Mahābhārata · Adhyāya 12.280
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.280.1
मोक्षः पितामहेनोक्त उपायान्नानुपायतः ।
तमुपायं यथान्यायं श्रोतुमिच्छामि भारत ॥ १२.२८०.१ ॥
Der Großvater hat die Befreiung durch rechte Mittel gelehrt, nicht durch unrechte. O Bhārata, ich wünsche, jenes Mittel der Ordnung gemäß zu hören.
12.280.2
त्वय्येवैतन्महाप्राज्ञ युक्तं निपुणदर्शनम् ।
यदुपायेन सर्वार्थं नित्यं मृगयसेऽनघ ॥ १२.२८०.२ ॥
Es ziemt sich für dich, o Höchstweiser mit feinem Verstand, dass du stets alle Ziele durch Mittel suchst. O Makelloser.
12.280.3
करणे घटस्य या बुद्धिर्घटोत्पत्तौ न सा मता ।
एवं धर्माभ्यपायेषु नान्यद्धर्मेषु कारणम् ॥ १२.२८०.३ ॥
Die Einsicht beim Herstellen eines Topfes gilt nicht als Ursache seiner Entstehung. Ebenso gibt es unter den Mitteln des Dharma keine andere Ursache der Dharmas.
12.280.4
पूर्वे समुद्रे यः पन्थाः स न गच्छति पश्चिमम् ।
एकः पन्था हि मोक्षस्य तन्मे विस्तरतः शृणु ॥ १२.२८०.४ ॥
Der Weg zum östlichen Ozean führt nicht zum westlichen. Es gibt nur einen Weg zur Befreiung; höre ihn von mir ausführlich.
12.280.5
क्षमया क्रोधमुच्छिन्द्यात्कामं संकल्पवर्जनात् ।
सत्वसंसेवानद्धीरो निद्रामुच्छेत्तुमर्हति ॥ १२.२८०.५ ॥
Durch Geduld soll man den Zorn ausreißen, durch Verzicht auf Vorsatz das Verlangen. Der Standhafte, der sich der Sattva hingibt, vermag den Schlaf auszurotten.
12.280.6
अप्रमादाद्भयं रक्षेच्छ्वासं क्षेत्रज्ञशीलनात् ।
इच्छां द्वेषं च कामं च धैर्येण विनिवर्तयेत् ॥ १२.२८०.६ ॥
Durch Wachsamkeit soll man sich vor Furcht hüten, durch Hingabe an den Kenner des Feldes den Atem bewahren. Begierde, Abneigung und Lust soll man durch Standhaftigkeit abwenden.
12.280.7
भ्रमं संमोहमावर्तमभ्यासाद्विनिवर्तयेत् ।
निद्रां चाप्रतिभां चैव ज्ञानाभ्यासेन तत्त्ववित् ॥ १२.२८०.७ ॥
Verwirrung, Betäubung und den Strudel soll man durch Übung abwenden; Schlaf und mangelnde Klarheit soll der Wissende durch die Übung des Wissens abwenden.
12.280.8
उपद्रवांस्तथा रोगान्हितजीर्णमिताशनात् ।
लोभं मोहं च संतोषाद्विषयांस्तत्त्वदर्शनात् ॥ १२.२८०.८ ॥
Beschwerden und Krankheiten überwinde man durch heilsame, verdauliche, maßvolle Speise; Gier und Verblendung durch Genügsamkeit, und die Sinnesobjekte durch die Schau der Wahrheit.
12.280.9
अनुक्रोशादधर्मं च जयेद्धर्ममवेक्षया ।
आयत्या च जयेदाशामर्थं सङ्गविवर्जनात् ॥ १२.२८०.९ ॥
Das Unrecht besiege man durch Mitgefühl und die Pflicht durch achtsame Betrachtung; die Hoffnung besiege man durch den Blick auf ihre künftige Frucht, und den Besitz durch Loslösung.
12.280.10
अनित्यत्वेन च स्नेहं क्षुधं योगेन पण्डितः ।
कारुण्येनात्मनो मानं तृष्णां च परितोषतः ॥ १२.२८०.१० ॥
Der Weise besiege die Zuneigung durch die Vergänglichkeit und den Hunger durch Yoga; den Stolz auf sich selbst durch Mitgefühl, und das Verlangen durch völlige Genügsamkeit.
12.280.11
उत्थानेन जयेत्तन्द्रीं वितर्कं निश्चयाज्जयेत् ।
मौनेन बहुभाषां च शौर्येण च भयं जयेत् ॥ १२.२८०.११ ॥
Die Trägheit besiege man durch Anstrengung, den Zweifel durch Gewissheit; das viele Reden durch Schweigen, und die Furcht durch Tapferkeit.
12.280.12
यच्छेद्वाङ्भनसी बुद्ध्या तां यच्छेज्ज्ञानचक्षुषा ।
ज्ञानमात्मा महान्यच्छेत्तं यच्छेज्ज्ञानमात्मनः ॥ १२.२८०.१२ ॥
Rede und Geist zügle man durch den Verstand, und man zügle sie durch das Auge des Wissens; das große Selbst zügle das Wissen, und dieses Wissen zügle man im Selbst.
12.280.13
तदेतदुपशान्तेन बोद्धव्यं शुचिकर्मणा ।
योगदोषान्समुच्छिद्यात्पञ्च यान्कवयो विदुः ॥ १२.२८०.१३ ॥
Dies soll erkennen, wer ruhig ist und reine Taten vollbringt: Nachdem er die fünf Fehler des Yoga, die die Weisen kennen, gänzlich abgeschnitten hat.
12.280.14
कामं क्रोधं च लोभं च भयं स्वप्नं च पञ्चमम् ।
परित्यज्य निषेवेत तथेमान्योगसाधनान् ॥ १२.२८०.१४ ॥
Nachdem man Begierde, Zorn, Gier, Furcht und als fünftes den Schlaf abgelegt hat, soll man diese Mittel des Yoga üben.
12.280.15
ध्यानमध्ययनं दानं सत्यं ह्रीरार्जवं क्षमा ।
शौचमाहारतः शुद्धिरिन्द्रियाणां च संयमः ॥ १२.२८०.१५ ॥
Meditation, Studium, Gabe, Wahrheit, Scham, Aufrichtigkeit, Geduld, Reinheit, Reinigung durch Nahrung und die Zügelung der Sinne.
12.280.16
एतैर्विवर्धते तेजः पाप्मानमपहन्ति च ।
सिध्यन्ति चास्य संकल्पा विज्ञानं च प्रवर्तते ॥ १२.२८०.१६ ॥
Durch diese wächst die Strahlkraft und die Sünde wird vernichtet; seine Entschlüsse erfüllen sich, und Erkenntnis erhebt sich.
12.280.17
धूतपापः स तेजस्वी लध्वाहारो जितेन्द्रियः ।
कामक्रोधौ वशे कृत्वा निनीषेद्ब्रह्मणः पदम् ॥ १२.२८०.१७ ॥
Wer die Sünde abgeschüttelt hat, strahlend ist, sich leicht ernährt, die Sinne bezwungen hat und Begierde und Zorn unterworfen hat, der soll nach dem Zustand des Brahman streben.
12.280.18
अमूढत्वमसङ्गित्वं कामक्रोधविवर्जनम् ।
अदैन्यमनुदीर्णत्वमनुद्वेगो व्यवस्थितिः ॥ १२.२८०.१८ ॥
Freiheit von Verblendung, Nichtanhaften, Ablegen von Begierde und Zorn, Abwesenheit von Kleinmut, Unerregtheit, Abwesenheit von Qual und Standhaftigkeit.
12.280.19
एष मार्गो हि मोक्षस्य प्रसन्नो विमलः शुचिः ।
तथा वाक्कायमनसां नियमः कामतोऽन्यथा ॥ १२.२८०.१९ ॥
Dies ist in der Tat der Pfad zur Befreiung: heiter, makellos und rein. Ebenso die Zügelung von Rede, Körper und Geist; ist sie anders, vom Begehren getrieben, so ist sie es nicht.