മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.279.1
कथं भवति पापात्मा कथं धर्मं करोति वा ।
केन निर्वेदमादत्ते मोक्षं वा केन गच्छति ॥ १२.२७९.१ ॥
പാപാത്മാവ് എങ്ങനെ ആകുന്നു? അല്ലെങ്കിൽ ധർമ്മം എങ്ങനെ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു? ഏതിനാൽ അവൻ വൈരാഗ്യം സ്വീകരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ഏതിനാൽ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു?
12.279.2
विदिताः सर्वधर्मास्ते स्थित्यर्थमनुपृच्छसि ।
शृणु मोक्षं सनिर्वेदं पापं धर्मं च मूलतः ॥ १२.२७९.२ ॥
സർവ്വധർമ്മങ്ങളും നിനക്കറിയാം; എങ്കിലും സ്ഥിതിക്കായി നീ ചോദിക്കുന്നു. വൈരാഗ്യത്തോടുകൂടിയ മോക്ഷവും, പാപവും ധർമ്മവും അവയുടെ മൂലത്തിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക.
12.279.3
विज्ञानार्थं हि पञ्चानामिच्छापूर्वं प्रवर्तते ।
प्राप्यतां वर्तते कामो द्वेषो वा भरतर्षभ ॥ १२.२७९.३ ॥
അഞ്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ അറിവിനായി ഇച്ഛയോടെ പ്രവൃത്തി ആരംഭിക്കുന്നു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നേടേണ്ടതിനോട് കാമമോ ദ്വേഷമോ ഉണ്ടാകുന്നു.
12.279.4
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च चिकीर्षति ॥ १२.२७९.४ ॥
അതിനായി അവൻ യത്നിക്കുന്നു, മഹത്തായ കർമ്മം ആരംഭിക്കുന്നു; ഇഷ്ടമായ രൂപങ്ങളുടെയും ഗന്ധങ്ങളുടെയും ആവർത്തിച്ചുള്ള അനുഭവം അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.279.5
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ १२.२७९.५ ॥
അതിൽ നിന്ന് രാഗം ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ ദ്വേഷവും. അതിൽ നിന്ന് ലോഭം ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ മോഹവും.
12.279.6
लोभमोहाभिभूतस्य रागद्वेषान्वितस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ १२.२७९.६ ॥
ലോഭമോഹങ്ങളാൽ അഭിഭൂതനും രാഗദ്വേഷങ്ങളോടുകൂടിയവനുമായവന് ബുദ്ധി ധർമ്മത്തിൽ ഉണരുന്നില്ല; അവൻ വ്യാജത്താൽ ധർമ്മം ചെയ്യുന്നു.
12.279.7
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिद्ध्यमानेषु धर्मेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.७ ॥
വഞ്ചനയാൽ മനുഷ്യൻ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നു; വഞ്ചനയാൽ തന്നെ ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. കുരുനന്ദനാ, വഞ്ചനയാൽ തന്നെ ധർമ്മകർമ്മങ്ങൾ സിദ്ധിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു.
12.279.8
तत्रैव कुरुते बुद्धिं ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणोऽपि पण्डितैश्चापि भारत ॥ १२.२७९.८ ॥
അതിൽ തന്നെ അവൻ ബുദ്ധി ഉറപ്പിക്കുന്നു; പിന്നെ പാപം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, സുഹൃത്തുക്കളും പണ്ഡിതന്മാരും തടഞ്ഞാലും. ഭാരതാ.
12.279.9
उत्तरं न्यायसंबद्धं ब्रवीति विधिचोदितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्धते रागमोहजः ॥ १२.२७९.९ ॥
അവൻ ന്യായത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ടതും വിധിക്കനുസരിച്ചുള്ളതുമായ മറുപടി പറയുന്നു. രാഗമോഹങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മൂന്നുവിധം അധർമ്മം അവനിൽ വളരുന്നു.
12.279.10
पापं चिन्तयते कर्म प्रब्रवीति करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य दोषान्पश्यन्ति साधवः ॥ १२.२७९.१० ॥
പാപകർമ്മം ചിന്തിക്കുന്നു, അത് പറയുന്നു, ചെയ്യുന്നു. അധർമ്മത്തിൽ മുഴുകിയ അവന്റെ ദോഷങ്ങൾ സജ്ജനങ്ങൾ കാണുന്നു.
12.279.11
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स नेह सुखमाप्नोति कुत एव परत्र वै ॥ १२.२७९.११ ॥
ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള പാപികൾ സൗഹൃദം തേടുന്നു. അവൻ ഇവിടെ സുഖം നേടുന്നില്ല; പരലോകത്ത് എവിടെ നിന്ന് നേടാൻ?
12.279.12
एवं भवति पापात्मा धर्मात्मानं तु मे शृणु ।
यथा कुशलधर्मा स कुशलं प्रतिपद्यते ॥ १२.२७९.१२ ॥
ഇങ്ങനെ പാപാത്മാവായി മാറുന്നു. ഇനി ധർമ്മാത്മാവിനെക്കുറിച്ച് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക; നല്ല ധർമ്മമുള്ളവൻ ക്ഷേമം എങ്ങനെ നേടുന്നു എന്ന്.
12.279.13
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते ।
य एतान्प्रज्ञया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१३ ॥
കുശലമായ ധർമ്മത്താൽ മാത്രമേ അഭീഷ്ടമായ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു; ഈ ദോഷങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി പ്രജ്ഞയാൽ കാണുന്നവൻ.
12.279.14
कुशलस्तु सुखार्थाय साधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमाचारादभ्यासाच्चैव वर्धते ॥ १२.२७९.१४ ॥
കുശലൻ സുഖത്തിനായി സാധുക്കളെ സേവിക്കുന്നു; സാധുക്കളുടെ ആചാരത്താലും അഭ്യാസത്താലുമാണ് അവൻ വളരുന്നത്.
12.279.15
प्राज्ञो धर्मे च रमते धर्मं चैवोपजीवति ।
सोऽथ धर्मादवाप्तेषु धनेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.१५ ॥
പ്രാജ്ഞൻ ധർമ്മത്തിൽ രമിക്കുന്നു; ധർമ്മത്താൽ തന്നെ ജീവിക്കുന്നു. പിന്നെ ധർമ്മത്താൽ ലഭിച്ച ധനങ്ങളിൽ, കുരുനന്ദനാ.
12.279.16
तस्यैव सिञ्चते मूलं गुणान्पश्यति यत्र वै ।
धर्मात्मा भवति ह्येवं मित्रं च लभते शुभम् ॥ १२.२७९.१६ ॥
അവൻ അതിന്റെ തന്നെ വേരിൽ നനയ്ക്കുന്നു; എവിടെ ഗുണങ്ങൾ കാണുന്നുവോ അവിടെ. ഇങ്ങനെ ധർമ്മാത്മാവാകുന്നു, ശുഭമായ സുഹൃത്തിനെയും നേടുന്നു.
12.279.17
स मित्रधनलाभात्तु प्रेत्य चेह च नन्दति ।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे तथा गन्धे च भारत ॥ १२.२७९.१७ ॥
അവൻ സുഹൃത്തുക്കളെയും ധനത്തെയും നേടുന്നതിനാൽ പരലോകത്തും ഇഹലോകത്തും ആനന്ദിക്കുന്നു; ഭാരതാ, ശബ്ദത്തിലും സ്പർശത്തിലും രസത്തിലും രൂപത്തിലും ഗന്ധത്തിലും.
12.279.18
प्रभुत्वं लभते जन्तुर्धर्मस्यैतत्फलं विदुः ।
स तु धर्मफलं लब्ध्वा न तृष्यति युधिष्ठिर ॥ १२.२७९.१८ ॥
ജീവി പ്രഭുത്വം നേടുന്നു; ഇതിനെ ധർമ്മഫലമെന്ന് അവർ അറിയുന്നു. എന്നാൽ അവൻ ധർമ്മഫലം നേടിയിട്ടും, യുധിഷ്ഠിരാ, തൃപ്തനാകുന്നില്ല.
12.279.19
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सर्वभोगक्रियासु च ।
अतृप्यमाणो निर्वेदमादत्ते ज्ञानचक्षुषा।
प्रज्ञाचक्षुर्यदा कामे दोषमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१९ ॥
കൗന്തേയ, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതരായവരും എല്ലാ ഭോഗക്രിയകളിലും തൃപ്തരാകാത്തവരും ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സിനാൽ വൈരാഗ്യം സ്വീകരിക്കുന്നു. പ്രജ്ഞാചക്ഷുസ്സുള്ളവൻ കാമത്തിലെ ദോഷം മാത്രം കാണുമ്പോൾ.
12.279.20
शब्दे स्पर्शे तथा रूपे न च भावयते मनः ।
विमुच्यते तदा कामान्न च धर्मं विमुञ्चति ॥ १२.२७९.२० ॥
ശബ്ദത്തിലും സ്പർശത്തിലും രൂപത്തിലും മനസ്സിനെ ഉറപ്പിക്കാത്തവൻ അപ്പോൾ കാമങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; ധർമ്മത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നുമില്ല.
12.279.21
सर्वत्यागे च यतते दृष्ट्वा लोकं क्षयात्मकम् ।
ततो मोक्षाय यतते नानुपायादुपायतः ॥ १२.२७९.२१ ॥
ക്ഷയസ്വഭാവമുള്ള ലോകത്തെ കണ്ട് എല്ലാം ത്യജിക്കാൻ യത്നിക്കുന്നു. പിന്നെ അനുചിതമായ ഉപായങ്ങളാലല്ല, ഉചിതമായ ഉപായങ്ങളാലാണ് മോക്ഷത്തിനായി യത്നിക്കുന്നത്.
12.279.22
शनैर्निर्वेदमादत्ते पापं कर्म जहाति च ।
धर्मात्मा चैव भवति मोक्षं च लभते परम् ॥ १२.२७९.२२ ॥
ക്രമേണ വൈരാഗ്യം സ്വീകരിച്ച് പാപകർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; ധർമ്മാത്മാവായിത്തീരുകയും പരമമായ മോക്ഷം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു.
12.279.23
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
पापं धर्मस्तथा मोक्षो निर्वेदश्चैव भारत ॥ १२.२७९.२३ ॥
മകനേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചത് ഇതാ നിനക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭാരതാ, പാപവും ധർമ്മവും മോക്ഷവും വൈരാഗ്യവുമിതാണ്.
12.279.24
तस्माद्धर्मे प्रवर्तेथाः सर्वावस्थं युधिष्ठिर ।
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सिद्धिर्भवति शाश्वती ॥ १२.२७९.२४ ॥
അതിനാൽ, യുധിഷ്ഠിരാ, എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും ധർമ്മത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുക. കൗന്തേയാ, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതരായവർക്ക് ശാശ്വതമായ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു.