مهابهاراتا · أدهيايا 12.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.279.1
कथं भवति पापात्मा कथं धर्मं करोति वा ।
केन निर्वेदमादत्ते मोक्षं वा केन गच्छति ॥ १२.२७९.१ ॥
كيف يصبح الإنسان ذا نفس آثمة؟ أو كيف يقوم بالدharma؟ بماذا يتخذ الزهد، أو بماذا يبلغ الموكشا (التحرر)؟
12.279.2
विदिताः सर्वधर्मास्ते स्थित्यर्थमनुपृच्छसि ।
शृणु मोक्षं सनिर्वेदं पापं धर्मं च मूलतः ॥ १२.२७९.२ ॥
أنت تعرف جميع الدharmas، ومع ذلك تسأل طلباً للثبات. اسمع عن الموكشا مع الزهد، واسمع عن الذنب والدharma من جذورهما.
12.279.3
विज्ञानार्थं हि पञ्चानामिच्छापूर्वं प्रवर्तते ।
प्राप्यतां वर्तते कामो द्वेषो वा भरतर्षभ ॥ १२.२७९.३ ॥
من أجل معرفة الحواس الخمس تنشأ الفعالية مسبوقةً بالرغبة. يا ثور البهاراتا، نحو ما يُراد نيله ينشأ الشهوة أو النفور.
12.279.4
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च चिकीर्षति ॥ १२.२७९.४ ॥
ثم يسعى لذلك ويباشر عملاً عظيماً، ويريد أن يكرر التمتع بالصور والروائح المحبوبة.
12.279.5
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ १२.२७९.५ ॥
منه ينشأ الهوى، وبعده مباشرةً النفور. ومنه ينشأ الطمع، وبعده مباشرةً الوهم.
12.279.6
लोभमोहाभिभूतस्य रागद्वेषान्वितस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ १२.२७९.६ ॥
فمن غلبه الطمع والوهم، وكان ممتلئاً بالهوى والنفور، لا ينشأ عقله نحو الدharma؛ ويؤدي الدharma بالتزييف.
12.279.7
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिद्ध्यमानेषु धर्मेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.७ ॥
بالخداع يسلك المرء الدارما، وبالخداع يرغب في الثروة. يا بهجة الكورو، حين تتحقق أعمال الدارما بالخداع، تبدو مستحبة.
12.279.8
तत्रैव कुरुते बुद्धिं ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणोऽपि पण्डितैश्चापि भारत ॥ १२.२७९.८ ॥
يركز عقله على ذلك بعينه، ثم يرغب في فعل الشر، ولو منعه الأصدقاء والحكماء. يا بهاراتا.
12.279.9
उत्तरं न्यायसंबद्धं ब्रवीति विधिचोदितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्धते रागमोहजः ॥ १२.२७९.९ ॥
يتكلم بجواب متصل بالعدل ومستمد من القاعدة في الظاهر، لكن أدهرمه ثلاثي الأوجه، المولود من الشهوة والوهم، ينمو فيه.
12.279.10
पापं चिन्तयते कर्म प्रब्रवीति करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य दोषान्पश्यन्ति साधवः ॥ १२.२७९.१० ॥
يفكر في الأعمال الشريرة، ويعلنها، ويفعلها. يرى الأخيار عيوب من انغمس في الباطل.
12.279.11
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स नेह सुखमाप्नोति कुत एव परत्र वै ॥ १२.२७९.११ ॥
يقيم الأشرار ذوو الطبع الواحد صداقات. فهو لا ينال السعادة هنا؛ فمن أين ينالها في العالم الآخر؟
12.279.12
एवं भवति पापात्मा धर्मात्मानं तु मे शृणु ।
यथा कुशलधर्मा स कुशलं प्रतिपद्यते ॥ १२.२७९.१२ ॥
وهكذا يصير المرء خاطئ النفس. فاسمع الآن مني عن ذي النفس الصالحة: كيف يبلغ الخير من كان دهرمه نافعاً.
12.279.13
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते ।
य एतान्प्रज्ञया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१३ ॥
بالدهارما الماهرة وحدها يبلغ المرء الغاية المرجوّة، من يرى هذه العيوب أولاً بالحكمة.
12.279.14
कुशलस्तु सुखार्थाय साधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमाचारादभ्यासाच्चैव वर्धते ॥ १२.२७९.१४ ॥
والماهر، طلباً للسعادة، يخدم أيضاً الأخيار؛ وبسلوك الأخيار وبالممارسة يزداد حقاً.
12.279.15
प्राज्ञो धर्मे च रमते धर्मं चैवोपजीवति ।
सोऽथ धर्मादवाप्तेषु धनेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.१५ ॥
الحكيم يلتذ بالدهارما ويعيش بالدهارما وحدها؛ ثم في الثروات التي نالها بالدهارما، يا فرحة الكورو.
12.279.16
तस्यैव सिञ्चते मूलं गुणान्पश्यति यत्र वै ।
धर्मात्मा भवति ह्येवं मित्रं च लभते शुभम् ॥ १२.२७९.१६ ॥
يسقي تلك الجذر عينه حيث يرى الفضائل؛ وهكذا يصير ذا نفس عادلة ويكسب صديقاً مباركاً.
12.279.17
स मित्रधनलाभात्तु प्रेत्य चेह च नन्दति ।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे तथा गन्धे च भारत ॥ १२.२७९.१७ ॥
بنيله الأصدقاء والثروة يفرح بعد الموت وههنا أيضاً؛ يا بهارتا، في الصوت واللمس والذوق والصورة وكذلك الشم.
12.279.18
प्रभुत्वं लभते जन्तुर्धर्मस्यैतत्फलं विदुः ।
स तु धर्मफलं लब्ध्वा न तृष्यति युधिष्ठिर ॥ १२.२७९.१८ ॥
ينال الكائن السيادة؛ وهذا، كما يعلمون، ثمرة الدهارما. لكنه بعد أن نال ثمرة الدهارما لا يقنع، يا يودهيشتيرا.
12.279.19
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सर्वभोगक्रियासु च ।
अतृप्यमाणो निर्वेदमादत्ते ज्ञानचक्षुषा।
प्रज्ञाचक्षुर्यदा कामे दोषमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१९ ॥
يا ابن كُنتي، إن الذين يثبتون على الدharma ولا يشبعون من جميع أفعال التمتع يتخذون الزهد بعين المعرفة، حين يرى من عينه الحكمة في الشهوة العيب وحده.
12.279.20
शब्दे स्पर्शे तथा रूपे न च भावयते मनः ।
विमुच्यते तदा कामान्न च धर्मं विमुञ्चति ॥ १२.२७९.२० ॥
من لا يُعلّق عقله بالصوت ولا باللمس ولا بالصورة، يتحرر حينئذ من الرغبات ولا يترك الدharma.
12.279.21
सर्वत्यागे च यतते दृष्ट्वा लोकं क्षयात्मकम् ।
ततो मोक्षाय यतते नानुपायादुपायतः ॥ १२.२७९.२१ ॥
فبعد أن يرى العالم ذا طبيعة الفناء، يسعى إلى ترك كل شيء؛ ثم يسعى إلى التحرر بوسائل صحيحة، لا بوسائل غير صحيحة.
12.279.22
शनैर्निर्वेदमादत्ते पापं कर्म जहाति च ।
धर्मात्मा चैव भवति मोक्षं च लभते परम् ॥ १२.२७९.२२ ॥
فشيئاً فشيئاً يتخذ الزهد، ويترك العمل الآثم، ويصير صاحب دharma حقاً، وينال التحرر الأسمى.
12.279.23
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
पापं धर्मस्तथा मोक्षो निर्वेदश्चैव भारत ॥ १२.२७९.२३ ॥
يا بني، لقد أُخبرت بما تسألني عنه: الإثم والدharma والتحرر والزهد، يا من من نسل بهارتا.
12.279.24
तस्माद्धर्मे प्रवर्तेथाः सर्वावस्थं युधिष्ठिर ।
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सिद्धिर्भवति शाश्वती ॥ १२.२७९.२४ ॥
فلذلك، يا يودهيشتهيرا، في كل حال كن مواظباً على الدharma. يا ابن كُنتي، إن الذين يثبتون على الدharma تصير لهم الكمال أبدياً.