Mahābhārata · Adhyāya 12.279
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.279.1
कथं भवति पापात्मा कथं धर्मं करोति वा ।
केन निर्वेदमादत्ते मोक्षं वा केन गच्छति ॥ १२.२७९.१ ॥
Como se torna um homem de alma pecadora? Ou como pratica o dharma? Por meio de quê adota o desapego, ou por meio de quê alcança a libertação (mokṣa)?
12.279.2
विदिताः सर्वधर्मास्ते स्थित्यर्थमनुपृच्छसि ।
शृणु मोक्षं सनिर्वेदं पापं धर्मं च मूलतः ॥ १२.२७९.२ ॥
Tu conheces todos os dharmas, e ainda assim perguntas pela firmeza. Ouve a libertação junto com o desapego, e o pecado e o dharma desde a raiz.
12.279.3
विज्ञानार्थं हि पञ्चानामिच्छापूर्वं प्रवर्तते ।
प्राप्यतां वर्तते कामो द्वेषो वा भरतर्षभ ॥ १२.२७९.३ ॥
Para o conhecimento dos cinco sentidos, a ação prossegue, precedida pelo desejo. Touro dos Bharatas, em relação ao que há a obter surge o desejo ou a aversão.
12.279.4
ततस्तदर्थं यतते कर्म चारभते महत् ।
इष्टानां रूपगन्धानामभ्यासं च चिकीर्षति ॥ १२.२७९.४ ॥
Então, por isso, ele se esforça e empreende grande ação, e deseja repetir o gozo das formas e dos aromas desejados.
12.279.5
ततो रागः प्रभवति द्वेषश्च तदनन्तरम् ।
ततो लोभः प्रभवति मोहश्च तदनन्तरम् ॥ १२.२७९.५ ॥
Disso surge a paixão, e imediatamente depois, a aversão. Disso surge a cobiça, e imediatamente depois, a ilusão.
12.279.6
लोभमोहाभिभूतस्य रागद्वेषान्वितस्य च ।
न धर्मे जायते बुद्धिर्व्याजाद्धर्मं करोति च ॥ १२.२७९.६ ॥
Naquele que está dominado pela cobiça e pela ilusão, e dotado de paixão e aversão, o intelecto não se volta para o dharma; e ele pratica o dharma por pretexto.
12.279.7
व्याजेन चरते धर्ममर्थं व्याजेन रोचते ।
व्याजेन सिद्ध्यमानेषु धर्मेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.७ ॥
Pelo engano pratica-se o dharma, e pelo engano deseja-se a riqueza. Ó deleite dos Kurus, quando os atos de dharma se realizam pelo engano, parecem agradáveis.
12.279.8
तत्रैव कुरुते बुद्धिं ततः पापं चिकीर्षति ।
सुहृद्भिर्वार्यमाणोऽपि पण्डितैश्चापि भारत ॥ १२.२७९.८ ॥
Ele fixa a mente precisamente nisso e então deseja praticar o mal, mesmo que amigos e sábios o detenham. Ó Bhārata.
12.279.9
उत्तरं न्यायसंबद्धं ब्रवीति विधिचोदितम् ।
अधर्मस्त्रिविधस्तस्य वर्धते रागमोहजः ॥ १२.२७९.९ ॥
Ele fala uma resposta ligada à razão e aparentemente conforme à regra, mas seu adharma triplo, nascido da paixão e da ilusão, cresce nele.
12.279.10
पापं चिन्तयते कर्म प्रब्रवीति करोति च ।
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य दोषान्पश्यन्ति साधवः ॥ १२.२७९.१० ॥
Ele medita em ações más, as proclama e as executa. Os virtuosos veem as faltas daquele que se entrega à injustiça.
12.279.11
एकशीलाश्च मित्रत्वं भजन्ते पापकर्मिणः ।
स नेह सुखमाप्नोति कुत एव परत्र वै ॥ १२.२७९.११ ॥
Pecadores de mesma índole firmam amizade. Ele não alcança a felicidade aqui; de onde então a alcançaria no outro mundo?
12.279.12
एवं भवति पापात्मा धर्मात्मानं तु मे शृणु ।
यथा कुशलधर्मा स कुशलं प्रतिपद्यते ॥ १२.२७९.१२ ॥
Assim se torna alguém de alma pecadora. Agora ouve de mim sobre o de alma justa: como quem tem um dharma sadio alcança o bem-estar.
12.279.13
कुशलेनैव धर्मेण गतिमिष्टां प्रपद्यते ।
य एतान्प्रज्ञया दोषान्पूर्वमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१३ ॥
Somente pelo dharma hábil alcança-se a meta desejada, quem, com sabedoria, primeiro percebe estas faltas.
12.279.14
कुशलस्तु सुखार्थाय साधूंश्चाप्युपसेवते ।
तस्य साधुसमाचारादभ्यासाच्चैव वर्धते ॥ १२.२७९.१४ ॥
O hábil, pela felicidade, também serve aos bons; pela conduta dos bons e pela prática, certamente cresce.
12.279.15
प्राज्ञो धर्मे च रमते धर्मं चैवोपजीवति ।
सोऽथ धर्मादवाप्तेषु धनेषु कुरुनन्दन ॥ १२.२७९.१५ ॥
O sábio deleita-se no dharma e vive somente do dharma; depois, entre as riquezas obtidas pelo dharma, ó alegria dos Kurus.
12.279.16
तस्यैव सिञ्चते मूलं गुणान्पश्यति यत्र वै ।
धर्मात्मा भवति ह्येवं मित्रं च लभते शुभम् ॥ १२.२७९.१६ ॥
Rega precisamente essa raiz onde vê virtudes; assim torna-se de alma justa e obtém um amigo auspicioso.
12.279.17
स मित्रधनलाभात्तु प्रेत्य चेह च नन्दति ।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे तथा गन्धे च भारत ॥ १२.२७९.१७ ॥
Pelo ganho de amigos e riquezas regozija-se tanto após a morte como aqui; ó Bhārata, no som, no tato, no sabor, na forma e também no odor.
12.279.18
प्रभुत्वं लभते जन्तुर्धर्मस्यैतत्फलं विदुः ।
स तु धर्मफलं लब्ध्वा न तृष्यति युधिष्ठिर ॥ १२.२७९.१८ ॥
O ser vivo alcança o senhorio; isto, sabem eles, é o fruto do dharma. Mas, tendo obtido o fruto do dharma, não se satisfaz, ó Yudhiṣṭhira.
12.279.19
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सर्वभोगक्रियासु च ।
अतृप्यमाणो निर्वेदमादत्ते ज्ञानचक्षुषा।
प्रज्ञाचक्षुर्यदा कामे दोषमेवानुपश्यति ॥ १२.२७९.१९ ॥
Ó filho de Kuntī, aqueles firmes no dharma, nunca saciados em todas as ações de fruição, assumem o desapego pelo olho do conhecimento, quando aquele cujo olho é a sabedoria vê apenas a falta no desejo.
12.279.20
शब्दे स्पर्शे तथा रूपे न च भावयते मनः ।
विमुच्यते तदा कामान्न च धर्मं विमुञ्चति ॥ १२.२७९.२० ॥
Quem não fixa a mente no som, no toque ou na forma é então libertado dos desejos e não abandona o dharma.
12.279.21
सर्वत्यागे च यतते दृष्ट्वा लोकं क्षयात्मकम् ।
ततो मोक्षाय यतते नानुपायादुपायतः ॥ १२.२७९.२१ ॥
Tendo visto o mundo de natureza perecível, empenha-se em renunciar a tudo; depois empenha-se pela libertação por meios adequados, não por meios inadequados.
12.279.22
शनैर्निर्वेदमादत्ते पापं कर्म जहाति च ।
धर्मात्मा चैव भवति मोक्षं च लभते परम् ॥ १२.२७९.२२ ॥
Gradualmente adota o desapego, abandona a ação má, torna-se verdadeiramente justo e alcança a libertação suprema.
12.279.23
एतत्ते कथितं तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
पापं धर्मस्तथा मोक्षो निर्वेदश्चैव भारत ॥ १२.२७९.२३ ॥
Querido filho, isto te foi dito, o que me perguntas: o pecado, o dharma, a libertação e o desapego, ó descendente de Bharata.
12.279.24
तस्माद्धर्मे प्रवर्तेथाः सर्वावस्थं युधिष्ठिर ।
धर्मे स्थितानां कौन्तेय सिद्धिर्भवति शाश्वती ॥ १२.२७९.२४ ॥
Portanto, ó Yudhiṣṭhira, em toda condição dedica-te ao dharma. Ó filho de Kuntī, para os firmes no dharma, a perfeição torna-se eterna.