Mahābhārata · Adhyāya 12.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.279.1
कथं भवति पापात्मा कथं धर्मं करोति वा ।
केन निर्वेदमादत्ते मोक्षं वा केन गच्छति ॥ १२.२७९.१ ॥
Wie wird ein Mensch sündhaften Geistes? Oder wie übt er das Dharma aus? Wodurch nimmt er die Abkehr (nirveda) an, oder wodurch gelangt er zur Befreiung (mokṣa)?
12.279.2
विदिताः सर्वधर्मास्ते स्थित्यर्थमनुपृच्छसि ।
शृणु मोक्षं सनिर्वेदं पापं धर्मं च मूलतः ॥ १२.२७९.२ ॥
Du kennst alle Dharmas, und doch fragst du um der Festigkeit willen. Höre von der Befreiung samt der Abkehr, und von Sünde und Dharma aus ihrer Wurzel.
12.279.3
विज्ञानार्थं हि पञ्चानामिच्छापूर्वं प्रवर्तते ।
प्राप्यतां वर्तते कामो द्वेषो वा भरतर्षभ ॥ १२.२७९.३ ॥
Um die fünf Sinne zu erkennen, setzt sich das Handeln, dem Begehren vorausgehend, in Gang. Stier der Bharatas, gegenüber dem zu Erlangenden entsteht Verlangen oder Abneigung.
12.279.4
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च चिकीर्षति ॥ १२.२७९.४ ॥
Dann strebt er danach, unternimmt großes Handeln und begehrt, den Genuss der ersehnten Gestalten und Düfte immer wieder zu erleben.
12.279.5
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ १२.२७९.५ ॥
Daraus entsteht Leidenschaft, und unmittelbar danach Abneigung. Daraus entsteht Gier, und unmittelbar danach Verblendung.
12.279.6
लोभमोहाभिभूतस्य रागद्वेषान्वितस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ १२.२७९.६ ॥
Bei einem, der von Gier und Verblendung überwältigt und mit Leidenschaft und Abneigung behaftet ist, entsteht der Verstand nicht für das Dharma; und er übt das Dharma nur zum Schein.
12.279.7
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिद्ध्यमानेषु धर्मेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.७ ॥
Durch Täuschung übt man Dharma, und durch Täuschung begehrt man Reichtum. O Wonne der Kurus, wenn Werke des Dharma durch Täuschung vollendet werden, erscheinen sie gefällig.
12.279.8
तत्रैव कुरुते बुद्धिं ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणोऽपि पण्डितैश्चापि भारत ॥ १२.२७९.८ ॥
Gerade darauf richtet er seinen Sinn, und dann begehrt er Böses zu tun, obwohl Freunde und Weise ihn zurückhalten. O Bhārata.
12.279.9
उत्तरं न्यायसंबद्धं ब्रवीति विधिचोदितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्धते रागमोहजः ॥ १२.२७९.९ ॥
Er spricht eine Antwort, die mit Vernunft verbunden und scheinbar durch Vorschrift veranlasst ist, doch sein dreifältiges Unrecht, aus Leidenschaft und Verblendung geboren, wächst in ihm.
12.279.10
पापं चिन्तयते कर्म प्रब्रवीति करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य दोषान्पश्यन्ति साधवः ॥ १२.२७९.१० ॥
Er sinnt auf böse Taten, verkündet sie und führt sie aus. Die Rechtschaffenen sehen die Fehler dessen, der sich dem Unrecht ergeben hat.
12.279.11
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स नेह सुखमाप्नोति कुत एव परत्र वै ॥ १२.२७९.११ ॥
Sünder von gleicher Art schließen Freundschaft. Er erlangt hier kein Glück; woher also sollte er es in der jenseitigen Welt erlangen?
12.279.12
एवं भवति पापात्मा धर्मात्मानं तु मे शृणु ।
यथा कुशलधर्मा स कुशलं प्रतिपद्यते ॥ १२.२७९.१२ ॥
So wird man sündigen Geistes. Nun höre von mir über den Gerechtgesinnten: wie der, dessen Dharma heilsam ist, das Wohl erlangt.
12.279.13
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते ।
य एतान्प्रज्ञया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१३ ॥
Allein durch kundigen Dharma erreicht man das ersehnte Ziel, wer diese Fehler zuvor durch Einsicht erkennt.
12.279.14
कुशलस्तु सुखार्थाय साधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमाचारादभ्यासाच्चैव वर्धते ॥ १२.२७९.१४ ॥
Der Kundige dient um des Glückes willen auch den Guten; durch den Wandel der Guten und durch Übung wächst er fürwahr.
12.279.15
प्राज्ञो धर्मे च रमते धर्मं चैवोपजीवति ।
सोऽथ धर्मादवाप्तेषु धनेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.१५ ॥
Der Weise erfreut sich am Dharma und lebt allein vom Dharma; dann, unter dem durch Dharma erlangten Reichtum, o Freude der Kurus.
12.279.16
तस्यैव सिञ्चते मूलं गुणान्पश्यति यत्र वै ।
धर्मात्मा भवति ह्येवं मित्रं च लभते शुभम् ॥ १२.२७९.१६ ॥
Eben diese Wurzel begießt er, wo er Tugenden sieht; so wird er rechtschaffenen Sinnes und gewinnt einen glückbringenden Freund.
12.279.17
स मित्रधनलाभात्तु प्रेत्य चेह च नन्दति ।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे तथा गन्धे च भारत ॥ १२.२७९.१७ ॥
Durch den Gewinn von Freunden und Reichtum freut er sich sowohl nach dem Tod als auch hier; o Bhārata, im Klang, im Gefühl, im Geschmack, in der Gestalt und ebenso im Geruch.
12.279.18
प्रभुत्वं लभते जन्तुर्धर्मस्यैतत्फलं विदुः ।
स तु धर्मफलं लब्ध्वा न तृष्यति युधिष्ठिर ॥ १२.२७९.१८ ॥
Ein Lebewesen erlangt die Herrschaft; dies, so weiß man, ist die Frucht des Dharma. Doch er, der die Frucht des Dharma erlangt hat, wird nicht zufrieden, o Yudhiṣṭhira.
12.279.19
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सर्वभोगक्रियासु च ।
अतृप्यमाणो निर्वेदमादत्ते ज्ञानचक्षुषा।
प्रज्ञाचक्षुर्यदा कामे दोषमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१९ ॥
O Sohn der Kuntī, die im Dharma gefestigt und in allen Handlungen des Genusses nie gesättigt sind, nehmen die Abkehr durch das Auge des Wissens an, wenn der, dessen Auge die Weisheit ist, im Verlangen nur den Fehler sieht.
12.279.20
शब्दे स्पर्शे तथा रूपे न च भावयते मनः ।
विमुच्यते तदा कामान्न च धर्मं विमुञ्चति ॥ १२.२७९.२० ॥
Wer seinen Geist weder auf Klang, Berührung noch Gestalt richtet, wird dann von den Begierden befreit und verlässt den Dharma nicht.
12.279.21
सर्वत्यागे च यतते दृष्ट्वा लोकं क्षयात्मकम् ।
ततो मोक्षाय यतते नानुपायादुपायतः ॥ १२.२७९.२१ ॥
Nachdem er die Welt als vergänglich erkannt hat, bemüht er sich, alles aufzugeben; dann strebt er nach Befreiung durch rechte Mittel, nicht durch unrechte.
12.279.22
शनैर्निर्वेदमादत्ते पापं कर्म जहाति च ।
धर्मात्मा चैव भवति मोक्षं च लभते परम् ॥ १२.२७९.२२ ॥
Allmählich nimmt er die Abkehr an, verlässt die böse Handlung, wird wahrhaft gerecht und erlangt die höchste Befreiung.
12.279.23
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
पापं धर्मस्तथा मोक्षो निर्वेदश्चैव भारत ॥ १२.२७९.२३ ॥
Lieber Sohn, dies wurde dir gesagt, wonach du mich fragst: Sünde, Dharma, Befreiung und Abkehr, o Nachkomme des Bharata.
12.279.24
तस्माद्धर्मे प्रवर्तेथाः सर्वावस्थं युधिष्ठिर ।
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सिद्धिर्भवति शाश्वती ॥ १२.२७९.२४ ॥
Darum, o Yudhiṣṭhira, halte dich unter allen Umständen an den Dharma. O Sohn der Kuntī, für die im Dharma Gefestigten wird die Vollendung ewig.