மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.279.1
कथं भवति पापात्मा कथं धर्मं करोति वा ।
केन निर्वेदमादत्ते मोक्षं वा केन गच्छति ॥ १२.२७९.१ ॥
பாவ இயல்புடையவன் எவ்வாறு ஆகிறான்? அல்லது எவ்வாறு தர்மத்தைச் செய்கிறான்? எதனால் அவன் வைராக்கியத்தை ஏற்கிறான், அல்லது எதனால் மோட்சத்தை அடைகிறான்?
12.279.2
विदिताः सर्वधर्मास्ते स्थित्यर्थमनुपृच्छसि ।
शृणु मोक्षं सनिर्वेदं पापं धर्मं च मूलतः ॥ १२.२७९.२ ॥
நீ அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவன்; ஆயினும் நிலைபேறுக்காக வினவுகிறாய். வைராக்கியத்துடன் கூடிய மோட்சத்தையும், பாவத்தையும் தர்மத்தையும் அவற்றின் வேரிலிருந்து கேள்.
12.279.3
विज्ञानार्थं हि पञ्चानामिच्छापूर्वं प्रवर्तते ।
प्राप्यतां वर्तते कामो द्वेषो वा भरतर्षभ ॥ १२.२७९.३ ॥
ஐம்புலன்களின் அறிவுக்காக, ஆசையுடன் முன்னதாக செயல் தொடங்குகிறது. பரதர்களில் சிறந்தவனே, அடையத்தக்கதன் மீது காமமோ அல்லது வெறுப்போ எழுகிறது.
12.279.4
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च चिकीर्षति ॥ १२.२७९.४ ॥
அதன் பொருட்டு அவன் முயல்கிறான், பெரிய செயலைத் தொடங்குகிறான்; விரும்பிய வடிவங்களையும் மணங்களையும் மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்க விரும்புகிறான்.
12.279.5
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ १२.२७९.५ ॥
அதிலிருந்து ராகம் எழுகிறது; அதற்குப் பின்னர் வெறுப்பும் எழுகிறது. அதிலிருந்து லோபம் எழுகிறது; அதற்குப் பின்னர் மோகமும் எழுகிறது.
12.279.6
लोभमोहाभिभूतस्य रागद्वेषान्वितस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ १२.२७९.६ ॥
லோபம் மோகம் ஆகியவற்றால் மூழ்கடிக்கப்பட்டவனுக்கும், ராகம் வெறுப்புடன் கூடியவனுக்கும் புத்தி தர்மத்தில் எழுவதில்லை; அவன் வஞ்சனையால் தர்மத்தைச் செய்கிறான்.
12.279.7
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिद्ध्यमानेषु धर्मेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.७ ॥
வஞ்சனையால் ஒருவன் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறான்; வஞ்சனையால் பொருளை விரும்புகிறான். குருநந்தனா, வஞ்சனையால் தர்மச் செயல்கள் நிறைவேறுவதாகத் தோன்றும்.
12.279.8
तत्रैव कुरुते बुद्धिं ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणोऽपि पण्डितैश्चापि भारत ॥ १२.२७९.८ ॥
அதிலேயே அவன் மனத்தைச் செலுத்துகிறான்; பின்னர் பாவம் செய்ய விரும்புகிறான், நண்பர்களும் அறிஞர்களும் தடுத்தாலும். பாரதா.
12.279.9
उत्तरं न्यायसंबद्धं ब्रवीति विधिचोदितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्धते रागमोहजः ॥ १२.२७९.९ ॥
அவன் நியாயத்துடன் இணைந்த, விதிக்கு ஏற்றதாகத் தோன்றும் பதிலைச் சொல்கிறான். ஆசை, மயக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து பிறந்த மூவகை அதர்மம் அவனிடம் வளர்கிறது.
12.279.10
पापं चिन्तयते कर्म प्रब्रवीति करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य दोषान्पश्यन्ति साधवः ॥ १२.२७९.१० ॥
பாவச் செயலை எண்ணுகிறான், அதைச் சொல்லுகிறான், செய்யவும் செய்கிறான். அதர்மத்தில் ஈடுபட்ட அவனுடைய குற்றங்களை நல்லோர் காண்கின்றனர்.
12.279.11
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स नेह सुखमाप्नोति कुत एव परत्र वै ॥ १२.२७९.११ ॥
ஒத்த குணமுடைய பாவிகள் நட்பைக் கொள்கின்றனர். அவன் இங்கு சுகத்தைப் பெறுவதில்லை; மறுமையில் எங்கிருந்து பெறுவான்?
12.279.12
एवं भवति पापात्मा धर्मात्मानं तु मे शृणु ।
यथा कुशलधर्मा स कुशलं प्रतिपद्यते ॥ १२.२७९.१२ ॥
இவ்வாறு பாவியாகிறான். இப்போது தர்மாத்மாவைப் பற்றி என்னிடம் கேள்; நல்ல தர்மம் உடையவன் நலத்தை எவ்வாறு அடைகிறான் என்பதை.
12.279.13
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते ।
य एतान्प्रज्ञया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१३ ॥
நல்ல தர்மத்தினாலேயே விரும்பிய கதியை அடைகிறான்; இந்தக் குற்றங்களை முன்னமே அறிவினால் காண்பவன்.
12.279.14
कुशलस्तु सुखार्थाय साधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमाचारादभ्यासाच्चैव वर्धते ॥ १२.२७९.१४ ॥
நல்லவன் சுகத்திற்காக நல்லோரை அண்டி சேவிக்கிறான்; நல்லோர் நடத்தையாலும் பயிற்சியாலுமே அவன் வளர்கிறான்.
12.279.15
प्राज्ञो धर्मे च रमते धर्मं चैवोपजीवति ।
सोऽथ धर्मादवाप्तेषु धनेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.१५ ॥
ஞானி தர்மத்தில் மகிழ்கிறான்; தர்மத்தாலேயே வாழ்கிறான். பின்னர் தர்மத்தால் கிடைத்த செல்வத்தில், குருநந்தனா.
12.279.16
तस्यैव सिञ्चते मूलं गुणान्पश्यति यत्र वै ।
धर्मात्मा भवति ह्येवं मित्रं च लभते शुभम् ॥ १२.२७९.१६ ॥
அவன் அதற்கே வேர் பாய்ச்சுகிறான்; எங்கு நற்குணங்களைக் காண்கிறானோ அங்கே. இவ்வாறு தர்மாத்மாவாகிறான், நல்ல நண்பனையும் அடைகிறான்.
12.279.17
स मित्रधनलाभात्तु प्रेत्य चेह च नन्दति ।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे तथा गन्धे च भारत ॥ १२.२७९.१७ ॥
அவன் நண்பர்களையும் செல்வத்தையும் அடைவதால் மறுமையிலும் இம்மையிலும் மகிழ்கிறான்; பாரதா, ஒலியிலும் தொடுதலிலும் சுவையிலும் வடிவிலும் நறுமணத்திலும்.
12.279.18
प्रभुत्वं लभते जन्तुर्धर्मस्यैतत्फलं विदुः ।
स तु धर्मफलं लब्ध्वा न तृष्यति युधिष्ठिर ॥ १२.२७९.१८ ॥
உயிர்கள் தலைமையைப் பெறுகின்றன; இதுவே தர்மத்தின் பலன் என்று அறிவார்கள். ஆனால் அவன் தர்மப் பலனைப் பெற்றும், யுதிஷ்டிரா, திருப்தியடைவதில்லை.
12.279.19
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सर्वभोगक्रियासु च ।
अतृप्यमाणो निर्वेदमादत्ते ज्ञानचक्षुषा।
प्रज्ञाचक्षुर्यदा कामे दोषमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१९ ॥
கௌந்தேயா, தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்களும், எல்லா போகச் செயல்களிலும் திருப்தியடையாதவர்களும் ஞானக் கண்ணால் வைராக்கியத்தை ஏற்கிறார்கள். பிரஜ்ஞைக் கண் கொண்டவன் காமத்தில் குற்றத்தையே காணும்போது.
12.279.20
शब्दे स्पर्शे तथा रूपे न च भावयते मनः ।
विमुच्यते तदा कामान्न च धर्मं विमुञ्चति ॥ १२.२७९.२० ॥
ஒலியிலும், தொடுதலிலும், உருவத்திலும் மனதை ஈடுபடுத்தாதவன் அப்போது காமங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்; தர்மத்தையும் கைவிடுவதில்லை.
12.279.21
सर्वत्यागे च यतते दृष्ट्वा लोकं क्षयात्मकम् ।
ततो मोक्षाय यतते नानुपायादुपायतः ॥ १२.२७९.२१ ॥
அழிவியல்பான உலகைக் கண்டு எல்லாவற்றையும் துறக்கவே முயல்கிறான். பின்னர் தகாத வழிகளால் அல்ல, தகுந்த வழிகளாலேயே மோட்சத்திற்காக முயல்கிறான்.
12.279.22
शनैर्निर्वेदमादत्ते पापं कर्म जहाति च ।
धर्मात्मा चैव भवति मोक्षं च लभते परम् ॥ १२.२७९.२२ ॥
படிப்படியாக வைராக்கியத்தை ஏற்று, பாவச் செயலை விட்டுவிடுகிறான்; தர்மாத்மாவாகவே ஆகி உயர்ந்த மோட்சத்தையும் அடைகிறான்.
12.279.23
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
पापं धर्मस्तथा मोक्षो निर्वेदश्चैव भारत ॥ १२.२७९.२३ ॥
அன்பே, நீ என்னிடம் கேட்டதை இவ்வாறு உனக்குச் சொன்னேன். பாரதா, பாவமும், தர்மமும், மோட்சமும், வைராக்கியமும் இவையே.
12.279.24
तस्माद्धर्मे प्रवर्तेथाः सर्वावस्थं युधिष्ठिर ।
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सिद्धिर्भवति शाश्वती ॥ १२.२७९.२४ ॥
ஆகையால், யுதிஷ்டிரா, எல்லா நிலைகளிலும் தர்மத்திலேயே ஈடுபடுவாயாக. கௌந்தேயா, தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்களுக்கு நிலையான சித்தி கிடைக்கும்.