ (വലിയ ശിക്ഷയ്ക്ക്) അർഹരാകുന്നു; അപ്പോൾ ആദ്യത്തേതുപോലെ അവർ വിട്ടയക്കപ്പെടാൻ അർഹരല്ല.
12.273.17
यत्रयत्रैव शक्येरन्संयन्तुं समये प्रजाः ।
स तावान्प्रोच्यते धर्मो यावन्न प्रतिलङ्घ्यते।
अहन्यमानेषु पुनः सर्वमेव पराभवेत् ॥ १२.२७३.१७ ॥
എവിടെയെല്ലാം ജനങ്ങളെ ചട്ടപ്രകാരം നിയന്ത്രിക്കാനാകുമോ, അതാണ് ധർമ്മമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, അത് ലംഘിക്കപ്പെടാത്തിടത്തോളം. എന്നാൽ അവരെ വധിക്കാതിരുന്നാൽ എല്ലാം വീണ്ടും നശിക്കും.
12.273.18
पूर्वे पूर्वतरे चैव सुशास्या ह्यभवञ्जनाः ।
मृदवः सत्यभूयिष्ठा अल्पद्रोहाल्पमन्यवः ॥ १२.२७३.१८ ॥
പൂർവ്വകാലത്തും അതിനുമുമ്പുള്ള കാലത്തും ജനങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ഭരിക്കപ്പെടാവുന്നവരായിരുന്നു; അവർ മൃദുസ്വഭാവികളും ഏറെയും സത്യവാന്മാരും കുറഞ്ഞ വിദ്വേഷമുള്ളവരും കുറഞ്ഞ ക്രോധമുള്ളവരുമായിരുന്നു.
12.273.19
पुरा धिग्दण्ड एवासीद्वाग्दण्डस्तदनन्तरम् ।
आसीदादानदण्डोऽपि वधदण्डोऽद्य वर्तते ॥ १२.२७३.१९ ॥
മുൻകാലത്ത് ശാസനം മാത്രമായിരുന്നു ശിക്ഷ; അതിനുശേഷം വാക്കുകൊണ്ടുള്ള ശിക്ഷ വന്നു. പിന്നീട് സ്വത്ത് പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ശിക്ഷയും ഉണ്ടായി; ഇന്ന് വധശിക്ഷയാണ് നിലവിലുള്ളത്.
12.273.20
वधेनापि न शक्यन्ते नियन्तुमपरे जनाः ॥ १२.२७३.२० ॥
വധശിക്ഷകൊണ്ടുപോലും മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
12.273.21
नैव दस्युर्मनुष्याणां न देवानामिति श्रुतिः ।
न गन्धर्वपितृणां च कः कस्येह न कश्चन ॥ १२.२७३.२१ ॥
മനുഷ്യരിൽ കള്ളനില്ല, ദേവന്മാരിലുമില്ല എന്ന് ശ്രുതി പറയുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരിലും പിതൃക്കളിലും ഇല്ല; ഇവിടെ ആർ ആർക്കും ഇല്ല, ആരുമില്ല.
12.273.22
पक्वं श्मशानादादत्ते पिशाचांश्चापि दैवतम् ।
तेषु यः समयं कश्चित्कुर्वीत हतबुद्धिषु ॥ १२.२७३.२२ ॥
ശ്മശാനത്തിൽനിന്ന് പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം ദൈവവും സ്വീകരിക്കുന്നു, പിശാചുക്കളും സ്വീകരിക്കുന്നു. ആ നശിച്ച ബുദ്ധിയുള്ളവരുമായി ആരെങ്കിലും ഉടമ്പടി ചെയ്താൽ...
12.273.23
तान्न शक्नोषि चेत्साधून्परित्रातुमहिंसया ।
कस्यचिद्भूतभव्यस्य लोभेनान्तं तथा कुरु ॥ १२.२७३.२३ ॥
അഹിംസകൊണ്ട് നല്ലവരെ രക്ഷിക്കാൻ നിനക്കു കഴിയില്ലെങ്കിൽ, ഏതെങ്കിലും ജീവിയുടെ—ഭൂതവും ഭാവിയുമായ—ലോഭത്താൽ അവരെ അവസാനിപ്പിക്കുക.
12.273.24
राजानो लोकयात्रार्थं तप्यन्ते परमं तपः ।
तेऽपत्रपन्ति तादृग्भ्यस्तथावृत्ता भवन्ति च ॥ १२.२७३.२४ ॥
ലോകയാത്രയ്ക്കായി രാജാക്കന്മാർ പരമതപസ്സു ചെയ്യുന്നു. അത്തരക്കാരുടെ മുന്നിൽ അവർ ലജ്ജിക്കുന്നു; അങ്ങനെ പിന്മാറിയവരാകുന്നു.
12.273.25
वित्रास्यमानाः सुकृतो न कामाद्धन्ति दुष्कृतीन् ।
सुकृतेनैव राजानो भूयिष्ठं शासते प्रजाः ॥ १२.२७३.२५ ॥
ഭയപ്പെടുത്തപ്പെട്ടാലും സുകൃതികൾ കാമംകൊണ്ട് ദുഷ്കൃതരെ കൊല്ലുന്നില്ല. രാജാക്കന്മാർ മിക്കവാറും സുകൃതത്താൽ തന്നെയാണ് പ്രജകളെ ഭരിക്കുന്നത്.
12.273.26
श्रेयसः श्रेयसोऽप्येवं वृत्तं लोकोऽनुवर्तते ।
सदैव हि गुरोर्वृत्तमनुवर्तन्ति मानवाः ॥ १२.२७३.२६ ॥
ശ്രേഷ്ഠരിൽ ശ്രേഷ്ഠരും ഇപ്രകാരം തന്നെ പെരുമാറുന്നു; ലോകം അവരുടെ വൃത്തത്തെ അനുസരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ എപ്പോഴും ഗുരുവിന്റെ വൃത്തത്തെയാണ് അനുസരിക്കുന്നത്.
12.273.27
आत्मानमसमाधाय समाधित्सति यः परान् ।
विषयेष्विन्द्रियवशं मानवाः प्रहसन्ति तम् ॥ १२.२७३.२७ ॥
സ്വയം സമാധാനപ്പെടുത്താതെ മറ്റുള്ളവരെ സമാധാനപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, വിഷയങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രിയവശനായവൻ — അവനെ മനുഷ്യർ പരിഹസിക്കുന്നു.
12.273.28
यो राज्ञो दम्भमोहेन किंचित्कुर्यादसांप्रतम् ।
सर्वोपायैर्नियम्यः स तथा पापान्निवर्तते ॥ १२.२७३.२८ ॥
രാജാവിന്റെ ദംഭത്താലും മോഹത്താലും ആരെങ്കിലും അനുചിതമായ എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ, അവനെ എല്ലാ ഉപായങ്ങളാലും നിയന്ത്രിക്കണം; അങ്ങനെ അവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറുന്നു.
12.273.29
आत्मैवादौ नियन्तव्यो दुष्कृंतं संनियच्छता ।
दण्डयेच्च महादण्डैरपि बन्धूननन्तरान् ॥ १२.२७३.२९ ॥
ദുഷ്കൃതത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദ്യം തന്നെത്തന്നെയാണ് നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത്; അടുത്ത ബന്ധുക്കളെപ്പോലും വലിയ ദണ്ഡനങ്ങളാൽ ശിക്ഷിക്കണം.
12.273.30
यो राजा लोभमोहेन किंचित्कुर्यादसांप्रतम् ।
सर्वोपायैर्नियम्यः स तथा पापान्निवर्तते ॥ १२.२७३.३० ॥
ലോഭത്താലും മോഹത്താലും ഏതെങ്കിലും രാജാവ് അനുചിതമായ എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ, അവനെ എല്ലാ ഉപായങ്ങളാലും നിയന്ത്രിക്കണം; അങ്ങനെ അവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് പിന്മാറുന്നു.
12.273.31
यत्र वै पापकृन्नीचो न महद्दुःखमर्च्छति ।
वर्धन्ते तत्र पापानि धर्मो ह्रसति च ध्रुवम् ॥ १२.२७३.३१ ॥
എവിടെ നീചനായ പാപി വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നില്ലയോ, അവിടെ പാപങ്ങൾ വർധിക്കുന്നു; ധർമം നിശ്ചയമായും ക്ഷയിക്കുന്നു.
12.273.32
इति कारुण्यशीलस्तु विद्वान्वै ब्राह्मणोऽन्वशात् ।
इति चैवानुशिष्टोऽस्मि पूर्वैस्तातपितामहैः।
आश्वासयद्भिः सुभृशमनुक्रोशात्तथैव च ॥ १२.२७३.३२ ॥
ഇങ്ങനെ കാരുണ്യശീലനായ പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ ഉപദേശിച്ചു; അങ്ങനെതന്നെ പൂർവികരും പിതാക്കന്മാരും മുത്തച്ഛന്മാരും എന്നെ ഉപദേശിച്ചു, വളരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചും അനുകമ്പയാലും.
12.273.33
एतत्प्रथमकल्पेन राजा कृतयुगे जयेत् ।
पादोनेनापि धर्मेण गच्छेत्रेतायुगे तथा।
द्वापरे तु द्विपादेन पादेन त्ववरे युगे ॥ १२.२७३.३३ ॥
ഈ പ്രഥമ കല്പപ്രകാരം രാജാവ് കൃതയുഗത്തിൽ ജയിക്കും; നാലിലൊന്ന് കുറഞ്ഞ ധർമത്താലും ത്രേതായുഗത്തിൽ അങ്ങനെതന്നെ നടക്കും; ദ്വാപരത്തിൽ പകുതി ധർമത്താലും, പിന്നീടുള്ള യുഗത്തിൽ കാൽ ഭാഗം ധർമത്താലും.
12.273.34
तथा कलियुगे प्राप्ते राज्ञो दुश्चरितेन ह ।
भवेत्कालविशेषेण कला धर्मस्य षोडशी ॥ १२.२७३.३४ ॥
അതുപോലെ കലിയുഗം വരുമ്പോൾ രാജാവിന്റെ ദുർനടപ്പുകൊണ്ട്, ഒരു പ്രത്യേക കാലത്ത് ധർമത്തിന്റെ പതിനാറിലൊന്നു മാത്രം ശേഷിക്കും.
12.273.35
अथ प्रथमकल्पेन सत्यवन्संकरो भवेत् ।
आयुः शक्तिं च कालं च निर्दिश्य तप आदिशेत् ॥ १२.२७३.३५ ॥
ഇനി പ്രഥമ കല്പപ്രകാരം സത്യവാനു സങ്കരം ഉണ്ടായേക്കാം; ആയുസ്സ്, ശക്തി, കാലം എന്നിവ നിർദേശിച്ച് തപസ്സ് വിധിക്കണം.
12.273.36
सत्याय हि यथा नेह जह्याद्धर्मफलं महत् ।
भूतानामनुकम्पार्थं मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १२.२७३.३६ ॥
സത്യത്തിനായി ഇവിടെ ആരും ധർമത്തിന്റെ വലിയ ഫലം കൈവിടാതിരിക്കാൻ, ജീവികളോടുള്ള അനുകമ്പയ്ക്കായി സ്വായംഭുവ മനു പറഞ്ഞു.